مجله نیویورک تایمز

Page semi-protected
از ویکیپدیا، دانشنامه آزاد
رفتن به ناوبری پرش به جستجو

مجله نیویورک تایمز
همه اخبار مناسب چاپ
NewYorkTimes.svg
border
صفحه اول در 26 مارس 2018
تایپ کنیدروزنامه روزانه
قالب بندیصفحه گسترده
مالک (ها)شرکت نیویورک تایمز
موسس (ها)
ناشرAG Sulzberger [1]
سردبیردین باکت [1]
سردبیرجوزف کان [1]
ویرایشگر نظرکاتلین کینگزبری (بازیگری) [2]
ویراستار ورزشRandal C. Archibold [3]
نویسندگان ستادی1300 کارمند خبری (2016) [4]
تأسیس شده است18 سپتامبر 1851 ؛ 170 سال پیش (به عنوان روزنامه نیویورک دیلی تایمز ) (1851-09-18)
مرکز فرماندهیساختمان نیویورک تایمز ، 620  خیابان هشتم
نیویورک ، نیویورک ، ایالات متحده
کشورایالات متحده
جریان
  • 5 میلیون و 496 هزار مشترک خبر
    • 4،665،000 فقط دیجیتال
    • چاپ 831000
    • 1،398،000 بازی ، آشپزی و مشترکین Audm
(از نوامبر 2020 [5] )
ISSN0362-4331  (چاپ)
1553-8095  (وب)
شماره OCLC1645522
سایت اینترنتی

نیویورک تایمز ( NYT یا NY Times ) یک روزنامه آمریکایی استکه در شهر نیویورک مستقر است و دارای خوانندگان جهانی است. [7] [8] در سال 1851 بنا نهاده شده، بار از آن زمان به دست آورد 132 جایزه پولیتزر (بیشتر از هر روزنامه)، [9] و تا مدت ها در صنعت به عنوان یک "ملی در نظر گرفته شده است روزنامه رکورد ". [10] بر این است رتبه 18 در جهان توسط گردش خون و 3 در ایالات متحده [11]

این روزنامه متعلق به شرکت نیویورک تایمز است که در معرض خرید و فروش عمومی قرار دارد . از سال 1896 توسط خانواده سولزبرگر تحت ساختار سهام دو طبقه پس از معامله عمومی سهام آن اداره می شود. [12] AG Sulzberger و پدرش ، Arthur Ochs Sulzberger Jr. - به ترتیب ناشر روزنامه و رئیس شرکت - نسل پنجم و چهارم خانواده هستند که سرپرست روزنامه هستند. [13]

از اواسط دهه 1970 ، نیویورک تایمز طرح و سازمان خود را گسترش داده و بخشهای هفتگی ویژه ای را در موضوعات مختلف اضافه کرده است که اخبار ، سرمقاله ها ، ورزشها و ویژگیهای معمولی را تکمیل می کند. از سال 2008، [14] بار : شده است به بخش های زیر سازماندهی اخبار ، ویرایش / نظرات - ستون / مؤلف ، نیویورک (شهری)، کسب و کار ، ورزش ، هنر ، علم ، سبک ، خانه، مسافرت، و دیگر امکانات. [15] روزهای یکشنبه ، تایمزتوسط ساندی ریویو ( هفته پیش در هفته مرور ) ، [16] نیویورک تایمز ، کتاب نقد ، [17] مجله نیویورک تایمز ، [18] و T: مجله نیویورک تایمز تکمیل می شود . [19]

تاریخ

منشا

اولین شماره نیویورک دیلی تایمز در 18 سپتامبر 1851 منتشر شد
صفحه اول نیویورک تایمز در تاریخ 29 ژوئیه سال 1914، اعلام اتریش-مجارستان اعلام 'ثانیه جنگ علیه صربستان

نیویورک تایمز به عنوان تاسیس شد نیویورک دیلی تایمز در تاریخ 18 سپتامبر، 1851. [A] شده توسط روزنامه نگار و سیاستمدار تاسیس هنری جارویس ریموند و بانکدار سابق جورج جونز ، به بار ابتدا توسط منتشر شد ریموند، جونز و شرکت . [21] سرمایه گذاران اولیه در شرکت شامل ادوین بی مورگان ، [22] کریستوفر مورگان ، [23] و ادوارد بی وسلی بودند. [24] این نسخه افتتاحیه که به قیمت یک پنی (معادل 0.31 دلار در سال 2020) فروخته شد ، سعی کرد به گمانه زنی های مختلف در مورد هدف و موقعیت های قبل از انتشار آن بپردازد:[25]

ما باید محافظه کار ، در همه مواردی که ما فکر می کنیم محافظه کاری ضروری برای عموم مردم خوب؛ که البته ما باید رادیکال در همه چیز که ممکن است به ما به نظر می رسد نیاز به درمان ریشه ای و اصلاحات رادیکال. ما اعتقاد نداریم که همه چیز در جامعه یا دقیقاً درست است یا دقیقاً نادرست ؛ - آنچه را که ما خوب می خواهیم حفظ و بهبود دهیم ؛ - آنچه بد است ، برای نابودی یا اصلاح.

در سال 1852 ، روزنامه یک بخش غربی به نام تایمز کالیفرنیا را تاسیس کرد ، هر زمان که یک کشتی پست از نیویورک در کالیفرنیا پهلو می گرفت ، به آنجا می رسید . با این حال ، هنگامی که روزنامه های محلی کالیفرنیا مشهور شدند ، این تلاش شکست خورد. [26]

در 14 سپتامبر 1857 ، روزنامه رسما نام خود را به نیویورک تایمز کوتاه کرد . خط فاصله با نام شهر در 1 دسامبر 1896 حذف شد. [27] در 21 آوریل 1861 ، نیویورک تایمز شروع به چاپ نسخه یکشنبه کرد تا پوشش روزانه جنگ داخلی را ارائه دهد .

دفتر اصلی نیویورک تایمز در جریان ناآرامی های شهر نیویورک مورد حمله قرار گرفت . شورش ها ، که توسط طرح پیش نویس ارتش اتحادیه ایجاد شد ، در 13 ژوئیه 1863 آغاز شد. در " روزنامه روزنامه " ، روبروی شهرداری ، هنری ریموند ، بنیانگذار ، شورشیان را با اسلحه های گاتلینگ ، مسلسل های اولیه ، یکی متوقف کرد. که خود را سرپرست کرد اراذل و اوباش منحرف، به جای حمله به مقر ناشر طرفدار الغای برده داری هوراس گریلی را نیویورک تریبون تا زمانی که مجبور به فرار توسط پلیس بروکلین شهر ، که عبور کرده از شرق رودخانه برای کمک بهمقامات منهتن [28]

در سال 1869 ، هنری ریموند درگذشت و جورج جونز ناشر را بر عهده گرفت. [29]

میدان تایمز ساختمان ، نیویورک تایمز ، چاپ و نشر دفتر مرکزی، 1913-2007

نفوذ این روزنامه در سالهای 1870 و 1871 افزایش یافت ، هنگامی که مجموعه ای از بیانیه ها را درباره ویلیام توید ، رهبر حزب دموکراتیک شهر -که به طور عمومی به عنوان " تامانی هال " (از مقر جلسات اوایل قرن 19) شناخته می شد ، منتشر کرد-که منجر به پایان تسلط حلقه تویید بر تالار شهر نیویورک. [30] توید به نیویورک تایمز پنج میلیون دلار (معادل 108  میلیون دلار در سال 2020) پیشنهاد داده بود تا این داستان را منتشر نکند. [22]

در دهه 1880 ، نیویورک تایمز به تدریج از حمایت از نامزدهای حزب جمهوری خواه در سرمقاله های خود به استقلال بیشتر سیاسی و تحلیلی تبدیل شد. [31] در سال 1884 ، این روزنامه از دموکرات گروور کلیولند (شهردار سابق بوفالو و فرماندار نیویورک ) در اولین کمپین ریاست جمهوری خود حمایت کرد . [32] در حالی که این حرکت برای نیویورک تایمز بخشی از خوانندگان آن را در بین خوانندگان بیشتر جمهوری خواه خود هزینه کرد (درآمد از 188،000 دلار به 56،000 دلار از 1883 تا 1884 کاهش یافت) ، این روزنامه در نهایت بیشتر از دست رفته خود را در عرض چند سال بازیابی کرد. [33]

دوران اوچس

پس از مرگ جورج جونز در سال 1891 ، چارلز رانسوم میلر و دیگر سردبیران نیویورک تایمز 1 میلیون دلار (معادل 29 میلیون دلار در سال 2020) برای خرید تایمز جمع آوری کردند و آن را تحت شرکت انتشارات نیویورک تایمز چاپ کردند . [34] [35] با این حال، روزنامه خود را در یک بحران مالی توسط پیدا شده است وحشت از 1893 ، [33] و 1896، روزنامه گردش خون از کمتر از 9000 بود و از دست دادن 1000 $ در روز. در آن سال ، آدولف اوچس ، ناشر روزنامه Chattanooga Times ، با کنترل 75000 دلاری علاقه خود را به شرکت جلب کرد. [36]

اندکی پس از در دست گرفتن کنترل روزنامه ، اوچس شعار روزنامه را منتشر کرد ، "همه اخبار مناسب چاپ". این شعار از سپتامبر 1896 در روزنامه چاپ شد [37] و از اوایل 1897 در جعبه ای در گوشه سمت چپ بالای صفحه اول چاپ شده است. [32] این شعار در روزنامه های رقیب ، مانند جوزف پولیتزر را جهانی نیویورک و ویلیام راندولف هرست را نیویورک مجله ، که برای یک رنگ و پریده شناخته شده بودند، گزارش احساسی و اغلب نادرست از حقایق و نظرات، شرح داده شده توسط پایان قرن به عنوان " روزنامه نگاری زرد ". [38] تحت راهنمایی اوچس ، با کمک Carr Anda، نیویورک تایمز به دامنه بین المللی ، تیراژ و شهرت دست یافت. تیراژ یکشنبه از زیر 9000 در 1896 به 780.000 در 1934 رسید. [36] ون آندا همچنین کتابخانه عکس روزنامه را ایجاد کرد ، که امروزه در محاوره به عنوان " سردخانه " نامیده می شود . [39] در سال 1904، در طول جنگ روسیه و ژاپن ، نیویورک تایمز ، همراه با بار ، دریافت اولین بر روی نقطه بی سیم تلگراف انتقال از یک جنگ دریایی: یک گزارش از تخریب نیروی دریایی روسیه s 'را ناوگان بالتیک ، در نبرد پورت آرتور ، از قایق مطبوعاتیHaimun . [40] در سال 1910 ، اولین تحویل هوایی روزنامه نیویورک تایمز به فیلادلفیا آغاز شد. [32] در سال 1919، نیویورک تایمز ، برای اولین بار دو سوی اقیانوس اطلس تحویل به لندن توسط رخ داده بالون بالن . در 1920 ، در طول کنوانسیون ملی جمهوری خواهان 1920 ، "نسخه 4 صبح هواپیما" باهواپیمابه شیکاگو فرستادهشد ، بنابراین می تواند تا عصر در اختیار نمایندگان کنوانسیون باشد. [41]

گسترش پس از جنگ

اتاق خبر نیویورک تایمز ، 1942

اوچ در سال 1935 درگذشت [42] و پسرش دامادش ، آرتور هیس سولزبرگر ، ناشر شد . [43] تحت رهبری او ، و دامادش (و جانشین) ، [44] اورویل دریفوس ، [45] این روزنامه وسعت و گستردگی خود را گسترش داد ، از دهه 1940 شروع شد. جدول کلمات متقاطع شروع به ظاهر به طور منظم در سال 1942، و بخش مد برای اولین بار در سال 1946. ظاهر شد نیویورک تایمز یک نسخه بین المللی در سال 1946. شروع (نسخه بین المللی متوقف انتشار در سال 1967، هنگامی که نیویورک تایمز صاحبان پیوست هرالد نیویورک تریبون و واشنگتن پستبرای انتشار International Herald Tribune در پاریس.)

دریفوس پس از تنها دو سال ناشر شدن در سال 1963 درگذشت [46] و برادر شوهرش ، آرتور اوچس "پانچ" سولزبرگر ، که تا سال 1992 رهبری تایمز را بر عهده داشت و به گسترش روزنامه ادامه داد [47] جانشین وی شد [47] . [48]

نیویورک تایمز علیه سالیوان (1964)

دخالت این روزنامه در پرونده افترا در سال 1964 به یکی از تصمیمات کلیدی دادگاه عالی ایالات متحده در حمایت از آزادی مطبوعات کمک کرد ، نیویورک تایمز شرکت علیه سالیوان . در آن ، دادگاه عالی ایالات متحده استاندارد " سوء نیت واقعی " را برای گزارش های مطبوعاتی در مورد مقامات دولتی یا شخصیت های عمومی به عنوان افتراآمیز یا افتراآمیز تعیین کرد . استاندارد سوء نیت ، شاکی را در پرونده افترا یا افترا ملزم می کند تا ثابت کند که ناشر بیانیه می داند که این اظهارات دروغ است یا بدون توجه بی پروا به حقیقت یا نادرستی آن عمل کرده است. به دلیل بار زیاد اثباتاز نظر شاکی ، و مشکل در اثبات قصد مخرب ، چنین مواردی توسط شخصیت های عمومی به ندرت موفق می شود. [49]

پنتاگون (1971)

در سال 1971 ، اسناد پنتاگون ، سابقه مخفی وزارت دفاع ایالات متحده در زمینه دخالت سیاسی و نظامی ایالات متحده در جنگ ویتنام از 1945 تا 1967 ، توسط نیل شیهان از نیویورک تایمز ((لو رفت)) توسط نیل شیهان از نیویورک تایمز ((فاش شد)) توسط سابق دانیل السبرگ ، مقام وزارت خارجه ، و دوستش آنتونی روسو در کپی کردن آنها کمک می کنند. نیویورک تایمز در 13 ژوئن شروع به انتشار گزیده ای به عنوان مجموعه ای از مقالات کرد. روزنامه ها از جمله موارد دیگر فاش کردند که دولت عمداً با انجام حملات هوایی نقش خود را در جنگ گسترش داده است.لائوس ، حملات در امتداد سواحل ویتنام شمالی و اقدامات تهاجمی تفنگداران دریایی ایالات متحده قبل از اطلاع عموم مردم از این اقدامات انجام شد ، در حالی که رئیس جمهور لیندون بی جانسون قول داده بود که جنگ را گسترش ندهد. این سند شکاف اعتباری برای دولت آمریکا را افزایش داد و به تلاش های دولت نیکسون برای مبارزه با جنگ جاری آسیب رساند . [50]

وقتی روزنامه نیویورک تایمز شروع به انتشار مجموعه خود کرد ، ریچارد نیکسون رئیس جمهور خشمگین شد. سخنان وی به هنری کیسینجر ، مشاور امنیت ملی ، عبارت بود از "مردم باید برای چنین چیزهایی مشعل بگذارند" و "بیایید یک پسر عوضی را در زندان بگیریم." [51] پس از عدم توقف انتشار نیویورک تایمز ، دادستان کل جان میچل و رئیس جمهور نیکسون با صدور حکمی از دادگاه فدرال خواستند که نیویورک تایمز انتشار گزیده ها را متوقف کند. روزنامه تجدیدنظر کرد و پرونده از طریق سیستم قضایی شروع به کار کرد.

در 18 ژوئن 1971 ، واشنگتن پست شروع به انتشار مجموعه های خود کرد. بن بادیکیان ، سردبیر پست ، بخشی از مقالات را از الزبرگ تهیه کرده بود. در آن روز پست از ویلیام رنکویست ، دستیار دادستان کل ایالات متحده در دفتر مشاور حقوقی ، دریافت کرد و از آنها خواست تا انتشار خود را متوقف کنند. هنگامی که پست رد شد ، وزارت دادگستری ایالات متحده خواستار دستور دیگری شد. دادگاه منطقه ای ایالات متحده قاضی خودداری کرد، و دولت درخواست کرد.

در 26 ژوئن 1971 ، دادگاه عالی ایالات متحده موافقت کرد که هر دو پرونده را بررسی کند و آنها را در نیویورک تایمز در مقابل ایالات متحده ادغام کند . [52] در 30 ژوئن 1971 ، دیوان عالی کشور در یک تصمیم 6-3 تصریح کرد که این دستورات محدودیت های قبلی مغایر با قانون اساسی بوده و دولت بار اثبات مورد نیاز را برآورده نکرده است. قضات نه نظر جداگانه نوشتند ، در مورد مسائل اساسی مهم اختلاف نظر داشتند. در حالی که به طور کلی به عنوان یک پیروزی برای کسانی که ادعا می کنند متمم اول متضمن حق مطلق آزادی بیان است ، تلقی می شد ، اما بسیاری آن را یک پیروزی ولرم می دانستند و در زمان به خطر انداختن ادعای امنیت ملی ، از ناشران آینده محافظت کمی می کردند. [50]

اواخر دهه 1970– 1990

در دهه 1970 ، این مقاله تعدادی از بخشهای جدید شیوه زندگی ، از جمله آخر هفته و خانه را با هدف جذب تبلیغ کنندگان و خوانندگان بیشتر معرفی کرد. بسیاری از این اقدام را به دلیل خیانت به ماموریت این روزنامه انتقاد کردند. [53] در 7 سپتامبر 1976 ، مقاله از قالب هشت ستون به قالب شش ستون تغییر کرد. عرض کلی صفحه ثابت بود و هر ستون گسترده تر شد. [54] در 14 سپتامبر 1987 ، تایمز سنگین ترین روزنامه تاریخ را با بیش از 12 پوند (5.4 کیلوگرم) و 1612 صفحه چاپ کرد. [55]

در سال 1992 ، "پانچ" سولزبرگر از ناشر کناره گیری کرد. پسر او، آرتور آکس سولزبرگر جونیور ، جانشین وی شد، برای اولین بار به عنوان ناشر [56] و سپس به عنوان رئیس هیئت مدیره در سال 1997. [57] بار یکی از آخرین روزنامه به اتخاذ خواهد کرد عکاسی رنگی ، با اولین عکس رنگی بر روی صفحه اول در 16 اکتبر 1997 ظاهر شد. [58]

دوران دیجیتال

محتوای دیجیتالی اولیه

سخنرانی در اتاق خبر پس از اعلام برندگان جایزه پولیتزر ، 2009

نیویورک تایمز پیش از 1980 به یک فرآیند تولید دیجیتالی روی آورد ، اما تنها در آن سال حفظ متن دیجیتالی حاصله را آغاز کرد. [59] در سال 1983 ، تایمز حقوق الکترونیکی مقالات خود را به LexisNexis فروخت . با افزایش توزیع آنلاین اخبار در دهه 1990 ، تایمز تصمیم گرفت قرارداد را تمدید نکند و در سال 1994 روزنامه حقوق الکترونیکی مقالات خود را به دست آورد. [60] در 22 ژانویه 1996 ، NYTimes.com شروع به انتشار کرد. [61]

دهه 2000

در آگوست 2007 ، این روزنامه اندازه فیزیکی نسخه چاپی خود را کاهش داد و عرض صفحه را از 13.5 اینچ (34 سانتی متر) به 12 اینچ (30 سانتی متر) کاهش داد. این امر به دنبال حرکات مشابه فهرست روزنامه های دیگر در ده سال گذشته ، از جمله USA Today ، وال استریت ژورنال و واشنگتن پست انجام شد . این اقدام منجر به کاهش 5 درصدی در فضای خبری شد ، اما (در عصر کاهش تیراژ و کاهش قابل توجه درآمدهای تبلیغاتی) نیز حدود 12 میلیون دلار در سال صرفه جویی شد. [62] [63]

در سپتامبر 2008 ، نیویورک تایمز اعلام کرد که بخش های خاصی را که از 6 اکتبر 2008 در نسخه های چاپ شده در کلان شهر نیویورک چاپ شده است ، ترکیب می کند . [62] تغییرات ، بخش مترو را به بخش اصلی اخبار بین المللی / ملی تبدیل کرد و ورزش و تجارت را با هم ترکیب کرد (به جز شنبه تا دوشنبه ، در حالی که ورزش همچنان به عنوان بخش مستقل چاپ می شود). این تغییر همچنین شامل داشتن بخش مترو به نام نیویورک در خارج از منطقه سه ایالت است. مطبوعات مورد استفاده نیویورک تایمزمی تواند اجازه چاپ چهار قسمت را همزمان بدهد. از آنجا که این مقاله بیش از چهار بخش در همه روزها به جز شنبه دارد ، بخش ها باید جداگانه در یک چاپ اولیه چاپ شوند و با هم جمع شوند. این تغییرات به نیویورک تایمز اجازه می دهد علاوه بر شنبه در چهار بخش از دوشنبه تا چهارشنبه چاپ کند. نیویورک تایمز : اعلام اعلام کرد که تعدادی از صفحات اخبار و مواضع کارمند می بدون تغییر باقی بماند، با کاغذ تحقق صرفه جویی در هزینه با برش هزینه اضافه کاری. [14]

از آنجا که از کاهش فروش خود را تا حد زیادی به افزایش از منابع خبری اینترنتی، به خصوص توسط خوانندگان جوان مورد علاقه، و کاهش درآمد حاصل از تبلیغات نسبت داده، روزنامه رفتن شده بود از طریق یک کوچک سازی برای چندین سال، ارائه خرید سهم به کارگران و برش هزینه، [64 ] مشترک با یک روند کلی در رسانه های خبری مکتوب. به دنبال روندهای صنعت ، تیراژ روزهای هفته آن در سال 2009 به کمتر از یک میلیون کاهش یافته بود. [65]

در سال 2009 ، روزنامه تولید درج های محلی را در مناطق خارج از منطقه نیویورک آغاز کرد. از 16 اکتبر 2009 ، درج دو صفحه ای "منطقه خلیج" به نسخه های نسخه کالیفرنیای شمالی در روزهای جمعه و یکشنبه اضافه شد. این روزنامه در 20 نوامبر 2009 تولید درج مشابه جمعه و یکشنبه را در چاپ شیکاگو آغاز کرد. این درج ها شامل اخبار محلی ، سیاست ، ورزش و فرهنگ است که معمولاً توسط تبلیغات محلی پشتیبانی می شود.

دهه 2010

در دسامبر 2012 ، تایمز " بارش برف " را منتشر کرد ، یک مقاله شش قسمتی درباره بهمن سال 2012 تونل کریک که شامل فیلم ها ، عکس ها و گرافیک های تعاملی بود و به عنوان نقطه عطفی برای روزنامه نگاری آنلاین مورد استقبال قرار گرفت. [66] [67]

گزارش شده است که در سال 2016 ، خبرنگاران این روزنامه مورد نقض امنیت سایبری قرار گرفته اند. گزارش شده است که دفتر تحقیقات فدرال در مورد این حملات تحقیق کرده است. نقض امنیت سایبری احتمالاً مربوط به حملات سایبری است که سایر نهادها مانند کمیته ملی دموکرات را مورد هدف قرار داده است . [68]

در جریان انتخابات ریاست جمهوری 2016 ، تایمز نقش مهمی در بالا بردن جنجال ایمیل های هیلاری کلینتون به عنوان مهمترین موضوع پوشش رسانه ای در انتخابات داشت که کلینتون در برابر دونالد ترامپ از دست خواهد داد. این جنجال در طول مبارزات انتخاباتی ریاست جمهوری بیش از هر موضوع دیگری در رسانه ها پوشش داده شد. [69] [70] [71] کلینتون و دیگر ناظران استدلال می کنند که پوشش مجادله ایمیل ها باعث از دست دادن وی در انتخابات شد. [72] بر اساس تجزیه و تحلیل روزنامه نگاری روزنامه کلمبیا ، " فقط در شش روز ، نیویورک تایمزدر مورد ایمیل های هیلاری کلینتون به همان اندازه که در 69 روز قبل از انتخابات روی همه موضوعات خط مشی نوشته شده است (و این شامل سه مقاله اضافی در 18 اکتبر و 6 و 7 نوامبر یا دو مقاله نیست) در ایمیل های گرفته شده از جان پودستا). " [69]

در اکتبر 2018 ، تایمز یک تحقیق 14218 کلمه ای درباره ثروت "خودساخته" دونالد ترامپ و اجتناب از مالیات ، یک پروژه 18 ماهه بر اساس بررسی 100000 صفحه اسناد ، منتشر کرد. رن مقاله گسترده به عنوان یک ویژگی هشت صفحه در نسخه قابل چاپ و همچنین به یک 2500 کلمه کوتاه اقتباس شده listicle به های takeaways کلیدی آن است. [73] پس از داستان صفحه اول میانه هفته ، روزنامه تایمز نیز این مقاله را به عنوان بخش "گزارش ویژه" 12 صفحه ای در روزنامه ساندی منتشر کرد. [74] در طول تحقیقات طولانی، پی اس دوربین به دنبال بار ،سه خبرنگار تحقیقی برای یک مستند نیم ساعته به نام تجارت خانوادگی: ترامپ و مالیات که یکشنبه بعد پخش شد. [75] [76] [77] این گزارش برنده جایزه پولیتزر برای گزارش توضیحی شد . [78]

در ماه مه 2019 ، نیویورک تایمز اعلام کرد که یک برنامه خبری تلویزیونی براساس اخبار گزارشگران جداگانه خود در سراسر جهان ارائه می دهد و برای اولین بار در FX و Hulu پخش می شود . [79]

ساختمان ستاد

اولین ساختمان روزنامه در خیابان 113 ناسائو در شهر نیویورک قرار داشت. در 1854 ، آن را به خیابان 138 نسائو ، و در 1858 به 41 Park Row منتقل کرد ، و این اولین روزنامه در شهر نیویورک است که در ساختمانی ساخته شده است که مخصوص استفاده آن ساخته شده است. [80]

این روزنامه دفتر مرکزی خود را به برج تایمز ، واقع در 1475 برادوی در 1904 ، [81] در منطقه ای که آن زمان میدان لونگکر نامیده می شد ، انتقال داد که بعدها به افتخار روزنامه به تایمز اسکوئر تغییر نام داد . [82] بالای ساختمان - که اکنون به عنوان میدان تایمز شناخته می شود  - محلی است برای سنت شب سال نو برای پایین آوردن یک توپ روشن ، که توسط کاغذ شروع شد. [83] این ساختمان همچنین به دلیل اخبار الکترونیکی خود  - که در بین مردم با عنوان "زیپ" شناخته می شود - مشهور است - که در آن عناوین در بیرون ساختمان خزیده اند. [84] هنوز در حال استفاده است ، اما توسط اداره شده استداو جونز و شرکت از سال 1995. [85] روزنامه پس از نه سال حضور در برج تایمز اسکوئر ، ضمیمه ای در 229 خیابان 43 وست ساخته بود . [86] پس از چندین گسترش ، ساختمان خیابان 43 در سال 1960 به دفتر اصلی روزنامه تبدیل شد و برج تایمز در برادوی در سال بعد فروخته شد. [87] این روزنامه تا سال 1997 به عنوان اصلی ترین کارخانه چاپ روزنامه عمل می کرد ، هنگامی که روزنامه یک کارخانه چاپ پیشرفته را در بخش کالج پوینت از ناحیه کوئینز افتتاح کرد . [88]

یک دهه بعد ، روزنامه نیویورک تایمز دفتر روزنامه و دفتر تجاری خود را از خیابان 43 غربی به برج جدیدی در خیابان 620 هشتم بین خیابانهای 40 و 41 غربی ، در منهتن  - مستقیماً در خیابان هشتم از ترمینال اتوبوس بندرگاه منتقل کرد . دفتر مرکزی جدید روزنامه ، که به طور رسمی با عنوان ساختمان نیویورک تایمز شناخته می شود ، اما توسط بسیاری از نیویورکی ها به صورت غیر رسمی "برج تایمز" نامیده می شود ، یک آسمان خراش است که توسط رنزو پیانو طراحی شده است . [89] [90]

تبعیض جنسیتی در اشتغال

شیوه های تبعیض آمیزی که توسط این روزنامه مورد استفاده قرار می گیرد ، زنان را در انتصاب به سمت سردبیر محدود کرده است. اولین گزارشگر زن روزنامه ، جین گرانت بود ، که تجربیات خود را پس از آن شرح داد: "در ابتدا من را متهم کردند که این واقعیت را که یک زن استخدام شده است فاش نکنم". دیگر خبرنگاران با نام مستعار نرم کردن او و او به قابل توجهی قرار گرفت بیگاری . با توجه به جنسیت او ، به گفته ویراستار مدیر وقت ، هرگونه ارتقاء دور از ذهن بود. او به مدت پانزده سال در کارکنان باقی ماند ، که توسط جنگ جهانی اول قطع شد. [91]

در سال 1935 ، آن مک کورمیک به آرتور هیز سولزبرگر نوشت : "امیدوارم از من انتظار نداشته باشید که به موضوعات" دیدگاه زن "برگردم." [92] بعداً ، او با رهبران مهم سیاسی مصاحبه کرد و به نظر می رسد دسترسی آسان تری نسبت به همکارانش داشته است. حتی شاهدان اقدامات او نتوانستند توضیح دهند که چگونه مصاحبه هایی را انجام داده است. [93] کلیفتون دانیل گفت: "[بعد از جنگ جهانی دوم ،] من مطمئنم که آدناوئر او را صدا کرد و او را به ناهار دعوت کرد. او هرگز مجبور نشد برای یک قرار ملاقات کند." [94]

پوشش دادن سخنرانی های رهبران جهان پس از جنگ جهانی دوم در باشگاه ملی مطبوعات به قاعده باشگاه محدود به مردان بود. هنگامی که سرانجام به زنان اجازه داده شد مستقیماً سخنرانی ها را بشنوند ، باز هم اجازه نداشتند که از سخنرانان س questionsال بپرسند. با این حال ، مردان مجاز بودند و درخواست می کردند ، حتی اگر برخی از زنان برای کار قبلی برنده جایزه پولیتزر شده بودند. [95] مگی هانتر خبرنگار تایمز پس از پوشش یک سخنرانی در ماموریت از بازگشت به باشگاه امتناع کرد. [96] مقاله نان روبرتسون در یونیون استوک یارد ، شیکاگو ، توسط پروفسوری ناشناس خوانده شد و سپس گفت: "شاید برای شما تعجب آور باشد که خبرنگار یک دختر باشد ،، او شروع به ... [G] کبرا؛ حیرت در صفوف او از تمام حواس خود استفاده کرده بود ، نه فقط چشمانش ، برای انتقال بو و احساس حیاط انبارها. او یک موضوع دشوار ، یک موضوع توهین آمیز را انتخاب کرد. تصورات او به اندازه کافی قوی بود که شما را عصبانی کند. "" [97] نیویورک تایمز کاتلین مک لاگلین را پس از ده سال در شیکاگو تریبیون استخدام کرد ، جایی که "[او] یک سری در مورد خدمتکاران انجام داد و خودش برای درخواست مشاغل خانه داری بیرون رفت. " [98]

شعار

نیویورک تایمز یک شعار داشته است. از سال 1896 شعار این روزنامه "همه اخبار مناسب چاپ" بوده است. در سال 1896 ، آدولف اوچ مسابقه ای را برای یافتن شعار جایگزین برگزار کرد و 100 دلار جایزه برای بهترین شعار ارائه داد. اگرچه او بعداً اعلام کرد که اصل تغییر نخواهد کرد ، اما جایزه همچنان اهدا می شود. مطالب شامل "اخبار ، نه تهوع" ؛ "در یک کلمه: کافی" ؛ "اخبار بدون سر و صدا" ؛ "Out Heralds The Herdld ، به جهان اطلاع می دهد و خورشید را خاموش می کند " ؛ "مطبوعات عمومی یک امانت عمومی است" ؛ و برنده مسابقه ، "همه اخبار جهان ، اما مدرسه ای برای رسوایی نیست."[99] [100] [101] [102] در 10 مه 1960 ،رایت پتمن از FTC درخواست کرد که تحقیق کند آیا شعار نیویورک تایمز گمراه کننده است یا تبلیغات دروغین . در عرض 10 روز ، FTC پاسخ داد که چنین نیست. [103]

دوباره در سال 1996 ، مسابقه ای برای یافتن شعار جدید برگزار شد ، این بار برای NYTimes.com. بیش از 8000 مقاله ارسال شد. با این حال ، "همه اخبار مناسب چاپ" ، بهترین بود. [104]

سازمان

دفتر مرکزی نیویورک تایمز ، 620 خیابان هشتم

مردیت کوپیت لوین رئیس جمهور و مدیر اجرایی از سپتامبر 2020 است. [105]

کارکنان خبر

این روزنامه علاوه بر دفتر مرکزی خود در شهر نیویورک ، دارای اتاق خبر در لندن و هنگ کنگ است . [106] [107] اتاق خبر آن در پاریس ، که مقر اصلی نشریه بین المللی این روزنامه بود ، در سال 2016 بسته شد ، اگرچه این شهر همچنان محل یک دفتر خبری و یک دفتر تبلیغاتی است. [108] [109] این مقاله همچنین دارای مرکز ویرایش و خدمات سیم در Gainesville ، فلوریدا است . [110]

از سال 2013 ، این روزنامه دارای 6 دفتر خبری در منطقه نیویورک ، 14 دفتر دیگر در ایالات متحده و 24 روزنامه در سایر کشورها بود. [111]

در سال 2009، راس استانتون، سردبیر روزنامه لس آنجلس تایمز ، یک رقیب، اظهار داشت که اتاق خبر از نیویورک تایمز به اندازه دو برابر بود لس آنجلس تایمز ، که به اتاق خبر 600 که در آن زمان بود. [112]

برای تسهیل گزارش آنها و تسریع در روند طولانی بررسی بسیاری از اسناد در حین آماده سازی برای انتشار ، تیم خبری تعاملی آنها فناوری تشخیص نوری شخصیت را به یک ابزار اختصاصی معروف به Document Helper اقتباس کرده است . [113] این تیم را قادر می سازد تا سرعت پردازش اسنادی را که باید بازبینی شوند ، تسریع کند. در مارس 2019 ، آنها مستند کردند که این ابزار به آنها امکان می دهد 900 سند را در کمتر از ده دقیقه برای آماده سازی خبرنگاران برای مرور محتویات پردازش کنند. [114]

سرمقاله روزنامه ، شامل بیش از 3000 خبرنگار و کارکنان رسانه ، با NewsGuild متحد شده است . در سال 2021، بار را کارکنان فن آوری دیجیتال با تشکیل یک اتحادیه با NewsGuild، [115] که در آن شرکت کاهش یافته است به طور داوطلبانه تشخیص . [116]

خانواده Ochs-Sulzberger

در سال 1896 ، آدولف اوچز روزنامه نیویورک تایمز را خرید ، و روزنامه نیویورک تایمز را تاسیس کرد. خانواده اوچسولزبرگر ، یکی از سلسله های روزنامه ایالات متحده ، از آن زمان مالک نیویورک تایمز بودند . [32] ناشر در 14 ژانویه 1969 به بازار عمومی رفت و سهم آن در بورس اوراق بهادار آمریکا 42 دلار معامله شد . [117] پس از این ، خانواده همچنان از طریق مالکیت بر اکثریت قریب به اتفاق سهام رأی B کنترل می کردند . حق رأی محدودکننده برای سهامداران کلاس A مجاز است ، در حالی که سهامداران کلاس B حق رأی آزاد دارند.

تراست خانواده Ochs-Sulzberger تقریباً 88 درصد از سهام کلاس B شرکت را کنترل می کند. هرگونه تغییر در ساختار دو طبقه باید توسط شش نفر از هشت مدیر که در هیئت مدیره خانواده اچس-سولزبرگر حضور دارند تصویب شود. اعضای هیئت مدیره اعتماد عبارتند از Daniel H. Cohen ، James M. Cohen ، Lynn G. Dolnick ، ​​Susan W. Dryfoos ، Michael Golden ، Eric MA Lax ، Arthur O. Sulzberger Jr. و Cathy J. Sulzberger. [118]

ترنر کتلج ، سردبیر برتر نیویورک تایمز از سال 1952 تا 1968 ، می خواست نفوذ مالکیت را پنهان کند. آرتور سولزبرگر به طور معمول یادداشت هایی را برای ویراستار خود می نوشت که هر کدام حاوی پیشنهادات ، دستورالعمل ها ، شکایات و دستورات بود. وقتی کاتلج این یادداشت ها را دریافت می کرد ، قبل از ارسال آنها به زیردستان ، هویت ناشر را پاک می کرد. کاتلج تصور می کرد که اگر نام ناشر را از یادداشت ها حذف کند ، از خبرنگاران در برابر فشار توسط صاحب آن محافظت می کند. [119]

ویراستاران عمومی

موقعیت سردبیر عمومی در سال 2003 برای "بررسی مسائل مربوط به صداقت روزنامه نگاری" ایجاد شد. هر ویراستار عمومی یک دوره دو ساله داشت. [120] این پست "برای دریافت شکایات خوانندگان و پرسش از روزنامه نگاران تایمز در مورد نحوه تصمیم گیری آنها ایجاد شد." [121] محرک ایجاد موقعیت سردبیر عمومی ، ماجرای جیسون بلر بود. ویراستاران عمومی عبارت بودند از: دانیل اوکرنت (2003-2005) ، بایرون کالامه (2005-2007) ، کلارک هویت (2007-2010) (یک سال دیگر خدمت کرد) ، آرتور اس بریزبن (2010-2012) ، مارگارت سالیوان (2012-2016) ) (یک دوره چهار ساله خدمت کرد) و الیزابت اسپید(2016-2017). در سال 2017 ، تایمز موقعیت سردبیر عمومی را حذف کرد. [121]

محتوا

موضع ویراستاری

سرمقاله از نیویورک تایمز معمولا لیبرال در موقعیت خود. [122] [123] در اواسط سال 2004 ، دبیر عمومی روزنامه ( مدافع ) روزنامه ، دانیل اوکرنت ، نوشت که "سردبیران صفحه Op-Ed یک نمای یکنواخت را در نمایندگی از طیف وسیعی از دیدگاه ها در مقالاتی که از خارج منتشر می کنند ، انجام می دهند- اما برای متعادل سازی صفحه ای که شامل کار هفت ستون نویس معتبر است ، شما نیاز به یک وزنه بسیار وحشتناک سنگین دارید ، که تنها دو نفر از آنها می توانند به عنوان محافظه کار طبقه بندی شوند (و حتی در آن زمان ، از زیرگونه های محافظه کار که از قانونی شدن اتحادیه های همجنسگرایان حمایت می کنند و در مورد ویلیام سفیر، با برخی از مفاد اصلی قانون میهن پرست مخالف است . " [124]

نیویورک تایمز از زمان دوایت دی آیزنهاور در سال 1956 عضو حزب جمهوری خواه را برای ریاست جمهوری تایید نکرده است . از سال 1960 ، در هر انتخابات ریاست جمهوری نامزد حزب دموکرات را تأیید می کند (به تاییدیه های ریاست جمهوری نیویورک تایمز مراجعه کنید ). [125] با این حال، نیویورک تایمز تایید وقت بود جمهوریخواه متوسط شهرداران شهر نیویورک رودی جولیانی در سال 1997، [126] و مایکل بلومبرگ در سال 2005 و 2009. [127] بار نیز تایید جمهوری خواه ایالت نیویورک فرماندار جورج Pataki برای انتخاب مجدد در سال 2002[128]

سبک

بر خلاف بسیاری از روزنامه ایالات متحده، بار بر روی خود را در خانه خود را متکی شیوه نامه جای آسوشیتد پرس شیوه نامه . هنگام مراجعه به مردم ، نیویورک تایمز عموماً از نامهای فاخر به جای نام خانوادگی بدون آراستگی استفاده می کند (به جز در صفحات ورزشی ، پوشش فرهنگ عامه ، [129] کتاب نقد و مجله). [130]

نیویورک تایمز در ششم ژانویه 2009 ، آگهی نمایش داده شده را در صفحه اول خود چاپ کرد و سنت روزنامه را شکست. [131] تبلیغ برای CBS رنگی بود و تمام عرض صفحه را نشان می داد. [132] روزنامه وعده داد که تبلیغات صفحه اول را فقط در نیمه پایینی صفحه قرار می دهد. [131]

در آگوست 2014 ، تایمز تصمیم گرفت از کلمه " شکنجه " برای توصیف حوادثی استفاده کند که در آن بازجویان "در تلاش برای به دست آوردن اطلاعات ، یک زندانی را دردناک کردند". این تغییری از رویه قبلی روزنامه در توصیف چنین شیوه هایی به عنوان بازجویی های "خشن" یا "وحشیانه" بود. [133]

این روزنامه سیاست ناسزاگویی سختی را دنبال می کند. به عنوان مثال ، بررسی کنسرت گروه پانک Fucked Up در سال 2007 ، از ذکر نام گروه کاملاً اجتناب کرد. [134] با این حال، بار به مناسبت منتشر شده محتوای ویدئو فیلتر نشده است که شامل است ناسزا و تهمت که در آن تعیین کرده است که از جمله این ویدئو دارای ارزش خبری. [135] در طول مبارزات انتخاباتی ریاست جمهوری 2016 ایالات متحده ، تایمز هنگام گزارش در مورد اظهارات مبتذل دونالد ترامپ در یک ضبط در سال 2005 ، کلمات "fuck" و " pussy " را چاپ کرد . سپس- بارکارولین رایان ، ویراستار سیاست ، می گوید: "این امر نادری است که ما از این زبان در داستانهای خود ، حتی در نقل قول ها استفاده کنیم ، و ما در مورد آن بحث طولانی کردیم." رایان گفت که این روزنامه در نهایت تصمیم گرفت آن را به دلیل ارزش خبری خود منتشر کند و به این دلیل که "آن را کنار بگذاریم یا به سادگی آن را توصیف کنیم ، برای ما ناخوشایند و کمتر واضح به نظر می رسید ، به ویژه با توجه به اینکه ما ویدیویی را پخش می کنیم که خوانندگان ما را نشان می دهد" دقیقاً آنچه گفته شد. " [136]

محصولات

روزنامه چاپ

در غیاب عنوان اصلی ، مهمترین داستان روز عموماً در ستون بالا سمت راست ، در صفحه اصلی ظاهر می شود. نوع نوشتار مورد استفاده برای سرفصل تغییرات سفارشی هستند چلتنهام . متن در حال اجرا در 8.7 نقطه Imperial تنظیم شده است . [137] [138]

این روزنامه در سه بخش از جمله مجله تنظیم شده است:

  1. اخبار: شامل بین المللی ، ملی ، واشنگتن ، تجارت ، فناوری ، علم ، بهداشت ، ورزش ، بخش مترو ، آموزش و پرورش ، آب و هوا ، و ترحم.
  2. نظر: شامل سرمقاله ، Op-eds و نامه هایی به ویراستار است .
  3. ویژگی ها: شامل هنر، فیلم، تئاتر، مسافرت، NYC راهنمای، مواد غذایی، خانه و باغ، مد و سبک، جدول کلمات متقاطع ، نقد و بررسی کتاب نیویورک تایمز ، T: نیویورک تایمز مجله سبک ، مجله نیویورک تایمز ، و یکشنبه مرور.

برخی از بخشها ، مانند مترو ، فقط در نسخه های مقاله توزیع شده در منطقه سه ایالت نیویورک-نیوجرسی-کانکتیکات یافت می شوند و در نسخه های ملی یا واشنگتن دی سی چاپ نمی شوند. [139] جدای از تجدید چاپ هفتگی کارتون های سرمقاله از روزنامه های دیگر ، نیویورک تایمز کاریکاتوریست تحریریه کارکنان خود را ندارد ، همچنین صفحه کمیک یا بخش کمیک های یکشنبه را شامل نمی شود . [140]

از سال 1851 تا 2017 ، نیویورک تایمز حدود 60،000 شماره چاپ شامل حدود 3.5  میلیون صفحه و 15  میلیون مقاله را منتشر کرد. [59]

تیراژ دوشنبه تا جمعه [141]

مانند دیگر روزنامه های آمریکایی ، [142] نیویورک تایمز کاهش تیراژ را تجربه کرده است . تیراژ چاپ شده روزهای هفته آن از سال 2005 تا 2017 با 50 درصد کاهش به 540،000 نسخه رسید. [141]

نسخه بین المللی

نسخه بین المللی نیویورک تایمز نسخه چاپی روزنامه است که برای خوانندگان خارج از ایالات متحده طراحی شده است. نیویورک تایمز که قبلاً یک سرمایه گذاری مشترک با روزنامه واشنگتن پست به نام The International Herald Tribune بود ،در سال 2002 مالکیت کامل این روزنامه را به دست گرفت و به تدریج آن را بیشتر در عملیات داخلی خود ادغام کرد.

سایت اینترنتی

روزنامه نیویورک تایمز از 22 ژانویه 1996 انتشار روزانه خود را در شبکه جهانی وب آغاز کرد ، "به خوانندگان سراسر جهان دسترسی فوری به اکثر مطالب روزنامه روزانه". [143] این وب سایت  در مارس 2005 555 میلیون بازدید صفحه داشت. [144] بر اساس مطالعه Compete.com ، دامنه nytimes.com  سالانه حداقل 146 میلیون بازدیدکننده را به خود جلب کرد . [ نیاز به منبع ] در مارس 2009 ، وب سایت نیویورک تایمز با تعداد 20 بازدید کننده منحصر به فرد با بیش از 20 نفر در رتبه 59 قرار گرفت میلیون بازدیدکننده منحصر به فرد ، و این سایت با بیش از دو برابر تعداد بازدیدکنندگان منحصر به فرد به عنوان محبوب ترین سایت بعدی ، پربیننده ترین روزنامه روزنامه است. [145]

در ماه مه 2009 ، nytimes.com 22 مورد از 50 وبلاگ روزنامه معروف را تولید کرد. [146]

تا اوت 2020 ، این شرکت 6.5 میلیون مشترک پولی داشت که 5.7 میلیون از آنها مشترک محتوای دیجیتالی آن بودند. در دوره آوریل تا ژوئن 2020 ، 669،000 مشترک دیجیتال جدید اضافه شد. [147]

بخش غذا

بخش غذا در وب با ویژگی هایی برای آشپزهای خانگی و غذاهای خارج از خانه تکمیل می شود. پخت و پز نیویورک تایمز (cooking.nytimes.com ؛ همچنین از طریق برنامه iOS در دسترس است) دسترسی به بیش از 17000 دستور العمل موجود در پرونده تا نوامبر 2016 ، [148] و در دسترس بودن ذخیره دستور العمل ها از سایر سایت ها در سراسر وب را فراهم می کند. جستجوی رستوران روزنامه (nytimes.com/reviews/dining) به خوانندگان آنلاین این امکان را می دهد تا رستوران های منطقه نیویورک را بر اساس غذاها ، محله ، قیمت و رتبه داوران جستجو کنند. نیویورک تایمز چندین کتاب آشپزی نیز منتشر کرده است ، از جمله کتاب آشپزی ضروری نیویورک تایمز: دستور العمل های کلاسیک برای قرن جدید ، که در اواخر سال 2010 منتشر شد.

TimesSelect

در سپتامبر 2005 ، روزنامه تصمیم گرفت سرویس مبتنی بر اشتراک را برای ستون های روزانه در برنامه ای به نام TimesSelect آغاز کند ، که شامل بسیاری از ستون های قبلاً رایگان بود. تا زمان قطع دو سال بعد ، هزینه TimesSelect 7.95 دلار در ماه یا 49.95 دلار در سال ، [149] ، هر چند برای مشترکان نسخه چاپی و دانشجویان دانشگاه و استادان رایگان بود. [150] [151] برای جلوگیری از این اتهام ، وبلاگ نویسان اغلب مطالب TimesSelect ، [152] و حداقل یک سایت پیوندهایی از مطالب تجدید چاپ شده را دوباره ارسال می کردند. [153]

در 17 سپتامبر 2007 ، نیویورک تایمز اعلام کرد که هزینه دسترسی به بخش هایی از وب سایت خود را متوقف می کند ، که از نیمه شب روز بعد اعمال می شود و این نشان دهنده دیدگاه رو به رشد در صنعت است که هزینه اشتراک نمی تواند بر درآمد بالقوه تبلیغات بیشتر از درآمد بیشتر باشد. ترافیک در یک سایت رایگان [154]

ستون نویسان تایمز از جمله نیکلاس کریستوف و توماس فریدمن از TimesSelect انتقاد کرده بودند ، [155] فریدمن تا آنجا پیش رفت که گفت: "من از آن متنفرم. این من را بسیار دردناک می کند زیرا مرا از بسیاری افراد ، به ویژه به دلیل اینکه من بسیاری از مردم مرا در خارج از کشور می خوانند ، مانند هند ... من احساس می کنم از تماشاگران خود کاملاً جدا شده ام. " [156]

Paywall و اشتراک دیجیتال

در سال 2007 ، علاوه بر باز كردن تقريباً كل سايت براي همه خوانندگان ، آرشيو اخبار نيويورك تايمز از سال 1987 تا به امروز بدون هزينه در اختيار غير مشتركان قرار گرفت [157] و نيز از 1851 تا 1922 ، كه در حوزه عمومی هستند [158]

کاهش درآمد تبلیغات چاپی و پیش بینی کاهش مداوم منجر به ایجاد "دیواره پرداخت " در مارس 2011 شد و افراد غیر مشترک را به تخصیص ماهانه 20 مقاله آنلاین رایگان در ماه محدود کرد. [159] [160] این اقدام پس از به دست آوردن چند صد هزار اشتراک و حدود 100 میلیون دلار درآمد تا مارس 2012 ، نسبتاً موفق بود . [161] [162]

از آوریل 2012 ، تعداد مقالات دسترسی آزاد از 20 به 10 مقاله در ماه به نصف رسید. [162] هر خواننده ای که مایل به دسترسی بیشتر باشد باید هزینه اشتراک دیجیتال را بپردازد. این طرح امکان دسترسی رایگان برای خوانندگان گاه به گاه را فراهم کرد. بسته به بسته انتخاب شده ، نرخ اشتراک دیجیتالی برای چهار هفته بین 15 تا 35 دلار متغیر بود ، با تبلیغات مشترک مشترک دوره ای ، دسترسی چهار هفته ای تمام دیجیتال به قیمت 99 ¢ ارائه می شد. مشترکین نسخه چاپی روزنامه بدون دسترسی به هیچ گونه هزینه اضافی از دسترسی کامل برخوردار شدند. برخی از محتواها ، مانند صفحه اول و جلوی بخش ها ، و همچنین صفحه اخبار برتر در برنامه های تلفن همراه رایگان باقی ماند. در ژانویه 2013، نیویورک تایمز ، ویرایشگر عمومی مارگارت M. سالیواناعلام کرد که برای اولین بار در دهه های گذشته ، این روزنامه از طریق اشتراک درآمد بیشتری نسبت به تبلیغات داشته است. [163]

در دسامبر 2017 ، تعداد مقاله های رایگان در ماه از 10 به 5 مورد کاهش یافت ، اولین تغییر در دیواره پرداخت اندازه گیری شده از آوریل 2012. [164] یکی از مدیران شرکت نیویورک تایمز اظهار داشت که این تصمیم با انگیزه "همه چیز" در زمان تقاضا برای روزنامه نگاری [164] اشتراک دیجیتال نیویورک تایمز ماهانه 16 دلار در سال 2017 هزینه داشت. [164] تا دسامبر 2017 ، نیویورک تایمز در مجموع 3.5 میلیون اشتراک پولی در دو نسخه چاپی و دیجیتال و حدود 130 میلیون ماهانه داشت. دو سال قبل ، مخاطبان آن بیش از دو برابر مخاطبان خود بودند. [165]در فوریه 2018 ، شرکت نیویورک تایمز افزایش درآمد حاصل از اشتراک های فقط دیجیتال را اعلام کرد و 157،000 مشترک جدید را به مجموع 2.6 میلیون مشترک فقط دیجیتال اضافه کرد. تبلیغات دیجیتالی نیز در این دوره رشد داشته است. در همان زمان ، تبلیغات برای نسخه چاپی مجله کاهش یافت. [166] [167]

حضور موبایل

برنامه ها

در سال 2008 ، نیویورک تایمز به عنوان برنامه ای برای iPhone و iPod Touch در دسترس قرار گرفت . [168] و همچنین انتشار یک برنامه iPad در سال 2010. [169] [170] این برنامه به کاربران اجازه می داد تا مقالاتی را در دستگاه تلفن همراه خود بارگیری کنند که آنها را قادر می سازد مقاله را بخوانند حتی زمانی که قادر به دریافت سیگنال نیستند. [171] از اکتبر 2010 ، برنامه iPad نیویورک تایمز از تبلیغات پشتیبانی می کند و بدون اشتراک پولی به صورت رایگان در دسترس است ، اما در سال 2011 به مدل مبتنی بر اشتراک ترجمه شد. [169]

در سال 2010، نیویورک تایمز سردبیران با دانشجویان و استادان از همکاری دانشگاه نیویورک را استودیو 20 روزنامه نگاری کارشناسی ارشد برنامه برای راه اندازی و تولید "محلی شرق روستای"، یک فرامحلی وبلاگ طراحی شده برای ارائه اخبار "، برای و در مورد ساکنان روستای شرق ". [172] در همان سال ، reCAPTCHA به دیجیتالی شدن نسخه های قدیمی نیویورک تایمز کمک کرد . [173]

در سال 2010 ، روزنامه همچنین برنامه ای را برای تلفن های هوشمند Android راه اندازی کرد ، و بعداً برنامه ای برای تلفن های ویندوز ارائه کرد . [174]

علاوه بر این ، تایمز اولین روزنامه ای بود که یک بازی ویدیویی را به عنوان بخشی از محتوای سرمقاله خود ، Food Import Folly by Persuasive Games ارائه کرد . [175]

بار ریدر

بار ریدر یک نسخه دیجیتال از است نیویورک تایمز ، ایجاد شده از طریق یک همکاری بین روزنامه و مایکروسافت . Times Reader اصول روزنامه نگاری چاپی را در نظر گرفته و با استفاده از مجموعه ای از فناوری های توسعه یافته توسط مایکروسافت و تیم بنیاد ارائه Windows خود ، آنها را در تکنیک گزارش آنلاین استفاده می کند. این در آوریل 2006 در سیاتل توسط آرتور اوچس سولزبرگر جونیور ، بیل گیتس و تام بودکین اعلام شد . [176]

در سال 2009 ، Times Reader 2.0 در Adobe AIR بازنویسی شد . [177] در دسامبر 2013 ، روزنامه اعلام کرد که برنامه Times Reader از 6 ژانویه 2014 متوقف می شود و از خوانندگان برنامه می خواهد که در عوض استفاده از برنامه فقط مقاله ای Paper Today را که دارای اشتراک است ، شروع کنند . [178]

پادکست ها

نیویورک تایمز در سال 2006 شروع به تولید پادکست کرد. از جمله اولین پادکست ها می توان به Inside The Times و Inside The New York Times Review Book اشاره کرد . با این حال ، چندین پادکست تایمز در سال 2012 لغو شد. [179] [180]

بار در سال 2016 به راه اندازی پادکست جدید بازگشت، از جمله عشق مدرن با WBUR . [181] در 30 ژانویه 2017 ، نیویورک تایمز پادکست خبری ، The Daily را راه اندازی کرد . [182] [183] در اکتبر 2018 ، NYT The Argument را با ستون نویس Ross Douthat ، Michelle Goldberg و David Leonhardt آغاز کرد . این یک بحث هفتگی در مورد یک موضوع واحد است که از چپ ، مرکز و راست طیف سیاسی توضیح داده شده است . [184]

نسخه های غیر انگلیسی

نیویورک تایمز در اسپانیول (اسپانیایی زبان)

بین فوریه 2016 و سپتامبر 2019 ، نیویورک تایمز یک نسخه مستقل به زبان اسپانیایی ، The New York Times en Español ، راه اندازی کرد . نسخه اسپانیایی زبان پوشش خبری و رویدادهای آمریکای لاتین و اسپانیا را افزایش می دهد . گسترش محتوای خبری اسپانیایی به روزنامه اجازه داد تا مخاطبان خود را در جهان اسپانیایی زبان گسترش دهد و درآمد خود را افزایش دهد. نسخه اسپانیایی زبان به عنوان راهی برای رقابت با روزنامه تاسیس شده El País اسپانیا ، که خود را "روزنامه جهانی به اسپانیایی" اعلام می کند ، تلقی شد. [185] نسخه اسپانیایی آن دارای تیمی از روزنامه نگاران استمکزیکو سیتی و همچنین خبرنگاران در ونزوئلا ، برزیل ، آرژانتین ، میامی و مادرید ، اسپانیا . [186] [187] در سپتامبر 2019 متوقف شد و دلیل آن عدم موفقیت مالی بود. [188]

زبان چینی

در ژوئن 2012 ، نیویورک تایمز اولین نسخه رسمی زبان خارجی خود را معرفی کرد ، cn.nytimes.com ، یک سایت خبری چینی زبان که به دو صورت سنتی و ساده چینی قابل مشاهده است . این پروژه توسط Craig S. Smith در بخش تجاری و فیلیپ P. Pan در سمت تحریریه ، [189] با محتوای ایجاد شده توسط کارکنان مستقر در شانگهای ، پکن و هنگ کنگ ، هدایت شد ، اگرچه سرور در خارج از چین قرار گرفته بود. از مسائل سانسور خودداری کنید [190]

موفقیت اولیه این سایت در اکتبر همان سال پس از انتشار مقاله تحقیقی [b] توسط دیوید باربوزا در مورد امور مالی خانواده ون جیابائو ، نخست وزیر چین متوقف شد . [191] در تلافی مقاله ، دولت چین دسترسی به سایت های nytimes.com و cn.nytimes .com در داخل جمهوری خلق چین (PRC) را مسدود کرد .

علیرغم دخالت های دولت چین ، عملیات زبان چینی همچنان در حال توسعه است و یک سایت دوم ، cn.nytstyle.com ، برنامه های iOS و Android و خبرنامه ها اضافه شده است که همه آنها در داخل جمهوری خلق چین قابل دسترسی هستند. عملیات چین همچنین سه نشریه چاپی به زبان چینی تولید می کند. در همین حال ، تردد به cn.nytimes.com به دلیل استفاده گسترده از فناوری VPN در PRC و افزایش مخاطبان چینی در خارج از سرزمین اصلی چین افزایش یافته است. [192] مقالات نیویورک تایمز نیز از طریق استفاده از وب سایت های آینه ای ، برنامه ها ، روزنامه های داخلی و رسانه های اجتماعی در اختیار کاربران چین قرار می گیرد . [192][193] سیستم عامل های چینی در حال حاضر یکی ازپنج بازار دیجیتال برتر نیویورک تایمز در سطح جهان است. سردبیر پلتفرم های چینی Ching-Ching Ni است. [194]

در مارس 2013 ، نیویورک تایمز و هیئت ملی فیلم کانادا مشارکت خود را با عنوان تاریخچه کوتاه ارتفاع اعلام کردند ، که چهار مستند کوتاه برای اینترنت درباره زندگی در ساختمانهای بلند به عنوان بخشی از پروژه Highrise NFB با استفاده از تصاویر ایجاد می کند. از آرشیو عکس های روزنامه برای سه فیلم اول و تصاویر ارسالی توسط کاربر برای فیلم نهایی. [195] سومین پروژه در سری تاریخچه کوتاه Highrise برنده جایزه Peabody در سال 2013 شد. [196]

تایمز ماشین

TimesMachine یک آرشیو مبتنی بر وب از مسائل اسکن شده نیویورک تایمز از 1851 تا 2002 است. [197]

بر خلاف بایگانی آنلاین نیویورک تایمز ، TimesMachine تصاویر اسکن شده از روزنامه واقعی را ارائه می دهد. [198] همه محتوای غیرتبلیغاتی را می توان بر اساس هر داستان در یک صفحه نمایش PDF جداگانه نمایش داد و برای مرجع بعدی ذخیره کرد. [199] این آرشیو در اختیار مشترکین نیویورک تایمز ، تحویل در خانه و/یا دیجیتال است. [197]

––––––––––––––––––––––

  • دسترسی بایگانی منتخب به نیویورک تایمزLCCN  sn78-4456 (از طریق Chronicling America ؛ حوزه عمومی)
  • ISSN  0362-4331 (از طریق ProQuest ) ، OCLC 1645522 (همه نسخه ها) ، 858655519 → از طریق ProQuest ، 7764137 (میکروفیلم) ، 69647843 (میکروفیلم ، ویرایش بین المللی) 
  • TimesMachine (هر شماره قبل از 31 دسامبر 2002 منتشر شده است)
  • Newspapers.com (1851–1922).

وقفه ها

به دلیل تعطیلات ، هیچ نسخه ای در 23 نوامبر 1851 چاپ نشد. 2 ژانویه 1852 ؛ 4 ژوئیه 1852 ؛ 2 ژانویه 1853 ؛ و 1 ژانویه 1854. [200]

به دلیل اعتصابات ، نسخه معمولی نیویورک تایمز در دوره های زیر چاپ نشد: [201]

  • 19 سپتامبر 1923 ، تا 26 سپتامبر 1923. اعتصاب غیرمجاز اتحادیه محلی مانع از انتشار چندین روزنامه نیویورک ، از جمله نیویورک تایمز شد . در این دوره "روزنامه های ترکیبی صبح نیویورک" با خلاصه ای از اخبار منتشر شد. [202]
  • 12 دسامبر 1962 ، تا 31 مارس 1963. فقط یک نسخه غربی به دلیل اعتصاب روزنامه نیویورک در 1962-1963 چاپ شد . [202]
  • 17 سپتامبر 1965 ، تا 10 اکتبر 1965. یک نسخه بین المللی چاپ شد و نسخه آخر هفته جایگزین روزنامه های شنبه و یکشنبه شد.
  • 10 آگوست 1978 تا 5 نوامبر 1978. اعتصاب چند اتحادیه ای سه روزنامه مهم شهر نیویورک را تعطیل کرد. هیچ نسخه ای از نیویورک تایمز چاپ نشد. [200] دو ماه پس از اعتصاب ، تقلیدی از نیویورک تایمز به نام Not The New York Times در شهر توزیع شد ، با مشارکت کنندگان مانند کارل برنشتاین ، کریستوفر سرف ، تونی هندرا و جورج پلیمپتون . [203]

وب سایت این روزنامه در 29 آگوست 2013 توسط ارتش الکترونیک سوریه ، یک گروه هکری که از دولت بشار اسد ، رئیس جمهور سوریه حمایت می کند ، هک شد . SEA موفق شد با ثبت نام دامنه روزنامه ، ملبورن آی تی ، پرونده های DNS نیویورک تایمز را تغییر دهد و برخی از وب سایت های خود را برای ساعت ها از سرویس خارج کند. [204]

مجادلات

Walter Duranty's Holodomor coverage and Pulitzer

Walter Duranty, who served as its Moscow bureau chief from 1922 through 1936, has been criticized for a series of stories in 1931 on the Soviet Union and won a Pulitzer Prize for his work at that time; however, he has been criticized for his denial of widespread famine, most particularly Holodomor, a famine in Soviet Ukraine in the 1930s in which he summarized Russian propaganda, and the Times published, as fact: "Conditions are bad, but there is no famine".[205][206][207][208][209]

In 2003, after the Pulitzer Board began a renewed inquiry, the Times hired Mark von Hagen, professor of Russian history at Columbia University, to review Duranty's work. Von Hagen found Duranty's reports to be unbalanced and uncritical, and that they far too often gave voice to Stalinist propaganda. In comments to the press he stated, "For the sake of The New York Times' honor, they should take the prize away."[210] The Ukrainian Weekly covered the efforts to rescind Duranty's prize.[211][212] The Times has since made a public statement and the Pulitzer committee has declined to rescind the award twice stating, "...Mr. Duranty's 1931 work, measured by today's standards for foreign reporting, falls seriously short. In that regard, the Board's view is similar to that of The New York Times itself...".[213][214]

World War II

Jerold Auerbach, a Guggenheim Fellow and Fulbright Lecturer, wrote in Print to Fit, The New York Times, Zionism and Israel, 1896-2016[215] that it was of utmost importance to Adolph Ochs, the first Jewish owner of the paper, that in spite of the persecution of Jews in Germany, The Times, through its reporting, should never be classified as a "Jewish newspaper".[216]

After Ochs' death in 1935, his son-in-law Arthur Hays Sulzberger became the publisher of The New York Times and maintained the understanding that no reporting should reflect on The Times as a Jewish newspaper. Sulzburger shared Ochs' concerns about the way Jews were perceived in American society. His apprehensions about judgement were manifested positively by his strong fidelity to the United States. At the same time, within the pages of The New York Times, Sulzburger refused to bring attention to Jews, including the refusal to identify Jews as major victims of Nazi genocide. Instead, many reports of Nazi-ordered slaughter identified Jewish victims as "persons." The Times even opposed the rescue of Jewish refugees.[217]

On November 14, 2001, in The New York Times' 150th-anniversary issue, in an article entitled "Turning Away From the Holocaust," former executive editor Max Frankel wrote:

And then there was failure: none greater than the staggering, staining failure of The New York Times to depict Hitler's methodical extermination of the Jews of Europe as a horror beyond all other horrors in World War II – a Nazi war within the war crying out for illumination.[218]

According to Frankel, harsh judges of The New York Times "have blamed 'self-hating Jews' and 'anti-Zionists' among the paper's owners and staff." Frankel responded to this criticism by describing the fragile sensibilities of the Jewish owners of The New York Times:

Then, too, papers owned by Jewish families, like The Times, were plainly afraid to have a society that was still widely anti-Semitic misread their passionate opposition to Hitler as a merely parochial cause. Even some leading Jewish groups hedged their appeals for rescue lest they be accused of wanting to divert wartime energies. At The Times, the reluctance to highlight the systematic slaughter of Jews was undoubtedly influenced by the views of the publisher, Arthur Hays Sulzberger. He believed strongly and publicly that Judaism was a religion, not a race or nationality – that Jews should be separate only in the way they worshiped. He thought they needed no state or political and social institutions of their own. He went to great lengths to avoid having The Times branded a Jewish newspaper. He resented other publications for emphasizing the Jewishness of people in the news.[218]

In the same article, Frankel quotes Laurel Leff, associate professor of journalism at Northeastern University, who in 2000 had described how the newspaper downplayed Nazi Germany's targeting of Jews for genocide.[219]

November 1942 was a critical month for American Jews. After several months of delay, the U.S. State Department had confirmed already published information that Germany was engaged in the systematic extermination of European Jews. Newspaper reports put the death toll at one million and described the "most ruthless methods," including mass gassings at special camps.[219]

Yet at the beginning of November 1942, Sulzberger lobbied U.S. government officials against the founding of a homeland for Jews to escape to. The Times was silent on the matter of an increase in U.S. immigration quotas to permit more Jews to enter, and "actively supported the British Government's restriction on legal immigration to Palestine even as the persecution of Jews intensified".[219] Sulzberger described Jews as being of no more concern to Nazi Germany than Roman Catholic priests or Christian ministers, and that Jews certainly were not singled out for extermination.[219]

Leff's 2005 book Buried by the Times documents the paper's tendency before, during, and after World War II to place deep inside its daily editions the news stories about the ongoing persecution and extermination of Jews, while obscuring in those stories the special impact of the Nazis' crimes on Jews in particular. Leff attributes this dearth in part to the complex personal and political views of Sulzberger, concerning Jewishness, antisemitism, and Zionism.[220]

Accusations of liberal bias

In mid-2004, the newspaper's then-public editor Daniel Okrent, wrote an opinion piece in which he said that The New York Times did have a liberal bias in news coverage of certain social issues such as abortion and same-sex marriage.[124] He stated that this bias reflected the paper's cosmopolitanism, which arose naturally from its roots as a hometown paper of New York City, writing that the coverage of the Times's Arts & Leisure; Culture; and the Sunday Times Magazine trend to the left.[124]

If you're examining the paper's coverage of these subjects from a perspective that is neither urban nor Northeastern nor culturally seen-it-all; if you are among the groups The Times treats as strange objects to be examined on a laboratory slide (devout Catholics, gun owners, Orthodox Jews, Texans); if your value system wouldn't wear well on a composite New York Times journalist, then a walk through this paper can make you feel you're traveling in a strange and forbidding world.

Times public editor Arthur Brisbane wrote in 2012:[221]

When The Times covers a national presidential campaign, I have found that the lead editors and reporters are disciplined about enforcing fairness and balance, and usually succeed in doing so. Across the paper's many departments, though, so many share a kind of political and cultural progressivism — for lack of a better term — that this worldview virtually bleeds through the fabric of The Times.

The New York Times public editor (ombudsman) Elizabeth Spayd wrote in 2016 that "Conservatives and even many moderates, see in The Times a blue-state worldview" and accuse it of harboring a liberal bias. Spayd did not analyze the substance of the claim but did opine that the Times is "part of a fracturing media environment that reflects a fractured country. That in turn leads liberals and conservatives toward separate news sources."[222] Times executive editor Dean Baquet stated that he does not believe coverage has a liberal bias, however:[222]

We have to be really careful that people feel like they can see themselves in The New York Times. I want us to be perceived as fair and honest to the world, not just a segment of it. It's a really difficult goal. Do we pull it off all the time? No.

Jayson Blair plagiarism (2003)

In May 2003, The New York Times reporter Jayson Blair was forced to resign from the newspaper after he was caught plagiarizing and fabricating elements of his stories. Some critics contended that African-American Blair's race was a major factor in his hiring and in The New York Times' initial reluctance to fire him.[223]

Iraq War (2003–06)

The Times supported the 2003 invasion of Iraq.[224] On May 26, 2004, more than a year after the war started, the newspaper asserted that some of its articles had not been as rigorous as they should have been, and were insufficiently qualified, frequently overly dependent upon information from Iraqi exiles desiring regime change.[225]

The New York Times was involved in a significant controversy regarding the allegations surrounding Iraq and weapons of mass destruction in September 2002.[226] A front-page story was authored by Judith Miller which claimed that the Iraqi government was in the process of developing nuclear weapons was published.[227] Miller's story was cited by officials such as Condoleezza Rice, Colin Powell, and Donald Rumsfeld as part of a campaign to commission the Iraq War.[228] One of Miller's prime sources was Ahmed Chalabi, an Iraqi expatriate who returned to Iraq after the U.S. invasion and held a number of governmental positions culminating in acting oil minister and deputy prime minister from May 2005 until May 2006.[229][230][231][232] In 2005, negotiating a private severance package with Sulzberger, Miller retired after criticisms that her reporting of the lead-up to the Iraq War was factually inaccurate and overly favorable to the position of the Bush administration, for which The New York Times later apologized.[233][234]

Israeli–Palestinian conflict

A 2003 study in the Harvard International Journal of Press/Politics concluded that The New York Times reporting was more favorable to Israelis than to Palestinians.[235] A 2002 study published in the journal Journalism examined Middle East coverage of the Second Intifada over a one-month period in the Times, Washington Post and Chicago Tribune. The study authors said that the Times was "the most slanted in a pro-Israeli direction" with a bias "reflected...in its use of headlines, photographs, graphics, sourcing practices, and lead paragraphs."[236]

For its coverage of the Israeli–Palestinian conflict, some (such as Ed Koch) have claimed that the paper is pro-Palestinian, while others (such as As'ad AbuKhalil) have insisted that it is pro-Israel.[237][238] The Israel Lobby and U.S. Foreign Policy, by political science professors John Mearsheimer and Stephen Walt, alleges that The New York Times sometimes criticizes Israeli policies but is not even-handed and is generally pro-Israel.[239] On the other hand, in 2009, the Simon Wiesenthal Center has criticized The New York Times for printing cartoons regarding the Israeli-Palestinian conflict that were described as "hideously anti-Semitic".[240]

Israeli Prime Minister Benjamin Netanyahu rejected a proposal to write an article for the paper on grounds of lack of objectivity. A piece in which Thomas Friedman commented that praise given to Netanyahu during a speech at the U.S. Congress was "paid for by the Israel lobby" elicited an apology and clarification from its author.[241]

The New York Times' public editor Clark Hoyt concluded in his January 10, 2009, column:[242]

Though the most vociferous supporters of Israel and the Palestinians do not agree, I think The New York Times, largely barred from the battlefield and reporting amid the chaos of war, has tried its best to do a fair, balanced and complete job  and has largely succeeded.

Reputation

The Times has developed a national and international "reputation for thoroughness" over time.[243] Among journalists, the paper is held in high regard; a 1999 survey of newspaper editors conducted by the Columbia Journalism Review found that the Times was the "best" American paper, ahead of The Washington Post, The Wall Street Journal, and Los Angeles Times.[244][245] The Times also was ranked #1 in a 2011 "quality" ranking of U.S. newspapers by Daniel de Vise of The Washington Post; the objective ranking took into account the number of recent Pulitzer Prizes won, circulation, and perceived Web site quality.[245] A 2012 report in WNYC called the Times "the most respected newspaper in the world."[246]

Nevertheless, like many other U.S. media sources, the Times has suffered from a decline in public perceptions of credibility in the U.S. in the early 21st century.[247] A Pew Research Center survey in 2012 asked respondents about their views on credibility of various news organizations. Among respondents who gave a rating, 49% said that they believed "all or most" of the Times's reporting, while 50% disagreed. A large percentage (19%) of respondents were unable to rate believability. The Times's score was comparable to that of USA Today.[247] Media analyst Brooke Gladstone of WNYC's On the Media, writing for The New York Times, says that the decline in U.S. public trust of the mass media can be explained (1) by the rise of the polarized Internet-driven news; (2) by a decline in trust in U.S. institutions more generally; and (3) by the fact that "Americans say they want accuracy and impartiality, but the polls suggest that, actually, most of us are seeking affirmation."[248]

Awards

The New York Times has won 132 Pulitzer Prizes, more than any other newspaper. The prize is awarded for excellence in journalism in a range of categories.[249]

It has also, as of 2014, won three Peabody Awards and jointly received two.[250] Peabody Awards are given for accomplishments in television, radio, and online media.

See also

References

Notes

  1. ^ Seven different newspapers have been published under The New York Times name, with the earliest being published by a David Longworth and Nicholas Van Riper in 1813, but they all died out within a few years.[20]
  2. ^ The article is located at:

Citations

  1. ^ a b c "The Masthead of The New York Times". The New York Times. January 1, 2021. Retrieved January 5, 2021.
  2. ^ "Kathleen Kingsbury". The New York Times Company. April 11, 2019. Retrieved July 20, 2020.
  3. ^ "Randal C. Archibold". The New York Times. Retrieved January 5, 2021.
  4. ^ Rogers, Katie (May 25, 2016). "New York Times Co. to Offer Buyouts to Employees". The New York Times.
  5. ^ "Press Release" (PDF). The New York Times.
  6. ^ Sandvik, Runa (April 26, 2018). "The New York Times is Now Available as a Tor Onion Service". Retrieved January 11, 2021.
  7. ^ "Is The Washington Post closing in on the Times?". Politico. Retrieved November 5, 2017.
  8. ^ "News of the world". The Economist. March 17, 2012. ISSN 0013-0613. Retrieved November 5, 2017.
  9. ^ "Pulitzer Prizes". The New York Times Company. Retrieved November 5, 2017.
  10. ^ "The New York Times". Encyclopædia Britannica. Retrieved September 27, 2011.
  11. ^ "Top 10 U.S. Daily Newspapers". Cision. Archived from the original on July 22, 2019. Retrieved July 13, 2019.
  12. ^ Dash, Eric (January 19, 2009). "Mexican Billionaire Invests in The New York Times Company". The New York Times. ISSN 0362-4331. Retrieved November 5, 2017.
  13. ^ Levitz, Eric (October 19, 2016). "A. G. Sulzberger Vanquishes His Cousins, Becomes Deputy Publisher of the New York Times". New York.
  14. ^ a b Pérez-Peña, Richard (September 5, 2008). "Times Plans to Combine Sections of the Paper". The New York Times. Retrieved September 16, 2008.
  15. ^ "The New York Times Site Index". The New York Times. Archived from the original on October 23, 2017. Retrieved February 25, 2017.
  16. ^ "A Letter to Our Readers About the Sunday Review". The New York Times. June 18, 2011. ISSN 0362-4331. Retrieved January 26, 2017.
  17. ^ "Inside The New York Times Book Review". C-SPAN.org. Retrieved January 26, 2017.
  18. ^ Silverstein, Jake (February 18, 2015). "Behind the Relaunch of The New York Times Magazine". The New York Times. ISSN 0362-4331. Retrieved January 26, 2017.
  19. ^ "The New York Times Company – Redesigned T Magazine Franchise to Launch in 2013". investors.nytco.com. Retrieved January 26, 2017.
  20. ^ Berger, Myer (1951). The Story of The New York Times 1851-1951. Simon and Schuster. pp. 3–4.
  21. ^ Pederson, Jay P., ed. (2012). "The New York Times Company". International Directory of Company Histories. Gale. Retrieved January 8, 2017.
  22. ^ a b Dunlap, David W. "A Happy 200th to The Times's First Publisher, Whom Boss Tweed Couldn't Buy or Kill". City Room. Retrieved March 12, 2017.
  23. ^ Davis, Elmer Holmes (1921). History of the New York Times, 1851-1921. New York Times. p. 17.
  24. ^ "The Case of Hoffman.; The Prisoner Finds Bail". The New York Times. July 24, 1860. ISSN 0362-4331. Retrieved March 12, 2017.
  25. ^ "A Word about Ourselves". New-York Daily Times. September 18, 1851. Retrieved March 5, 2009.
  26. ^ "Our History". The New York Times Company. Retrieved January 7, 2017.
  27. ^ "It Can Hyphen Here: Why the New-York Historical Society Includes a Hyphen" » New-York Historical Society. Blog.nyhistory.org (February 13, 2013). Retrieved on July 21, 2013.
  28. ^ On This Day: August 1, 1863 The New York Times. Retrieved December 13, 2016.
  29. ^ Adler, John; Hill, Draper (August 1, 2008). Doomed by Cartoon: How Cartoonist Thomas Nast and the New York Times Brought Down Boss Tweed and His Ring of Thieves. Garden City, New York: Morgan James Publishing. p. 47. ISBN 978-1-60037-443-2. Retrieved September 20, 2020.
  30. ^ "New York Times Timeline 1851–1880". The New York Times Company. Archived from the original on September 14, 2008. Retrieved September 15, 2008.
  31. ^ Davis, Elmer Holmes (1921). History of the New York Times, 1851-1921. The New York Times. pp. 215–218.
  32. ^ a b c d "New York Times Timeline 1881–1910". The New York Times Company. Retrieved January 22, 2014.
  33. ^ a b Davis, Elmer Holmes (1921). History of the New York Times, 1851-1921. The New York Times. pp. 155–178.
  34. ^ Hast, Adele, ed. (1991). "The New York Times Company". International Directory of Company Histories. Gale. pp. 647–649. Retrieved September 20, 2020.
  35. ^ "Death Claims Veteran Editor of Times At New York Home". Editor & Publisher. 55 (8). July 22, 1922. p. 8. Retrieved September 20, 2020.
  36. ^ a b "Adolph S. Ochs Dead at 77; Publisher of Times Since 1896". The New York Times. Retrieved January 8, 2017.
  37. ^ Jensen-Brown, Peter (April 12, 2017). "Decent and Dignified Journalism - a History of "All the News that's Fit to Print". Early Sports 'n' Pop-Culture History Blog. Retrieved May 6, 2017.
  38. ^ Davis, Elmer Holmes (1921). History of the New York Times, 1851-1921. New York Times. pp. 274–277.
  39. ^ Syckle, Katie Van (November 10, 2018). "The Times's Capsule of History Goes Digital". The New York Times. Retrieved March 22, 2021.
  40. ^ The World's Work ...: A History of Our Time. Doubleday, Page. 1905. pp. 5844–5845.
  41. ^ "New York Times Timeline 1911–1940". The New York Times Company. Archived from the original on July 20, 2008. Retrieved September 16, 2008.
  42. ^ "Adolph S. Ochs Dead at 77; Publisher of Times Since 1896". The New York Times. April 9, 1935. Retrieved April 13, 2018.
  43. ^ Sherman, Gabriel (August 24, 2015). "Inside the 3-Way Family Contest to Become the Next Publisher of the Times". New York.
  44. ^ Talese, Gay (2007). The kingdom and the power : behind the scenes at The New York times : the institution that influences the world (Random House trade paperback ed.). New York: Random House Trade Paperbacks. p. 23. ISBN 978-0-8129-7768-4. OCLC 74492264.
  45. ^ Zalaznick, Sheldon (May 6, 1974). "The Evolution of 'Times' Publisher Arthur Sulzberger". New York. Retrieved April 17, 2018.
  46. ^ "Orvil E. Dryfoos Dies at 50; New York Times Publisher". The New York Times. May 26, 1963. ISSN 0362-4331. Retrieved April 17, 2018.
  47. ^ Jones, Alex S. (September 29, 2012). "The Best of Times". The New Yorker. ISSN 0028-792X. Retrieved April 17, 2018.
  48. ^ "Ex-NY Times publisher 'Punch' Sulzberger dies". USA Today. September 30, 2012. Retrieved April 17, 2018.
  49. ^ New York Times Co. v. Sullivan, 376 U.S. 254 (Supreme Court of the United States 1964).
  50. ^ a b Cohen, Noam. "Pentagon Papers". The New York Times. Retrieved September 18, 2008.
  51. ^ "Audio Tapes from the Nixon White House". National Security Archive. Retrieved January 20, 2009.
  52. ^ New York Times Co. v. United States, 403 U.S. 713 (1971)
  53. ^ Snyder, Gabriel (February 2017). "How The New York Times Is Clawing Its Way into the Future". Wired. Retrieved November 5, 2017.
  54. ^ "The New York Times to Change To a 6-Column Format Sept. 7". The New York Times. June 15, 1976. Retrieved September 16, 2008.
  55. ^ "Heaviest ever newspaper". Guinness World Records. Retrieved February 4, 2017.
  56. ^ Tifft, Susan E. (July 19, 1999). "Scion of the Times (w/Alex S. Jones)". The New Yorker. ISSN 0028-792X. Retrieved April 17, 2018.
  57. ^ Haberman, Clyde (September 29, 2012). "Arthur O. Sulzberger, Publisher Who Transformed Times, Dies at 86". The New York Times. ISSN 0362-4331. Retrieved April 17, 2018.
  58. ^ "New York Times Timeline 1971–2000". The New York Times Company. Archived from the original on September 18, 2008. Retrieved September 19, 2008.
  59. ^ a b "Panel: The future of the past: Modernizing The New York Times archive". Reynolds Journalism Institute. July 12, 2012. Retrieved December 11, 2017.
  60. ^ Fabrikant, Geraldine (December 3, 1994). "Times Co. Regains Control Of Electronic Rights to Paper". p. 39. Retrieved September 20, 2020.
  61. ^ Lichterman, Joseph (January 22, 2016). "20 years ago today, NYTimes.com debuted "on-line" on the web". Nieman Lab.
  62. ^ a b "New York Times to Cut Size 5 Percent; Keller Says Paper Better Off Smaller | the New York Observer". The New York Observer. July 17, 2006. Retrieved September 15, 2008.
  63. ^ "New York Times trims paper size to cut costs". Press Gazette. August 7, 2007. Archived from the original on December 28, 2008. Retrieved September 18, 2008.
  64. ^ Joyner, James (September 21, 2005). "New York Times Fires 500 Staffers". Outside the Beltway. Retrieved July 4, 2006.
  65. ^ Perez-Peña, Richard (October 26, 2009). "U.S. Newspaper Circulation Falls 10%". The New York Times.
  66. ^ Williams, Paige (March 29, 2013). "Inside "Snow Fall," the New York Times multimedia storytelling sensation". Nieman Storyboard. Retrieved April 8, 2017.
  67. ^ Greenfield, Rebecca (December 20, 2012). "What the New York Times's 'Snow Fall' Means to Online Journalism's Future". The Atlantic. Retrieved February 11, 2017.
  68. ^ Perez, Evan; Prokupecz, Shimon (August 23, 2016). "FBI investigating Russian hack of New York Times reporters, others". CNN. Retrieved August 23, 2016.
  69. ^ a b Watts, Duncan J.; Rothschild, David M. (December 5, 2017). "Don't blame the election on fake news. Blame it on the media". Columbia Journalism Review. Retrieved December 7, 2017.
  70. ^ "News Coverage of the 2016 National Conventions: Negative News, Lacking Context". Shorenstein Center. September 21, 2016. Retrieved December 7, 2017.
  71. ^ "Partisanship, Propaganda, and Disinformation: Online Media and the 2016 U.S. Presidential Election | Berkman Klein Center". cyber.harvard.edu. Retrieved December 7, 2017.
  72. ^ Silver, Nate (May 3, 2017). "The Comey Letter Probably Cost Clinton The Election". FiveThirtyEight. Retrieved January 24, 2021.
  73. ^ Owen, Laura Hazard (October 2, 2018). "Why The New York Times TL;DR'd its own 14,218-word Trump investigation". Nieman Journalism Lab. Retrieved October 3, 2018.
  74. ^ "What's next from The New York Times' Trump tax team?". CNN Wire. October 8, 2018. Retrieved October 8, 2018.
  75. ^ Miller, Julie (October 2, 2018). "Donald Trump's Shifty Taxes Are Getting the Documentary Treatment". Vanity Fair. Retrieved October 8, 2018.
  76. ^ D'Addario, Daniel (October 7, 2018). "'Family Business: Trump and Taxes' Exposes Relentless Pace of News". Variety. Retrieved October 8, 2018.
  77. ^ O'Falt, Chris (October 3, 2018). "How Showtime Made a Secret Documentary About the New York Times' Big Story on Trump's Tax Evasion". IndieWire. Retrieved October 8, 2018.
  78. ^ "Sun Sentinel Wins Public Service Pulitzer for Parkland Shooting Coverage". The New York Times. April 15, 2019. Retrieved April 15, 2019.
  79. ^ "The Weekly - Series Trailer - The New York Times' New TV Series Set to Premiere on FX and Hulu". The New York Times. May 14, 2019. Retrieved May 15, 2019.
  80. ^ Dunlap, David W. (November 14, 2001). "150th Anniversary: 1851–2001; Six Buildings That Share One Story". The New York Times. Retrieved October 10, 2008. Surely the most remarkable of these survivors is 113 Nassau Street, where the New-York Daily Times was born in 1851.... After three years at 113 Nassau Street and four years at 138 Nassau Street, The New York Times moved to a five-story Romanesque headquarters at 41 Park Row, designed by Thomas R. Jackson. For the first time, a New York newspaper occupied a structure built for its own use.
  81. ^ Barron, James (April 8, 2004). "100 Years Ago, an Intersection's New Name: Times Square", The New York Times. Archived from the original on December 24, 2015.
  82. ^ McKendry, Joe (2011). One Times Square: A Century of Change at the Crossroads of the World. David R. Godine Publisher. pp. 10–14. ISBN 978-1-56792-364-3.
  83. ^ Boxer, Sarah B. (December 31, 2007). "NYC ball drop goes 'green' on 100th anniversary". CNN. Archived from the original on January 3, 2014.
  84. ^ Poulin, Richard (2012). Graphic Design and Architecture, A 20th Century History: A Guide to Type, Image, Symbol, and Visual Storytelling in the Modern World. Rockport Publishers. p. 53. ISBN 978-1-59253-779-2.
  85. ^ "Dow Jones taking over news 'zipper'". Portsmouth Daily Times. Archived from the original on February 16, 2013. Retrieved February 26, 2017.
  86. ^ Kazaz, Tamir. "Appraisal of Real Property 229 West 43rd Street Between Seventh and Eighth Avenues New York, New York County, NY 10036 In a Restricted Appraisal Report" (PDF). Archived from the original (PDF) on October 10, 2017.
  87. ^ Josephs, Larewnce (January 3, 1982). "A New Owner Takes the Reins in Times Square". The New York Times. Archived from the original on July 14, 2014.
  88. ^ Dunlap, David W. (June 10, 2007). "The New York Times Building – 229 West 43rd Street". The New York Times. ISSN 0362-4331. Retrieved February 28, 2017.
  89. ^ "Timeline of The New York Times Building" (PDF). The New York Times Company. Archived from the original (PDF) on October 1, 2008. Retrieved September 25, 2008.
  90. ^ "New York Times Headquarters". SkyscraperPage.com. 2007. Retrieved September 16, 2008.
  91. ^ Grant, Jane, Confession of a Feminist, in The American Mercury, vol. LVII, no. 240, Dec. 1943 (microfilm), pp. 684–691, esp. pp. 684–686.
  92. ^ Robertson, Nan, The Girls in the Balcony: Women, Men, and The New York Times (N.Y.: Random House, [2nd printing?] 1992 (ISBN 0-394-58452-X)), p. 35.
  93. ^ Robertson, Nan, The Girls in the Balcony, p. 27.
  94. ^ Robertson, Nan, The Girls in the Balcony, p. 28.
  95. ^ Robertson, Nan, The Girls in the Balcony, pp. 100–101.
  96. ^ Robertson, Nan, The Girls in the Balcony, pp. 101–102.
  97. ^ Robertson, Nan, The Girls in the Balcony, p. 76 (italics in original).
  98. ^ Robertson, Nan, The Girls in the Balcony, p. 61.
  99. ^ Dunlap, David W. (January 5, 2017). "1896 | 'News, Not Nausea'". The New York Times. ISSN 0362-4331. Retrieved March 14, 2017.
  100. ^ Campbell, Professor W. Joseph (February 10, 2012). "Story of the most famous seven words in US journalism". BBC News. Retrieved March 14, 2017.
  101. ^ LaFrance, Adrienne. "118 Years Ago, The New York Times Crowdsourced a New Motto". The Atlantic. Retrieved March 14, 2017.
  102. ^ "ALL THE WORLD'S NEWS, BUT NOT A SCHOOL FOR SCANDAL" (PDF). The New York Times. Retrieved March 14, 2017.
  103. ^ Congressional Record: Proceedings and Debates of the ... Congress. U.S. Government Printing Office. 1960. pp. 11311–11312.
  104. ^ "Slogan for The Times on the Web: 'All the News That's Fit to Print'". The New York Times. Retrieved March 14, 2017.
  105. ^ Lee, Edmund (July 22, 2020). "The New York Times Co. Names Meredith Kopit Levien as Chief Executive". The New York Times. ISSN 0362-4331. Retrieved August 21, 2021.
  106. ^ Turvill, William (July 15, 2015). "New York Times London office may exceed 100 staff but it is 'not looking to compete with local media'". Press Gazette. Retrieved November 10, 2017.
  107. ^ Bradsher, Keith (June 30, 2017). "In Hong Kong, a Bureau Evolves With Its City". The New York Times. ISSN 0362-4331. Retrieved November 10, 2017.
  108. ^ Bond, Shannon; Thomson, Adam (April 26, 2016). "New York Times to shut Paris HQ of international edition". Financial Times. Retrieved November 11, 2017.
  109. ^ Ember, Sydney (April 26, 2016). "New York Times Co. Plans to Close Paris Editing and Press Operations". The New York Times. ISSN 0362-4331. Retrieved November 11, 2017.
  110. ^ Clark, Anthony (November 13, 2009). "Some N.Y.T. News Service jobs moving to Gainesville". Ocala.com. Retrieved November 10, 2017.
  111. ^ "The New York Times Media Group". The New York Times Company. Archived from the original on October 13, 2013.
  112. ^ Friedman, Jon (August 21, 2009). "Can Russ Stanton turn around the L.A. Times?". MarketWatch. Retrieved August 21, 2009.
  113. ^ Fehr, Tiff (March 26, 2019). "How We Sped Through 900 Pages of Cohen Documents in Under 10 Minutes (Published 2019)". The New York Times. ISSN 0362-4331. Retrieved October 6, 2020.
  114. ^ Fehr, Tiff, How We Sped Through 900 Pages of Cohen Documents in Under 10 Minutes, Times Insider, The New York Times, March 26, 2019
  115. ^ Brandom, Russell (April 13, 2021). "Tech workers at The New York Times have formed a union". The Verge. Retrieved May 2, 2021.
  116. ^ Iafolla, Robert (April 22, 2021). "NLRB Next Stop for New York Times Tech Workers' Union Campaign". Bloomberg Law. Retrieved May 2, 2021.
  117. ^ Lucey, Bill. "The New York Times: A Chronology: 1851-2010". New York State Library. Archived from the original on February 25, 2017.
  118. ^ Ellison, Sarah (March 21, 2007). "How a Money Manager Battled New York Times". The Wall Street Journal. Archived from the original on March 28, 2007. Retrieved September 16, 2008.
  119. ^ Chomsky, Daniel (2006) "'An Interested Reader': Measuring Ownership Control at the New York Times", Critical Studies in Media Communication, 23(1): 1–18
  120. ^ Sullivan, Margaret (September 24, 2014). "Diversity, Strong Editing and Moving Forward From the Shonda Rhimes Furor". The New York Times. Retrieved September 28, 2014. Margaret Sullivan is the fifth public editor appointed by The New York Times. ... The public editor's office also handles questions and comments from readers and investigates matters of journalistic integrity. The public editor works independently, outside of the reporting and editing structure of the newspaper; her opinions are her own.
  121. ^ a b Daniel Victor, New York Times Will Offer Employee Buyouts and Eliminate Public Editor Role, The New York Times (May 31, 2017).
  122. ^ "CNBC Exclusive: CNBC Transcript: New York Times CEO Mark Thompson Discusses Media in the Trump Era on CNBC's "Power Lunch" Today". Power Lunch. February 2, 2017. CNBC. Retrieved February 8, 2017.
  123. ^ Spayd, Liz (July 24, 2016). "Why Readers See The Times as Liberal". The New York Times. Retrieved September 18, 2019.
  124. ^ a b c Okrent, Daniel (July 25, 2004). ""Is The New York Times a Liberal Newspaper?" (Public Editor column)". The New York Times. Retrieved September 16, 2008.
  125. ^ Brennan, Allison (October 27, 2012). "The New York Times Endorses Obama Again". Political Ticker (blog of CNN). Retrieved October 27, 2012.
  126. ^ "Re-elect Mayor Giuliani". The New York Times. October 26, 1997. Retrieved April 11, 2015.
  127. ^ "For Mayor of New York City". The New York Times. October 23, 2009. Retrieved April 11, 2015.
  128. ^ George Pataki for Governor, The New York Times (October 27, 2017).
  129. ^ "New York Times (Sort of) Removes Honorifics From Pop Culture Stories". Observer. October 9, 2018. Retrieved December 29, 2019.
  130. ^ Hoyt, Clark. "A Question of Honorifics". The New York Times-Public Editor's Journal. Retrieved January 26, 2017.
  131. ^ a b Pinkington, Ed (January 6, 2009). "All the news fit to print. (And a page 1 advert)". The Guardian. London.
  132. ^ Rabil, Sarah (January 5, 2009). "New York Times Starts Selling Ad Space on Front Page". Bloomberg L.P. Archived from the original on June 26, 2009.
  133. ^ Byers, Dylan (August 7, 2014). "N.Y. Times broadens use of 'torture'". Politico. Retrieved August 8, 2014.
  134. ^ Peters, Justin (December 10, 2014). "The New York Times' Obscene Profanity Policy". Slate. ISSN 1091-2339. Retrieved April 12, 2015.
  135. ^ Halbfinger, David M. (August 5, 2016). "Profanity, Vitriol, Slurs: Why The Times Published Unfiltered Trump Rally Video". The New York Times.
  136. ^ Gold, Hadas (October 7, 2016). "New York Times, CNN report Trump's vulgarities in full". Politico.
  137. ^ Kurz, Stephan (April 28, 2006). "History of the NYT nameplate". Typophile. Archived from the original on September 15, 2008. Retrieved September 16, 2008.
  138. ^ "THE MEDIA BUSINESS; A Face-Lift for The Times, Typographically, That Is". The New York Times. October 21, 2003. Retrieved October 11, 2016.
  139. ^ "New York Times to Discontinue New Jersey Edition of Sunday Metropolitan Section". Planet Princeton. August 3, 2016. Retrieved January 26, 2017.
  140. ^ "New York Times Syndicate – Cartoons". www.nytsyn.com. Retrieved January 26, 2017.
  141. ^ a b Source: The New York Times Company. Annual Reports 2005–2017 (2008, 2014, 2015, 2016, 2017[permanent dead link], etc.). Figures for 2011, 2012, and 2013 are omitted. In these years the Alliance for Audited Media added the digital circulation to that of print before it resumed the previous practice.
  142. ^ "Despite subscription surges for largest U.S. newspapers, circulation and revenue fall for industry overall". Pew Research Center. June 1, 2017. Retrieved December 17, 2017.
  143. ^ Lichterman, Joseph (January 22, 2016). "20 years ago today, NYTimes.com debuted "on-line" on the web". Nieman Journalism Lab. Retrieved February 11, 2017.
  144. ^ "The New York Times Company Reports NYTimes.com's Record-Breaking Traffic for March". The New York Times. April 18, 2005. Retrieved September 15, 2008.
  145. ^ "Top 30 Newspaper Sites for March". Editor & Publisher. Archived from the original on March 6, 2019. Retrieved April 22, 2009.
  146. ^ "The 50 Most Popular Newspaper Blogs". Business Insider. Retrieved April 22, 2009.
  147. ^ Nicolaou, Anna (August 5, 2020). "New York Times digital revenue passes print for the first time". Financial Times. London. Retrieved August 5, 2020.
  148. ^ "iTunes Preview: NYT Cooking – Recipes from The New York Times". itunes.apple.com. Apple Inc. November 16, 2016. Retrieved November 28, 2016.
  149. ^ "Frequently Asked Questions About TimesSelect". The New York Times. Retrieved September 15, 2008.
  150. ^ "can I get TimesSelect for free". The New York Times. September 9, 2005. Retrieved September 15, 2008.
  151. ^ "The New York Times Introduces TimesSelect University; Program Offers College Students and Faculty Special Access to TimesSelect". Business Wire. January 24, 2006. Archived from the original on October 6, 2008. Retrieved September 15, 2008.
  152. ^ Farivar, Cyrus (September 22, 2006). "Goof Lets Times' Content Go Free". Wired. Archived from the original on September 18, 2008. Retrieved July 4, 2006.
  153. ^ Tabin, John. "Never Pay Retail". John Tabin. Archived from the original on September 16, 2008. Retrieved September 16, 2008.
  154. ^ "Why The New York Times is Free". Blorge. Archived from the original on October 12, 2008. Retrieved September 16, 2008.
  155. ^ Kaus, Mickey (June 18, 2006). "Touting Mark Warner – Suellentrop's secret scooplet". Slate. Retrieved September 16, 2008.
  156. ^ "Thomas Friedman at Webbys". YouTube. Archived from the original on September 20, 2021. Retrieved September 16, 2008.
  157. ^ Pérez-Peña, Richard (September 18, 2007). "Times to Stop Charging for Parts of Its Web Site". The New York Times. Retrieved April 14, 2008.
  158. ^ Raab, Selwyn. "Archive 1851–1980: Advanced Search". The New York Times. Retrieved September 16, 2008.
  159. ^ Kramer, Staci D. (March 17, 2011). "NYTimes.com Paywall Picture About to Get Much Clearer". Archived from the original on March 18, 2011. Retrieved March 17, 2011.
  160. ^ Sulzberger, Arthur Ochs Jr. (March 17, 2011). "A Letter to Our Readers About Digital Subscriptions". The New York Times. Retrieved March 17, 2011.
  161. ^ Sass, Erik (March 12, 2012). "'NYT' Pay Wall Could Bring $100M Annually". Media Daily News. Retrieved March 13, 2012.
  162. ^ a b D'Orazio, Dante (March 20, 2012). "The New York Times cuts free access to ten articles per month, has 454,000 paid digital subscribers". The Verge. Retrieved July 24, 2021.
  163. ^ Sullivan, Margaret (January 19, 2013). "A Milestone Behind, a Mountain Ahead". The New York Times. Archived from the original on February 10, 2013. Retrieved September 16, 2008.
  164. ^ a b c Guaglione, Sara (December 1, 2017). "'New York Times' Tightens Metered Paywall". MediaPost. Retrieved December 11, 2017.
  165. ^ "Year of Audience". The New York Times. December 7, 2017. Retrieved December 19, 2017.
  166. ^ Ember, Sydney (February 8, 2018). "New York Times Co. Subscription Revenue Surpassed $1 Billion in 2017". The New York Times. Retrieved February 15, 2018.
  167. ^ Bond, Shannon (February 8, 2018). "New York Times sees boom in online subscribers". Financial Times. London. Retrieved February 15, 2018.
  168. ^ Bray, Hiawatha (July 11, 2008). "Sure the new iPhone is cool, but those apps..." The Boston Globe.
  169. ^ a b Albanesius, Chloe (October 15, 2010). "New York Times iPad App Gets Overhaul, More Content". PC Magazine.
  170. ^ Wauters, Robin (April 2, 2010). "The New York Times Launches Free iPad App (For Real Now), Paid App On The Way". TechCrunch. Retrieved January 22, 2011.
  171. ^ "NYTimes iPhone App". The New York Times. Retrieved January 26, 2017.
  172. ^ Roy, Jessica (February 22, 2010). "NYU and New York Times Collaborate on East Village Local Blog". The Local East Village. Retrieved May 4, 2014.
  173. ^ "What is reCAPTCHA?". Recaptcha.net. Archived from the original on May 24, 2007. Retrieved April 16, 2010.
  174. ^ "NYTimes Mobile Apps". The New York Times. Retrieved January 7, 2017.
  175. ^ McCauley, Dennis (May 25, 2007). "Cultural Milestone: New York Times to Carry Newsgames". GamePolitics.com. Archived from the original on May 28, 2007. Retrieved June 2, 2007.
  176. ^ Seelye, Katharine Q. (April 29, 2006). "Microsoft Software Will Let Times Readers Download Paper". The New York Times. ISSN 0362-4331. Retrieved February 21, 2017.
  177. ^ "Times Reader 2.0 Is Now Available". The New York Times. May 12, 2009.
  178. ^ "Important Information About Times Reader". The New York Times. December 25, 2013. Archived from the original on October 13, 2010.
  179. ^ Romenesco, Jim (December 27, 2011). "New York Times drops many podcasts". Jim Romanesko.com. Archived from the original on February 22, 2017. Retrieved September 20, 2020.
  180. ^ Doctor, Ken (September 6, 2016). "The New York Times gets serious about podcasting". Politico. Retrieved September 20, 2020.
  181. ^ "The New York Times launches a podcast team to create a new batch of wide-reaching shows". Nieman Lab. Retrieved March 19, 2017.
  182. ^ Barbaro, Michael (January 30, 2017). "Get Ready for The Daily, Your Audio News Report". The New York Times. ISSN 0362-4331. Retrieved March 19, 2017.
  183. ^ "Sensing an opening in audio, The New York Times is launching a daily news podcast this week". Nieman Lab. Retrieved March 19, 2017.
  184. ^ "The Argument". The New York Times. Retrieved April 7, 2020.
  185. ^ García, Mario R. (August 25, 2016). "And now the New York Times app En Español." GarciaMedia.com. Retrieved January 11, 2019.
  186. ^ Pompeo, Joe (February 8, 2016). "New York Times Launches Spanish-Language Digital Edition." Politico. Retrieved January 10, 2019.
  187. ^ Sass, Erik (February 8, 2016). "'New York Times En Espanol' Launches." MediaPost.com. Retrieved January 11, 2019.
  188. ^ "Una nota para nuestros lectores". The New York Times (in Spanish). September 17, 2019. ISSN 0362-4331. Retrieved September 20, 2019.
  189. ^ Branigan, Tania (June 28, 2012). "New York Times launches website in Chinese language". The Guardian. London. Retrieved April 26, 2016.
  190. ^ Haughney, Christine (June 27, 2012). "The Times Is Introducing a Chinese-Language News Site". The New York Times. Retrieved June 27, 2012.
  191. ^ Tao, Anthony (April 16, 2013). "David Barboza Wins Pulitzer For The Wen Jiabao Story That Got The New York Times Blocked In China". Beijing Cream. Archived from the original on May 1, 2016. Retrieved April 26, 2016.
  192. ^ a b "How the New York Times is eluding censors in China". Quartz. April 5, 2015. Retrieved April 26, 2016.
  193. ^ Calderone, Michael (November 19, 2013). "How The New York Times Gets Around Censors In China". The Huffington Post. Retrieved April 26, 2016.
  194. ^ "Ching-Ching Ni 倪青青: Training and Working with Millennials". US-China Institute. Retrieved January 26, 2017.
  195. ^ Newton, Sarah (March 12, 2013). "NFB's Highrise series builds new foundations in New York". CBC News. Retrieved April 9, 2013.
  196. ^ 73rd Annual Peabody Awards, May 2014.
  197. ^ a b "Archives – The New York Times". www.nytimes.com. Retrieved January 26, 2017.
  198. ^ Sandhaus, Jane Cotler and Evan. "How to Build a TimesMachine". Open Blog. Archived from the original on June 10, 2018. Retrieved June 18, 2018.
  199. ^ "TimesMachine – Browse The New York Times Archive – NYTimes.com". timesmachine.nytimes.com. Retrieved January 8, 2017.
  200. ^ a b "About New York Times Store Page Reprints". The New York Times. Retrieved February 20, 2014.
  201. ^ The New York Times (2008). The New York Times: The Complete Front Pages: 1851–2008. Black Dog & Leventhal Publishers. ISBN 978-1-57912-749-7.
  202. ^ a b Dudding, Will (March 19, 2021). "Stopping the Presses. For a While". The New York Times. Retrieved March 19, 2021.
  203. ^ "'Not the New York Times' from 1978 remains the best NYT parody". Poynter. May 10, 2011. Archived from the original on February 11, 2017. Retrieved February 11, 2017.
  204. ^ Shih, Gerry; Menn, Joseph (August 28, 2013). "New York Times, Twitter hacked by Syrian group". Reuters.
  205. ^ Lyons, Eugene (1938). Assignment in Utopia. Greenwood Press Reprint. p. 573. ISBN 978-1-4128-1760-8. Retrieved April 23, 2012.
  206. ^ Conquest, R. Reflections on a Ravaged Century. W.W. Norton & Company. New York. 2000. pp 123,156
  207. ^ "The Foreign Office and the famine: British documents on Ukraine and the Great Famine of 1932–1933". Studies in East European nationalisms. p209.
  208. ^ Oreletsky, Vasyl (1963). "Starvation of Ukraine by Moscow in 1921 and 1933". Ukrainian Review (London). pp. 18–26.
  209. ^ "The Ukrainian Man-Made Famine of 1932-1933 | Wilson Center".
  210. ^ "N.Y. Times Urged to Rescind 1932 Pulitzer". USA Today. Retrieved February 2, 2008.
  211. ^ "Efforts to rescind Duranty's Pulitzer take on new momentum".
  212. ^ "New York Times Statement About 1932 Pulitzer Prize Awarded to Walter Duranty".
  213. ^ "New York Times Statement About 1932 Pulitzer Prize Awarded to Walter Duranty".
  214. ^ "Statement Walter Duranty". The Pulitzer Prizes. Retrieved August 6, 2021.
  215. ^ Auerbach, Jerold (2019). Print to Fit, The New York Times, Zionism and Israel, 1896-2016. Boston: Academic Studies Press. ISBN 978-1-61811-898-1.
  216. ^ Auerbach, Jerold (2019). Print to Fit, The New York Times, Zionism and Israel, 1896-2016. Boston: Academic Studies Press. p. 37. ISBN 978-1-61811-898-1.
  217. ^ Auerbach, Jerold (2019). Print to Fit, The New York Times, Zionism and Israel, 1896-2016. Boston: Academic Studies Press. pp. 38–39. ISBN 978-1-61811-898-1.
  218. ^ a b Frankel, Max (November 14, 2001). "Turning Away From the Holocaust". The New York Times.
  219. ^ a b c d Leff, Laurel (March 2000). "A Tragic "Fight in the Family": The New York Times, Reform Judaism and the Holocaust". American Jewish History. 88 (1): 3–51. doi:10.1353/ajh.2000.0016. ISSN 1086-3141. S2CID 162283819. Retrieved July 24, 2021.
  220. ^ Leff, Laurel (2005). Buried by the Times: The Holocaust and America's Most Important Newspaper. New York: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-81287-0.
  221. ^ Brisbane Arthur S., (August 25, 2012) Success and Risk as The Times Transforms.
  222. ^ a b Spayd, Liz (July 23, 2016). "Why Readers See The Times as Liberal". The New York Times. ISSN 0362-4331. Retrieved February 28, 2017.
  223. ^ "Jayson Blair: A Case Study of What Went Wrong at The New York Times". PBS NewsHour. December 10, 2004. Archived from the original on August 19, 2008. Retrieved September 15, 2008.
  224. ^ Antony Loewenstein (March 23, 2004), "The New York Times' role in promoting war on Iraq", The Sydney Morning Herald
  225. ^ NYTimes Editors (May 26, 2004), "FROM THE EDITORS; The Times and Iraq", The New York Times
  226. ^ "The Times and Iraq: A Sample of the Coverage". The New York Times. Retrieved May 21, 2017. "sampling of articles published by The Times about the decisions that led the United States into the war in Iraq, and especially the issue of Iraq's weapons"
  227. ^ Michael R. Gordon and Judith Miller (September 8, 2002), "U.S. Says Hussein Intensifies Quest for A-Bomb Parts, The New York Times
  228. ^ Michael Massing (February 26, 2004), "Now They Tell Us: The American Press and Iraq", New York Review of Books
  229. ^ Shumway, Chris (April 29, 2005). "Chalabi Named Iraqi Deputy Prime Minister, Acting Oil Minister". Newstandardnews.net. Archived from the original on January 13, 2015. Retrieved May 22, 2014.
  230. ^ James C. Moore (May 27, 2004), "Not fit to print: How Ahmed Chalabi and the Iraq war lobby used New York Times reporter Judith Miller to make the case for invasion", Salon
  231. ^ Kurtz, Howard (May 26, 2004). "N.Y. Times Cites Defects in Its Reports on Iraq". The Washington Post. Archived from the original on September 12, 2021. Retrieved October 20, 2008.
  232. ^ NYTimes editorial (May 21, 2004), "Friends Like This", The New York Times
  233. ^ Ricks, Thomas E. (2006). Fiasco. Penguin Press. ISBN 978-1-59420-103-5.
  234. ^ Moore, James (August 1, 2005). "That Awful Power: How Judy Miller Screwed Us All". The Huffington Post. Retrieved September 15, 2008.
  235. ^ Viser, Matt (September 2003). "Attempted Objectivity: An Analysis of the New York Times and Ha'aretz and their Portrayals of the Palestinian-Israeli Conflict". The International Journal of Press/Politics. 8 (4): 114–120. doi:10.1177/1081180X03256999. S2CID 145209853. This study explores the biases, pro-Israeli and pro-Palestinian, by looking at quantitative indicators of news coverage in The New York Times and Ha'aretz. Several time periods were examined (1987–88, 2000–01, and post-September 11, 2001), using multiple indicators. By these measures, The New York Times is more favorable toward the Israelis than the Palestinians, and the partiality has become more pronounced with time.
  236. ^ Zelizer, Barbie; Park, David; Gudelunas, David (December 2002). "How Bias Shapes the News: Challenging the New York Times' Status as a Newspaper of Record on the Middle East". Journalism. 3 (3): 283–307. doi:10.1177/146488490200300305. S2CID 15153383.
  237. ^ As`ad AbuKhalil (December 31, 2008). "A New Low for The New York Times: Ethan Bronner on Gaza". Pressaction.com. Archived from the original on July 20, 2009. Retrieved April 16, 2010.
  238. ^ Koch, Ed (June 1, 2006). "The New York Times' Anti-Israel Bias". Real Clear Politics.
  239. ^ Mearsheimer, John; Walt, Stephen. "The Israel Lobby and U.S. Foreign Policy" (PDF). Archived from the original (PDF) on September 12, 2021. Editorial bias is also found in papers like the New York Times. The New York Times occasionally criticizes Israeli policies and sometimes concedes that the Palestinians have legitimate grievances, but it is not even‐handed.
  240. ^ "Jewish Groups Slam 'Hideously anti-Semitic' Cartoon on Gaza". Haaretz. March 26, 2009.
  241. ^ לאון, אלי. ""מתחרט על ניסוח הביקורת על נאום רה"מ בקונגרס"" [Regrets the wording of the criticism of the Prime Minister's speech in Congress]. ישראל היום. Retrieved December 18, 2011.
  242. ^ Hoyt, Clark (January 10, 2009). "Standing Between Enemies". The New York Times.
  243. ^ "Scholarly vs. Popular Sources". Yale University Center for Teaching and Learning. Retrieved February 8, 2017.
  244. ^ "America's Best Newspapers". Columbia Journalism Review. November–December 1999. Archived from the original on December 11, 2003.
  245. ^ a b de Vise, Daniel (October 4, 2011). "What if the rankers ranked newspapers?". Washington Post.
  246. ^ Bennett, Jessica (May 7, 2012). "Inside the New York Times' Photo Morgue, A Possible New Life for Print". WNYC News.
  247. ^ a b "Further Decline in Credibility Ratings for Most News Organizations". Pew Research Center for the People and the Press. August 16, 2012.
  248. ^ Gladstone, Brooke (December 21, 2015). "'Trust' in the News Media Has Come to Mean Affirmation". The New York Times.
  249. ^ "Pulitzer Prizes". The New York Times Company. Retrieved September 10, 2021.
  250. ^ Unruh, Wes (September 15, 2014). "A Short History of the New York Times' Peabody Awards". Peadbodyawards.com. Archived from the original on September 27, 2014. Retrieved September 16, 2014.

Further reading

External links