Nauczanie oparte na projekcie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Grupy studentów podejmujących naukę projektową

Uczenie się oparte na projektach ( PBL ) to pedagogika skoncentrowana na uczniu, która obejmuje dynamiczne podejście do klasy, w którym uważa się, że uczniowie zdobywają głębszą wiedzę poprzez aktywne badanie rzeczywistych wyzwań i problemów. [1] Uczniowie uczą się na dany temat, pracując przez dłuższy czas, aby zbadać i odpowiedzieć na złożone pytanie, wyzwanie lub problem. [2] Jest to styl aktywnego uczenia się i uczenia się opartego na dociekaniu . PBL kontrastuje z dokumentacją papierową, zapamiętywaniem na pamięć lub instruktażem prowadzonym przez nauczyciela, który przedstawia ustalone fakty lub przedstawia gładką ścieżkę do wiedzy poprzez stawianie pytań, problemów lub scenariuszy. [3]

Historia [ edytuj ]

Johna Deweya w 1902 r.

John Dewey jest uznawany za jednego z pierwszych orędowników edukacji opartej na projektach, a przynajmniej jej zasad, dzięki swojej idei „uczenia się przez działanie”. [4] W My Pedagogical Creed (1897) Dewey wymienił swoje przekonania, w tym pogląd, że „nauczyciel nie jest w szkole, aby narzucać określone idee lub kształtować pewne nawyki u dziecka, ale jest obecny jako członek społeczności, aby wybrać wpływy, które będą oddziaływać na dziecko i pomóc mu we właściwym reagowaniu na nie. [5] Z tego powodu promował tak zwane działania ekspresyjne lub konstruktywne jako centrum korelacji. [5] Badania edukacyjne rozwinęły tę ideę nauczanie i uczenie się w metodologii znanej jako „uczenie się oparte na projektach”.William Heard Kilpatrick oparł się na teorii Deweya, który był jego nauczycielem, i wprowadził metodę projektów jako składnik problemowej metody nauczania Deweya. [6]

Niektórzy badacze (np. James G. Greeno) również wiązali uczenie się oparte na projektach z perspektywą „uczenia sytuacyjnego” Jeana Piageta [7] i teoriami konstruktywistycznymi . Piaget opowiadał się za ideą uczenia się, która nie skupia się na zapamiętywaniu. W ramach jego teorii uczenie się oparte na projektach jest uważane za metodę, która angażuje uczniów do wymyślania i postrzegania uczenia się jako procesu z przyszłością, zamiast zdobywania bazy wiedzy w rzeczywistości. [8]

Dalsze zmiany w pedagogice opartej na projektach czerpały później z teorii edukacji opartych na doświadczeniu i percepcji, zaproponowanych przez takich teoretyków, jak między innymi Jan Comenius , Johann Heinrich Pestalozzi i Maria Montessori . [6]

Koncepcja [ edytuj ]

Thomas Markham (2011) tak opisuje nauczanie oparte na projektach (PBL): „PBL integruje wiedzę i działanie. Uczniowie poznają wiedzę i elementy podstawy programowej, ale także stosują to, co wiedzą, aby rozwiązywać autentyczne problemy i osiągać ważne wyniki. korzystać z narzędzi cyfrowych do tworzenia wysokiej jakości produktów opartych na współpracy. PBL koncentruje się na uczniu, a nie na programie nauczania — zmiana narzucona przez światowy świat, która nagradza wartości niematerialne, takie jak zapał, pasja, kreatywność, empatia i odporność. nie może być nauczany z podręcznika, ale musi być aktywowany przez doświadczenie”. [9]

Blumenfelda i in. opisać procesy PBL: „Uczenie się oparte na projektach to wszechstronna perspektywa skoncentrowana na nauczaniu poprzez angażowanie uczniów w dochodzenie. /lub eksperymenty, zbieranie i analizowanie danych, wyciąganie wniosków, przekazywanie swoich pomysłów i ustaleń innym, zadawanie nowych pytań i tworzenie artefaktów." [10]Podstawą PBL jest autentyczność lub rzeczywiste zastosowanie badań. Uczniowie pracujący jako zespół otrzymują „pytanie kierujące”, na które mają odpowiedzieć lub odpowiedzieć, a następnie kierowane są do stworzenia artefaktu (lub artefaktów) w celu zaprezentowania zdobytej wiedzy. Artefakty mogą obejmować różne media, takie jak pisma, dzieła sztuki, rysunki, trójwymiarowe reprezentacje, filmy, fotografie lub prezentacje oparte na technologii.

Zwolennicy uczenia się opartego na projektach przytaczają liczne korzyści z wdrażania strategii w klasie – w tym większe zrozumienie pojęć, szerszą bazę wiedzy, lepszą komunikację i umiejętności interpersonalne/społeczne, lepsze umiejętności przywódcze , zwiększoną kreatywność i lepsze pisanie umiejętności. Inna definicja uczenia się opartego na projektach obejmuje rodzaj instrukcji, w ramach której uczniowie wspólnie pracują nad rozwiązywaniem rzeczywistych problemów w swoich szkołach i społecznościach. Skuteczne rozwiązywanie problemów często wymaga od uczniów czerpania z lekcji z kilku dyscyplin i stosowania ich w bardzo praktyczny sposób. Obietnica zobaczenia bardzo realnego wpływu staje się motywacją do nauki. [11]

Struktura [ edytuj ]

Nauczanie oparte na projektach kładzie nacisk na działania edukacyjne, które są długoterminowe, interdyscyplinarne i skoncentrowane na uczniu. W przeciwieństwie do tradycyjnych zajęć prowadzonych przez nauczyciela, uczniowie często muszą organizować własną pracę i zarządzać swoim czasem w klasie opartej na projektach. Nauczanie oparte na projektach różni się od tradycyjnego dociekania tym, że kładzie nacisk na wspólną lub indywidualną konstrukcję artefaktów przez uczniów, aby przedstawić to, czego się uczą.

Nauczanie oparte na projektach daje również uczniom możliwość odkrywania problemów i wyzwań, które mają zastosowanie w świecie rzeczywistym, zwiększając możliwość długoterminowego zachowania umiejętności i pojęć. [12]

Elementy [ edytuj ]

Główną ideą uczenia się opartego na projektach jest to, że rzeczywiste problemy przyciągają zainteresowanie uczniów i prowokują do poważnego myślenia, gdy uczniowie zdobywają i stosują nową wiedzę w kontekście rozwiązywania problemów. Nauczyciel odgrywa rolę moderatora, pracując z uczniami w celu sformułowania wartościowych pytań, konstruowania znaczących zadań, trenowania zarówno rozwoju wiedzy, jak i umiejętności społecznych oraz uważnej oceny tego, czego uczniowie nauczyli się z tego doświadczenia. Typowe projekty przedstawiają problem do rozwiązania (Jaki jest najlepszy sposób na zmniejszenie zanieczyszczenia w szkolnym oczku wodnym?) lub zjawisko do zbadania (Co powoduje deszcz?). PBL zastępuje inne tradycyjne modele nauczania, takie jak wykłady, ćwiczenia oparte na podręcznikach i ćwiczeniach oraz pytania, jako preferowana metoda dostarczania kluczowych tematów w programie nauczania. Są to ramy instruktażowe, które pozwalają nauczycielom ułatwiać i oceniać głębsze zrozumienie, a nie stać i dostarczać rzeczowych informacji. PBL celowo rozwija rozwiązywanie problemów przez uczniów i kreatywne tworzenie produktów, aby komunikować głębsze zrozumienie kluczowych pojęć i opanowanie podstawowych umiejętności uczenia się w XXI wieku, takich jak krytyczne myślenie. Uczniowie stają się aktywnymi badaczami cyfrowymi i oceniającymi swój własny sposób uczenia się, gdy nauczyciele kierują uczeniem się uczniów tak, aby uczniowie uczyli się na podstawie procesów tworzenia projektów. W tym kontekście PBL są jednostkami samodzielnego uczenia się, które uczniowie wykonują lub robią w całej jednostce. PBL to nie tylko „działanie” (projekt), które utknęło na końcu lekcji lub jednostki. PBL celowo rozwija rozwiązywanie problemów przez uczniów i kreatywne tworzenie produktów, aby komunikować głębsze zrozumienie kluczowych pojęć i opanowanie podstawowych umiejętności uczenia się w XXI wieku, takich jak krytyczne myślenie. Uczniowie stają się aktywnymi badaczami cyfrowymi i oceniającymi swój własny sposób uczenia się, gdy nauczyciele kierują uczeniem się uczniów tak, aby uczniowie uczyli się na podstawie procesów tworzenia projektów. W tym kontekście PBL są jednostkami samodzielnego uczenia się, które uczniowie wykonują lub robią w całej jednostce. PBL to nie tylko „działanie” (projekt), które utknęło na końcu lekcji lub jednostki. PBL celowo rozwija rozwiązywanie problemów przez uczniów i kreatywne tworzenie produktów, aby komunikować głębsze zrozumienie kluczowych pojęć i opanowanie podstawowych umiejętności uczenia się w XXI wieku, takich jak krytyczne myślenie. Uczniowie stają się aktywnymi badaczami cyfrowymi i oceniającymi swój własny sposób uczenia się, gdy nauczyciele kierują uczeniem się uczniów tak, aby uczniowie uczyli się na podstawie procesów tworzenia projektów. W tym kontekście PBL są jednostkami samodzielnego uczenia się, które uczniowie wykonują lub robią w całej jednostce. PBL to nie tylko „działanie” (projekt), które utknęło na końcu lekcji lub jednostki. Uczniowie stają się aktywnymi badaczami cyfrowymi i oceniającymi swój własny sposób uczenia się, gdy nauczyciele kierują uczeniem się uczniów tak, aby uczniowie uczyli się na podstawie procesów tworzenia projektów. W tym kontekście PBL są jednostkami samodzielnego uczenia się, które uczniowie wykonują lub robią w całej jednostce. PBL to nie tylko „działanie” (projekt), które utknęło na końcu lekcji lub jednostki. Uczniowie stają się aktywnymi badaczami cyfrowymi i oceniającymi swój własny sposób uczenia się, gdy nauczyciele kierują uczeniem się uczniów tak, aby uczniowie uczyli się na podstawie procesów tworzenia projektów. W tym kontekście PBL są jednostkami samodzielnego uczenia się, które uczniowie wykonują lub robią w całej jednostce. PBL to nie tylko „działanie” (projekt), które utknęło na końcu lekcji lub jednostki.[13]

Kompleksowa nauka oparta na projektach:

  • jest zorganizowana wokół otwartego pytania lub wyzwania.
  • stwarza potrzebę znajomości podstawowych treści i umiejętności.
  • wymaga zapytania, aby nauczyć się i/lub stworzyć coś nowego.
  • wymaga krytycznego myślenia, rozwiązywania problemów, współpracy i różnych form komunikacji, często określanych mianem umiejętności XXI wieku .
  • pozwala na pewien stopień głosu i wyboru ucznia.
  • zawiera informacje zwrotne i weryfikację.
  • skutkuje publicznie prezentowanym produktem lub wykonaniem. [14]

Przykłady [ edytuj ]

Nauka oparta na projektach w szkole średniej Euroinstitut

Chociaż projekty są głównym narzędziem nauczania w uczeniu się opartym na projektach, nie ma wspólnych kryteriów określających, co stanowi akceptowalny projekt. Projekty różnią się znacznie głębią badanych pytań, jasnością celów nauczania, treścią i strukturą ćwiczenia oraz wskazówkami nauczyciela. Rola projektów w całym programie nauczania jest również otwarta na interpretację. Projekty mogą kierować całym programem nauczania (częściej w szkołach czarterowych lub innych szkołach alternatywnych) lub po prostu składać się z kilku praktycznych ćwiczeń. Mogą być wielodyscyplinarne (bardziej prawdopodobne w szkołach podstawowych) lub jednoprzedmiotowe (zwykle nauka i matematyka). Niektóre projekty angażują całą klasę, inne realizowane są w małych grupach lub indywidualnie. Na przykład Perrault i Albert [15]opisać wyniki zadania PBL w środowisku uniwersyteckim, wokół tworzenia kampanii komunikacyjnej dla biura ds. zrównoważonego rozwoju na kampusie, stwierdzając, że po zakończeniu projektu w małych grupach, studenci mieli znacznie bardziej pozytywne nastawienie do zrównoważonego rozwoju niż przed pracą nad projektem.

Innym przykładem jest Manor New Technology High School , publiczne liceum, które od otwarcia w 2007 roku jest w 100% szkołą instruktażową opartą na projektach. Studenci średnio 60 projektów rocznie z różnych przedmiotów. Według doniesień 98 procent seniorów kończy studia, 100 procent absolwentów jest przyjmowanych na studia, a pięćdziesiąt sześć procent z nich jako pierwsze w rodzinie uczęszczało do college'u. [16]

Poza Stanami Zjednoczonymi Unia Europejska zapewnia również finansowanie projektów edukacyjnych w ramach programu „Uczenie się przez całe życie 2007–2013” . W Chinach wdrażanie PBL było głównie napędzane przez oferty szkół międzynarodowych [17] , chociaż szkoły publiczne wykorzystują PBL jako odniesienie dla mandatu chińskiego premiera Ki Keqianga dla szkół do przyjęcia Maker Education [ 18] w połączeniu z mikro-szkołami, takimi jak Moonshot Academy i ETU oraz tworzenie przestrzeni edukacyjnych, takich jak SteamHead . [19]

Według Terry'ego Heicka na swoim blogu Teach Thought, istnieją trzy rodzaje uczenia się opartego na projektach. [20]Pierwsza to nauka oparta na wyzwaniach/uczeniu się na problemach, druga to edukacja oparta na miejscach, a trzecia to uczenie się oparte na działaniu. Uczenie się oparte na wyzwaniach to „zajmujące, multidyscyplinarne podejście do nauczania i uczenia się, które zachęca uczniów do wykorzystywania technologii, których używają w codziennym życiu, do rozwiązywania rzeczywistych problemów poprzez wysiłki podejmowane w ich domach, szkołach i społecznościach”. Edukacja oparta na miejscu „zanurza uczniów w lokalnym dziedzictwie, kulturach, krajobrazach, możliwościach i doświadczeniach; wykorzystuje je jako podstawę do nauki języków, matematyki, nauk społecznych, nauk ścisłych i innych przedmiotów w ramach programu nauczania i kładzie nacisk na uczenie się poprzez uczestnictwo w projekty usługowe dla lokalnej szkoły i/lub społeczności." Activity-Based Learning przyjmuje rodzaj konstruktywistycznego podejścia,

Role [ edytuj ]

PBL często opiera się na grupach uczących się, ale nie zawsze. Grupy uczniów mogą decydować o swoich projektach, a czyniąc to, angażują głos uczniów, zachęcając uczniów do wzięcia pełnej odpowiedzialności za swoją naukę.

Kiedy uczniowie używają technologii jako narzędzia do komunikowania się z innymi, przyjmują aktywną, a nie bierną rolę przekazywania informacji przez nauczyciela, książkę lub transmisję. Uczeń stale dokonuje wyborów dotyczących sposobu pozyskiwania, wyświetlania lub manipulowania informacjami. Technologia umożliwia uczniom aktywne myślenie o wyborach, których dokonują i których dokonują. Każdy uczeń ma możliwość zaangażowania się indywidualnie lub w grupie.

Rolą instruktora w nauczaniu opartym na projektach jest facylitator. Nie rezygnują z kontroli nad klasą lub uczeniem się uczniów, ale raczej tworzą atmosferę współodpowiedzialności. Instruktor musi ustrukturyzować proponowane pytanie/problem tak, aby ukierunkować naukę ucznia na materiały oparte na treści. Instruktor musi regulować sukces uczniów za pomocą przerywanych, przejściowych celów, aby zapewnić, że projekty uczniów pozostają skoncentrowane, a uczniowie mają głębokie zrozumienie badanych koncepcji. Studenci są rozliczani z tych celów poprzez bieżące informacje zwrotne i oceny. Bieżąca ocena i informacje zwrotne są niezbędne, aby upewnić się, że uczeń pozostaje w zakresie pytania prowadzącego i podstawowych standardów, które projekt próbuje rozpakować.[21] Instruktor wykorzystuje te oceny do kierowania procesem zapytania i upewnienia się, że uczniowie nauczyli się wymaganej treści. Po zakończeniu projektu instruktor ocenia gotowy produkt i wiedzę, którą demonstruje.

Rolą ucznia jest zadawanie pytań, budowanie wiedzy i określanie rzeczywistego rozwiązania przedstawionego problemu/pytania. Uczniowie muszą współpracować, poszerzając swoje umiejętności aktywnego słuchania i wymagając od nich inteligentnej, skoncentrowanej komunikacji, dzięki czemu mogą racjonalnie myśleć o rozwiązywaniu problemów. PBL zmusza studentów do przejęcia odpowiedzialności za swój sukces.

Wyniki [ edytuj ]

Ważniejsze od nauki przedmiotów ścisłych jest to, że uczniowie muszą nauczyć się pracować w społeczności, a tym samym brać na siebie odpowiedzialność społeczną. Największy wkład PBL miał miejsce w szkołach znajdujących się na obszarach dotkniętych ubóstwem; kiedy uczniowie biorą odpowiedzialność lub własność za swoją naukę, ich samoocena rośnie. Pomaga również wytworzyć lepsze nawyki pracy i postawy wobec uczenia się. W standardowych testach słabnące szkoły były w stanie podnieść swoje oceny z testów o pełny poziom poprzez wdrożenie PBL. [ potrzebne cytowanie ]Chociaż uczniowie pracują w grupach, stają się również bardziej niezależni, ponieważ otrzymują niewiele instrukcji od nauczyciela. Dzięki Project-Based Learning studenci zdobywają również umiejętności niezbędne w szkolnictwie wyższym. Studenci uczą się więcej niż tylko znajdowania odpowiedzi, PBL pozwala im poszerzyć umysł i myśleć poza to, co normalnie. Uczniowie muszą znaleźć odpowiedzi na pytania i połączyć je za pomocą umiejętności krytycznego myślenia, aby znaleźć odpowiedzi.

PBL ma znaczenie w badaniu (błędnych) koncepcji; lokalne koncepcje i intuicje z dzieciństwa, które trudno zastąpić konwencjonalnymi lekcjami w klasie. W PBL nauka o projektach to kultura społeczności; grupy studenckie same rozwiązują swoje rozumienie zjawisk własnym budowaniem wiedzy. Technologia pozwala im wyszukiwać w bardziej użyteczny sposób, a także uzyskiwać szybsze wyniki.

Blumenfeld i Krajcik (2006) przytaczają badania, które pokazują, że uczniowie w klasach opartych na projektach uzyskują wyższe wyniki niż uczniowie w tradycyjnych klasach. [22]

Przeciwnicy uczenia się opartego na projektach ostrzegają przed negatywnymi wynikami głównie w projektach, które stają się nieskoncentrowane i niejasne, argumentując, że niedopracowane lekcje mogą skutkować marnowaniem cennego czasu na zajęciach. Żadna metoda nauczania nie okazała się skuteczniejsza od innej. Przeciwnicy sugerują, że narracje i prezentacje anegdotycznych dowodów zawarte w nauczaniu w stylu wykładowym mogą przekazać tę samą wiedzę w krótszym czasie zajęć. Biorąc pod uwagę, że uczniowie w niekorzystnej sytuacji mają na ogół mniej możliwości uczenia się treści akademickich poza szkołą, zmarnowany czas na lekcjach z powodu nieukierunkowanej lekcji stanowi szczególny problem. Instruktorzy mogą ulec złudzeniu, myśląc, że dopóki uczeń jest zaangażowany i robi, uczą się. Ostatecznie to aktywność poznawcza decyduje o powodzeniu lekcji. Jeśli projekt nie jest oparty na zadaniach i treściach, uczeń nie odniesie sukcesu w nauce materiału. Lekcja będzie nieskuteczna. Źródłem trudności dla nauczycieli jest: „Utrzymanie tych złożonych projektów na właściwej drodze przy jednoczesnym zaspokajaniu indywidualnych potrzeb edukacyjnych uczniów wymaga umiejętnego nauczania, a także zarządzania projektami o sile przemysłowej”.[23] Jak każde podejście, uczenie się oparte na projektach jest korzystne tylko wtedy, gdy jest stosowane z powodzeniem.

Uczenie się problemowe jest podobnym podejściem pedagogicznym, jednak podejścia oparte na problemach bardziej strukturyzują działania uczniów, prosząc ich o rozwiązanie konkretnych (otwartych) problemów, niż polegając na tym, że uczniowie wymyślą własne problemy w trakcie kończenia projekt. Innym pozornie podobnym podejściem jest uczenie się oparte na zadaniach; w przeciwieństwie do uczenia się opartego na projektach, w questingu projekt jest określany konkretnie na podstawie tego, co uczniowie uważają za przekonujące (w razie potrzeby z pomocą), zamiast tego, że nauczyciel jest przede wszystkim odpowiedzialny za sformułowanie zasadniczego pytania i zadania. [24]

Krytyka [ edytuj ]

W ocenie rówieśniczej w uczeniu się opartym na projektach mieszanych: co uczniowie uważają za ważne? Hye-Jung i Cheolil (2012) opisują „loafing społeczny” [ kwestionowana trafność ] jako negatywny aspekt wspólnego uczenia się. Loafing społeczny może obejmować niewystarczające wyniki niektórych członków zespołu, a także obniżenie oczekiwanych standardów działania grupy jako całości, aby zachować sympatię między członkami. Autorzy ci powiedzieli, że ponieważ nauczyciele mają tendencję do oceniania tylko gotowego produktu, społeczna dynamika zadania może umknąć uwadze nauczyciela. [25]

Jedną z obaw jest to, że PBL może być nieodpowiedni w matematyce, ponieważ matematyka opiera się głównie na umiejętnościach na poziomie podstawowym. Przekształcenie programu nauczania w szeroko zakrojony projekt lub serię projektów nie pozwala na konieczne ćwiczenie określonych umiejętności matematycznych. Na przykład rozkładanie wyrażeń kwadratowych na czynniki w elementarnej algebrze wymaga rozległych powtórzeń [ potrzebne cytowanie ] .

Inną krytyką PBL jest to, że miary podane jako przyczyny sukcesu nie są mierzalne przy użyciu standardowych narzędzi pomiarowych i opierają się na subiektywnych rubrykach oceny wyników. [ potrzebne cytowanie ]

W PBL istnieje też pewna tendencja do tego, aby tworzenie produktu końcowego projektu stało się siłą napędową zajęć w klasie. Kiedy tak się dzieje, projekt może stracić koncentrację na treści i być nieskuteczny w pomaganiu uczniom w nauce pewnych pojęć i umiejętności. Na przykład projekty akademickie, których kulminacją jest wystawa artystyczna lub wystawa, mogą kłaść większy nacisk na procesy artystyczne związane z tworzeniem wystawy niż na treści akademickie, które projekt ma pomóc uczniom w nauce. [ potrzebne cytowanie ]

Zobacz także [ edytuj ]

Referencje [ edytuj ]

  1. ^ Nauka oparta na projektach, Edutopia, 14 marca 2016 . Źródło 2016-03-15
  2. ^ Co to jest PBL? Buck Instytut Edukacji . Źródło 2016-03-15
  3. ^ Jasser, Dar; Finley, Patrick M.; Mayfield, Blayne E.; Davis, David W.; Thompson, Penny; Vogler, Jane S. (2018-06-01). „Ciężka praca umiejętności miękkich: wzbogacenie doświadczenia uczenia się opartego na projektach o interdyscyplinarną pracę zespołową”. Nauka instruktażowa . 46 (3): 457–488. doi : 10.1007/s11251-017-9438-9 . ISSN  1573-1952 . S2CID  57862265 .
  4. ^ Bender, William N. (2012). Uczenie się oparte na projektach: różnicowanie instrukcji na XXI wiek . Thousand Oaks, Kalifornia: Corwin Press. p. 42. Numer ISBN 978-1-4522-7927-5.
  5. ^ ab John Dewey , Edukacja i doświadczenie, 1938/1997. Nowy Jork. Kamień probierczy.
  6. ^ ab Beckett, Gulbahar ; Slater, Tammy (2019). Globalne perspektywy uczenia się języków, nauczania i oceniania w oparciu o projekty: kluczowe podejścia, narzędzia technologiczne i ramy . Oxon: Routledge. ISBN 978-0-429-78695-2.
  7. ^ Greeno, JG (2006). Uczenie się w działaniu. W RK Sawyer (red.), The Cambridge handbook of the learning sciences (str. 79-96). Nowy Jork: Cambridge University Press.
  8. ^ Sarrazin, Natalie R. (2018). Nauka oparta na problemach w szkolnej klasie muzycznej . Routledge. ISBN 978-1-351-26522-5.
  9. ^ Markham, T. (2011). Nauczanie oparte na projekcie. Nauczyciel bibliotekarz, 39(2), 38-42.
  10. ^ Blumenfeld i wsp. 1991, PSYCHOLOG EDUKACYJNY, 26 (3 i 4) 369-398 „Motywowanie uczenia się opartego na projektach: utrzymywanie działania, wspieranie uczenia się”. Phyllis C. Blumenfeld, Elliot Soloway, Ronald W. Marx, Joseph S. Krajcik, Mark Guzdial i Annemarie Palincsar.
  11. ^ „Świat edukacji” .
  12. ^ Żuraw, Beverley (2009). Korzystanie z narzędzi Web 2.0 w klasie K-12 . Nowy Jork: Neal-Schuman Publishers. p. 7. Numer ISBN 978-1-55570-653-1.
  13. ^ „Jak wykorzystać podejście Project-Based Learning do budowania środowisk uczenia się” . nauczyciele.pl . 2022-04-02.
  14. ^ „Siedem Essentials do nauki opartej na projektach” .
  15. ^ Perrault, Evan K.; Albert, Cindy A. (04.10.2017). „Wykorzystanie uczenia się opartego na projektach w celu zwiększenia postawy zrównoważonego rozwoju wśród uczniów”. Stosowana edukacja ekologiczna i komunikacja . 17 (2): 96-105. doi : 10.1080/1533015x.2017.1366882 . ISSN 1533-015X . S2CID 148880970 .  
  16. ^ Czy nauka oparta na projektach odniesie sukces? . Źródło 29.10.2013
  17. ^ [1] . Larmer, Jan (2018)
  18. ^ „Making China: kultywowanie przedsiębiorczego życia | Centrum współczesnych Chin” .
  19. ^ [2] Xin Hua News, odniesienie 2017.
  20. ^ Heick, Terry (2 sierpnia 2018). „3 rodzaje uczenia się opartego na projektach symbolizują jego ewolucję”
  21. ^ Miller, Andrzej. „Edutopia” . © 2013 Fundacja Edukacyjna George'a Lucasa . Źródło 22 październik 2013 .
  22. ^ Sawyer, RK (2006) Cambridge Handbook of the Learning Sciences. Nowy Jork: Cambridge University Press.
  23. ^ „Projekty i partnerstwa budują silniejszą przyszłość – Edutopia” . edutopia.org .
  24. ^ Alcock, Marie; Michaela Fishera; Allison Żmuda (2018). W poszukiwaniu nauki: jak zmaksymalizować zaangażowanie uczniów . Bloomington: Drzewo rozwiązań.
  25. ^ Hye-Jung Lee1, h. i Cheolil Lim1, c. (2012). Ocena rówieśnicza w uczeniu się opartym na projektach mieszanych: co uczniowie uważają za ważne?. Journal of Educational Technology & Society, 15(4), 214-224.

Notatki [ edytuj ]

  • John Dewey, Edukacja i doświadczenie , 1938/1997. Nowy Jork. Kamień probierczy.
  • Hye-Jung Lee1, h., i Cheolil Lim1, c. (2012). Ocena rówieśnicza w uczeniu się opartym na projektach mieszanych: co uczniowie uważają za ważne? . Journal of Educational Technology & Society, 15(4), 214-224.
  • Markham, T. (2011). Nauka oparta na projektach . Nauczyciel bibliotekarz, 39(2), 38-42.
  • Blumenfelda i in. 1991, EDUCATIONAL PSYCHOLOGIST, 26(3&4) 369-398 „Motywowanie uczenia się opartego na projektach: podtrzymywanie działania, wspieranie uczenia się”. Phyllis C. Blumenfeld, Elliot Soloway, Ronald W. Marx, Joseph S. Krajcik, Mark Guzdial i Annemarie Palincsar.
  • Sawyer, RK (2006), The Cambridge Handbook of the Learning Sciences . Nowy Jork: Cambridge University Press.
  • Buck Institute for Education (2009). Zestaw startowy PBL: szczegółowe porady, narzędzia i wskazówki dotyczące pierwszego projektu . Rozdział wprowadzający do pobrania za darmo pod adresem: https://web.archive.org/web/20101104022305/http://www.bie.org/tools/toolkit/starter
  • Buck Institute for Education (2003). Podręcznik nauczania opartego na projektach: Przewodnik po standardach nauczania opartego na projektach dla nauczycieli gimnazjów i szkół średnich . Rozdział wprowadzający do pobrania za darmo pod adresem: https://web.archive.org/web/20110122135305/http://www.bie.org/tools/handbook
  • Barron, B. (1998). Robienie ze zrozumieniem: wnioski z badań nad uczeniem się opartym na problemach i projektach . Dziennik Nauk o uczeniu się. 7 (3 i 4), 271-311.
  • Blumenfeld, PC i in. (1991). Motywowanie uczenia się opartego na projektach: podtrzymywanie działania, wspieranie uczenia się . Psycholog edukacyjny, 26, 369-398.
  • Boss, S. i Krauss, J. (2007). Nowe podejście do nauki opartej na projektach: Twój przewodnik po rzeczywistych projektach w erze cyfrowej. Eugene, OR: Międzynarodowe Towarzystwo Technologii w Edukacji.
  • Falk, B. (2008). Nauczanie, w jaki sposób dzieci się uczą . Nowy Jork: Nauczyciele College Press.
  • Katz, L. i Chard, SC. (2000) Angażowanie dziecięcych umysłów: podejście projektowe (wydanie 2), Greenwood Publishing Group, Inc.
  • Keller, B. (2007, 19 września). Brak łatwego projektu . Tydzień Edukacji, 27(4), 21-23. Pobrano 25 marca 2008 z bazy danych Academic Search Premier.
  • Knoll, M. (1997). Metoda projektu: jego geneza i rozwój międzynarodowy. Journal of Industrial Teacher Education 34 (3), 59-80.
  • Knoll, M. (2012). „Popełniłem błąd”: William H. Kilpatrick i metoda projektu. Teachers College Record 114 (luty), 2, 45 s.
  • Knoll, M. (2014). Metoda Projektu . Encyklopedia Teorii i Filozofii Edukacji, wyd. CD Phillipsa. Thousand Oaks, Kalifornia: Sage. Tom. 2., s. 665–669.
  • Shapiro, BL (1994). Co dzieci ujawniają: konstruktywistyczna perspektywa uczenia się dzieci w nauce ; Nowy Jork. Nauczyciele College Press.
  • Helm, JH, Katz, L. (2001). Młodzi badacze: Podejście projektowe we wczesnych latach . Nowy Jork: Nauczyciele College Press.
  • Mitchell S., Foulger TS i Wetzel K., Rathkey C. (luty 2009). Negocjowane podejście projektowe: Nauka oparta na projektach bez pozostawiania za sobą standardów . Dziennik edukacji wczesnoszkolnej, 36(4), 339-346.
  • Polman, JL (2000). Projektowanie nauki opartej na projektach: Łączenie uczniów za pomocą kierowanego dociekania . Nowy Jork: Nauczyciele College Press.
  • Reeves, Diane Lindsey KLIKNA NAUKA. Raleigh, Karolina Północna: Bright Futures Press, 2009. [3] .
  • Foulger, TS i Jimenez-Silva, M. (2007). „Poprawa rozwoju pisania u uczniów języka angielskiego: postrzeganie przez nauczycieli powszechnej technologii w nauce opartej na projektach”. Journal of Research on Childhood Education , 22(2), 109-124.
  • Shaw, Aniu. Szkoły XXI wieku .
  • Wetzel K., Mitchell-Kay S. i Foulger TS, Rathkey C. (czerwiec 2009). Wykorzystywanie technologii do wspierania nauki w projekcie dotyczącym zwierząt i siedlisk pierwszej klasy . International Journal of Technology in Teaching and Learning.
  • Heick, Terry. (2013). 3 rodzaje uczenia się opartego na projektach symbolizują jego ewolucję . Dostępne pod adresem http ://www.teach Thought.com/learning/5-types-of-project-based-learning-symbolize-its-evolution/

Linki zewnętrzne [ edytuj ]