اسپانیا

از ویکیپدیا، دانشنامه آزاد
رفتن به ناوبری پرش به جستجو

مختصات : 40 درجه شمالی 4 درجه غربی / 40°N 4°W / 40; -4

پادشاهی اسپانیا
رینو د اسپانیا   ( اسپانیایی )
4 نام دیگر [a] [b]
شعار:  بعلاوه فوق العاده   ( لاتین )
"فراتر از آن"
سرود:  مارچا رئال   ( اسپانیایی ) [2]
"راهپیمایی سلطنتی"
EU-Spain (orthographic projection).svg
EU-Spain.svg
موقعیت اسپانیا (سبز تیره)

- در اروپا  (سبز و خاکستری تیره)
- در اتحادیه اروپا  (سبز)

سرمایه، پایتخت
و بزرگترین شهر
مادرید 40 ° 26′N 3 ° 42′W
 / 40.433°N 3.700°W / 40.433; -3.700
زبان رسمیاسپانیایی [c]
ملیت (2020)
دین
(2021) [5]
نام (ها)اسپانیایی
اسپانیایی
دولت سلطنت مشروطه پارلمانی متحد
فلیپه ششم
پدرو سانچز
Meritxell Batet
اندر گیل
کارلوس لسمس سرانو
قوه مقننهCortes Generales
مجلس سنا
کنگره نمایندگان
تشکیل
•  عملاً
20 ژانویه 1479
•  De jure
9 ژوئن 1715
19 مارس 1812
1 آوریل 1939 - 1978
29 دسامبر 1978
1 ژانویه 1986
حوزه
• جمع
505،990 [6]  کیلومتر 2 (195،360 مایل مربع) ( 51 )
• اب (٪)
0.89 (در سال 2015) [7]
جمعیت
• سرشماری سال 2020
Neutral increase47،450،795 [8] [9] [e] (سی ام )
• تراکم
94/کیلومتر 2 (243.5/مایل مربع) ( 120 م )
تولید ناخالص داخلی  ( PPP )برآورد 2021
• جمع
Increase 1.942 تریلیون دلار [10] ( پانزدهم )
• سرانه
41،736 دلار [10] ( 32 م )
تولید ناخالص داخلی  (اسمی)برآورد 2021
• جمع
Increase 1.450 تریلیون دلار [10] ( سیزدهم )
• سرانه
31،178 دلار [10] ( 26 )
Gini  (2019)Positive decrease 33.0 [11]
متوسط  ·  103 ام
HDI  (2019)Increase 0.904 [12]
بسیار زیاد  ·  رتبه 25
واحد پولیورو [f] ( ) ( یورو )
منطقه زمانیUTC ± ± 0 تا +1 ( WET و CET )
• تابستان ( DST )
UTC +1 تا +2 ( WEST و CEST )
توجه: اکثر اسپانیا CET/CEST را رعایت می کنند ، به جز جزایر قناری که WET/WEST را رعایت می کنند.
فرمت تاریخروز/میلی متر/سال ( CE )
سمت رانندگیدرست
کد تماس+34
کد ISO 3166ES
اینترنت TLD.es [g]

اسپانیا (اسپانیایی: España ،[esˈpaɲa] ( گوش دادن )About this sound ) ، به طور رسمی پادشاهی اسپانیا [13] (اسپانیایی: Reino de España ) ، [a] [b] کشوری در جنوب غربی اروپا است که دارای قسمتی از قلمرو در دریای مدیترانه ، دریایی در اقیانوس اطلس است. اقیانوس و آن طرف تنگه جبل الطارق . [13] قاره اروپا قاره ای آن در شبه جزیره ایبری واقع شده است و قلمرو جزیره ای آن شامل جزایر بالئاریک در دریای مدیترانه ، چندین جزیره کوچک در دریای آلبوران وجزایر قناری در اقیانوس اطلس. از قلمرو اسپانیا همچنین شامل آفریقایی نیمه exclaves از سئوتا ، ملیلیه و پنیون د بلس در سراسر تنگه جبل الطارق است. [14] [h] سرزمین اصلی این کشور از جنوب و شرق با دریای مدیترانه همسایه است. در شمال توسط فرانسه ، آندورا و خلیج بیسکای ؛ و در غرب توسط پرتغال و اقیانوس اطلس.

با مساحت 505990 کیلومتر 2 (195360 مایل مربع)، اسپانیا بزرگترین کشور در جنوب اروپا، این کشور دومین در غرب اروپا و است اتحادیه اروپا ، و کلمبیا چهارمین کشور بزرگ شده توسط منطقه در قاره اروپا. اسپانیا با بیش از 47.4 میلیون نفر جمعیت ، ششمین کشور پرجمعیت اروپا و چهارمین کشور پرجمعیت اتحادیه اروپا است. پایتخت و بزرگترین شهر اسپانیا مادرید است . دیگر مناطق مهم شهری شامل بارسلونا ، والنسیا ، سویا ، ساراگوسا ، مالاگا ، مورسیا، پالما د مایورکا ، لاس پالماس د گران کاناریا و بیلبائو .

انسانهای مدرن از نظر کالبدی برای اولین بار در حدود 42000 سال پیش وارد شبه جزیره ایبری شدند. [15] اولین فرهنگ و مردمی که در قلمرو فعلی اسپانیایی توسعه مردم پیش روم مانند باستان این Iberians ، سلت ، Celtiberians ، Vascones ، Turdetani و Occitans . بعدها ، مردمان خارجی مدیترانه ای مانند فنیقی ها و یونانیان باستان مستعمرات تجاری ساحلی را توسعه دادند و کارتاژینی ها به طور مختصر بخشی از خط ساحلی مدیترانه اسپانیا را تحت کنترل خود درآوردند. از سال 218 پیش از میلاد ، با تصرف شهر آمپوریاس ،استعمار رومیان اسپانیایی شروع شد و به استثنای قرنیز اقیانوس اطلس ، آنها به سرعت قلمرو اسپانیا کنونی را تحت کنترل خود درآوردند. رومیان Carthaginians از شبه جزیره ایبری توسط 206 پیش از میلاد رانده بود، و آن را به دو استان اداری، تقسیم هیسپانیا های نهان و هیسپانیا Citerior . [16] [17] رومی ها پایه و اساس فرهنگ و هویت مدرن اسپانیایی را بنیان نهادند ، و زادگاه امپراتورهای مهم رومی مانند تراژان ، هادریان یا تئودوسیوس اول بود .

اسپانیا تا سقوط امپراتوری روم غربی در قرن چهارم تحت سلطه روم باقی ماند ، که منجر به ایجاد کنفدراسیون های قبیله ای آلمان از اروپای مرکزی و شمالی شد. در این دوره ، اسپانیا امروزی بین قدرتهای مختلف ژرمن ، از جمله سووی ، آلان ، وندال و ویسیگوت تقسیم شد ، دومی با روم از طریق foedus اتحاد داشتند ، در حالی که بخشی از جنوب اسپانیا متعلق به امپراتوری بیزانس بود . سرانجام ، ویزیگوتها در قرن پنجم با پادشاهی ویزیگوتیک به عنوان جناح غالب ظاهر شدندبخش اعظم شبه جزیره ایبری را در برگرفت و پایتخت آن را در شهر امروزی تولدو تاسیس کرد . ایجاد قانون قوانین Liber Iudiciorum توسط پادشاه Recceswinth در دوره ویسیگوتیک بر ساختارهای قانونی و ساختاری اسپانیا و بقای حقوق روم پس از سقوط امپراتوری روم تأثیر زیادی گذاشت .

در اوایل قرن هشتم ، پادشاهی ویسیگوت توسط خلیفه اموی مورد حمله قرار گرفت و بیش از 700 سال حکومت مسلمانان در ایبری جنوبی را رقم زد. در این دوره ، اندلس به یک مرکز اقتصادی و فکری بزرگ تبدیل شد و شهر کوردوبا یکی از بزرگترین و ثروتمندترین در اروپا بود. چندین پادشاهی مسیحی در حاشیه شمالی ایبری ظهور کردند که از جمله آنها لئون ، کاستیل ، آراگون ، پرتغال و ناوارا بودند . در طول هفت قرن بعدی ، گسترش متناوب جنوب این پادشاهی ها - به صورت فرا تاریخی به عنوان یک تسخیر مجدد یا Reconquista-culminated با تشنج مسیحی از آخرین جامعه مسلمان از Nasrid پادشاهی گرانادا ، و کنترل همه ایبریا توسط شاهان مسیحی در 1492. در همان سال، کریستف کلمب در وارد دنیای جدید به نمایندگی از پادشاهان کاتولیک ، که اتحاد سلسله ای تاج کاستیل و تاج آراگون معمولاً اسپانیا در حال ظهور به عنوان یک کشور متحد در نظر گرفته می شود. در طول قرن ها پس از از Reconquista، پادشاهان مسیحی اسپانیا آزار و اذیت و اخراج اقلیت های قومی و مذهبی از جمله یهودیان و مسلمانان از طریق تفتیش عقاید در اسپانیا .

از قرن شانزدهم تا اوایل قرن نوزدهم ، اسپانیا بر یکی از بزرگترین امپراتوریهای تاریخ ، که از اولین امپراتوریهای جهانی بود ، فرمانروایی کرد . میراث فرهنگی و زبانی عظیم آن شامل بیش از 570 میلیون اسپانیوفون است ، [18] که اسپانیایی را به دومین زبان مادری جهان تبدیل می کند . اسپانیا میزبان سومین تعداد میراث جهانی یونسکو در جهان است .

اسپانیا یک دموکراسی پارلمانی سکولار و پادشاهی مشروطه است ، [19] با پادشاه فلیپه ششم به عنوان رئیس دولت . این کشور بسیار توسعه یافته است [20] و کشوری با درآمد بالا ، دارای چهاردهمین اقتصاد بزرگ جهان از نظر تولید ناخالص داخلی اسمی و شانزدهمین اقتصاد بزرگ با PPP است . اسپانیا یکی از طولانی ترین امید به زندگی در جهان را دارد. [21] اسپانیا عضو سازمان ملل متحد (سازمان ملل متحد) ، اتحادیه اروپا (اتحادیه اروپا) ، منطقه یورو ، شورای اروپا است(CoE) ، سازمان کشورهای Ibero-American (OEI) ، اتحادیه برای مدیترانه ، سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) ، سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD) ، سازمان امنیت و همکاری در اروپا (OSCE) ، سازمان تجارت جهانی (WTO) و بسیاری از سازمانهای بین المللی دیگر.

علم اشتقاق لغات

ریشه های روم نام هیسپانیا و مدرن و España ، نامشخص است، اگر چه فنیقی ها و Carthaginians به منطقه عنوان Spania ، بنابراین ریشه شناسی به طور گسترده پذیرفته شده است شام - فنیقی است. [22] تعدادی گزارش و فرضیه در مورد منشاء آن وجود دارد:

بانوی الچه ، احتمالا به تصویر می کشد از Tanit Tanit ، از کارتاژ ایبریا ، قرن پیش از میلاد 4

رنسانس محقق آنتونیو د Nebrija پیشنهاد کرد که کلمه هیسپانیا تکامل یافته از ایبری کلمه Hispalis ، به معنی "شهرستان از جهان غرب".

خسوس لوئیس Cunchillos  [ ES ] استدلال کرد که ریشه مدت طول است فنیقی کلمه جاسوسی ، به معنی "به فلزات جعل". بنابراین ، i-spn-ya به معنی "سرزمینی است که فلزات در آن جعل می شوند". [23] این ممکن است مشتق از فنیقی I-Shpania باشد ، به معنی "جزیره خرگوش ها" ، "سرزمین خرگوش ها" یا "لبه" ، اشاره به محل اسپانیا در انتهای مدیترانه. سکه های رومی که از زمان سلطنت هادریان در منطقه ضرب شد ، یک زن را نشان می دهد که خرگوش در پای او قرار دارد [24] و استرابون آن را "سرزمین خرگوش ها" نامید.[25]کلمه در سوال (در مقایسه عبری مدرن Shafan ) واقع به معنی " نوعی خرگوش کوهی "، احتمالا به علت فنیقی گیج کننده این دو حیوان. [26]

Hispania ممکن است از استفاده شاعرانه واژه Hesperia نشأت بگیرد ، که نشان دهنده برداشت یونانیان از ایتالیا به عنوان "سرزمین غربی" یا "سرزمین غروب خورشید" ( Hesperia ، Greekσπερία در یونانی ) و اسپانیا ، که هنوز در غرب است ، به عنوان Hesperia ultima است. به [27]

این ادعا وجود دارد که "Hispania" از کلمه باسکی Ezpanna به معنی "لبه" یا "مرز" گرفته شده است ، اشاره دیگری به این واقعیت است که شبه جزیره ایبری گوشه جنوب غربی قاره اروپا را تشکیل می دهد. [27]

دو دانشمند یهودی اسپانیایی قرن پانزدهم ، دون اسحاق آبروانل و سلیمان بن ورگا ، توضیحی دادند که اکنون به عنوان عامیانه شناخته می شود. هر دو نفر در دو اثر مختلف منتشر شده نوشتند که اولین یهودیانی که به اسپانیا رسیدند توسط کشتی توسط فیروس که هنگام محاصره اورشلیم با پادشاه بابل متحد بود آورده شده بودند. فیروس در اصل یک یونانی بود ، اما در اسپانیا به او پادشاهی داده شده بود. فیروس با اسپان ، برادرزاده پادشاه هراکلس ، که بر پادشاهی اسپانیا نیز فرمانروایی می کرد ، ازدواج کرد. هراکلس بعداً تاج و تخت خود را ترجیح داد و یونان را ترجیح داد و پادشاهی خود را به برادرزاده اش ، اسپان ، که کشور اسپانیا از او بود واگذار کرد.(اسپانیا) نام خود را گرفت. بر اساس شهادت آنها ، این نام مستعار قبلاً در اسپانیا توسط C. استفاده می شده است. 350 قبل از میلاد [28]

تاریخ

بازتولید نقاشی های غار آلتامیرا ، [29] در کانتابریا

ایبریا به عنوان سرزمینی که عمدتاً توسط ایبریایی ها ، باسک ها و سلت ها زندگی می کند ، وارد پرونده های مکتوب می شود . در اوایل مناطق ساحلی آن توسط فنیقی ها که قدیمی ترین شهرهای اروپای غربی کادیز و مالاگا را تأسیس کردند ، مستقر شدند . نفوذ فنیقی ها گسترش یافت زیرا بخش زیادی از شبه جزیره در نهایت به امپراتوری کارتاژین ملحق شد و به تئاتر اصلی جنگ های پونیک علیه گسترش امپراتوری روم تبدیل شد . پس از فتح سخت ، شبه جزیره به طور کامل تحت سلطه روم قرار گرفت . در اوایل قرون وسطی تحت ویزیگوتیک قرار گرفتحکومت کرد ، و سپس بخش اعظم آن توسط مهاجمان مسلمان شمال آفریقا فتح شد . در روندی که قرن ها طول کشید ، پادشاهی های کوچک مسیحی در شمال به تدریج کنترل شبه جزیره را به دست آوردند. آخرین ایالت مسلمان در سال 1492 سقوط کرد ، همان سالی که کلمب به قاره آمریکا رسید. یک امپراتوری جهانی آغاز شد که باعث شد اسپانیا به قوی ترین پادشاهی در اروپا تبدیل شود ، قدرت برتر جهان برای یک قرن و نیم ، و بزرگترین امپراتوری خارج از کشور برای سه قرن.

ادامه جنگ ها و سایر مشکلات در نهایت منجر به کاهش وضعیت شد. درگیری ناپلئون در اسپانیا منجر به هرج و مرج، و تحریک جنبش های استقلال طلبانه که از هم جدا ترین امپراتوری پاره و کشور را ترک سیاسی بی ثبات. اسپانیا در دهه 1930 از یک جنگ داخلی ویرانگر رنج برد و سپس تحت حکومت یک دولت مستبد قرار گرفت ، که بر دوره رکود نظارت کرد و به دنبال آن رشد اقتصادی افزایش یافت. سرانجام دموکراسی احیا شددر قالب سلطنت مشروطه پارلمانی. اسپانیا به اتحادیه اروپا پیوست ، با رنسانس فرهنگی و رشد اقتصادی پایدار تا آغاز قرن 21 ، جهانی جدید را با چالش های اقتصادی و زیست محیطی آغاز کرد.

مردم ماقبل تاریخ و پیش از روم

سلتیک کاسترو در گالیسیا

تحقیقات باستان شناسی در آتاپوئرکا نشان می دهد شبه جزیره ایبری 1.2 میلیون سال پیش توسط هومینیدها ساکن بوده است. [30] در Atapuerca فسیل از اولین شناخته شده یافت شده است هومینین در اروپا، انسان پیشگام . انسانهای مدرن اولین بار در حدود 35000 سال پیش از شمال با پای پیاده وارد ایبریا شدند. [31] [ تأیید ناموفق ] مشهورترین آثار هنری این سکونتگاه های ماقبل تاریخ بشر نقاشی های معروف در غار آلتامیرا کانتابریا در شمال ایبریا است که از 35،600 تا 13،500 پیش از میلاد توسط کرو مگنون خلق شده است .[29] [32] شواهد باستان شناسی و ژنتیک نشان می دهد که شبه جزیره ایبری به عنوان یکی از چندین پناهگاه اصلی عمل کرده است که پس از پایان آخرین عصر یخبندان ، شمال اروپا مجدداً در آن ساکن شده است.

بزرگترین گروههای ساکن شبه جزیره ایبری قبل از فتح روم ، ایبریها و سلتها بودند . ساکنان ایبری در قسمت مدیترانه ای شبه جزیره ، از شمال شرقی تا جنوب شرقی سکونت داشتند. سلتها بیشتر قسمتهای داخلی و آتلانتیک شبه جزیره ، از شمال غربی تا جنوب غربی را سکونت داشتند. باسک اشغال منطقه غربی رشته کوه پیرنه و مناطق مجاور، فنیقی را تحت تاثیر قرار Tartessians فرهنگ در جنوب غربی رونق گرفت و Lusitanians و Vettones مناطق در غرب مرکزی را اشغال کردند. چندین شهر در طول ساحل توسط فنیقی ها تاسیس شد، و پاسگاهها و مستعمرات تجاری توسط یونانیان در شرق تاسیس شد. سرانجام ، فنیقی ها- کارتاژهای داخلی به سمت meseta گسترش یافتند. با این حال ، به دلیل جنگ طلبانه قبایل داخلی ، کارتاژینی ها در سواحل شبه جزیره ایبری مستقر شدند.

اسپانیایی رومی و پادشاهی ویسیگوتیک

در طول جنگ دوم پونیک ، تقریباً بین 210 تا 205 پیش از میلاد ، جمهوری رومی در حال گسترش مستعمرات تجاری کارتاژینی را در امتداد ساحل مدیترانه تصرف کرد. اگرچه تسخیر شبه جزیره ایبری تقریباً دو قرن به طول انجامید ، اما کنترل آنها را برای بیش از شش قرن حفظ کردند. حکومت روم با قانون ، زبان و راه روم به هم پیوند خورده بود . [33]

فرهنگهای مردم سلتیک و ایبری به تدریج با توجه به اینکه در کدام قسمت از اسپانیایی زندگی می کردند با نرخهای مختلف رومانیایی (لاتینیزه) شدند و رهبران محلی در طبقه اشراف روم پذیرفته شدند. [i] [34] Hispania به عنوان انبار غذا برای بازار روم عمل می کرد و بندرهای آن طلا ، پشم ، روغن زیتون و شراب صادر می کرد. تولید محصولات کشاورزی با معرفی پروژه های آبیاری افزایش یافت که برخی از آنها همچنان در حال استفاده هستند. امپراتوران هادریان ، تراژان ، تئودوسیوس اول و فیلسوف سنکا در اسپانیایی متولد شدند. [j]مسیحیت در قرن 1 قبل از میلاد به اسپانیایی وارد شد و در قرن 2 بعد از میلاد در شهرها رایج شد. [34] بیشتر زبانها و دین فعلی اسپانیا و اساس قوانین آن از این دوره نشأت می گیرد. [33]

تضعیف قوه قضاییه امپراتوری روم غربی در هیسپانیا در سال 409 آغاز شد ، هنگامی که سوئبی آلمانی و وندال به همراه آلان های سرمتی به دعوت یک غاصب رومی وارد شبه جزیره شدند. این قبایل در اوایل سال 407 از راین عبور کرده و گال را ویران کردند . سوئبی پادشاهی را در گالیسیای امروزی و شمال پرتغال تاسیس کرد در حالی که وندالها قبل از عبور از آفریقای شمالی در 429 و گرفتن 420 تا 420 در جنوب اسپانیا مستقر شدند. کارتاژ در 439. با تجزیه امپراتوری غرب ، پایگاه اجتماعی و اقتصادی بسیار ساده شد: اما حتی در شکل اصلاح شده ، رژیمهای جانشین بسیاری از نهادها و قوانین امپراتوری متاخر ، از جمله مسیحیت و جذب فرهنگ تکامل یافته روم را حفظ کردند.

بیزانس یک استان مغربی، تاسیس Spania ، در جنوب با هدف احیای حکومت روم در سراسر ایبریا. اما سرانجام ، Hispania تحت حاکمیت ویسیگوتیک متحد شد . این ویزیگوتها یا گوتهای غربی پس از غارت رم تحت رهبری آلاریک (410) ، به سمت شبه جزیره ایبری روی آوردند و اتاولف رهبر آنها بود و بخش شمال شرقی را اشغال کردند. والیا فرمانروایی خود را بر اکثر شبه جزیره گسترش داد و سوبیایی ها را در گالیسیا خاموش نگه داشت. تئودوریک من با رومی ها و فرانک ها در آن شرکت کردمنبرد دشتهای Catalaunian ، جایی که آتیلا مورد هجوم قرار گرفت. یوریک (466) ، که به آخرین بقایای قدرت روم در شبه جزیره پایان داد ، ممکن است اولین پادشاه اسپانیا محسوب شود ، اگرچه سوئبی ها هنوز استقلال خود را در گالیسیا حفظ کردند. یوریک همچنین اولین پادشاهی بود که قوانین مکتوب به ویزیگوت ها داد. در دوران پادشاهی بعدی پادشاهان کاتولیک فرانسه نقش محافظان کاتولیک های اسپانیایی-رومی در برابر آریانیسم ویستیگوت ها را بر عهده گرفتند و در جنگ هایی که منجر به آن شد آلاریک دوم و آمالاریک جان خود را از دست دادند.

آتاناگیلد ، با قیام علیه پادشاه آگیلا ، بیزانسی ها را فرا خواند و در ازای کمک هایی که به او کردند ، مناطق دریایی جنوب شرقی را به آنها واگذار کرد (554). لیوویگیلد وحدت سیاسی شبه جزیره را تسخیر کرد و سوبیان را تحت تسلط خود درآورد ، اما شکاف های مذهبی کشور ، حتی به خانواده سلطنتی رسید ، منجر به جنگ داخلی شد. سنت هرمنگیلد ، پسر پادشاه ، که خود را در رأس کاتولیک ها قرار داد ، شکست خورد و به اسارت درآمد و به دلیل رد ارتباط با آریایی ها به شهادت رسید. ریکارد ، پسر لیوویگلد و برادر سنت هرمنگیلد ، با قبول ایمان کاتولیک در سومین شورای تولدو ، وحدت مذهبی را به وحدت سیاسی که پدرش به دست آورد افزود.(589). وحدت مذهبی که توسط این شورا ایجاد شد ، اساس ادغام گوتها با رومیان اسپانیایی بود که ملت اسپانیا را به وجود آورد. Sisebut و Suintila اخراج بیزانس از اسپانیا به پایان رسید. [25]

ازدواج متقابل بین ویسیگوت ها و اسپانیایی رومی ها ممنوع بود ، اگرچه در عمل نمی توان به طور کامل از آن جلوگیری کرد و در نهایت توسط لیوویگلد قانونی شد. [35] دانشمندان اسپانیایی-گوتیک مانند براولیو از ساراگوسا و ایزیدور از سویا نقش مهمی در حفظ فرهنگ کلاسیک یونانی و رومی ایفا کردند . ایزیدور یکی از م cleثرترین روحانیون و فیلسوفان در قرون وسطی در اروپا بود و نظریه های او همچنین برای تبدیل پادشاهی ویزیگوتیک از قلمرو آریایی به کاتولیک در شوراهای تولدو حیاتی بود . ایزیدور اولین دانشنامه غربی را ایجاد کردکه در قرون وسطی تأثیر بسزایی داشت. [36]

دوران مسلمانان و Reconquista

در قرن هشتم ، تقریباً تمام شبه جزیره ایبری (711-718) توسط ارتشهای مسلمان مور از شمال آفریقا فتح شد . این فتوحات بخشی از گسترش خلافت اموی بود . تنها یک منطقه کوچک در کوهستانی شمال غربی شبه جزیره موفق به مقاومت در برابر حمله اولیه شد. افسانه ها می گویند کنت جولیان ، فرماندار سئوتا ، مسلمانان را دعوت کرد و دروازه های شبه جزیره را به عنوان انتقام نقض دخترش فلوریندا توسط پادشاه رودریک به روی آنها باز کرد .

بر اساس قوانین اسلامی ، به مسیحیان و یهودیان تابع ذمی داده شد . این وضعیت به مسیحیان و یهودیان اجازه می داد که ادیان خود را به عنوان اهل کتاب عمل کنند ، اما آنها ملزم به پرداخت مالیات ویژه بودند و دارای حقوق قانونی و اجتماعی پایین تری از حقوق مسلمانان بودند. [37] [38]

گرویدن به اسلام با سرعت فزاینده ای پیش رفت. اعتقاد بر این است که مولادی ها (مسلمانان با قوم ایبری تبار) اکثریت جمعیت شهر اندلس را تا پایان قرن 10 تشکیل داده اند. [39] [40]

جامعه مسلمانان در شبه جزیره ایبری خود متنوع و تحت تنش های اجتماعی قرار داشت. مردم بربر از شمال آفریقا، که بخش عمده ای از نیروهای اشغالگر ارائه نموده بود و با رهبران عرب درگیر شدند از شرق میانه . [k] با گذشت زمان ، جمعیت زیادی از مورها ایجاد شد ، به ویژه در دره رودخانه گوادالکوویر ، دشت ساحلی والنسیا ، دره رودخانه ابرو و (در اواخر این دوره) در منطقه کوهستانی گرانادا . [40]

کوردوبا ، پایتخت خلافت از زمان عبدالرحمان سوم ، بزرگترین ، ثروتمندترین و پیچیده ترین شهر در غرب اروپا بود. تجارت مدیترانه و تبادل فرهنگی رونق گرفت. مسلمانان یک سنت فکری غنی را از خاورمیانه و شمال آفریقا وارد کردند. برخی از فیلسوفان مهم آن زمان آورورس ، ابن عربی و میمونیدس بودند . Romanised فرهنگ از شبه جزیره ایبری با مسلمان و فرهنگ یهودی به روش های پیچیده تعامل، به منطقه فرهنگی متمایز. [40]در خارج از شهرها ، که اکثریت قریب به اتفاق در آن زندگی می کردند ، سیستم مالکیت زمین از دوران روم تا حد زیادی دست نخورده باقی ماند ، زیرا رهبران مسلمان به ندرت صاحبان زمین را تصرف می کردند و معرفی محصولات و تکنیک های جدید منجر به گسترش کشاورزی با معرفی محصولات جدید که در اصل از آسیا و یا سرزمین های سابق از امپراتوری روم . [41]

در قرن یازدهم ، دارایی های مسلمانان به کشورهای رقیب تایفا (عرب ، بربر و اسلاو) تقسیم شد ، [42] به کشورهای کوچک مسیحی این فرصت را داد تا قلمروهای خود را تا حد زیادی گسترش دهند. [40] ورود فرقه های حاکم اسلامی المورویدها و آل محمدها از شمال آفریقا با اعمال سختگیرانه و کم تحمل کننده اسلام ، وحدت را بر دارایی های مسلمانان بازگرداند و شاهد احیای ثروت مسلمانان بود. این دولت اسلامی متحد بیش از یک قرن موفقیت هایی را تجربه کرد که تا حدی دستاوردهای مسیحیان را معکوس کرد.

از Reconquista (فتح مجدد) دوره طول قرنها، که در آن حکومت مسیحی مجددا آغاز شد بیش از شبه جزیره ایبری بود. از Reconquista به عنوان شروع با مشاهده نبرد Covadonga توسط برنده دان پلایو در 722 و همزمان با دوره حکومت مسلمانان در شبه جزیره ایبری بود. پیروزی ارتش مسیحی بر نیروهای مسلمان منجر به ایجاد پادشاهی مسیحی آستوریاس در امتداد کوههای ساحلی شمال غربی شد. اندکی بعد ، در سال 739 ، نیروهای مسلمان از گالیسیا بیرون رانده شدند ، جایی که سرانجام میزبان یکی از مقدس ترین مکانهای قرون وسطایی اروپا ، سانتیاگو د کامپوستلا بود و در پادشاهی جدید مسیحیان گنجانده شد.

در 1030، پادشاهی ناوار کنترل تعداد آراگون و تعداد کاستیا ، که بعدها پادشاهی عمده ای از وقت آن شد.

وایکینگها در 844 گالیسیا حمله کردند، اما به شدت توسط شکست خوردند رامیرو من آستوریاس در لاکرونیا . [43] بسیاری از تلفات وایکینگ ها ناشی از بالستیک های گالیسیان بود -سلاح های پرتابه قدرتمند پیچشی که بیشتر شبیه تیراندازی بزرگ بودند. [43] 70 کشتی وایکینگ اسیر و سوزانده شد. [43] [44] وایکینگ ها در سال 859 ، در زمان پادشاهی اوردانو اول آستوریاس ، به گالیسیا حمله کردند . اوردانو در حال حاضر با دشمنان دائمی خود مورها درگیر بود. اما شماری از استان ، دون پدرو ، به وایکینگ ها حمله کرد و آنها را شکست داد. [45]

پادشاهی لئون قوی پادشاهی مسیحی برای قرن ها بود. در 1188 اولین جلسه پارلمانی مدرن در اروپا در لئون ( کورتس لئون ) برگزار شد. پادشاهی کاستیل ، تشکیل شده از قلمرو Leonese، جانشین آن به عنوان قویترین پادشاهی بود. پادشاهان و اشراف در این دوره برای قدرت و نفوذ جنگیدند. مثال امپراتورهای روم بر هدف سیاسی تاج تأثیر گذاشت ، در حالی که اشراف از فئودالیسم سود بردند .

ارتشهای مسلمان نیز به سمت شمال پیرنه حرکت کرده بودند اما در جنگ پوآتیه ، فرانکیا توسط نیروهای فرانکی شکست خوردند و در دهه 760 از جنوبی ترین منطقه فرانسه در امتداد ساحل بیرون رانده شدند. بعداً نیروهای فرانکی شهرستانهای مسیحی را در ضلع جنوبی پیرنه تأسیس کردند . این مناطق قرار بود به پادشاهی ناوارا و آراگون تبدیل شوند . [46] برای چندین قرن ، مرزهای متغیر بین مناطق تحت کنترل مسلمانان و مسیحیان ایبری در امتداد دره های ابرو و دورو بود .

انتقال اسلامی از آثار کلاسیک در میان اصلی این است سهم اسلامی به اروپا در قرون وسطی . کاستیلی زبان بیشتر معمولا (به خصوص بعد از آن در تاریخ و در حال حاضر) شناخته شده به عنوان "اسپانیایی" پس از تبدیل شدن به زبان ملی و زبان بین المللی اسپانیا-تکامل یافته از مبتذل لاتین ، به عنوان دیگر را انجام داد زبان های عاشقانه اسپانیا مانند کاتالان ، آستوری و گالیسی و همچنین سایر زبانهای عاشقانه در اروپای لاتین. زبان باسکی ، تنها زبان غیررومانسی در اسپانیا ، از باسک اولیه به قرون وسطی ادامه داد. Glosas Emilianenses(که در صومعه های سان میلان دو لا کوگولا یافت می شود و به لاتین ، باسک و رومانسی نوشته شده است) به عنوان یکی از اولین نمونه های مکتوب عاشقانه ایبری ارزش زیادی دارد. [47]

تجزیه الاندلس به قلمروهای رقیب تایفا به پادشاهی های مسیحی ایبری که مدتها درگیر بودند کمک کرد تا ابتکار عمل را بدست آورند. تصرف شهر استراتژیک مرکزی تولدو در 1085 نشان دهنده تغییر قابل توجهی در موازنه قدرت به نفع پادشاهی های مسیحی بود. به دنبال ظهور مجدد مسلمانان در قرن دوازدهم ، سنگرهای بزرگ مور در جنوب در قرن سیزدهم به دست کاستیل افتاد - کوردوبا در 1236 و سویا در 1248. شهرستان بارسلونا و پادشاهی آراگون در اتحادی سلسله ای وارد شده و قلمرو خود را به دست آوردند. و قدرت در مدیترانه در 1229 مایورکا فتح شد ، والنسیا نیز همینطوردر 1238. در سده های 13 و 14 ، سلسله مارینید مراکش حمله کردند و برخی از مناطق محاصره شده را در سواحل جنوبی ایجاد کردند اما در تلاش خود برای برقراری مجدد حکومت آفریقای شمالی در ایبری شکست خوردند و به زودی رانده شدند.

پرتره آلفونسو X از کاستیا و لئون از کد Tumbo 'A' de Santiago (تاریخ بین 1229 تا 1255)

پس از 781 سال از حضور مسلمانان در اسپانیا، آخرین Nasrid سلطان نشین گرانادا ، یک دولت شاخه در نهایت در سال 1492 تسلیم شدن به حاکمان مشترک ملکه ایزابلا من از کاستیا [48] و شاه فردیناند دوم از آراگون ، که که به عنوان شناخته شده پادشاهان کاتولیک به [49] [50] [51]

از اواسط قرن سیزدهم ، ادبیات و فلسفه در پادشاهی های شبه جزیره مسیحی ، بر اساس سنت های رومی و گوتیک ، دوباره شکوفا شد. رامون لول یک فیلسوف مهم از این زمان است . آبراهام کرسسک نقشه کش برجسته یهودی بود. حقوق روم و نهادهای آن الگویی برای قانون گذاران بود. پادشاه آلفونسو ایکس کاستیل بر تقویت این گذشته رومی و گوتیک و همچنین پیوند پادشاهی های مسیحی ایبری با بقیه مسیحیت اروپایی قرون وسطایی تمرکز کرد . آلفونسو برای انتخاب امپراتور امپراتوری مقدس روم کار کرد و کد Siete Partidas را منتشر کرد . مدرسه تولدو مبدلنامی است که معمولاً گروه دانشمندانی را توصیف می کند که در طول قرنهای 12 و 13 در شهر تولدو با هم کار کردند تا بسیاری از آثار فلسفی و علمی را از عربی کلاسیک ، یونانی باستان و عبری باستان ترجمه کنند .

قرن سیزدهم همچنین شاهد تاج آراگون بود که مرکز آن در شمال شرقی اسپانیا بود و دامنه خود را در جزایر مدیترانه تا سیسیل و ناپل گسترش داد. [52] در همین زمان دانشگاه های پالنسیا (1212/1263) و سالامانکا (1218/1254) تأسیس شد. مرگ سیاه از 1348 و 1349 را ویران اسپانیا. [53]

کاتالان ها و آراگونس خود را برای مبارزه با ترک ها به امپراتور بیزانس آندرونیکوس دوم پالئولوگ پیشنهاد دادند . با فتح اینها ، آنها دستهای خود را بر ضد بیزانسی ها چرخاندند ، که رهبران آنها را با خیانت کشتند. اما برای این خیانت ، اسپانیایی ها تحت سرپرستی برنارد روکافورت و برنگوئر انتنکا مجازات وحشتناکی را که در تاریخ به عنوان "انتقام کاتالان" نامیده می شد ، اعمال کردند و دوک فرانکی آتن را گرفتند (1311). [25] خط سلطنتی آراگون با مارتین انسانی منقرض شد و مصالحه کاسپ تاج را به خانه تراستامارا داد ، که قبلاً در کاستیل سلطنت می کرد.

همانند سایر نقاط اروپا در اواخر قرون وسطی ، یهودستیزی در قرن 14 در پادشاهی های مسیحی بسیار افزایش یافت. (یک رویداد کلیدی در این زمینه مرگ سیاه بود ، زیرا یهودیان متهم به مسمومیت آب بودند.) [54] در اواسط قرن 14th در آراگون قتل عام رخ داد و 12000 یهودی در تولدو کشته شدند. در سال 1391 ، توده های مسیحی شهر به شهر در سراسر کاستیل و آراگون رفتند و حدود 50،000 یهودی را کشتند. [55] [56] [57] [58] [59] [60] زنان و کودکان به عنوان برده به مسلمانان فروخته شدند و بسیاری از کنیسه ها به کلیسا تبدیل شدند. به گفته حصدی کرسکاس ، حدود 70 جامعه یهودی تخریب شد. [61] سنت وینسنت فرر یهودیان بی شماری را ، از جمله یهوشا بن یوسف ، که نام Jerónimo de Santa Fe را به خود اختصاص داد و در شهر خود بسیاری از مذهبیون سابق خود را در جدال معروف Tortosa (1413-14-113) تغییر داد ، تغییر داد.

امپراتوری اسپانیا

در سال 1469 ، تاج پادشاهی مسیحیان کاستیل و آراگون به ترتیب با ازدواج پادشاهان آنها ، ایزابلا اول و فردیناند دوم ، متحد شد. 1478 شروع به فتح جزایر قناری کرد و در سال 1492 ، نیروهای ترکیبی کاستیل و آراگون امارات گرانادا را از آخرین حاکم آن محمد دوازدهم گرفتند و آخرین بقایای 781 سال حکومت اسلامی در ایبریا را به پایان رساند. در همان سال، یهودیان اسپانیا شد به تبدیل دستور داد به مذهب کاتولیک و یا صورت اخراج از سرزمین های اسپانیایی در طول تفتیش عقاید در اسپانیا . [62]بیش از 200 هزار یهودی از اسپانیا اخراج شدند . [63] [64] [65] این امر در سال 1493 در سیسیل آراگون و پرتغال در 1497 اخراج شد . پیمان گرانادا بردباری مذهبی نسبت به مسلمانان، تضمین [66] برای چند سال قبل از اسلام در 1502 در انگلستان از کاستیا و 1527 در پادشاهی آراگون غیرقانونی اعلام شد، که منجر به جمعیت مسلمانان اسپانیا در تبدیل شدن به اسما مسیحی موریسکوها . چند دهه پس از شورش موریسکو در گرانادا معروف به جنگ آلپوجاراس ، بخش قابل توجهی از جمعیت مسلمانان اسپانیا اخراج شدند و عمدتا در شمال آفریقا مستقر شدند.[l] [67] از سال 1609 تا 1614 ، بیش از 300000 موریسکو با کشتی به شمال آفریقا و دیگر نقاط اعزام شدند و از این رقم ، حدود 50.000 نفر در برابر اخراج جان باختند و 60.000 نفر در سفر جان باختند. [68] [69] [70]

در سال 1492 همچنین ورود کریستف کلمب به دنیای جدید ، در طول یک سفر با بودجه ایزابلا ، مشخص شد. اولین سفر کلمب از اقیانوس اطلس گذشت و به جزایر کارائیب رسید و اکتشاف و فتح قاره آمریکا را در اروپا آغاز کرد ، اگرچه کلمب همچنان متقاعد شده بود که به شرق رسیده است . تعداد زیادی از بومیان آمریکایی در نبرد با اسپانیایی ها در طول فتح جان باختند ، [71] در حالی که دیگران به دلایل مختلف دیگر جان باختند. برخی از محققان دوره اولیه فتح اسپانیا - از اولین فرود کلمبوس در باهاما تا اواسط قرن شانزدهم - را عظیم ترین مورد نسل کشی می دانند.در تاریخ بشریت [72] تعداد کشته ها ممکن است در این دوره به 70 میلیون نفر بومی (از 80 میلیون نفر) رسیده باشد ، زیرا بیماری هایی مانند آبله ، سرخک ، آنفولانزا و تیفوس ، که با فتح آنها به قاره آمریکا وارد شد ، دوران قبل از کلمبیا را از بین برد. جمعیت [73]

Lienzo د تلاسکالا CODEX نشان دادن 1519 جلسه فاتح ارنان کورتس و مشاور خود لا Malinche با آزتک امپراتور مونتهزومای دوم در تنوشتیتلان . مالینچه نقش مهمی در تسخیر آسان مکزیک دارد

استعمار اسپانیا در قاره آمریکا با استعمار دریای کارائیب آغاز شد. پس از آن ، شهرهای قدرتمند قبل از کلمبیا در مکزیک مرکزی و ساحل اقیانوس آرام در آمریکای جنوبی فتح شد. اختلاط قاعده ای بین فرهنگ ها و مردم بومی و اسپانیایی بود. یک اعزامی با حمایت تاج اسپانیایی اولین سفر در سراسر جهان در تاریخ بشریت ، دور زدن ماژلان-الکانو را به پایان رساند . tornaviaje و یا بازگشت مسیر از فیلیپین به مکزیک ممکن است ساخته شده مانیل کشتی بادبانی بازرگانی یا جنگی اسپانیولی قرن پانزدهم مسیر تجاری. اسپانیایی ها در جنوب شرقی آسیا و به منظور ادغام فیلیپین با اسلام روبرو شدند، سفرهای اسپانیایی سازمان یافته از مکزیک تازه مسیحی شده به مناطق فیلیپین سلطنت برونئی حمله کرده بودند . اسپانیایی ها از کشمکش بین پادشاهی های پاگان و مسلمانان فیلیپین استفاده کردند تا آنها را در برابر یکدیگر قرار دهند بنابراین از "اصل تفرقه بیندازید و فتح کنید" استفاده کنید. [74] اسپانیایی ها جنگ با مسلمانان برونئی و فیلیپین را تکرار Reconquista دانستند . [75]

تمرکز قدرت سلطنتی در اوایل دوران مدرن با هزینه اشراف محلی صورت گرفت و کلمه اسپانیا ، که ریشه آن نام باستانی Hispania است ، معمولاً برای تعیین کل دو پادشاهی استفاده می شود. [67] با اصلاحات گسترده سیاسی ، حقوقی ، مذهبی و نظامی ، پادشاهی اسپانیایی به عنوان یک قدرت جهانی ظاهر شد .

اتحاد تاج های آراگون و کاستیل با ازدواج حاکمان آنها پایه و اساس اسپانیا مدرن و امپراتوری اسپانیا را ایجاد کرد ، اگرچه هر پادشاهی اسپانیا از نظر اجتماعی ، سیاسی ، قانونی و ارز و زبان یک کشور جداگانه باقی ماند. [76] [77]

دو شورش بزرگ در اوایل سلطنت امپراتور هابسبورگ ، چارلز پنجم رخ داد : شورش کمونروس در تاج کاستیل و شورش اخوان المسلمین در تاج آراگون.

هابسبورگ اسپانیا یکی از قدرتهای برجسته جهانی در طول قرن 16 و بیشتر قرن 17 بود ، موقعیتی که با تجارت و ثروت ناشی از املاک مستعمره تقویت شد و به قدرت برتر دریایی جهان تبدیل شد . در دوران سلطنت دو هابسبورگ اول اسپانیایی - چارلز پنجم (1516-11556) و فیلیپ دوم (1556-1598) به اوج خود رسید . این دوره شاهد جنگهای ایتالیا از جنگ Schmalkaldic از هلندی شورش از جنگ جانشینی پرتغالی ، درگیری با عثمانی ها ، مداخله در جنگهای مذهبی فرانسه و انگلیس و اسپانیایی جنگ . [78]

نقشه هم زمان امپراتوری اسپانیا
مسیرهای اصلی تجاری امپراتوری اسپانیا

امپراتوری اسپانیا از طریق اکتشاف و تسخیر یا اتحاد ازدواج و به ارث بردن ازدواج سلطنتی ، مناطق وسیعی در قاره آمریکا ، جزایر در منطقه آسیا و اقیانوسیه ، مناطق ایتالیا ، شهرهای شمال آفریقا و همچنین بخشهایی از فرانسه کنونی را در بر گرفت. آلمان ، بلژیک ، لوکزامبورگ و هلند . اول دور زمین از جهان در 1519-1521 انجام شد. این اولین امپراتوری ای بود که گفته می شد خورشید هرگز غروب نمی کند . این عصر اکتشاف بود ، با اکتشافات جسورانه از طریق دریا و زمین ، گشایش مسیرهای تجاری جدید در اقیانوس ها ، فتوحات و آغاز اروپااستعمار . کاشفان اسپانیایی فلزات گرانبها ، ادویه جات ، تجملات و گیاهانی که قبلاً ناشناخته بودند را به ارمغان آوردند و نقش مهمی در تغییر درک اروپایی ها از جهان ایفا کردند. [79] شکوفایی فرهنگی که در این دوره مشاهده شد ، اکنون به عنوان عصر طلایی اسپانیا نامیده می شود . گسترش امپراتوری باعث ایجاد تحولات عظیمی در قاره آمریکا شد ، زیرا فروپاشی جوامع و امپراتوری ها و بیماریهای جدید ناشی از اروپا جمعیت بومیان آمریکایی را ویران کرد. ظهور اومانیسم ، ضد اصلاحات و اکتشافات و فتوحات جدید جغرافیایی مسائلی را ایجاد کرد که توسط جنبش فکری که اکنون به نام مدرسه سالامانکا شناخته می شود مورد توجه قرار گرفت.، که اولین نظریه های مدرن را در مورد آنچه امروزه به عنوان حقوق بین الملل و حقوق بشر شناخته می شود ، توسعه داد . خوان لوئیس ویوز یکی دیگر از اومانیست های برجسته در این دوره بود.

برتری دریایی قرن شانزدهم اسپانیا با پیروزی بر عثمانی ها در لپانتو در 1571 و سپس پس از شکست آرماناد اسپانیایی در 1588 ، در مجموعه ای از پیروزی ها در برابر انگلستان در جنگ انگلیس و اسپانیا در سالهای 1585-1604 نشان داده شد . با این حال ، در طول دهه های میانی قرن هفدهم ، قدرت دریایی اسپانیا با شکست های فزاینده ای در برابر استان های متحد و سپس انگلستان رو به افول گذاشت . تا دهه 1660 میلادی سخت در تلاش بود تا از اموال خارج از کشور خود در برابر دزدان دریایی و خصوصی محافظت کند.

اصلاحات پروتستان تا به حال عمیق تر به باتلاق جنگ متهم مذهبی کشیده پادشاهی. نتیجه این بود که کشوری مجبور شد در سراسر اروپا و در دریای مدیترانه تلاش های نظامی را گسترش دهد. [80] در دهه های میانی اروپای قرن 17 هجری جنگ و طاعون ، هابسبورگ های اسپانیایی کشور را درگیر درگیری های مذهبی-سیاسی در سراسر قاره کرده بودند. این درگیری ها منابع آن را از بین برد و به طور کلی اقتصاد را تضعیف کرد. اسپانیا توانست بیشتر امپراتوری پراکنده هابسبورگ را حفظ کند و به نیروهای امپراتوری امپراتوری روم مقدس کمک کند تا بخش بزرگی از پیشرفت های نیروهای پروتستان را معکوس کنند ، اما سرانجام مجبور شد جدایی پرتغال را به رسمیت بشناسد.و استانهای متحد ، و سرانجام در مراحل آخر جنگ سی ساله بی نهایت ویرانگر و گسترده در سراسر اروپا با برخی از تغییرات نظامی جدی در فرانسه مواجه شد . [81] در نیمه دوم قرن هفدهم ، اسپانیا دچار افول تدریجی شد و طی آن چندین سرزمین کوچک را به فرانسه و انگلیس واگذار کرد. با این حال ، این امپراتوری گسترده خود در خارج از کشور را حفظ کرد و آن را گسترش داد ، که تا آغاز قرن 19 دست نخورده باقی ماند.

خانواده فیلیپ پنجم . در دوران روشنگری در اسپانیا ، خانواده سلطنتی جدیدی سلطنت کردند ، خانه بوربن .

این سقوط با مناقشه بر سر جانشینی تاج و تخت که اولین سالهای قرن هجدهم را به خود اختصاص داد به اوج خود رسید. جنگهای جانشینی اسپانیا یک درگیری بین المللی گسترده ای در ترکیب با یک جنگ داخلی بود، و به هزینه پادشاهی اموال خود را در اروپا و موقعیت خود را به عنوان یکی از قدرتهای اصلی در این قاره. [82] در طول این جنگ ، یک سلسله جدید با منشاء فرانسه ، بوربونها ، نصب شد. زمانی که تنها پادشاه متحد شد ، یک دولت واقعی اسپانیایی تأسیس شد هنگامی که اولین پادشاه بوربن ، فیلیپ پنجم ، تاجهای کاستیل و آراگون را در یک ایالت واحد متحد کرد و بسیاری از امتیازات و قوانین منطقه ای قدیمی را لغو کرد. [83]

قرن هجدهم شاهد بهبود تدریجی و افزایش رفاه در بیشتر امپراتوری بود. سلطنت جدید بوربن از سیستم مدرن سازی دولت و اقتصاد فرانسه استفاده کرد. ایده های روشنگری در بین برخی از نخبگان و سلطنت پادشاهی شروع به کسب جایگاه کرد. اصلاح طلبان بوربون شبه نظامیان منظم رسمی را در سراسر اقیانوس اطلس ایجاد کردند. اسپانیا به هر دستی که می توانست در طول جنگ های به ظاهر بی پایان قرن هجدهم نیاز داشته باشد نیاز داشت - جنگ جانشینی اسپانیا یا جنگ ملکه آن (1372-1702) ، جنگ گوش جنکینز (1739-1942) که به جنگ اتریش تبدیل شد. جانشینی (1740-48) ، جنگ هفت ساله (1756-63) و جنگ انگلیس و اسپانیا (1779–83) - و شبه نظامیان منضبط جدید آن در صورت نیاز در اطراف اقیانوس اطلس خدمت می کردند.

لیبرالیسم و ​​دولت ملی

رافائل دل ریگو رهبری قیام ضد مطلق گرایی را بر عهده گرفت که Trienio Liberal ، بخشی از انقلاب های 1820 در اروپا را آغاز کرد. وقتی مطلق گرایان دوباره قدرت را به دست گرفتند ، او اعدام شد.

در سال 1793 ، اسپانیا به عنوان عضو اولین ائتلاف به جنگ جمهوری جدید انقلابی فرانسه رفت . جنگ بعدی پیرنه ها در واکنش به نخبگان گالیک شده ، کشور را قطبی کرد و پس از شکست در این زمینه ، صلح با فرانسه در سال 1795 در صلح بازل برقرار شد که در آن اسپانیا کنترل دو سوم جزیره هیسپانیولا را از دست داد . نخست وزیر ، مانوئل گودوی ، سپس اطمینان داد که اسپانیا در جنگ کوتاه ائتلاف سوم که با پیروزی نیروی دریایی بریتانیا در نبرد ترافالگار به پایان رسید ، با فرانسه متحد شد.در 1805. در سال 1807 ، یک قرارداد محرمانه بین ناپلئون و نخست وزیر غیر محبوب منجر به اعلام جنگ جدید علیه بریتانیا و پرتغال شد. نیروهای ناپلئون برای حمله به پرتغال وارد این کشور شدند اما در عوض قلعه های بزرگ اسپانیا را اشغال کردند. پادشاه اسپانیا به نفع برادر ناپلئون ، ژوزف بناپارت ، کناره گیری کرد .

ژوزف بناپارت به عنوان پادشاه دست نشانده شناخته می شد و اسپانیایی ها او را تحقیر می کردند. 1808 مه 2 شورش یکی از بسیاری از قیام های ملی گرا در سراسر کشور علیه رژیم بناپارت بود. [84] این شورش ها آغاز جنگ ویرانگر استقلال علیه رژیم ناپلئون بود. [85] مشهورترین نبردهای این جنگ ، بروخ ، در ارتفاعات مونتسرات بود ، که در آن دهقانان کاتالان ارتش فرانسه را شکست دادند. بایلن ، که در آن کستنس ، در سر ارتش اندلس، شکست دوپونت ؛ و محاصره ساراگوسا و گیرونا، که شایسته اسپانیایی های باستانی Saguntum و Numantia بودند . [25]

ناپلئون مجبور شد شخصاً وارد عمل شود و چندین ارتش اسپانیایی را شکست داده و ارتش بریتانیا را مجبور به عقب نشینی کند. با این حال ، اقدامات نظامی بیشتر ارتشهای اسپانیایی ، چریکها و نیروهای بریتانیایی-پرتغالی ولینگتون ، همراه با حمله فاجعه بار ناپلئون به روسیه ، منجر به بیرون راندن ارتشهای امپراتوری فرانسه از اسپانیا در سال 1814 و بازگشت پادشاه فردیناند هفتم شد . [86]

در طول جنگ ، در سال 1810 ، یک نهاد انقلابی ، Cortes of Cadiz ، برای هماهنگی تلاش ها علیه رژیم بناپارتیست و تهیه قانون اساسی تشکیل شد. [87] این مجمع به عنوان یک واحد تشکیل شد و اعضای آن نماینده کل امپراتوری اسپانیا بودند. [88] در سال 1812 ، قانون اساسی نمایندگی جهانی تحت سلطنت مشروطه اعلام شد ، اما پس از سقوط رژیم بناپارتیست ، فردیناند هفتم Cortes Generales را کنار گذاشت و مصمم شد که به عنوان یک پادشاه مطلق حکومت کند . این وقایع پیش بینی درگیری بین محافظه کاران و لیبرال ها در قرن 19 و اوایل قرن 20 بود.

تسخیر اسپانیا توسط فرانسه به نفع ضد استعمارگران آمریکای لاتین بود که از سیاست های دولت شاهنشاهی اسپانیا که از شهروندان اسپانیایی تبار ( شبه جزیره ها ) بیشتر از متولدین خارج از کشور ( کریولوس ) ترجیح می داد و خواستار عقب نشینی حاکمیت به مردم بودند ، رنجیدند . از سال 1809 مستعمرات آمریکایی اسپانیا مجموعه ای از انقلاب ها را آغاز کردند و استقلال خود را اعلام کردند و منجر به جنگ های استقلال اسپانیایی ها شد که به کنترل اسپانیا بر مستعمرات سرزمین اصلی خود در قاره آمریکا پایان داد. تلاش پادشاه فردیناند هفتم برای کنترل مجدد بی نتیجه ماند زیرا او نه تنها در مستعمرات بلکه در اسپانیا و شورش های ارتش با مخالفت روبرو شد.سپس توسط افسران لیبرال رهبری شد. در پایان سال 1826 ، تنها مستعمرات آمریکایی اسپانیا شامل کوبا و پورتوریکو بود .

جنگ ناپلئون اسپانیا را از نظر اقتصادی ویران ، عمیقاً منشعب و از نظر سیاسی بی ثبات کرد. در دهه های 1830 و 1840 ، کارلیسم (جنبش مشروطه ارتجاعی حامی شاخه ای که توسط کارلوس ماریا ایسیدرو از بوربون ، برادر کوچکتر فردیناند هفتم صادر شد) ، با کریستینوس ها یا ایزابلینوها (حمایت از ملکه ایزابلا دوم ، دختر فردیناند هفتم) در جنگ مبارزه کرد. جنگ Carlist . Isabelline نیروهای غالب است، اما درگیری بین نیروهای مترقی و میانه رو در یک دوره قانون اساسی ضعیف اولیه به پایان رسید. پس از انقلاب باشکوه 1868 و کوتاه مدتاولین جمهوری اسپانیا ، دومی منجر به یک دوره سلطنتی پایدار شد ، احیای ، یک رژیم دو حزبی سفت و سخت که توسط تورنیسمو (چرخش از پیش تنظیم شده کنترل دولت بین لیبرال ها و محافظه کاران) و شکل نمایندگی سیاسی در حومه (بر اساس مشتری گرایی) ایجاد شد. ) معروف به caciquismo  [ es ] . [89]

پوئرتا دل سول ، مادرید ، پس از انقلاب اسپانیا در سال 1868

در اواخر قرن نوزدهم جنبش های ناسیونالیستی در فیلیپین و کوبا پدید آمد. در سالهای 1895 و 1896 جنگ استقلال کوبا و انقلاب فیلیپین آغاز شد و سرانجام ایالات متحده درگیر شد. جنگ اسپانیا و آمریکا در بهار سال 1898 از دست دادن آخرین بار وسیعی که خارج از امپراتوری استعماری خود را از شمال آفریقا مبارزه شد و در اسپانیا. El Desastre (فاجعه) ، همانطور که جنگ در اسپانیا مشهور شد ، به نسل 98 که در حال تجزیه و تحلیل کشور بودند ، انگیزه بیشتری داد .

اگرچه دوره ای در اواخر قرن با رونق روزافزون همراه بود ، اما قرن بیستم آرامش اجتماعی کمی به ارمغان آورد. اسپانیا با استعمار صحرای غربی ، مراکش اسپانیایی و گینه استوایی در نبرد برای آفریقا نقش مهمی ایفا کرد . در طول جنگ جهانی اول بی طرف ماند . خسارات سنگینی که در جریان جنگ تفنگ در مراکش متحمل شد ، باعث بی اعتبار شدن دولت و تضعیف سلطنت شد.

صنعتی شدن ، توسعه راه آهن و سرمایه داری اولیه در مناطق مختلف کشور ، به ویژه در بارسلونا ، و همچنین جنبش کارگری و ایده های سوسیالیستی و آنارشیستی توسعه یافت. 1888 بارسلونا نمایشگاه جهانی و کنگره کار بارسلونا 1870 نمونه های خوبی از این است. در سال 1879 حزب سوسیالیست کارگران اسپانیا تاسیس شد. اتحادیه های صنفی مرتبط با این حزب ، Unión General de Trabajadores ، در سال 1888 تأسیس شد. در روند آنارکو-سندیکالیستی جنبش کارگری در اسپانیا ، Confederación Nacional del Trabajo در 1910 و Federación Anarquista Ibérica در 1927 تأسیس شد .

کاتالانیسم و ​​واسکوئیسم ، در کنار سایر ملی گرایی ها و منطقه گرایی ها در اسپانیا ، در آن دوره بوجود آمدند ، به عنوان حزب ناسیونالیست باسک در سال 1895 و اتحادیه منطقه ای کاتالونیا در 1901 تشکیل شد.

فساد سیاسی و سرکوب ، نظام دموکراتیک پادشاهی مشروطه را در نظام دو حزبی تضعیف کرد. [90] هفته غم انگیز حوادث و نمونه سرکوب بی ثباتی اجتماعی از زمان.

تظاهرات در بارسلونا در حوادث هفته تراژیک

اعتصاب لا Canadiense در در سال 1919 منجر به محدود کردن قانون اول روز کار به هشت ساعت است. [91]

پس از یک دوره دیکتاتوری در زمان حکومت ژنرال های میگوئل پریمو د ریورا و دماسو برنگوئر و دریاسالار آزنار-کابانیاس (1923-1931) ، اولین انتخابات از سال 1923 ، که عمدتا به عنوان همه پرسی درباره سلطنت شناخته می شد ، برگزار شد: شهرداری 12 آوریل 1931 انتخابات . اینها با اکثریت اعضای شورای سلطنت طلب در مناطق روستایی ، به کاندیداتوری جمهوری خواهان-سوسیالیست ها در شهرهای بزرگ و مرکز استان ها پیروز شدیدی بخشید. پادشاه کشور را ترک کرد و اعلام جمهوری در 14 آوریل با تشکیل دولت موقت آغاز شد.

قانون اساسی برای کشور در اکتبر 1931 پس از تصویب رسید ژوئن 1931 مؤسسان انتخابات عمومی ، و یک سری از کابینت ریاست مانوئل Azaña توسط جمهوری خواهان حمایت و PSOE است. در انتخابات برگزار شده در سال 1933 ، راست پیروز شد و در 1936 ، چپ. در دوران جمهوری دوم ، یک تحول بزرگ سیاسی و اجتماعی رخ داد که با رادیکالیزاسیون شدید چپ و راست مشخص شد. اقدامات خشونت آمیز در این دوره شامل آتش زدن کلیساها ، کودتای نافرجام 1932 به رهبری خوزه سانجورخو ، انقلاب 1934 بود.و حملات متعدد علیه رهبران سیاسی رقیب. از سوی دیگر ، در دوران جمهوری دوم نیز اصلاحات مهمی برای نوسازی کشور آغاز شد: قانون اساسی دموکراتیک ، اصلاحات کشاورزی ، تجدید ساختار ارتش ، تمرکززدایی سیاسی و حق رأی زنان .

جنگ داخلی و دیکتاتوری فرانسوی

جنگ داخلی اسپانیا در سال 1936 شروع شد: در 17 و 18 ژوئیه ، بخشی از ارتش کودتایی انجام دادند که تنها در بخشی از کشور پیروز شد. این وضعیت منجر به یک جنگ داخلی شد که در آن قلمرو به دو منطقه تقسیم شد: یکی تحت اختیار دولت جمهوری خواه ، که بر حمایت خارجی اتحاد جماهیر شوروی و مکزیک (و از سوی تیپ های بین المللی ) حساب می شد ، و دیگری تحت کنترل کودتای خشونت طلب (جناح ملی گرا یا جناح شورشی ) ، که مورد انتقاد شدید آلمان نازی و ایتالیا فاشیست بود . این جمهوری به دلیل سیاست تحت رهبری بریتانیا توسط قدرتهای غربی پشتیبانی نمی شودعدم مداخله . ژنرال فرانسیسکو فرانکو در 1 اکتبر 1936 به عنوان رهبر عالی شورشیان سوگند یاد کرد. روابط ناراحت کننده ای بین دولت جمهوری خواه و آنارشیست های مردمی که انقلاب نسبی اجتماعی را آغاز کرده بودند نیز به وجود آمد.

جنگ داخلی به طرز وحشیانه ای انجام شد و جنایات زیادی از سوی همه طرف ها انجام شد . این جنگ جان بیش از 500 هزار نفر را گرفت و موجب فرار بیش از نیم میلیون شهروند از کشور شد. [92] [93] در 1 آوریل 1939 ، پنج ماه قبل از شروع جنگ جهانی دوم ، طرف شورشی به رهبری فرانکو پیروز شد و دیکتاتوری را بر کل کشور تحمیل کرد.

داوطلبان جمهوری خواه در تروئل ، 1936

رژیم عمدتا باقی مانده "بی طرف" از نقطه نظر اسمی در جنگ جهانی دوم (آن به طور خلاصه موقعیت خود را تغییر به "غیر متخاصم")، با وجود آن که دلسوز به محور و نازی ورماخت با داوطلبان اسپانیایی در جبهه شرقی . تنها حزب قانونی تحت دیکتاتوری فرانکو Falange Española Tradicionalista y de las JONS (FET y de las JONS) بود که در سال 1937 پس از ادغام فاشیست فاشیست Española de las JONS و سنت گرایان Carlist تشکیل شد و بقیه از آن گروه های جناح حامی شورشیان نیز افزودند. نام " Movimiento Nacional"، گاهی اوقات به عنوان یک ساختار گسترده تر از FET y de las JONS شناخته می شود ، که عمدتا بر نام بعدی در اسناد رسمی در دهه 1950 تحمیل شده است.

پس از جنگ جهانی دوم اسپانیا از نظر سیاسی و اقتصادی منزوی شد و از سازمان ملل خارج ماند. این امر در سال 1955 ، در دوران جنگ سرد ، هنگامی که برای ایالات متحده از لحاظ استراتژیک اهمیت ایجاد یک حضور نظامی در شبه جزیره ایبری برای مقابله با هرگونه حرکت احتمالی اتحاد جماهیر شوروی در حوزه مدیترانه مهم شد ، تغییر کرد. در دهه 1960 ، اسپانیا نرخ بی سابقه ای از رشد اقتصادی را ثبت کرد که با صنعتی شدن ، مهاجرت گسترده داخلی از مناطق روستایی به مادرید ، بارسلونا و سرزمین باسک و ایجاد یک صنعت گردشگری انبوه ایجاد شد . حاکمیت فرانکو نیز دارای ویژگی هایی بوداقتدارگرایی ، ترویج هویت ملی واحد ، کاتولیک ملی و سیاست های تبعیض آمیز زبانی .

در 17 ژانویه 1966 ، برخورد مرگبار بین B-52G و KC-135 Stratotanker بر فراز Palomares رخ داد . مواد منفجره متعارف در دو بمب هیدروژنی نوع Mk28 در اثر برخورد با زمین منفجر شد و پلوتونیوم را در مزارع مجاور پراکنده کرد . [94]

احیای دموکراسی

در سال 1962 ، گروهی از سیاستمداران درگیر مخالفت با رژیم فرانکو در داخل کشور و در تبعید در کنگره جنبش اروپایی در مونیخ ملاقات کردند ، جایی که قطعنامه ای به نفع دموکراسی ارائه کردند. [95] [96] [97]

با مرگ فرانکو در نوامبر 1975 ، خوان کارلوس مطابق با قوانین صادقانه به مقام پادشاهی اسپانیا و رئیس دولت رسید. با تصویب قانون اساسی جدید اسپانیا در سال 1978 و احیای دموکراسی ، دولت اختیارات زیادی را به مناطق واگذار کرد و یک سازمان داخلی بر اساس جوامع خودمختار ایجاد کرد . اسپانیایی 1977 قانون عفو اجازه دهید مردم از رژیم فرانکو موسسات در داخل در طول گذار به دموکراسی مانند ادامه بدون عواقب، حتی مرتکبان بعضی از جرایم قتل عام در تاریخ 3 مارس سال 1976 در ویتوریا و یا1977 قتل عام اتوچا .

فیلیپه گونزالس در 12 ژوئن 1985 پیمان الحاق به جامعه اقتصادی اروپا را امضا کرد

در کشور باسک ، ناسیونالیسم معتدل باسک با یک جنبش ملی گرای رادیکال به رهبری سازمان مسلح ETA تا انحلال این سازمان در می 2018 همراه بود. [98] این گروه در سال 1959 در زمان حکومت فرانکو تشکیل شد اما حتی پس از احیای دموکراسی و بازگشت مقدار زیادی از خودمختاری منطقه ای.

در 23 فوریه 1981 ، عناصر شورشی در میان نیروهای امنیتی در تلاش برای تحمیل یک دولت تحت حمایت ارتش ، Cortes را تصرف کردند . پادشاه خوان کارلوس فرماندهی شخصی ارتش را بر عهده گرفت و با موفقیت به کودتاچیان از طریق تلویزیون ملی دستور داد تا تسلیم شوند. [99]

در دهه 1980 بازسازی دموکراتیک امکان رشد جامعه باز را فراهم کرد. جنبش های فرهنگی جدید مبتنی بر آزادی ظاهر شد ، مانند La Movida Madrileña و فرهنگ حقوق بشر با Gregorio Peces-Barba بوجود آمد . در 30 مه 1982 اسپانیا به ناتو پیوست و پس از آن همه پرسی پس از مخالفت شدید اجتماعی صورت گرفت. در آن سال حزب سوسیالیست کارگران اسپانیا (PSOE) به قدرت رسید ، اولین دولت چپ پس از 43 سال. در سال 1986 اسپانیا به جامعه اقتصادی اروپا پیوست که بعداً به اتحادیه اروپا تبدیل شد . PSOE در دولت توسط Partido Popular جایگزین شد(PP) در سال 1996 پس از رسوایی های مربوط به مشارکت دولت فلیپه گونزالس در جنگ کثیف علیه ETA ؛ در آن زمان PSOE تقریباً 14 سال متوالی در سمت خود خدمت کرده بود.

در 1 ژانویه 2002 ، اسپانیا یورو را به طور کامل پذیرفت و اسپانیا رشد اقتصادی قوی را تجربه کرد که بسیار بالاتر از میانگین اتحادیه اروپا در اوایل دهه 2000 بود. با این حال ، نگرانی های منتشر شده از سوی بسیاری از مفسران اقتصادی در اوج رونق هشدار داد که قیمت فوق العاده ملک و کسری بالای تجارت خارجی احتمالاً منجر به سقوط دردناک اقتصادی می شود. [100]

در سال 2002 نشت نفت پرستیژ با پیامدهای زیست محیطی بزرگی در امتداد ساحل اقیانوس اطلس اسپانیا رخ داد. در سال 2003 خوزه ماریا ازنار از رئیس جمهور آمریکا جورج دبلیو بوش در جنگ عراق حمایت کرد و جنبشی قوی علیه جنگ در جامعه اسپانیا پدید آمد. در 11 مارس 2004 یک گروه تروریستی محلی اسلامی با الهام از القاعده بزرگترین حمله تروریستی در تاریخ اسپانیا را انجام داد که با بمباران قطارهای مسافری در مادرید 191 نفر را کشت و بیش از 1800 نفر دیگر را زخمی کرد. [101] اگرچه شبهات اولیه بر گروه تروریستی باسک ETA متمرکز بود، به زودی شواهدی نشان داد که دخالت اسلام گرایان را نشان می دهد. به دلیل مجاورت انتخابات 2004 ، مس responsibilityولیت مسئولیت به سرعت به مناقشه سیاسی تبدیل شد و طرفهای اصلی رقیب PP و PSOE اتهاماتی را در مورد رسیدگی به این حادثه رد و بدل کردند. [102] در انتخابات 14 مارس PSOE به رهبری خوزه لوئیس رودریگز زاپاترو برنده شد . [103]

نسبت جمعیت متولدین خارجی اسپانیا در اوایل دهه 2000 در دوران رونق اقتصادی آن به سرعت افزایش یافت ، اما بعلت بحران مالی کاهش یافت. [104] در سال 2005 دولت اسپانیا ازدواج همجنسگرایان را قانونی کرد و سومین کشور در سراسر جهان شد که این کار را انجام داد. [105] تمرکززدایی با مقاومت زیادی از سوی دادگاه قانون اساسی و مخالفان محافظه کار پشتیبانی شد ، همچنین سیاست جنسیتی مانند سهمیه بندی یا قانون علیه خشونت جنسیتی. مذاکرات دولت با ETA اتفاق افتاد و این گروه در سال 2010 خشونت دائمی خود را اعلام کرد. [106]

ترکیدن حباب املاک اسپانیا در سال 2008 منجر به بحران مالی اسپانیا در سالهای 2008-16 شد . سطوح بالای بیکاری ، کاهش هزینه های دولتی و فساد در خانواده سلطنتی و حزب مردم به عنوان زمینه ای برای اعتراضات اسپانیا در سال های 2011 تا 2012 عمل کرد . [107] استقلال طلبی کاتالان نیز افزایش یافت. در سال 2011 ، حزب محافظه کار مردمی ماریانو راخوی با 44.6 درصد آرا در انتخابات پیروز شد. [108] او به عنوان نخست وزیر به اجرای اقدامات ریاضتی مورد نیاز پیمان ثبات و رشد اتحادیه اروپا ادامه داد. [109]در 19 ژوئن 2014 ، پادشاه ، خوان کارلوس ، به نفع پسرش که فلیپه ششم شد ، از قدرت کناره گیری کرد . [110]

تظاهرات علیه بحران و بیکاری بالای جوانان در مادرید ، 15 مه 2011

کاتالان پرسی استقلال در 2017 اکتبر 1 برگزار شد و پس از آن، در 27 اکتبر، مجلس کاتالان رای به یک جانبه اعلام استقلال از اسپانیا به شکل یک جمهوری کاتالان [111] [112] در روز اسپانیایی مجلس سنا شد بحث در مورد تصویب قانون مستقیم بر نخست وزیر اسپانیا خواستار کاتالونیا شد. [113] [114] بعداً در همان روز مجلس سنای آمریکا قدرت اعمال مستقیم حکومت را صادر کرد و آقای راخوی پارلمان کاتالونیا را منحل کرد و یک انتخابات جدید برگزار کرد. [115] هیچ کشوری کاتالونیا را به عنوان ایالت جداگانه به رسمیت نشناخت. [116]

در 1 ژوئن 2018 ، کنگره نمایندگان با صدور بی اعتمادی به راخوی ، پدرو سانچز ، رهبر PSOE را جایگزین وی کرد . [117]

در 31 ژانویه 2020 ، ویروس کووید -19 به اسپانیا سرایت کرد ، جایی که در ژوئن 2021 بیش از 80 هزار نفر را کشت ، و امید به زندگی را بیش از 1 سال کاهش داد. [118]

در 18 مارس 2021 ، اسپانیا ششمین کشوری در جهان شد که اتانازی فعال را قانونی کرد . [119]

جغرافیا

نقشه توپوگرافی اسپانیا

در 505992 کیلومتر 2 (195365 مایل مربع)، اسپانیا در جهان است پنجاه و دوم بزرگترین کشور و کشور چهارمین در اروپا . این برخی از 47،000 کیلومتر است 2 (18000 مایل مربع) کوچکتر از فرانسه و 81000 کیلومتر 2 (31000 مایل مربع) بزرگتر از ایالت کالیفرنیا. کوه تیده ( تنریف ) بلندترین قله کوهی اسپانیا و سومین آتشفشان بزرگ جهان از پایه آن است. اسپانیا یک کشور بین قاره ای است که دارای قلمرو در اروپا و آفریقا است .

اسپانیا بین عرض جغرافیایی 27 درجه تا 44 درجه شمالی و طول جغرافیایی 19 درجه غربی و 5 درجه شرقی قرار دارد .

در غرب ، اسپانیا با پرتغال همسایه است . در جنوب، آن است که توسط مرز جبل الطارق (یک قلمرو در خارج از کشور بریتانیا ) و مراکش ، از طریق آن exclaves در شمال آفریقا ( سبته و ملیلیه ، و شبه جزیره د لا گومرا ). در شمال شرقی ، در امتداد رشته کوه پیرنه ، با فرانسه و آندورا هم مرز است . در امتداد پیرنه در گیرونا ، یک شهر کوچک به نام Llívia توسط فرانسه احاطه شده است.

گسترش به 1214 کیلومتر (754 مایل) از مرز پرتغال-اسپانیا است طولانی ترین مرز بدون وقفه در اتحادیه اروپا . [120]

جزایر

اسپانیا همچنین شامل جزایر بالئاریک در دریای مدیترانه ، جزایر قناری در اقیانوس اطلس و تعدادی جزیره خالی از سکنه در حاشیه مدیترانه تنگه جبل الطارق ، معروف به plazas de soberanía ("مکان های حاکمیت" ، یا سرزمین های تحت اسپانیایی است. حاکمیت) ، مانند جزایر Chafarinas و Alhucemas . شبه جزیره Vélez de la Gomera نیز به عنوان میدان پلکانی در نظر گرفته می شود . جزیره آلبورین ، واقع در دریای مدیترانه بین اسپانیا و شمال آفریقا ، همچنین توسط اسپانیا اداره می شود ، به طور خاص توسط شهرداریآلمریا ، اندلس جزیره کوچک قرقاول در رودخانه بیداسوآ یک مجموعه مشترک اسپانیایی-فرانسوی است .

در اسپانیا 11 جزیره بزرگ وجود دارد که همه آنها دارای نهادهای حکومتی خود هستند ( Cabildos insulares در قناری ، Consels insulars در Baleares). این جزایر به طور خاص توسط قانون اساسی اسپانیا ذکر شده است ، هنگام تعیین نمایندگی سناتور آن (ایبیزا و فورمنترا گروه بندی می شوند ، زیرا آنها با هم جزایر پیتیوسیک ، بخشی از مجمع الجزایر بالئاریک را تشکیل می دهند). این جزایر عبارتند از:

کوه تیده ، تنریف ، جزایر قناری
جزیره جمعیت (2020 [121] ) سرمایه، پایتخت استان مجمع الجزایر/ جامعه خودمختار
تنریف 928،604 سانتا کروز د تنریف سانتا کروز د تنریف جزایر قناری
مایورکا 912،171 پالما Baleares ( Balears ) جزایر بالئاریک
گران کاناریا 855،521 لاس پالماس د گران کاناریا لاس پالماس جزایر قناری
لانزاروته 155،812 Arrecife لاس پالماس جزایر قناری
ایبیزا ( Eivissa ) 151،827 ایبیزا ( ایویسا ، شهر) Baleares ( Balears ) جزایر بالئاریک
Fuerteventura 119،732 پورتو دل روزاریو لاس پالماس جزایر قناری
منورکا 95،641 ماهون ( مائو ) Baleares ( Balears ) جزایر بالئاریک
لا پالما 83،458 سانتا کروز د لا پالما سانتا کروز د تنریف جزایر قناری
لا گومرا 21،678 سان سباستین د لا گومرا سانتا کروز د تنریف جزایر قناری
فورمنترا 11،904 فورمنترا ( سان فرانسیسکو خاویر ، سان فرانچسک خاویر ) Baleares ( Balears ) جزایر بالئاریک
الهیرو 11،147 والورده سانتا کروز د تنریف جزایر قناری

کوه ها و رودخانه ها

سرزمین اصلی اسپانیا یک کشور کوهستانی است که تحت سلطه فلات مرتفع و زنجیرهای کوهستانی قرار دارد. پس از پیرنه ، رشته کوههای اصلی عبارتند از Cordillera Cantábrica (محدوده Cantabrian) ، Sistema Ibérico (سیستم ایبری) ، Sistema Central (سیستم مرکزی) ، Montes de Toledo ، Sierra Morena و Sistema Bético (سیستم Baetic) که بلندترین قله آنها ، Mulhacén به ارتفاع 3،478 متر (11،411 فوت) ، واقع در سیرا نوادا ، بلندترین ارتفاع در شبه جزیره ایبری است. بلندترین نقطه در اسپانیا ، آتشفشان فعال Teide است که 3718 متر (12198 فوت) فعال استدر جزایر قناری مسیتا مرکزی (اغلب به عنوان "داخلی فلات" ترجمه شده است) فلات وسیع در قلب شبه جزیره اسپانیا است.

چند عمده وجود دارد رودخانه ها در اسپانیا مانند تاقوس ( Tajo راابرو ، رود گوادیانا ، دورو ( دوئروگوادال ، Júcar ، سگورا ، Turia و مین هو ( مینو ). دشت های آبرفتی در امتداد ساحل یافت می شوند که بزرگترین آنها دشت گوادالکوویر در اندلس است .

اقلیم

ساحل شمال کوههای کانتابرین دارای آب و هوای مرطوب اقیانوسی است
جنوب شرقی ترین نقطه شبه جزیره ایبری دارای آب و هوای خشک است.

سه منطقه اصلی آب و هوایی را می توان با توجه به موقعیت جغرافیایی و شرایط اوروگرافی جدا کرد : [122] [123] [124]

  • آب و هوای مدیترانه ، که با تابستانهای گرم / گرم و خشک، غالب در شبه جزیره است. بر اساس طبقه بندی آب و هوایی کوپن دارای دو گونه است: Csa و Csb .
    • Csa در منطقه به مناطق با تابستانهای گرم است. این منطقه در دریای مدیترانه و جنوب اقیانوس اطلس و در سرتاسر اندلس ، اکسترمادورا و بیشتر ، اگر نه بیشتر ، از مرکز کشور غالب است. Csa در منطقه را پوشش می دهد مناطق آب و هوایی با هر دو نسبتا گرم و زمستان های سرد است که در سطح محلی بسیار متفاوت از یکدیگر در نظر گرفته، دلیلی برای طبقه بندی که کوپن غالبا در ظرف اسپانیا اجتناب. نقشه های آب و هوایی محلی عموماً منطقه مدیترانه ای (که بیشتر کشور را در بر می گیرد) را به جای درجه حرارت تابستان ، بین مناطق گرم زمستان و زمستان سرد زمستان تقسیم می کند.
    • عنوان Csb منطقه دارای گرم به جای تابستان های گرم، و گسترش به مناطق اضافی سرد زمستان به طور معمول با آب و هوای مدیترانه، مانند بسیاری از مناطق مرکزی و شمال مرکزی اسپانیا (به عنوان مثال غربی در ارتباط نیست کاستیا-لئون ، در شمال شرقی کاستیللامانچه و شمال مادرید ) و در مناطق بسیار بارانی (به ویژه گالیسیا ). توجه داشته باشید که مناطق با بارندگی نسبتاً زیاد مانند گالیسیا تحت طبقه بندی محلی مدیترانه ای در نظر گرفته نمی شوند ، اما جزء اقیانوسی طبقه بندی می شوند.
  • اقلیم نیمه خشک ( به BSk ، به BSh )، غالب در سه ماهه جنوب شرقی کشور است، اما همچنین در مناطق دیگر اسپانیا گسترده شده است. این منطقه بیشتر منطقه مورسیا ، جنوب والنسیا و اندلس شرقی را پوشش می دهد ، جایی که آب و هوای بیابانی واقعی نیز وجود دارد. در شمال بیشتر ، در قسمتهای بالا و وسط دره ابرو ، که از جنوب ناوارا ، مرکز آراگون و غرب کاتالونیا عبور می کند ، غالب است . همچنین در مادرید ، Extremadura ، Castilla-La Mancha و برخی از مناطق غرب اندلس یافت می شود. فصل خشکی فراتر از تابستان است و میانگین دما بستگی به ارتفاع و عرض جغرافیایی دارد.
  • آب و هوای اقیانوسی ( Cfb در نظر گرفته )، واقع در سه ماهه شمالی کشور، به ویژه در منطقه اقیانوس اطلس ( باسک ، کانتابریا ، آستوریاس ، و تا حدودی گالیسیا و کاستیا-لئون). علاوه بر این در شمال ناوارا ، در بیشتر مناطق مرتفع در امتداد سیستم ایبری و دره های پیرنه ، که در آن انواع نیمه گرمسیری مرطوب ( Cfa ) نیز وجود دارد ، یافت می شود. درجه حرارت زمستان و تابستان تحت تأثیر اقیانوس است و خشکسالی فصلی ندارد.

جدا از این انواع اصلی ، زیرگونه های دیگری نیز می توان یافت ، مانند آب و هوای آلپ در مناطق با ارتفاع بسیار زیاد ، آب و هوای مرطوب نیمه گرمسیری در مناطق شمال شرقی اسپانیا و آب و هوای قاره ای ( Dfc ، Dfb / Dsc ، Dsb ) در پیرنه و همچنین بخشهایی از محدوده کانتابرین ، سیستم مرکزی ، سیرا نوادا و سیستم ایبری و آب و هوای بیابانی معمولی ( BWk ، BWh ) در منطقه آلمریا ، مورسیا و شرق جزایر قناریبه مناطق کم ارتفاع جزایر قناری در سردترین ماه خود بیش از 18.0 درجه سانتی گراد (64.4 درجه فارنهایت) دارند ، بنابراین آب و هوایی گرمسیری دارند .

جانوران و گیاهان

گرگ ایبری در کاستیا و لئون . این منطقه دارای 25 درصد از زمین های تحت پوشش فضاهای طبیعی حفاظت شده Natura 2000 است.

جانوران ارائه تنوع گسترده ای در بخش های بزرگ این است که با توجه به موقعیت جغرافیایی شبه جزیره ایبری بین اقیانوس اطلس و دریای مدیترانه و بین آفریقا و اوراسیا ، و تنوع زیادی از زیستگاه ها و زیستگاهها یشان ، در نتیجه از تنوع قابل توجهی آب و هوایی و مناطق دارای تمایز خوب

پوشش گیاهی اسپانیا به دلیل عوامل مختلفی از جمله تنوع زمین ، آب و هوا و عرض جغرافیایی متفاوت است . اسپانیا شامل مناطق مختلف گیاهی جغرافیایی است که هریک دارای ویژگی های گل مخصوص به خود هستند که عمدتاً از تعامل آب و هوا ، توپوگرافی ، نوع خاک و آتش و عوامل بیوتیک ناشی می شود. این کشور دارای میانگین نمره یکپارچگی چشم انداز جنگل 2019 4.23/10 بود و از نظر 172 کشور در رتبه 130 جهان قرار گرفت. [125]

سیاست

تاریخ مشروطه اسپانیا به قانون اساسی 1812 باز می گردد. در ژوئن 1976 ، خوان کارلوس پادشاه جدید اسپانیا کارلوس آریاس ناوارو را برکنار کرد و اصلاح طلب آدولفو سوارز را به عنوان نخست وزیر منصوب کرد. [126] [127] در نتیجه انتخابات عمومی در سال 1977 ، کورتس موسس (پارلمان اسپانیا ، به عنوان مجمع قانون اساسی) به منظور پیش نویس و تصویب قانون اساسی 1978 تشکیل شد. [128] پس از همه پرسی ملی در 6 دسامبر 1978 ، 88 درصد از رای دهندگان قانون اساسی جدید را تصویب کردند - نقطه اوج گذار اسپانیا به دموکراسی .

در نتیجه ، اسپانیا در حال حاضر از 17 جامعه خودمختار و دو شهر خودمختار با درجه های مختلف خودمختاری به لطف قانون اساسی آن تشکیل شده است ، اما با این وجود صراحتاً وحدت تجزیه ناپذیر ملت اسپانیا را بیان می کند. قانون اساسی همچنین تصریح می کند که اسپانیا هیچ مذهبی دولتی ندارد و همه آزادند که هر طور که می خواهند عمل کنند و باور کنند.

دولت اسپانیا در سال 2007 قانون برابری جنسیتی را با هدف افزایش برابری جنسیتی در زندگی سیاسی و اقتصادی اسپانیا تصویب کرد . [129] بر اساس داده های اتحادیه بین پارلمانی ها تا 1 سپتامبر 2018 ، 137 نفر از 350 عضو کنگره زن بودند (39.1 درصد) ، در حالی که در سنا 101 زن از 266 نفر (39.9 درصد) وجود داشت و اسپانیا شانزدهم در فهرست کشورهایی که بر اساس نسبت زنان در مجلس (یا مجرد ) پایین رتبه بندی شده اند . [130] جنسیت توانمندسازی اندازه گیری اسپانیا در سازمان ملل متحد در گزارش توسعه انسانی 0.794، 12th در جهان است. [131]

دولت

اسپانیا یک پادشاهی مشروطه است ، دارای یک پادشاه موروثی و یک مجلس دو اتاقه ، Cortes Generales (دادگاه های عمومی). [132]

قوه مقننه است تا از ساخته شده کنگره نمایندگان ( کنگره د لس Diputados )، یک خانه پایین تر با 350 عضو، با رای مردم انتخاب در لیست بلوک نمایندگی تناسبی برای خدمت دوره چهار ساله، و مجلس سنا ( Senado )، یک مجلس نمایندگان با 259 کرسی که 208 کرسی از آنها مستقیماً با رای مردم و با استفاده از روش محدود رای گیری انتخاب می شوند و 51 کرسی دیگر نیز توسط قوه مقننه برای تعیین دوره های چهار ساله تعیین شده است.

قوه مجریه شامل یک شورای وزیران که توسط نخست وزیر، که ریاست به عنوان نامزد نامزد دریافت جایزه توسط پادشاه پس از مشورت با نمایندگان گروه های مختلف مجلس، در توسط اعضای مجلس در طول یک جلسه سرمایه گذاری رای دادند و پس از آن به طور رسمی توسط پادشاه تعیین می شود.

نخست وزیر ، معاونان نخست وزیر و بقیه وزرا در شورای وزیران گرد هم می آیند .

اسپانیا از نظر سازمانی به اصطلاح Estado de las Autonomías ("وضعیت خودمختاری ها") تشکیل شده است. این کشور به همراه سوئیس ، آلمان و بلژیک یکی از غیر متمرکزترین کشورهای اروپا است. [133] به عنوان مثال ، همه جوامع خودمختار دارای پارلمان ، دولت ، ادارات دولتی ، بودجه و منابع منتخب خود هستند. سیستم های بهداشتی و آموزشی از جمله دیگر آنها توسط جوامع اسپانیایی اداره می شود ، و علاوه بر این ، کشور باسک و ناوارا نیز منابع عمومی خود را بر اساس مقررات غیر قانونی اداره می کنند. در کاتالونیا ، سرزمین باسک ، ناوارا و جزایر قناری ، یک پلیس پلیس مستقل کامل جایگزین برخی از وظایف پلیس ایالت می شود (نگاه کنید بهMossos d'Esquadra ، Ertzaintza ، Policía Foral /Foruzaingoa و Policía Canaria ).

روابط خارجی

پس از بازگشت دموکراسی به دنبال مرگ فرانکو در 1975 ، اولویت های سیاست خارجی اسپانیا خروج از انزوای دیپلماتیک سالهای فرانکو و گسترش روابط دیپلماتیک ، ورود به جامعه اروپایی و تعریف روابط امنیتی با غرب بود.

به عنوان عضو ناتو از سال 1982 ، اسپانیا خود را به عنوان یک شرکت کننده در فعالیتهای چندجانبه امنیتی بین المللی تثبیت کرد. عضویت اسپانیا در اتحادیه اروپا بخش مهمی از سیاست خارجی این کشور را نشان می دهد. حتی در بسیاری از مسائل بین المللی فراتر از اروپای غربی ، اسپانیا ترجیح می دهد تلاش های خود را با شرکای خود در اتحادیه اروپا از طریق سازوکارهای همکاری سیاسی اروپا هماهنگ کند. [ مبهم ]

اسپانیا روابط ویژه خود را با آمریکای اسپانیایی و فیلیپین حفظ کرده است . سیاست آن بر مفهوم جامعه ایبری آمریکایی تأکید دارد ، اساساً تجدید مفهوم " Hispanidad " یا " Hispanismo " ، همانطور که اغلب در انگلیسی به آن اشاره می شود ، که از طریق زبان تلاش کرده است شبه جزیره ایبری را با آمریکای اسپانیایی پیوند دهد. تجارت ، تاریخ و فرهنگ این اساساً "مبتنی بر ارزشهای مشترک و بازیابی دموکراسی" است. [134]

اختلافات ارضی

اسپانیا ادعا می کند که جبل الطارق ، 6 کیلومتر مربع (2.3 متر مایل) قلمرو خارج از کشور انگلستان در جنوبی ترین قسمت شبه جزیره ایبری است. سپس یک شهر اسپانیایی ، در سال 1704 در طول جنگ جانشینی اسپانیا توسط نماینده چارلز ، مدعی تاج و تخت اسپانیا ، توسط نیروهای انگلیسی-هلندی فتح شد .

وضعیت حقوقی مربوط به جبل الطارق در سال 1713 با معاهده اوترخت حل شد ، که در آن اسپانیا این قلمرو را برای همیشه به تاج بریتانیا واگذار کرد [135] و اظهار داشت که اگر انگلیسی ها این پست را رها کنند ، ابتدا به اسپانیا پیشنهاد می شود. از دهه 1940 اسپانیا خواستار بازگشت جبل الطارق شد. اکثریت قریب به اتفاق جبل الطارقین به شدت با این امر همراه با هرگونه پیشنهاد حاکمیت مشترک مخالف هستند. [136] قطعنامه های سازمان ملل متحد از بریتانیا و اسپانیا می خواهند تا بر سر وضعیت جبل الطارق به توافق برسند. [137] [138]

The Spanish claim makes a distinction between the isthmus that connects the Rock to the Spanish mainland on the one hand, and the Rock and city of Gibraltar on the other. While the Rock and city were ceded by the Treaty of Utrecht, Spain asserts that the "occupation of the isthmus is illegal and against the principles of International Law".[139] The United Kingdom relies on de facto arguments of possession by prescription in relation to the isthmus,[140] as there has been "continuous possession [of the isthmus] over a long period".[141]

Another claim by Spain is about the Savage Islands, part of Portugal. In clash with the Portuguese position, Spain claims that they are rocks rather than islands, and therefore Spain does not accept any extension of the Portuguese Exclusive Economic Zone (200 nautical miles) generated by the islands, while acknowledging the Selvagens having territorial waters (12 nautical miles). On 5 July 2013, Spain sent a letter to the UN expressing these views.[142][143]

Spain claims the sovereignty over the Perejil Island, a small, uninhabited rocky islet located in the South shore of the Strait of Gibraltar. The island lies 250 metres (820 ft) just off the coast of Morocco, 8 kilometres (5.0 mi) from Ceuta and 13.5 kilometres (8.4 mi) from mainland Spain. Its sovereignty is disputed between Spain and Morocco. It was the subject of an armed incident between the two countries in 2002. The incident ended when both countries agreed to return to the status quo ante which existed prior to the Moroccan occupation of the island. The islet is now deserted and without any sign of sovereignty.

Besides the Perejil Island, the Spanish-held territories claimed by other countries are two: Morocco claims the Spanish cities of Ceuta and Melilla and the plazas de soberanía islets off the northern coast of Africa. Portugal does not recognise Spain's sovereignty over the territory of Olivenza which was annexed by Spain in 1801 after the War of the Oranges. Portugal stance has been the territory being de iure Portuguese territory and de facto Spanish.[144]

Military

Almirante Juan de Borbón (F-102), a Spanish navy's F100 class frigate incorporating the Aegis Combat System.

The armed forces of Spain are known as the Spanish Armed Forces (Fuerzas Armadas Españolas). Their commander-in-chief is the King of Spain, Felipe VI.[145] The next military authorities in line are the Prime Minister and the Minister of Defence. The fourth military authority of the State is the Chief of the Defence Staff (JEMAD).[146] The Defence Staff (Estado Mayor de la Defensa) assists the JEMAD as auxiliary body.

The Spanish Armed Forces are divided into three branches:[147]

Military conscription was suppressed in 2001.[148]

Human rights

Europride in Madrid. In 2017 a summit on LGBTI human rights took place at the same time as World Pride celebrations.[149]

The Spanish Constitution of 1978 "protect all Spaniards and all the peoples of Spain in the exercise of human rights, their cultures and traditions, languages and institutions".[150]

According to Amnesty International (AI), government investigations of alleged police abuses are often lengthy and punishments were light.[151] Violence against women was a problem, which the Government took steps to address.[152][153]

Spain provides one of the highest degrees of liberty in the world for its LGBT community. Among the countries studied by Pew Research Center in 2013, Spain is rated first in acceptance of homosexuality, with 88% of those surveyed saying that homosexuality should be accepted.[154]

Administrative divisions

The Spanish State is divided into 17 autonomous communities and 2 autonomous cities, both groups being the highest or first-order administrative division in the country. Autonomous communities are divided into provinces, of which there are 50 in total, and in turn, provinces are divided into municipalities. In Catalonia, two additional divisions exist, the comarques (sing. comarca) and the vegueries (sing. vegueria) both of which have administrative powers; comarques being aggregations of municipalities, and the vegueries being aggregations of comarques. The concept of a comarca exists in all autonomous communities, however, unlike Catalonia, these are merely historical or geographical subdivisions.

Autonomous communities

Spain's autonomous communities are the first level administrative divisions of the country. They were created after the current constitution came into effect (in 1978) in recognition of the right to self-government of the "nationalities and regions of Spain".[155] The autonomous communities were to comprise adjacent provinces with common historical, cultural, and economic traits. This territorial organisation, based on devolution, is known in Spain as the "State of Autonomies".

The basic institutional law of each autonomous community is the Statute of Autonomy. The Statutes of Autonomy establish the name of the community according to its historical and contemporary identity, the limits of its territories, the name and organisation of the institutions of government and the rights they enjoy according to the constitution.[156]

The governments of all autonomous communities must be based on a division of powers and comprise

  • a legislative assembly whose members must be elected by universal suffrage according to the system of proportional representation and in which all areas that integrate the territory are fairly represented;
  • a government council, with executive and administrative functions headed by a president, elected by the Legislative Assembly and nominated by the King of Spain;
  • a supreme court, under the supreme court of Spain, which heads the judiciary in the autonomous community.

Catalonia, Galicia and the Basque Country, which identified themselves as nationalities, were granted self-government through a rapid process. Andalusia also took that denomination in its first Statute of Autonomy, even though it followed the longer process stipulated in the constitution for the rest of the country. Progressively, other communities in revisions to their Statutes of Autonomy have also taken that denomination in accordance to their historical and modern identities, such as the Valencian Community,[157] the Canary Islands,[158] the Balearic Islands,[159] and Aragon.[160]

The autonomous communities have wide legislative and executive autonomy, with their own parliaments and regional governments. The distribution of powers may be different for every community, as laid out in their Statutes of Autonomy, since devolution was intended to be asymmetrical. Only two communities—the Basque Country and Navarre—have full fiscal autonomy. Beyond fiscal autonomy, the nationalities—Andalusia, the Basque Country, Catalonia, and Galicia—were devolved more powers than the rest of the communities, among them the ability of the regional president to dissolve the parliament and call for elections at any time. In addition, the Basque Country, Catalonia and Navarre have police corps of their own: Ertzaintza, Mossos d'Esquadra and the Policía Foral respectively. Other communities have more limited forces or none at all, like the Policía Autónoma Andaluza[161] in Andalusia or the BESCAM in Madrid.

Nonetheless, recent amendments to existing Statutes of Autonomy or the promulgation of new Statutes altogether, have reduced the asymmetry between the powers originally granted to the nationalities and the rest of the regions.

Finally, along with the 17 autonomous communities, two autonomous cities are also part of the State of Autonomies and are first-order territorial divisions: Ceuta and Melilla. These are two exclaves located in the northern African coast.

Provinces and municipalities

Autonomous communities are divided into provinces, which served as their territorial building blocks. In turn, provinces are divided into municipalities. The existence of both the provinces and the municipalities is guaranteed and protected by the constitution, not necessarily by the Statutes of Autonomy themselves. Municipalities are granted autonomy to manage their internal affairs, and provinces are the territorial divisions designed to carry out the activities of the State.[162]

The current provincial division structure is based—with minor changes—on the 1833 territorial division by Javier de Burgos, and in all, the Spanish territory is divided into 50 provinces. The communities of Asturias, Cantabria, La Rioja, the Balearic Islands, Madrid, Murcia and Navarre are the only communities that comprise a single province, which is coextensive with the community itself. In these cases, the administrative institutions of the province are replaced by the governmental institutions of the community.

Economy

Spain is a member of the Schengen Area, the Eurozone and the European Single Market.
A proportional representation of Spain exports, 2019

Spain's capitalist mixed economy is the 14th largest worldwide and the 4th largest in the European Union, as well as the Eurozone's 4th largest.

The centre-right government of former prime minister José María Aznar worked successfully to gain admission to the group of countries launching the euro in 1999. Unemployment stood at 17.1% in June 2017,[163] below Spain's early 1990s unemployment rate of at over 20%. The youth unemployment rate (35% in March 2018) is extremely high compared to EU standards.[164] Perennial weak points of Spain's economy include a large informal economy,[165][166][167] and an education system which OECD reports place among the poorest for developed countries, along with the United States.[168]

By the mid-1990s the economy had commenced the growth that had been disrupted by the global recession of the early 1990s. The strong economic growth helped the government to reduce the government debt as a percentage of GDP and Spain's high unemployment rate began to steadily decline. With the government budget in balance and inflation under control Spain was admitted into the Eurozone in 1999.

Since the 1990s some Spanish companies have gained multinational status, often expanding their activities in culturally close Latin America. Spain is the second biggest foreign investor there, after the United States. Spanish companies have also expanded into Asia, especially China and India.[169] This early global expansion is a competitive advantage over its competitors and European neighbours. The reason for this early expansion is the booming interest towards Spanish language and culture in Asia and Africa and a corporate culture that learned to take risks in unstable markets.

Abando district, Bilbao

Spanish companies invested in fields like renewable energy commercialisation (Iberdrola was the world's largest renewable energy operator[170]), technology companies like Telefónica, Abengoa, Mondragon Corporation (which is the world's largest worker-owned cooperative), Movistar, Hisdesat, Indra, train manufacturers like CAF, Talgo, global corporations such as the textile company Inditex, petroleum companies like Repsol or Cepsa and infrastructure, with six of the ten biggest international construction firms specialising in transport being Spanish, like Ferrovial, Acciona, ACS, OHL and FCC.[171]

In 2005 the Economist Intelligence Unit's quality of life survey placed Spain among the top 10 in the world.[172] In 2013 the same survey (now called the "Where-to-be-born index"), ranked Spain 28th in the world.[173]

In 2010, the Basque city of Bilbao was awarded with the Lee Kuan Yew World City Prize,[174] and its mayor at the time, Iñaki Azkuna, was awarded the World Mayor Prize in 2012.[175] The Basque capital city of Vitoria-Gasteiz received the European Green Capital Award in 2012.[176]

Automotive industry

Renault factory in Valladolid

The automotive industry is one of the largest employers in the country. In 2015 Spain was the 8th largest automobile producer country in the world and the 2nd largest car manufacturer in Europe after Germany.[177]

By 2016, the automotive industry was generating 8.7 percent of Spain's gross domestic product, employing about nine percent of the manufacturing industry.[177] By 2008 the automobile industry was the 2nd most exported industry[178] while in 2015 about 80% of the total production was for export.[177]

German companies poured €4.8 billion into Spain in 2015, making the country the second-largest destination for German foreign direct investment behind only the U.S. The lion's share of that investment—€4 billion—went to the country's auto industry.[177]

Agriculture

Crop areas were farmed in two highly diverse manners. Areas relying on non-irrigated cultivation (secano), which made up 85% of the entire crop area, depended solely on rainfall as a source of water. They included the humid regions of the north and the northwest, as well as vast arid zones that had not been irrigated. The much more productive regions devoted to irrigated cultivation (regadío) accounted for 3 million hectares in 1986, and the government hoped that this area would eventually double, as it already had doubled since 1950. Particularly noteworthy was the development in Almería—one of the most arid and desolate provinces of Spain—of winter crops of various fruits and vegetables for export to Europe.

Though only about 17% of Spain's cultivated land was irrigated, it was estimated to be the source of between 40 and 45% of the gross value of crop production and of 50% of the value of agricultural exports. More than half of the irrigated area was planted in corn, fruit trees, and vegetables. Other agricultural products that benefited from irrigation included grapes, cotton, sugar beets, potatoes, legumes, olive trees, mangos, strawberries, tomatoes, and fodder grasses. Depending on the nature of the crop, it was possible to harvest two successive crops in the same year on about 10% of the country's irrigated land.

Citrus fruits, vegetables, cereal grains, olive oil, and wine—Spain's traditional agricultural products—continued to be important in the 1980s. In 1983 they represented 12%, 12%, 8%, 6%, and 4%, respectively, of the country's agricultural production. Because of the changed diet of an increasingly affluent population, there was a notable increase in the consumption of livestock, poultry, and dairy products. Meat production for domestic consumption became the single most important agricultural activity, accounting for 30% of all farm-related production in 1983. Increased attention to livestock was the reason that Spain became a net importer of grains. Ideal growing conditions, combined with proximity to important north European markets, made citrus fruits Spain's leading export. Fresh vegetables and fruits produced through intensive irrigation farming also became important export commodities, as did sunflower seed oil that was produced to compete with the more expensive olive oils in oversupply throughout the Mediterranean countries of the European Community.

Tourism

Benidorm, one of Europe's largest coastal tourist destinations

In 2017, Spain was the second most visited country in the world, recording 82 million tourists which marked the fifth consecutive year of record-beating numbers.[179] The headquarters of the World Tourism Organization are located in Madrid.

Spain's geographic location, popular coastlines, diverse landscapes, historical legacy, vibrant culture, and excellent infrastructure has made the country's international tourist industry among the largest in the world. In the last five decades, international tourism in Spain has grown to become the second largest in the world in terms of spending, worth approximately 40 billion Euros or about 5% of GDP in 2006.[180][181]

Castile and Leon is the Spanish leader in rural tourism linked to its environmental and architectural heritage.

Energy

Solar power plant Andasol was the first parabolic trough power plant in Europe. Because of the high altitude (1,100 m) and the semi-arid climate, the site has exceptionally high annual direct insolation of 2,200 kWh/m2 per year.

In 2010 Spain became the solar power world leader when it overtook the United States with a massive power station plant called La Florida, near Alvarado, Badajoz.[182][183] Spain is also Europe's main producer of wind energy.[184][185] In 2010 its wind turbines generated 42,976 GWh, which accounted for 16.4% of all electrical energy produced in Spain.[186][187][188] On 9 November 2010, wind energy reached an instantaneous historic peak covering 53% of mainland electricity demand[189] and generating an amount of energy that is equivalent to that of 14 nuclear reactors.[190] Other renewable energies used in Spain are hydroelectric, biomass and marine (2 power plants under construction).[191]

Non-renewable energy sources used in Spain are nuclear (8 operative reactors), gas, coal, and oil. Fossil fuels together generated 58% of Spain's electricity in 2009, just below the OECD mean of 61%. Nuclear power generated another 19%, and wind and hydro about 12% each.[192]

Transport

The Port of Valencia, one of the busiest in the Golden Banana

The Spanish road system is mainly centralised, with six highways connecting Madrid to the Basque Country, Catalonia, Valencia, West Andalusia, Extremadura and Galicia. Additionally, there are highways along the Atlantic (Ferrol to Vigo), Cantabrian (Oviedo to San Sebastián) and Mediterranean (Girona to Cádiz) coasts. Spain aims to put one million electric cars on the road by 2014 as part of the government's plan to save energy and boost energy efficiency.[193] The former Minister of Industry Miguel Sebastián said that "the electric vehicle is the future and the engine of an industrial revolution."[194]

Spain has the most extensive high-speed rail network in Europe, and the second-most extensive in the world after China.[195][196] As of 2019, Spain has a total of over 3,400 km (2,112.66 mi) of high-speed tracks[197] linking Málaga, Seville, Madrid, Barcelona, Valencia and Valladolid, with the trains operated at commercial speeds up to 310 km/h (190 mph).[198] On average, the Spanish high-speed train is the fastest one in the world, followed by the Japanese bullet train and the French TGV.[199] Regarding punctuality, it is second in the world (98.5% on-time arrival) after the Japanese Shinkansen (99%).[200] Should the aims of the ambitious AVE programme (Spanish high speed trains) be met, by 2020 Spain will have 7,000 km (4,300 mi) of high-speed trains linking almost all provincial cities to Madrid in less than three hours and Barcelona within four hours.

There are 47 public airports in Spain. The busiest one is the airport of Madrid (Barajas), with 50 million passengers in 2011, being the world's 15th busiest airport, as well as the European Union's fourth busiest. The airport of Barcelona (El Prat) is also important, with 35 million passengers in 2011, being the world's 31st-busiest airport. Other main airports are located in Majorca (23 million passengers), Málaga (13 million passengers), Las Palmas (Gran Canaria) (11 million passengers), Alicante (10 million passengers) and smaller, with the number of passengers between 4 and 10 million, for example Tenerife (two airports), Valencia, Seville, Bilbao, Ibiza, Lanzarote, Fuerteventura. Also, more than 30 airports with the number of passengers below 4 million.

Science and technology

In the 19th and 20th centuries, science in Spain was held back by severe political instability and consequent economic underdevelopment. Despite the conditions, some important scientists and engineers emerged. The most notable were Miguel Servet, Santiago Ramón y Cajal, Narcís Monturiol, Celedonio Calatayud, Juan de la Cierva, Leonardo Torres y Quevedo, Margarita Salas and Severo Ochoa.

The Consejo Superior de Investigaciones Científicas (CSIC) is the leading public agency dedicated to scientific research in the country. It ranked as the 5th top governmental scientific institution worldwide (and 32nd overall) in the 2018 SCImago Institutions Rankings.[201] Spain was ranked 30th in the Global Innovation Index in 2020, down from 29th in 2019. [202][203][204][205]

Since 2006, the Mobile World Congress has taken place in Barcelona.

Demographics

In 2019, the population of Spain officially reached 47 million people, as recorded by the Padrón municipal (Spain's Municipal Register).[206] Spain's population density, at 91/km2 (235/sq mi), is lower than that of most Western European countries and its distribution across the country is very unequal. With the exception of the region surrounding the capital, Madrid, the most populated areas lie around the coast. The population of Spain has risen 2 1/2 times since 1900, when it stood at 18.6 million, principally due to the spectacular demographic boom in the 1960s and early 1970s.[207]

Population pyramid of Spain from 1950 to 2014

In 2017, the average total fertility rate (TFR) across Spain was 1.33 children born per woman,[208] one of the lowest in the world, below the replacement rate of 2.1, it remains considerably below the high of 5.11 children born per woman in 1865.[209] Spain subsequently has one of the oldest populations in the world, with the average age of 43.1 years.[210]

Native Spaniards make up 88% of the total population of Spain. After the birth rate plunged in the 1980s and Spain's population growth rate dropped, the population again trended upward initially upon the return of many Spaniards who had emigrated to other European countries during the 1970s, and more recently, fuelled by large numbers of immigrants who make up 12% of the population. The immigrants originate mainly in Latin America (39%), North Africa (16%), Eastern Europe (15%), and Sub-Saharan Africa (4%).[211] In 2005, Spain instituted a three-month amnesty programme through which certain hitherto undocumented aliens were granted legal residency.[212]

In 2008, Spain granted citizenship to 84,170 persons, mostly to people from Ecuador, Colombia and Morocco.[213] A sizeable portion of foreign residents in Spain also comes from other Western and Central European countries. These are mostly British, French, German, Dutch, and Norwegian. They reside primarily on the Mediterranean coast and the Balearic islands, where many choose to live their retirement or telecommute.

Substantial populations descended from Spanish colonists and immigrants exist in other parts of the world, most notably in Latin America. Beginning in the late 15th century, large numbers of Iberian colonists settled in what became Latin America and at present most white Latin Americans (who make up about one-third of Latin America's population) are of Spanish or Portuguese origin. Around 240,000 Spaniards emigrated in the 16th century, mostly to Mexico.[214] Another 450,000 left in the 17th century.[215] The estimate between 1492 and 1832 is 1.86 million.[216] Between 1846 and 1932 it is estimated that nearly 5 million Spaniards emigrated to the Americas, especially to Argentina and Brazil.[217] Approximately two million Spaniards migrated to other Western European countries between 1960 and 1975. During the same period perhaps 300,000 went to Latin America.[218]

Urbanisation

Metropolitan areas
Geographical distribution of the Spanish population in 2008

Source: "Áreas urbanas +50", Ministry of Public Works and Transport (2013)[219]

Rank Metro area Autonomous
community
Population
Government data Other estimations
1 Madrid Madrid 6,052,247 5.4 – 6.5 m[220][221]
2 Barcelona Catalonia 5,030,679 4.2 – 5.1 m[220][222]
3 Valencia Valencia 1,551,585 1.5 – 2.3 m[223]
4 Seville Andalusia 1,294,867 1.2 – 1.3 m
5 Málaga Andalusia 953,251
6 Bilbao Basque Country 910,578
7 OviedoGijónAvilés Asturias 835,053
8 Zaragoza Aragon 746,152
9 AlicanteElche Valencia 698,662
10 Murcia Murcia 643,854

Peoples

The Spanish Constitution of 1978, in its second article, generically recognises contemporary entities—'nationalities and regions'—[m] within the context of the Spanish nation.

Spain has been described as a de facto plurinational state.[224][225] The identity of Spain rather accrues of an overlap of different territorial and ethnolinguistic identities than of a sole Spanish identity. In some cases some of the territorial identities may conflict with the dominant Spanish culture. Distinct traditional identities within Spain include the Basques, Catalans, Galicians, Andalusians and Valencians,[failed verification][226] although to some extent all of the 17 autonomous communities may claim a distinct local identity.

It is this last feature of "shared identity" between the more local level or autonomous community and the Spanish level which makes the identity question in Spain complex and far from univocal.

Minority groups

Celebration of the Romani Day on 24 May 2018 in Madrid

Spain has a number of descendants of populations from former colonies, especially Latin America and North Africa. Smaller numbers of immigrants from several Sub-Saharan countries have recently been settling in Spain. There are also sizeable numbers of Asian immigrants, most of whom are of Middle Eastern, South Asian and Chinese origin. The single largest group of immigrants are European; represented by large numbers of Romanians, Britons, Germans, French and others.[227]

The arrival of the gitanos, a Romani people, began in the 16th century; estimates of the Spanish Roma population range from 750,000 to over one million.[228][229][230][231][232] There are also the mercheros (also quinquis), a formerly nomadic minority group. Their origin is unclear.

Historically, Sephardi Jews and Moriscos are the main minority groups originated in Spain and with a contribution to Spanish culture.[233] The Spanish government is offering Spanish nationality to Sephardi Jews.[234]

Immigration

Distribution of the foreign population in Spain in 2005 by percentage

According to the official Spanish statistics (INE) there were 5.4 million foreign residents in Spain in 2020 (11.4%)[235] while all citizens born outside of Spain were 7.2 million in 2020, 15.23% of the total population.[4]

According to residence permit data for 2011, more than 860,000 were Romanian, about 770,000 were Moroccan, approximately 390,000 were British, and 360,000 were Ecuadorian.[236] Other sizeable foreign communities are Colombian, Bolivian, German, Italian, Bulgarian, and Chinese. There are more than 200,000 migrants from Sub-Saharan Africa living in Spain, principally Senegaleses and Nigerians.[237] Since 2000, Spain has experienced high population growth as a result of immigration flows, despite a birth rate that is only half the replacement level. This sudden and ongoing inflow of immigrants, particularly those arriving illegally by sea, has caused noticeable social tension.[238]

Within the EU, Spain had the 2nd highest immigration rate in percentage terms after Cyprus, but by a great margin, the highest in absolute numbers, up to 2008.[239] The number of immigrants in Spain had grown up from 500,000 people in 1996 to 5.2 million in 2008 out of a total population of 46 million.[240][241] In 2005 alone, a regularisation programme increased the legal immigrant population by 700,000 people.[242] There are a number of reasons for the high level of immigration, including Spain's cultural ties with Latin America, its geographical position, the porosity of its borders, the large size of its underground economy and the strength of the agricultural and construction sectors, which demand more low cost labour than can be offered by the national workforce.

Another statistically significant factor is the large number of residents of EU origin typically retiring to Spain's Mediterranean coast. In fact, Spain was Europe's largest absorber of migrants from 2002 to 2007, with its immigrant population more than doubling as 2.5 million people arrived.[243] In 2008, prior to the onset of the economic crisis, the Financial Times reported that Spain was the most favoured destination for Western Europeans considering a move from their own country and seeking jobs elsewhere in the EU.[244]

In 2008, the government instituted a "Plan of Voluntary Return" which encouraged unemployed immigrants from outside the EU to return to their home countries and receive several incentives, including the right to keep their unemployment benefits and transfer whatever they contributed to the Spanish Social Security.[245] The programme had little effect; during its first two months, just 1,400 immigrants took up the offer.[246] What the programme failed to do, the sharp and prolonged economic crisis has done from 2010 to 2011 in that tens of thousands of immigrants have left the country due to lack of jobs. In 2011 alone, more than half a million people left Spain.[247] For the first time in decades the net migration rate was expected to be negative, and nine out of 10 emigrants were foreigners.[247]

Languages

Languages of Spain

Spain is a multilingual state.[248] Spanish—featured in the 1978 Spanish Constitution as castellano ('Castilian')—has effectively been the official language of the entire country since 1931.[249] As allowed in the third article of the Constitution, the other 'Spanish languages' can also become official in their respective autonomous communities. The territoriality created by the form of co-officiality codified in the 1978 Constitution creates an asymmetry, in which Spanish speakers' rights apply to the entire territory whereas vis-à-vis the rest of co-official languages, their speakers' rights only apply in their territories.[250]

Besides Spanish, other territorialized languages include Aragonese, Aranese, Astur-Leonese, Basque, Ceutan Arabic (Darija), Catalan, Galician, Portuguese and Tamazight, to which the Romani Caló and the sign languages may add up.[251] The number of speakers varies widely and their legal recognition is uneven, with some of the most vulnerable languages lacking any sort of effective protection.[252] Those enjoying recognition as official language in some autonomous communities include Catalan (in Catalonia, the Balearic Islands and the Valencian Community, where it is referred to as 'Valencian'); Galician (in Galicia); Basque (in the Basque Country and part of Navarre); and Aranese in Catalonia.

Spanish is natively spoken by 74%, Catalan by 17%, Galician by 7% and Basque by 2% of the Spanish population.[253]

Some of the most spoken foreign languages used by the immigrant communities include Moroccan Arabic, Romanian and English.[254]

Education

State education in Spain is free and compulsory from the age of six to sixteen. The current education system is regulated by the 2006 educational law, LOE (Ley Orgánica de Educación), or Fundamental Law for the Education.[255] In 2014, the LOE was partially modified by the newer and controversial LOMCE law (Ley Orgánica para la Mejora de la Calidad Educativa), or Fundamental Law for the Improvement of the Education System, commonly called Ley Wert (Wert Law).[256] Since 1970 to 2014, Spain has had seven different educational laws (LGE, LOECE, LODE, LOGSE, LOPEG, LOE and LOMCE).[257]

The levels of education are preschool education, primary education,[258] secondary education[259] and post-16 education.[260] In regards to the professional development education or the vocational education, there are three levels besides the university degrees: the Formación Profesional Básica (basic vocational education); the Ciclo Formativo de Grado Medio or CFGM (medium level vocation education) which can be studied after studying the secondary education, and the Ciclo Formativo de Grado Superior or CFGS (higher level vocational education), which can be studied after studying the post-16 education level.[261]

The Programme for International Student Assessment coordinated by the OECD currently ranks the overall knowledge and skills of Spanish 15-year-olds as significantly below the OECD average of 493 in reading literacy, mathematics, and science.[262][263]

Health

The health care system of Spain (Spanish National Health System) is considered one of the best in the world, in 7th position in the ranking elaborated by the World Health Organization.[264] The health care is public, universal and free for any legal citizen of Spain.[265] The total health spending is 9.4% of the GDP, slightly above the average of 9.3% of the OECD.

Religion

The interior of the Hermitage of El Rocío during a Catholic ceremony.

Roman Catholicism, which has a long history in Spain, remains the dominant religion. Although it no longer has official status by law, in all public schools in Spain students have to choose either a religion or ethics class. Catholicism is the religion most commonly taught, although the teaching of Islam,[266] Judaism,[267] and evangelical Christianity[268] is also recognised in law. According to a 2020 study by the Spanish Centre for Sociological Research, about 61% of Spaniards self-identify as Catholics, 3% other faiths, and about 35% identify with no religion.[269] Most Spaniards do not participate regularly in religious services. A 2019 study shows that of the Spaniards who identify themselves as religious, 62% hardly ever or never go to church, 16% go to church some times a year, 7% some time per month and 13% every Sunday or multiple times per week.[270] Recent polls and surveys suggest that 20% to 27% of the Spanish population is irreligious.[270][271][272]

The Spanish constitution enshrines secularism in governance, as well as freedom of religion or belief for all, saying that no religion should have a "state character," while allowing for the state to "cooperate" with religious groups.

There have been four Spanish Popes. Damasus I, Calixtus III, Alexander VI and Benedict XIII. Spanish mysticism provided an important intellectual resource against Protestantism with Carmelites like Teresa of Ávila, a reformist nun and John of the Cross, a priest, taking the lead in their reform movement. Later, they became Doctors of the Church. The Society of Jesus was co-founded by Ignatius of Loyola, whose Spiritual Exercises and movement led to the establishment of hundreds of colleges and universities in the world, including 28 in the United States alone. The Society's co-founder, Francis Xavier, was a missionary who reached India and later Japan. In the 1960s, Jesuits Pedro Arrupe and Ignacio Ellacuría supported the movement of Liberation Theology.[citation needed]

Protestant churches have about 1,200,000 members.[273] There are about 105,000 Jehovah's Witnesses. The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints has approximately 46,000 adherents in 133 congregations in all regions of the country and has a temple in the Moratalaz District of Madrid.[274]

A study made by the Union of Islamic Communities of Spain demonstrated that there were more than 2,100,000 inhabitants of Muslim background living in Spain as of 2019, accounting for 4–5% of the total population of Spain. The vast majority was composed of immigrants and descendants originating from the Maghreb (especially Morocco) and other African countries. More than 879,000 (42%) of them had Spanish nationality.[275]

The recent waves of immigration have also led to an increasing number of Hindus, Buddhists, Sikhs and Muslims. After the Reconquista in 1492, Muslims did not live in Spain for centuries. Late 19th-century colonial expansion in northwestern Africa gave a number of residents in Spanish Morocco and Western Sahara full citizenship. Their ranks have since been bolstered by recent immigration, especially from Morocco and Algeria.[citation needed]

Judaism was practically non-existent in Spain from the 1492 expulsion until the 19th century, when Jews were again permitted to enter the country. Currently there are around 62,000 Jews in Spain, or 0.14% of the total population. Most are arrivals in the past century, while some are descendants of earlier Spanish Jews. Approximately 80,000 Jews are thought to have lived in Spain prior to its expulsion.[276] However the Jewish Encyclopedia states the number over 800,000 to be too large and 235,000 as too small: 165,000 is given as expelled as possibly too small in favour of 200,000, and the numbers of converts after the 1391 pogroms as less. Other sources suggest 200,000 converts mostly after the pogroms of 1391 and upwards of 100,000 expelled. Descendants of these Sephardic Jews expelled in 1492 are given Spanish nationality if they request it.[277]

Culture

Spain is a Western country. Almost every aspect of Spanish life is permeated by its Roman heritage, making Spain one of the major Latin countries of Europe. Spanish culture is marked by strong historic ties to Catholicism, which played a pivotal role in the country's formation and subsequent identity. Spanish art, architecture, cuisine, and music have been shaped by successive waves of foreign invaders, as well as by the country's Mediterranean climate and geography. The centuries-long colonial era globalised Spanish language and culture, with Spain also absorbing the cultural and commercial products of its diverse empire.

World Heritage Sites

Spain has 47 World Heritage Sites. These include the landscape of Monte Perdido in the Pyrenees, which is shared with France, the Prehistoric Rock Art Sites of the Côa Valley and Siega Verde, which is shared with Portugal, the Heritage of Mercury, shared with Slovenia and the Ancient and Primeval Beech Forests, shared with other countries of Europe.[278] In addition, Spain has also 14 Intangible cultural heritage, or "Human treasures".[279]

Literature

Bronze statues of Don Quixote and Sancho Panza, at the Plaza de España in Madrid

The earliest recorded examples of vernacular Romance-based literature date from the same time and location, the rich mix of Muslim, Jewish, and Christian cultures in Muslim Spain, in which Maimonides, Averroes, and others worked, the kharjas (jarchas)

During the Reconquista, the epic poem Cantar de Mio Cid was written about a real man – his battles, conquests, and daily life. The Valencian chivalric romance Tirant lo Blanch written in Valencian is also remarkable.

Other major plays from the medieval times were Mester de Juglaría, Mester de Clerecía, Coplas por la muerte de su padre or El Libro de buen amor (The Book of Good Love).

During the Renaissance the major plays are La Celestina and El Lazarillo de Tormes, while many religious literature was created with poets as Luis de León, San Juan de la Cruz, Santa Teresa de Jesús, etc.

The Baroque is the most important period for Spanish culture. We are in the times of the Spanish Empire. The famous Don Quijote de La Mancha by Miguel de Cervantes was written in this time. Other writers from the period are: Francisco de Quevedo, Lope de Vega, Calderón de la Barca or Tirso de Molina.

During the Enlightenment we find names such as Leandro Fernández de Moratín, Benito Jerónimo Feijóo, Gaspar Melchor de Jovellanos or Leandro Fernández de Moratín.

During the Romantic period, José Zorrilla created one of the most emblematic figures in European literature in Don Juan Tenorio. Other writers from this period are Gustavo Adolfo Bécquer, José de Espronceda, Rosalía de Castro or Mariano José de Larra.

Miguel Delibes describes the situation of rural Spain after the Rural flight in the 1950s.

Artists such as Benito Pérez Galdós, Emilia Pardo Bazán, Leopoldo Alas (Clarín), Concepción Arenal, Vicente Blasco Ibáñez and Menéndez Pelayo created Realist artworks. Realism offered depictions of contemporary life and society 'as they were'. In the spirit of general "Realism", Realist authors opted for depictions of everyday and banal activities and experiences, instead of romanticised or stylised presentations.

The group that has become known as the Generation of 1898 was marked by the destruction of Spain's fleet in Cuba by US gunboats in 1898, which provoked a cultural crisis in Spain. The "Disaster" of 1898 led established writers to seek practical political, economic, and social solutions in essays grouped under the literary heading of Regeneracionismo. For a group of younger writers, among them Miguel de Unamuno, Pío Baroja, and José Martínez Ruiz (Azorín), the Disaster and its cultural repercussions inspired a deeper, more radical literary shift that affected both form and content. These writers, along with Ramón del Valle-Inclán, Antonio Machado, Ramiro de Maeztu, and Ángel Ganivet, came to be known as the Generation of '98.

The Generation of 1914 or Novecentismo. The next supposed "generation" of Spanish writers following those of '98 already calls into question the value of such terminology. By the year 1914 – the year of the outbreak of the First World War and of the publication of the first major work of the generation's leading voice, José Ortega y Gasset – a number of slightly younger writers had established their own place within the Spanish cultural field.

Leading voices include the poet Juan Ramón Jiménez, the academics and essayists Ramón Menéndez Pidal, Gregorio Marañón, Manuel Azaña, María Zambrano, Eugeni d'Ors, Clara Campoamor and Ortega y Gasset, and the novelists Gabriel Miró, Ramón Pérez de Ayala, and Ramón Gómez de la Serna. While still driven by the national and existential questions that obsessed the writers of '98, they approached these topics with a greater sense of distance and objectivity. Salvador de Madariaga, another prominent intellectual and writer, was one of the founders of the College of Europe and the composer of the constitutive manifest of the Liberal International.

The Generation of 1927, where poets Pedro Salinas, Jorge Guillén, Federico García Lorca, Vicente Aleixandre, Dámaso Alonso. All were scholars of their national literary heritage, again evidence of the impact of the calls of regeneracionistas and the Generation of 1898 for Spanish intelligence to turn at least partially inwards.

Spain's two most preeminent writers in the second half of the 20th century were the Nobel Prize in Literature laureate Camilo José Cela and Miguel Delibes from Generation of '36. Spain is one of the countries with the most laureates of the Nobel Prize in Literature, and including Latin American Nobel laureates, Spanish language literature ranks among the highest in numbers of laureates. The Spanish writers are: José Echegaray, Jacinto Benavente, Juan Ramón Jiménez, Vicente Aleixandre and Camilo José Cela. The Portuguese writer José Saramago, also awarded with the prize, lived for many years in Spain and spoke both Portuguese and Spanish. Saramago was also well known by his Iberist ideas.

The Generation of '50 are also known as the children of the civil war. Rosa Chacel, Gloria Fuertes, Jaime Gil de Biedma, Juan Goytisolo, Carmen Martín Gaite, Ana María Matute, Juan Marsé, Blas de Otero, Gabriel Celaya, Antonio Gamoneda, Rafael Sánchez Ferlosio or Ignacio Aldecoa.

Premio Planeta de Novela and Miguel de Cervantes Prize are the two main awards nowadays in Spanish literature.

Philosophy

Façade of the University of Salamanca in which Francisco de Vitoria created the School of Salamanca and developed theories about international law.

Seneca was a philosopher residing in Spain during the time of the Roman Empire.

During the period of Muslim rule in Al-Andalus, Muslim, Jewish and Christian philosophies flourished, including the works of such philosophers such as Ibn Arabi, Averroes and Maimonides.[280][281]

In the Middle Ages Ramon Llull flourished in Spain.

Humanist Luis Vives worked in Spain during the Renaissance, as did Francisco de Vitoria (creator of the School of Salamanca and scholar on international law) and Bartolomé de las Casas.[citation needed]

The Enlightenment in Spain arrived later and was less strong than in other European countries, but during the 19th century liberal ideas arrived in Spanish society. At the end of the century, socialist and libertarian ideas also flourished, with thinkers such as Francisco Pi y Margall, Ricardo Mella and Francisco Ferrer Guardia.[citation needed]

In the first half of the 20th century among the most prominent philosophers were Maria Zambrano, José Ortega y Gasset,[citation needed] and Miguel de Unamuno.[282]

Contemporary philosophers include Fernando Savater, Adela Cortina, creator of the term aporophobia,[citation needed]

Art

Artists from Spain have been highly influential in the development of various European and American artistic movements. Due to historical, geographical and generational diversity, Spanish art has known a great number of influences. The Mediterranean heritage with Greco-Roman and some Moorish and influences in Spain, especially in Andalusia, is still evident today. European influences include Italy, Germany and France, especially during the Renaissance, Spanish Baroque and Neoclassical periods. There are many other autochthonous styles such as the Pre-Romanesque art and architecture, Herrerian architecture or the Isabelline Gothic.[citation needed]

During the Golden Age painters working in Spain included El Greco, José de Ribera, Bartolomé Esteban Murillo and Francisco Zurbarán. Also in the Baroque period, Diego Velázquez created some of the most famous Spanish portraits, such as Las Meninas and Las Hilanderas.[283]

Francisco Goya painted during a historical period that includes the Spanish Independence War, the fights between liberals and absolutists, and the rise of contemporary nations-states.[citation needed]

Joaquín Sorolla is a well-known modern impressionist painter and there are many important Spanish painters belonging to the modernism art movement, including Pablo Picasso, Salvador Dalí, Juan Gris and Joan Miró.[citation needed]

Sculpture

The Comb of the Wind of Eduardo Chillida in San Sebastián

The Plateresque style extended from beginnings of the 16th century until the last third of the century and its stylistic influence pervaded the works of all great Spanish artists of the time. Alonso Berruguete (Valladolid School) is called the "Prince of Spanish sculpture". His main works were the upper stalls of the choir of the Cathedral of Toledo, the tomb of Cardinal Tavera in the same Cathedral, and the altarpiece of the Visitation in the church of Santa Úrsula in the same locality. Other notable sculptors were Bartolomé Ordóñez, Diego de Siloé, Juan de Juni and Damián Forment.[citation needed]

There were two Schools of special flair and talent: the Seville School, to which Juan Martínez Montañés belonged, whose most celebrated works are the Crucifix in the Cathedral of Seville, another in Vergara, and a Saint John; and the Granada School, to which Alonso Cano belonged, to whom an Immaculate Conception and a Virgin of Rosary, are attributed.[citation needed]

Other notable Andalusian Baroque sculptors were Pedro de Mena, Pedro Roldán and his daughter Luisa Roldán, Juan de Mesa and Pedro Duque Cornejo. In the 20th century the most important Spanish sculptors were Julio González, Pablo Gargallo, Eduardo Chillida, and Pablo Serrano.

Cinema

Spanish cinema has achieved major international success including Oscars for recent films such as Pan's Labyrinth and Volver.[284] In the long history of Spanish cinema, the great filmmaker Luis Buñuel was the first to achieve world recognition, followed by Pedro Almodóvar in the 1980s (La Movida Madrileña). Mario Camus and Pilar Miró worked together in Curro Jiménez.[citation needed]

Spanish cinema has also seen international success over the years with films by directors like Segundo de Chomón, Florián Rey, Luis García Berlanga, Carlos Saura, Julio Medem, Isabel Coixet, Alejandro Amenábar, Icíar Bollaín and brothers David Trueba and Fernando Trueba.[citation needed]

Actresses Sara Montiel and Penélope Cruz or actor Antonio Banderas are among those who have become Hollywood stars.

International Film Festivals of Valladolid and San Sebastián are the oldest and more relevant in Spain.[citation needed]

Architecture

Due to its historical and geographical diversity, Spanish architecture has drawn from a host of influences. An important provincial city founded by the Romans and with an extensive Roman era infrastructure, Córdoba became the cultural capital, including fine Arabic style architecture, during the time of the Islamic Umayyad dynasty.[285] Later Arab style architecture continued to be developed under successive Islamic dynasties, ending with the Nasrid, which built its famed palace complex in Granada.[citation needed]

Simultaneously, the Christian kingdoms gradually emerged and developed their own styles; developing a pre-Romanesque style when for a while isolated from contemporary mainstream European architectural influences during the earlier Middle Ages, they later integrated the Romanesque and Gothic streams. There was then an extraordinary flowering of the Gothic style that resulted in numerous instances being built throughout the entire territory. The Mudéjar style, from the 12th to 17th centuries, was developed by introducing Arab style motifs, patterns and elements into European architecture.[citation needed]

The arrival of Modernism in the academic arena produced much of the architecture of the 20th century. An influential style centred in Barcelona, known as modernisme, produced a number of important architects, of which Gaudí is one. The International style was led by groups like GATEPAC. Spain is currently experiencing a revolution in contemporary architecture and Spanish architects like Rafael Moneo, Santiago Calatrava, Ricardo Bofill as well as many others have gained worldwide renown.[citation needed]

Music and dance

Flamenco is an Andalusian artistic form that evolved from Seguidilla.

Spanish music is often considered abroad to be synonymous with flamenco, a West Andalusian musical genre, which, contrary to popular belief, is not widespread outside that region. Various regional styles of folk music abound in Aragon, Catalonia, Valencia, Castile, the Basque Country, Galicia, Cantabria and Asturias. Pop, rock, hip hop and heavy metal are also popular.

In the field of classical music, Spain has produced a number of noted composers such as Isaac Albéniz, Manuel de Falla and Enrique Granados and singers and performers such as Plácido Domingo, José Carreras, Montserrat Caballé, Alicia de Larrocha, Alfredo Kraus, Pablo Casals, Ricardo Viñes, José Iturbi, Pablo de Sarasate, Jordi Savall and Teresa Berganza. In Spain there are over forty professional orchestras, including the Orquestra Simfònica de Barcelona, Orquesta Nacional de España and the Orquesta Sinfónica de Madrid. Major opera houses include the Teatro Real, the Gran Teatre del Liceu, Teatro Arriaga and the El Palau de les Arts Reina Sofía.

Thousands of music fans also travel to Spain each year for internationally recognised summer music festivals Sónar which often features the top up and coming pop and techno acts, and Benicàssim which tends to feature alternative rock and dance acts.[286] Both festivals mark Spain as an international music presence and reflect the tastes of young people in the country.[citation needed] Vitoria-Gasteiz jazz festival is one of the main ones in its genre.

The most popular traditional musical instrument, the guitar, originated in Spain.[287] Typical of the north are the traditional bag pipers or gaiteros, mainly in Asturias and Galicia.

Cuisine

Paella, a traditional Valencian dish[288]

Spanish cuisine consists of a great variety of dishes which stem from differences in geography, culture and climate. It is heavily influenced by seafood available from the waters that surround the country, and reflects the country's deep Mediterranean roots. Spain's extensive history with many cultural influences has led to a unique cuisine. In particular, three main divisions are easily identified:

Mediterranean Spain – all such coastal regions, from Catalonia to Andalusia – heavy use of seafood, such as pescaíto frito (fried fish); several cold soups like gazpacho; and many rice-based dishes like paella from Valencia[288] and arròs negre (black rice) from Catalonia.[289]

Inner Spain – Castile – hot, thick soups such as the bread and garlic-based Castilian soup, along with substantial stews such as cocido madrileño. Food is traditionally conserved by salting, such as Spanish ham, or immersed in olive oil, such as Manchego cheese.

Atlantic Spain – the whole Northern coast, including Asturian, Basque, Cantabrian and Galician cuisine – vegetable and fish-based stews like caldo gallego and marmitako. Also, the lightly cured lacón ham. The best known cuisine of the northern countries often rely on ocean seafood, as in the Basque-style cod, albacore or anchovy or the Galician octopus-based polbo á feira and shellfish dishes.

Sport

Football is the most popular sport in the country. Spain won the FIFA World Cup 2010.

While varieties of football have been played in Spain as far back as Roman times, sport in Spain has been dominated by football since the early 20th century. Real Madrid C.F. and FC Barcelona are two of the most successful football clubs in the world. The country's national football team won the UEFA European Football Championship in 1964, 2008 and 2012 and the FIFA World Cup in 2010, and is the first team ever to win three back-to-back major international tournaments.[citation needed]

Basketball, tennis, cycling, handball, futsal, motorcycling and, lately, Formula One also can boast of Spanish champions. Today, Spain is a major world sports powerhouse, especially since the 1992 Summer Olympics and Paralympics that were hosted in Barcelona, which stimulated a great deal of interest in sports in the country. The tourism industry has led to an improvement in sports infrastructure, especially for water sports, golf and skiing. In their respective regions, the traditional games of Basque pelota and Valencian pilota both are popular.[citation needed]

Public holidays and festivals

Public holidays celebrated in Spain include a mix of religious (Roman Catholic), national and local observances. Each municipality is allowed to declare a maximum of 14 public holidays per year; up to nine of these are chosen by the national government and at least two are chosen locally.[290] Spain's National Day (Fiesta Nacional de España) is celebrated on 12 October, the anniversary of the Discovery of America and commemorate Our Lady of the Pillar feast, patroness of Aragon and throughout Spain.[citation needed]

There are many festivals and festivities in Spain. Some of them are known worldwide, and millions of tourists from all over the world go to Spain annually to experience one of these festivals. One of the most famous is San Fermín, in Pamplona. While its most famous event is the encierro, or the running of the bulls, which happens at 8:00 am from 7 to 14 July, the seven days-long celebration involves many other traditional and folkloric events. The events were central to the plot of The Sun Also Rises, by Ernest Hemingway, which brought it to the general attention of English-speaking people. As the result, it has become one of the most internationally renowned fiestas in Spain, with over 1,000,000 people attending every year.

Other festivals include: La Tomatina tomato festival in Buñol, Valencia, the carnivals in the Canary Islands, the Falles in Valencia or the Holy Week in Andalusia and Castile and León.

See also

Notes

  1. ^ a b The Spanish Constitution does not establish any official name for Spain, even though the terms España (Spain), Estado español (Spanish State) and Nación española (Spanish Nation) are used throughout the document. Nonetheless, the Spanish Ministry of Foreign Affairs established in an ordinance published in 1984 that the denominations España (Spain) and Reino de España (Kingdom of Spain) are equally valid to designate Spain in international treaties. The latter term is widely used by the government in national and international affairs of all kinds, including foreign treaties as well as national official documents, and is therefore recognised as the official name by many international organisations.[1]
  2. ^ a b In Spain, other languages are officially recognised as legitimate autochthonous (regional) languages under the Spanish Constitution. In each of these, Spain's official name (Spanish: Reino de España, pronounced: [ˈrejno ð(e) esˈpaɲa]) is as follows:
  3. ^ The official language of the State is established in the Section 3 of the Spanish Constitution of 1978 to be Castilian.[3] In some autonomous communities, Catalan, Galician, Basque and Occitan (locally known as Aranese) are co-official languages. Aragonese and Asturian have some degree of official recognition.
  4. ^ European Union (EU) since 1993.
  5. ^ As of 1 January 2020, the Spanish population increased in 392,921 in 2019, reaching a number of 47,330 million inhabitants. In the same period of time, the number of citizens with Spanish citizenship reached 42,094,606. The number of foreigners (i.e. immigrants, ex-pats and refugees, without including foreign born nationals with Spanish citizenship) permanently living in Spain was estimated to be at 5,235,375 (11.06%) in 2020.[9]
  6. ^ The Peseta before 2002.
  7. ^ The .eu domain is also used, as it is shared with other European Union member states. Also, the .cat domain is used in Catalonia, .gal in Galicia and .eus in the Basque-Country autonomous regions.
  8. ^ See list of transcontinental countries.
  9. ^ The latifundia (sing., latifundium), large estates controlled by the aristocracy, were superimposed on the existing Iberian landholding system.
  10. ^ The poets Martial, Quintilian and Lucan were also born in Hispania.
  11. ^ The Berbers soon gave up attempting to settle the harsh lands in the north of the Meseta Central (Inner Plateau) handed to them by the Arab rulers.
  12. ^ For the related expulsions that followed see Morisco.
  13. ^ The term 'nationality' (Spanish: nacionalidad) was chosen carefully in order to avoid the more politically charged term 'nation'.

References

  1. ^ "Acuerdo entre el Reino de España y Nueva Zelanda sobre participación en determinadas elecciones de los nacionales de cada país residentes en el territorio del otro, hecho en Wellington el 23 de junio de 2009". Noticias Jurídicas.
  2. ^ Presidency of the Government (11 October 1997). "Real Decreto 1560/1997, de 10 de octubre, por el que se regula el Himno Nacional" (PDF). Boletín Oficial del Estado núm. 244 (in Spanish). Archived (PDF) from the original on 24 September 2015.
  3. ^ "The Spanish Constitution". Lamoncloa.gob.es. Archived from the original on 25 March 2013. Retrieved 26 April 2013.
  4. ^ a b "Instituto Nacional de Estadística. Población (españoles/extranjeros) por País de Nacimiento, sexo y año". ine.es. Instituto Nacional de Estadística.
  5. ^ CIS."Barómetro de Septiembre de 2021", 3,780 respondents. The question was "¿Cómo se define Ud. en materia religiosa: católico/a practicante, católico/a no practicante, creyente de otra religión, agnóstico/a, indiferente o no creyente, o ateo/a?".
  6. ^ "Anuario estadístico de España 2008. 1ª parte: entorno físico y medio ambiente" (PDF). Instituto Nacional de Estadística (Spain). Archived (PDF) from the original on 24 September 2015. Retrieved 14 April 2015.
  7. ^ "Surface water and surface water change". Organisation for Economic Co-operation and Development (OECD). Retrieved 11 October 2020.
  8. ^ "INEbase / Demografía y población /Padrón. Población por municipios /Estadística del Padrón continuo. Últimos datos datos". ine.es. Retrieved 11 February 2021.
  9. ^ a b "Population Figures at 01 January 2019. Migrations Statistics. Year 2019" (PDF) (in Spanish). National Statistics Institute (INE). June 2020. Archived from the original on 28 June 2017.
  10. ^ a b c d "World Economic Outlook Database, October 2020". IMF.org. International Monetary Fund. Retrieved 11 February 2021.
  11. ^ "Gini coefficient of equivalised disposable income – EU-SILC survey". ec.europa.eu. Eurostat. Retrieved 3 August 2020.
  12. ^ "Human Development Report 2020" (PDF). United Nations Development Programme. 10 December 2019. Retrieved 10 December 2019.
  13. ^ a b "Spain | Facts, Culture, History, & Points of Interest". Encyclopedia Britannica.
  14. ^ News, Morocco World (29 August 2012). "Spanish Military Arrest Four Moroccans after they Tried to Hoist Moroccan Flag in Badis Island". Morocco World News. Retrieved 17 March 2019.
  15. ^ Katina T. Lillios (5 December 2019). The Archaeology of the Iberian Peninsula: From the Paleolithic to the Bronze Age. Cambridge University Press. p. 65. ISBN 978-1-107-11334-3.
  16. ^ Josiah Osgood (23 June 2014). "The Rise of Empire in the West (264–50. B.C.)". In Harriet I. Flower (ed.). The Cambridge Companion to the Roman Republic. Cambridge University Press. pp. 305–306. ISBN 978-1-107-03224-8.
  17. ^ Simon Keay (31 December 2016). "Coastal Communities of Hispania Citerior". In T. F. C. Blagg; Martin Millett (eds.). The Early Roman Empire in the West. Oxbow Books. p. 132. ISBN 978-1-78570-383-6.
  18. ^ "572 millones de personas hablan español, cinco millones más que hace un año, y aumentarán a 754 millones a mediados de siglo". www.cervantes.es.
  19. ^ "La Constitución española de 1978. Título preliminar" (in Spanish). Página oficial del Congreso de los Diputados. Archived from the original on 27 October 2017. Retrieved 30 September 2017.
  20. ^ Whitehouse, Mark (6 November 2010). "Number of the Week: $10.2 Trillion in Global Borrowing". The Wall Street Journal. Archived from the original on 20 September 2017.
  21. ^ Thais Guerrero Padrón; María Isabel Ribes Moreno (20 November 2020). Social Security Law in Spain. Wolters Kluwer. p. 165. ISBN 978-94-035-2611-9.
  22. ^ ABC (28 August 2014). ""I-span-ya", el misterioso origen de la palabra España". Archived from the original on 13 November 2016.
  23. ^ #Linch, John (director), Fernández Castro, María Cruz (del segundo tomo), Historia de España, El País, volumen II, La península Ibérica en época prerromana, p. 40. Dossier. La etimología de España; ¿tierra de conejos?, ISBN 978-84-9815-764-2
  24. ^ Burke, Ulick Ralph (1895). A History of Spain from the Earliest Times to the Death of Ferdinand the Catholic, Volume 1. London: Longmans, Green & Co. p. 12. hdl:2027/hvd.fl29jg.
  25. ^ a b c d Herbermann, Charles, ed. (1913). "Spain" . Catholic Encyclopedia. New York: Robert Appleton Company.
  26. ^ "Rabbits, fish and mice, but no rock hyrax". Understanding Animal Research.
  27. ^ a b Anthon, Charles (1850). A system of ancient and mediæval geography for the use of schools and colleges. New York: Harper & Brothers. p. 14.
  28. ^ Abrabanel, Commentary on the First Prophets (Pirush Al Nevi'im Rishonim), end of II Kings, pp. 680–681, Jerusalem 1955 (Hebrew). See also Shelomo (also spelled Sholomo, Solomon or Salomón) ibn Verga, Shevet Yehudah, pp. 6b–7a, Lemberg 1846 (Hebrew)
  29. ^ a b Pike, A. W. G.; Hoffmann, D. L.; Garcia-Diez, M.; Pettitt, P. B.; Alcolea, J.; De Balbin, R.; Gonzalez-Sainz, C.; de las Heras, C.; Lasheras, J. A.; Montes, R.; Zilhao, J. (2012). "U-Series Dating of Paleolithic Art in 11 Caves in Spain". Science. 336 (6087): 1409–1413. Bibcode:2012Sci...336.1409P. doi:10.1126/science.1219957. ISSN 0036-8075. PMID 22700921. S2CID 7807664.
  30. ^ "'First west Europe tooth' found". BBC. 30 June 2007. Archived from the original on 21 October 2009. Retrieved 9 August 2008.
  31. ^ Typical Aurignacian items were found in Cantabria (Morín, El Pendo, El Castillo), the Basque Country (Santimamiñe) and Catalonia. The radiocarbon datations give the following dates: 32,425 and 29,515 BP.[failed verification][
  32. ^ Bernaldo de Quirós Guidolti, Federico; Cabrera Valdés, Victoria (1994). "Cronología del arte paleolítico" (PDF). Complutum. 5: 265–276. ISSN 1131-6993. Retrieved 17 November 2012.
  33. ^ a b Payne, Stanley G. (1973). "A History of Spain and Portugal; Ch. 1 Ancient Hispania". The Library of Iberian Resources Online. Retrieved 9 August 2008.
  34. ^ a b Rinehart, Robert; Seeley, Jo Ann Browning (1998). "A Country Study: Spain. Chapter 1 – Hispania". Library of Congress Country Series. Archived from the original on 22 September 2008. Retrieved 9 August 2008.
  35. ^ A History of Portugal and the Portuguese Empire: Volume 1, Portugal: From Beginnings to 1807. Cambridge University Press. 2009. ISBN 978-1-107-71764-0.
  36. ^ Marcolongo, Andrea (2017). La lengua de los dioses: Nueve razones para amar el griego (in Greek). Penguin Random House Grupo Editorial España. ISBN 978-84-306-1887-3.
  37. ^ H. Patrick Glenn (2007). Legal Traditions of the World. Oxford University Press. pp. 218–219. Dhimma provides rights of residence in return for taxes.
  38. ^ Lewis, Bernard (1984). The Jews of Islam. Princeton: Princeton University Press. p. 62. ISBN 978-0-691-00807-3. Dhimmi have fewer legal and social rights than Muslims, but more rights than other non-Muslims.
  39. ^ Islamic and Christian Spain in the Early Middle Ages. Chapter 5: Ethnic Relations, Thomas F. Glick
  40. ^ a b c d Payne, Stanley G. (1973). "A History of Spain and Portugal; Ch. 2 Al-Andalus". The Library of Iberian Resources Online. Retrieved 9 August 2008.
  41. ^ Moa, Pío (2010). Nueva historia de España : de la II Guerra Púnica al siglo XXI (1. ed.). Madrid: Esfera de los Libros. ISBN 978-84-9734-952-9.
  42. ^ Classen, Albrecht (31 August 2015). Handbook of Medieval Culture. Walter de Gruyter GmbH & Co KG. ISBN 9783110267303 – via Google Books.
  43. ^ a b c Haywood, John (8 October 2015). Northmen. ISBN 9781781855225.
  44. ^ Kendrick, Sir Thomas D. (24 October 2018). A History of the Vikings. ISBN 9781136242397.
  45. ^ Keary, Charles. The Viking Age. Jovian Press.
  46. ^ Rinehart, Robert; Seeley, Jo Ann Browning (1998). "A Country Study: Spain – Castile and Aragon". Library of Congress Country Series. Retrieved 9 August 2008.
  47. ^ Dapueto Reyes, María de los Ángeles (2015). "Literatura hispanorromance primigenia : la glosa conoajutorio del Codex Aemilianensis 60". Letras. Pontificia Universidad Católica Argentina Santa María de los Buenos Aires. 2 (72): 90. ISSN 0326-3363.
  48. ^ "Catholic Encyclopedia: Isabella I". Newadvent.org. 1 October 1910. Archived from the original on 7 July 2014. Retrieved 1 March 2014.
  49. ^ "BBC – Religions – Islam: Muslim Spain (711–1492)". Archived from the original on 27 February 2017.
  50. ^ "Islamic History". Archived from the original on 12 March 2016.
  51. ^ "Europe & the Islamic Mediterranean AD 700–1600". 24 February 2012. Archived from the original on 6 March 2016.
  52. ^ Payne, Stanley G. (1973). "A History of Spain and Portugal; Ch. 5 The Rise of Aragon-Catalonia". The Library of Iberian Resources Online. Retrieved 9 August 2008.
  53. ^ "The Black Death". Channel 4. Archived from the original on 9 July 2008. Retrieved 13 August 2008.
  54. ^ Hinojosa Montalvo, José (2000). "Los judíos en la España medieval: de la tolerancia a la expulsión" (PDF). Los marginados en el mundo medieval y moderno : Almería, 5 a 7 de noviembre de 1998. p. 28. ISBN 84-8108-206-6.
  55. ^ Berger, Julia Phillips; Gerson, Sue Parker (24 September 2006). Teaching Jewish History. Behrman House, Inc. ISBN 9780867051834 – via Google Books.
  56. ^ Kantor, Máttis (24 September 2005). Codex Judaica: Chronological Index of Jewish History, Covering 5,764 Years of Biblical, Talmudic & Post-Talmudic History. Zichron Press. ISBN 9780967037837 – via Google Books.
  57. ^ Aiken, Lisa (1 February 1997). Why Me God: A Jewish Guide for Coping and Suffering. Jason Aronson, Incorporated. ISBN 9781461695479 – via Google Books.
  58. ^ Ember, Melvin; Ember, Carol R.; Skoggard, Ian (30 November 2004). Encyclopedia of Diasporas: Immigrant and Refugee Cultures Around the World. Volume I: Overviews and Topics; Volume II: Diaspora Communities. Springer Science & Business Media. ISBN 9780306483219 – via Google Books.
  59. ^ Schaff, Philip (24 March 2015). "The Christian Church from the 1st to the 20th Century". Delmarva Publications, Inc. – via Google Books.
  60. ^ Gilbert, Martin (24 September 2003). The Routledge Atlas of Jewish History. Psychology Press. ISBN 9780415281508 – via Google Books.
  61. ^ Anti-Jewish Riots in the Crown of Aragon and the Royal Response, 1391–1392. Cambridge University Press. 2016. p. 19. ISBN 978-1-107-16451-2.
  62. ^ "Spanish Inquisition left genetic legacy in Iberia". New Scientist. 4 December 2008. Archived from the original on 28 March 2014. Retrieved 18 January 2014.
  63. ^ The Kingfisher History Encyclopedia. 9 September 2004. p. 201. ISBN 978-0-7534-5784-9.
  64. ^ Beck, Bernard (24 September 2012). True Jew: Challenging the Stereotype. Algora Publishing. ISBN 9780875869032 – via Google Books.
  65. ^ Strom, Yale (24 September 1992). The Expulsion of the Jews: Five Hundred Years of Exodus. SP Books. p. 9. ISBN 9781561710812 – via Internet Archive.
  66. ^ "The Treaty of Granada, 1492". Islamic Civilisation. Archived from the original on 24 September 2008. Retrieved 13 August 2008.
  67. ^ a b Rinehart, Robert; Seeley, Jo Ann Browning (1998). "A Country Study: Spain – The Golden Age". Library of Congress Country Series. Archived from the original on 9 August 2008. Retrieved 9 August 2008.
  68. ^ Spanish Royal Patronage 1412–1804: Portraits as Propaganda. Cambridge Scholars Publishing. 2018. p. 111. ISBN 978-1-5275-1229-0.
  69. ^ Jaleel, Talib (11 July 2015). "Notes on Entering Deen Completely: Islam as its followers know it". EDC Foundation – via Google Books.
  70. ^ Majid, Anouar (24 September 2009). We are All Moors: Ending Centuries of Crusades Against Muslims and Other Minorities. U of Minnesota Press. ISBN 9780816660797 – via Google Books.
  71. ^ The Spanish Empire: A Historical Encyclopedia [2 volumes]: A Historical Encyclopedia. ABC-CLIO. 2016. p. 221. ISBN 978-1-61069-422-3.
  72. ^ Naimark, Norman M. (2017). Genocide: A World History. Oxford University Press. p. 35. ISBN 978-0-19-976527-0.
  73. ^ Naimark 2017, p. 35.
  74. ^ Guillermo, Artemio (2012) [2012]. Historical Dictionary of the Philippines. The Scarecrow Press Inc. p. 374. ISBN 9780810875111. Retrieved 11 September 2020. To pursue their mission of conquest, the Spaniards dealt individually with each settlement or village and with each province or island until the entire Philippine archipelago was brought under imperial control. They saw to it that the people remained divided or compartmentalized and with the minimum of contact or communication. The Spaniards adopted the policy of divide et impera (divide and conquer).
  75. ^ Reviving the Reconquista in Southeast Asia: Moros and the Making of the Philippines, 1565–1662 By: Ethan P. Hawkley
  76. ^ "Imperial Spain". University of Calgary. Archived from the original on 29 June 2008. Retrieved 13 August 2008.
  77. ^ Handbook of European History. Penguin Random House Grupo Editorial España. 1994. ISBN 90-04-09760-0.
  78. ^ Payne, Stanley G. (1973). "A History of Spain and Portugal; Ch. 13 The Spanish Empire". The Library of Iberian Resources Online. Retrieved 9 August 2008.
  79. ^ Thomas, Hugh (2003). Rivers of gold: the rise of the Spanish Empire. London: George Weidenfeld & Nicolson. pp. passim. ISBN 978-0-297-64563-4.
  80. ^ "The Seventeenth-Century Decline". The Library of Iberian resources online. Archived from the original on 21 September 2013. Retrieved 13 August 2008.
  81. ^ Payne, Stanley G. (1973). "A History of Spain and Portugal; Ch. 14 Spanish Society and Economics in the Imperial Age". The Library of Iberian Resources Online. Retrieved 9 August 2008.
  82. ^ Rinehart, Robert; Seeley, Jo Ann Browning (1998). "A Country Study: Spain – Spain in Decline". Library of Congress Country Series. Archived from the original on 9 August 2008. Retrieved 9 August 2008.
  83. ^ Rinehart, Robert; Seeley, Jo Ann Browning (1998). "A Country Study: Spain – Bourbon Spain". Library of Congress Country Series. Archived from the original on 9 August 2008. Retrieved 9 August 2008.
  84. ^ David A. Bell. "Napoleon's Total War". TheHistoryNet.com
  85. ^ (Gates 2001, p.20)
  86. ^ (Gates 2001, p.467)
  87. ^ Jaime Alvar Ezquerra (2001). Diccionario de historia de España. Ediciones Akal. p. 209. ISBN 978-84-7090-366-3. Cortes of Cádiz (1812) was the first parliament of Spain with sovereign power
  88. ^ Rodríguez. Independence of Spanish America. Cambridge University Press. It met as one body, and its members represented the entire Spanish world
  89. ^ Cruz Artacho, Salvador (2003). "Caciquismo y mundo rural durante la Restauración". In Gutiérrez, Rosa Ana; Zurita, Rafael; Camurri, Renato (eds.). Elecciones y cultura política en España e Italia (1890–1923). Valencia: Universitat de València. p. 33. ISBN 84-370-5672-1.
  90. ^ Costa, Joaquín. Oligarquía y caciquismo, Colectivismo agrario y otros escritos: (Antología).
  91. ^ Meaker, Gerald H. (1974). The Revolutionary Left in Spain, 1914–1923. Stanford University Press. p. 159 ff. ISBN 0-8047-0845-2.
  92. ^ Spanish Civil War fighters look back, BBC News, 23 February 2003
  93. ^ "Relatives of Spaniards who fled Franco granted citizenship". The Daily Telegraph. London. 28 December 2008. Archived from the original on 23 July 2013. Retrieved 18 January 2014.
  94. ^ "US to clean up Spanish radioactive site 49 years after plane crash". The Guardian. 19 October 2015.
  95. ^ Villena, Miguel Ángel (9 June 2012). "El contubernio que preparó la democracia". EL PAÍS. Archived from the original on 5 April 2013.
  96. ^ "Contubernio de Múnich: 50 años". Archived from the original on 21 October 2014.
  97. ^ "El contubernio de Munich". La Vanguardia. 4 June 2012.
  98. ^ "Speech by Mrs Nicole FONTAINE, President of the European Parliament on the occasion of the presentation of the Sakharov Prize 2000 to Basta ya!". Archived from the original on 2 October 2016.
  99. ^ "King Orders army to crush coup". The Guardian. 23 February 1981. Retrieved 19 March 2020.
  100. ^ Pfanner, Eric (11 July 2002). "Economy reaps benefits of entry to the 'club' : Spain's euro bonanza". International Herald Tribune. Archived from the original on 1 May 2011. Retrieved 9 August 2008. See also: "Spain's economy / Plain sailing no longer". The Economist. 3 May 2007. Archived from the original on 13 June 2008. Retrieved 9 August 2008.
  101. ^ "Al-Qaeda 'claims Madrid bombings'". BBC. 14 March 2004. Archived from the original on 24 June 2006. Retrieved 13 August 2008. See also: "Madrid bombers get long sentences". BBC. 31 October 2007. Retrieved 13 August 2008.
  102. ^ Bailey, Dominic (14 March 2004). "Spain votes under a shadow". BBC. Archived from the original on 25 August 2004. Retrieved 13 August 2008.
  103. ^ "An election bombshell". The Economist. 18 March 2004. Retrieved 19 March 2020.
  104. ^ Ortiz, Fiona (22 April 2013). "Spain's population falls as immigrants flee crisis". Reuters. Archived from the original on 2 September 2017. Retrieved 2 September 2017.
  105. ^ "Spain legalises gay marriage". The Guardian. 30 June 2005. Retrieved 19 March 2020.
  106. ^ Tremlett, Giles (5 September 2010). "Basque separatists Eta announce ceasefire". The Guardian. Retrieved 19 March 2020.
  107. ^ "Spain's Indignados protest here to stay". BBC News. 15 May 2012. Retrieved 19 March 2020.
  108. ^ "Rajoy ahoy". The Economist. 21 November 2011. Retrieved 19 March 2020.
  109. ^ Tremlett, Giles (11 July 2012). "Mariano Rajoy announces €65bn in austerity measures for Spain". The Guardian. Retrieved 19 March 2020.
  110. ^ "Spain king: Juan Carlos signs his abdication". BBC News. 18 June 2014. Retrieved 19 March 2020.
  111. ^ Alandete, David (27 October 2017). "Análisis | Is Catalonia independent?". El País. Archived from the original on 28 October 2017.
  112. ^ Piñol, Pere Ríos, Àngels (27 October 2017). "El Parlament de Cataluña aprueba la resolución para declarar la independencia". El País (in Spanish). Archived from the original on 29 October 2017.
  113. ^ "Catalan crisis: Regional MPs debate Spain takeover bid". BBC. 26 October 2017. Archived from the original on 26 October 2017. Retrieved 27 October 2017.
  114. ^ "Catalan crisis: Spain PM Rajoy demands direct rule". BBC. 27 October 2017. Archived from the original on 29 October 2017. Retrieved 27 October 2017.
  115. ^ "Catalonia independence: Rajoy dissolves Catalan parliament". BBC News. Barcelona, Madrid. 27 October 2017. Archived from the original on 28 October 2017. Retrieved 27 October 2017.
  116. ^ Sandford, Alasdair (27 October 2017). "Catalonia: what direct rule from Madrid could mean". euronews. Archived from the original on 27 October 2017. Retrieved 27 October 2017.
  117. ^ "Spain's Prime Minister, Mariano Rajoy, Is Ousted in No-Confidence Vote". Retrieved 18 June 2018.
  118. ^ Woolf, Steven H.; Masters, Ryan K.; Aron, Laudan Y. (24 June 2021). "Effect of the covid-19 pandemic in 2020 on life expectancy across populations in the USA and other high income countries: simulations of provisional mortality data". BMJ. 373: n1343. doi:10.1136/bmj.n1343. ISSN 1756-1833. PMC 8220857. PMID 34162598.
  119. ^ Borraz, Marta (18 March 2021). "Luz verde definitiva: la ley de eutanasia ya es una realidad en España tras superar su último trámite en el Congreso". ElDiario.es (in Spanish). Retrieved 19 March 2021.
  120. ^ Medina García, Eusebio (2006). «Orígenes históricos y ambigüedad de la frontera hispano-lusa (La Raya)» Archived 25 May 2017 at the Wayback Machine. Revista de Estudios Extremeños. Tomo LXII (II Mayo-Agosto). ISSN 0210-2854, pp. 713–723.
  121. ^ "Población por islas y sexo(2910)". INE (in Spanish). Retrieved 27 February 2021.
  122. ^ "World Map of the Köppen-Geiger climate classification updated – (see p.3)" (PDF). Retrieved 30 April 2011.
  123. ^ World Map of Köppen-Geiger Climate Classification Archived 23 July 2013 at the Wayback Machine, city-data.com, April 2006.
  124. ^ Media:Koppen World Map.png
  125. ^ Grantham, H. S.; et al. (2020). "Anthropogenic modification of forests means only 40% of remaining forests have high ecosystem integrity – Supplementary Material". Nature Communications. 11 (1): 5978. doi:10.1038/s41467-020-19493-3. ISSN 2041-1723. PMC 7723057. PMID 33293507.
  126. ^ John Hooper, The New Spaniards, 2001, From Dictatorship to Democracy
  127. ^ Spain's fast-living king turns 70 Archived 6 January 2010 at the Wayback Machine BBC News Friday, 4 January 2008 Extracted 18 June 2009
  128. ^ "Spanish Constitution". Senado.es. Archived from the original on 4 November 2011. Retrieved 1 November 2011.
  129. ^ "SPAIN: No Turning Back from Path to Gender Equality". Ipsnews.net. 15 March 2007. Archived from the original on 19 April 2014. Retrieved 5 May 2014.
  130. ^ "Women in National Parliaments". Ipu.org. 28 February 2010. Archived from the original on 28 March 2014. Retrieved 1 May 2010.
  131. ^ "Human Development Report 2007/2008" (PDF). Hdr.undp.org. p. 330. Archived from the original (PDF) on 29 April 2011. Retrieved 18 January 2014.
  132. ^ Fred M. Shelley (2015). Governments around the World: From Democracies to Theocracies: From Democracies to Theocracies. ABC-CLIO. p. 197. ISBN 978-1-4408-3813-2.
  133. ^ "Catalonians vote for more autonomy". CNN. 18 June 2006. Archived from the original on 4 June 2008. Retrieved 13 August 2008. See also: "Economic Survey: Spain 2005". Organisation for Economic Co-operation and Development. Archived from the original on 17 April 2008. Retrieved 13 August 2008. and "Country Briefings: Spain". The Economist. Archived from the original on 14 October 2012. Retrieved 9 August 2008. and "Swiss Experience With Decentralized Government" (PDF). The World Bank. Archived (PDF) from the original on 19 August 2008. Retrieved 13 August 2008.
  134. ^ Garcia Cantalapiedra, David, and Ramon Pacheco Pardo, Contemporary Spanish Foreign Policy (Routledge, 2014). Pg. 126
  135. ^ "Tratado de Utretch – Gibraltar (Spanish)". mgar.net. Archived from the original on 10 May 2008. Retrieved 9 August 2008.
  136. ^ "Q&A: Gibraltar's referendum". BBC News. 8 November 2002. Archived from the original on 14 March 2007. Retrieved 19 February 2010.
  137. ^ "Resolution 2070: Question of Gibraltar" (PDF). United Nations. 16 December 1965. Archived from the original (PDF) on 3 May 2011. Retrieved 19 February 2010.
  138. ^ "Resolution 2231: Question of Gibraltar" (PDF). United Nations. 20 December 1966. Archived from the original (PDF) on 3 May 2011. Retrieved 19 February 2010.
  139. ^ "La cuestión de Gibraltar" (in Spanish). Ministry of Foreign Affairs and Cooperation of Spain. January 2008. Archived from the original on 29 May 2009. Retrieved 3 January 2010.
  140. ^ Peter Gold (2005). Gibraltar: British or Spanish?. Routledge. p. 4. ISBN 978-0-415-34795-2.
  141. ^ UK Secretary of State for Foreign and Commonwealth Affairs (1999). "Partnership for Progress and Prosperity: Britain and the Overseas Territories. Appendix 1: Profiles for Cayman Islands, Falkland Islands & Gibraltar" (PDF). Partnership for Progress and Prosperity: Britain and the Overseas Territories. Archived from the original (PDF) on 13 December 2005. Retrieved 19 December 2005.
  142. ^ Spain's letter to the UN (PDF) (in Spanish), UN, September 2013, archived (PDF) from the original on 25 May 2017
  143. ^ "Spain disputes Portugal islands" Archived 8 September 2013 at the Wayback Machine The Portugal News. Retrieved 9 September 2013.
  144. ^ Fernández Liesa, Carlos R. (2004). "La cuestión de Olivenza, a la luz del Derecho internacional público" (PDF). Encuentros: Revista luso-española de investigadores en Ciencias humanas y sociales. Separatas. Ayuntamiento de Olivenza (4): 234–235. ISSN 1138-6622. Archived from the original on 29 August 2014.CS1 maint: bot: original URL status unknown (link)
  145. ^ "Article 62 of the Spanish Constitution of 1978". Official site of the Royal Household of HM the King. Archived from the original on 12 December 2007. Retrieved 13 August 2008.
  146. ^ "El jefe del Estado Mayor del Ejército de Tierra y 11 tenientes generales aspiran a JEMAD". La Vanguardia. 6 November 2016.
  147. ^ "Article 8 of the Spanish Constitution of 1978". Official site of the Spanish Senate. Archived from the original on 8 December 2008. Retrieved 29 November 2008.
  148. ^ Julve, Rafa (9 March 2016). "Señores, se acabó la mili". El Periódico.
  149. ^ "Summit". worldpridemadrid2017.com (in Spanish). Archived from the original on 12 September 2017. Retrieved 12 September 2017.
  150. ^ "La Constitución española de 1978. Preámbulo" (in Spanish). Página oficial del Congreso de los Diputados. Archived from the original on 17 May 2017. Retrieved 8 October 2017.
  151. ^ Spain 2015/2016 Archived 8 August 2016 at the Wayback Machine Amnesty International. Retrieved 22 June 2016.
  152. ^ "Analysis of 8 years of Gender Violence Law in Spain | Gender violence and justice". justiciadegenero.com. 4 March 2015. Archived from the original on 25 May 2017. Retrieved 9 May 2017.
  153. ^ Rincón, Reyes (25 November 2015). "The successes and failures of Spain's fight against domestic abuse". EL PAÍS. Archived from the original on 25 May 2017. Retrieved 9 May 2017.
  154. ^ "Global Acceptance of Homosexuality". Pew Research Center. 4 June 2013. Archived from the original on 10 November 2014.
  155. ^ Article 143 of the 1978 Spanish Constitution in reference to Article 2
  156. ^ Chapter 3. Autonomous Communities. 147th Article. Spanish Constitution of 1978. Retrieved 10 December 2007
  157. ^ "Estatut" (PDF) (in Spanish). Archived from the original (PDF) on 26 March 2009. Retrieved 20 July 2009.
  158. ^ "Nuevo Estatuto de Autonomía de Canarias". .gobiernodecanarias.org. Archived from the original on 20 January 2011. Retrieved 30 April 2011.
  159. ^ "BOCAe32.QXD" (PDF) (in Catalan). Archived from the original (PDF) on 11 July 2009. Retrieved 20 July 2009.
  160. ^ "Estatuto de Autonomía de Aragón". Narros.congreso.es. Archived from the original on 11 December 2009. Retrieved 20 July 2009.
  161. ^ "Unidad de Policía de la Comunidad Autónoma de Andalucía" (in Spanish). Cartujo.org. Archived from the original on 7 November 2007. Retrieved 23 October 2007.
  162. ^ Articles 140 and 141. Spanish Constitution of 1978
  163. ^ "Euro area unemployment rate at 11%". Eurostat. Archived (PDF) from the original on 31 July 2017.
  164. ^ "Youth unemployment rate in EU member states as of March 2018". Statista.
  165. ^ Lauren A. Benton (1990). Invisible Factories: The Informal Economy and Industrial Development in Spain. SUNY Press.
  166. ^ Roberto A. Ferdman, Spain's Black Market Economy Is Worth 20% of Its GDP: One million Spanish people have jobs in the underground economy Archived 11 September 2017 at the Wayback Machine, The Atlantic (16 July 2013)
  167. ^ Angel Alañón & M. Gómez-Antonio, [Estimating the size of the shadow economy in Spain: a structural model with latent variables], Applies Economics, Vol 37, Issue 9, pp. 1011–1025 (2005).
  168. ^ "OECD report for 2006" (PDF). OECD. Archived (PDF) from the original on 19 August 2008. Retrieved 9 August 2008.
  169. ^ "A good bet?". The Economist. Business. Madrid. 30 April 2009. Archived from the original on 4 May 2009. Retrieved 14 May 2009.
  170. ^ "Spain's Iberdrola signs investment accord with Gulf group Taqa". Forbes. 25 May 2008. Archived from the original on 7 June 2010.
  171. ^ "Big in America?". The Economist. Business. Madrid. 8 April 2009. Archived from the original on 12 April 2009. Retrieved 14 May 2009.
  172. ^ "The Economist Intelligence Unit's quality-of-life index" (PDF). The Economist Intelligence Unit. p. 4. Archived (PDF) from the original on 2 August 2012. Retrieved 19 August 2010.
  173. ^ "The lottery of life". The Economist. Archived from the original on 20 July 2014.
  174. ^ "Prize Laureates". leekuanyewworldcityprize.com.sg. Archived from the original on 28 February 2012.
  175. ^ "World Mayor: The 2012 results". worldmayor.com. Archived from the original on 11 January 2013.
  176. ^ "European Green Capital". Europa (web portal). Archived from the original on 18 December 2013.
  177. ^ a b c d Méndez-Barreira, Victor. "Car Makers Pour Money into Spain". WSJ.
  178. ^ ">> Spain in numbers". Invest in Spain. Archived from the original on 26 March 2013. Retrieved 13 March 2013.
  179. ^ "Spain posts record number of 82 million inbound tourists in 2017". 10 January 2018. Retrieved 10 February 2018.
  180. ^ "Global Guru | analysis". The Global Guru. Archived from the original on 6 January 2011. Retrieved 13 August 2008.
  181. ^ "Economic report" (PDF). Bank of Spain. Archived from the original (PDF) on 26 July 2008. Retrieved 13 August 2008.
  182. ^ "Spain Is World's Leader in Solar Energy". NPR. 15 July 2010. Archived from the original on 19 September 2010. Retrieved 4 September 2010.
  183. ^ "Spain becomes solar power world leader". Europeanfutureenergyforum.com. 14 July 2010. Archived from the original on 24 November 2010. Retrieved 4 September 2010.
  184. ^ Villalobos, Alvaro (6 May 2018). "Spain's Bilbao fights to lead European wind power sector". Phys.org (in Spanish). Retrieved 6 July 2018.
  185. ^ AFP (6 May 2018). "Spain's Bilbao fights to lead European wind power sector". The Local (in Spanish). Retrieved 6 July 2018.
  186. ^ "Spain becomes the first European wind energy producer after overcoming Germany for the first time". Eolic Energy News. 31 December 2010. Archived from the original on 27 April 2011. Retrieved 30 April 2011.
  187. ^ "Asociación Empresarial Eólica – Spanish Wind Energy Association – Energía Eólica". Aeeolica.
  188. ^ Méndez, Rafael (9 November 2009). "La eólica supera por primera vez la mitad de la producción eléctrica". El País (in Spanish). Ediciones El País. Archived from the original on 13 May 2011. Retrieved 8 August 2010.
  189. ^ "Wind power in Spain breaks new instantaneous power record". renovablesmadeinspain.es. 9 November 2010. Archived from the original on 14 December 2011. Retrieved 5 June 2011.
  190. ^ "14 reactores nucleares movidos por el viento". El País. 9 November 2010. Retrieved 5 June 2011.
  191. ^ "La Fuerza del Mar". revista.consumer.es. Archived from the original on 26 August 2011. Retrieved 5 June 2011.
  192. ^ Energy in Sweden, Facts and figures, The Swedish Energy Agency, (in Swedish: Energiläget i siffror), Table for figure 49. Source: IEA/OECD [1]. Archived 16 October 2013 at the Wayback Machine
  193. ^ "Algae Based Biofuels in Plain English: Why it Matters, How it Works. (algae algaebiofuels carbonsequestration valcent vertigro algaebasedbiofuels ethanol)". Triplepundit.com. 30 July 2008. Archived from the original on 18 May 2013. Retrieved 19 November 2008.
  194. ^ "Spain to Put 1 million Electric Cars on the Road". Triplepundit.com. 30 July 2008. Archived from the original on 23 November 2008. Retrieved 19 November 2008.
  195. ^ "The Need for Speed–High Speed Rail in Europe: Do You Speak Spanish? Europe on Track". Blog.raileurope.com. Archived from the original on 2 February 2011. Retrieved 1 November 2011.
  196. ^ "Spain has developed Europe's largest high-speed rail network | Olive Press Newspaper". Theolivepress.es. 17 November 2010. Archived from the original on 10 December 2011. Retrieved 1 November 2011.
  197. ^ "La Moncloa. 19/11/2019. Transporte y Vivienda [España/España Hoy 2018-2019/Otras políticas]". www.lamoncloa.gob.es (in Spanish). Retrieved 1 February 2020.
  198. ^ Lara Galera, Antonio L. (2015). "El AVE Madrid-Barcelona, una obra de mérito" (PDF). Revista de Obras Públicas (3569): 57. ISSN 0034-8619.
  199. ^ "El AVE español, el más veloz del mundo y el segundo en puntualidad". El Mundo. Spain. 10 November 2010. Archived from the original on 9 November 2011. Retrieved 5 June 2011.
  200. ^ "Spain powers ahead with high-speed rail". railpro.co.uk. January 2010. Archived from the original on 21 July 2011. Retrieved 5 June 2011.
  201. ^ "Scimago Institution Rankings". Retrieved 5 January 2018.
  202. ^ "Release of the Global Innovation Index 2020: Who Will Finance Innovation?". www.wipo.int. Retrieved 2 September 2021.
  203. ^ "Global Innovation Index 2019". www.wipo.int. Retrieved 2 September 2021.
  204. ^ "RTD - Item". ec.europa.eu. Retrieved 2 September 2021.
  205. ^ "Global Innovation Index". INSEAD Knowledge. 28 October 2013. Retrieved 2 September 2021.
  206. ^ "Population Figures". Instituto Nacional de Estadística (National Statistics Institute). Archived from the original on 24 May 2008. Retrieved 13 August 2008.
  207. ^ Joseph Harrison, David Corkill (2004). "Spain: a modern European economy". Ashgate Publishing. p. 23. ISBN 0-7546-0145-5
  208. ^ "Indice coyuntural de fecundidad". Instituto Nacional de Estadística.
  209. ^ Max Roser (2014), "Total Fertility Rate around the world over the last centuries", Our World in Data, Gapminder Foundation
  210. ^ "World Factbook EUROPE : SPAIN", The World Factbook, 12 July 2018
  211. ^ "Población extranjera por sexo, país de nacionalidad y edad". Instituto Nacional de Estadística. Archived from the original on 25 March 2008. Retrieved 13 August 2008.
  212. ^ "700.000 inmigrantes en la mayor regularización en España". EL PAÍS. 8 May 2005. Archived from the original on 23 May 2018.
  213. ^ "EU27 Member States granted citizenship to 696 000 persons in 2008 Archived 6 September 2014 at the Wayback Machine" (PDF). Eurostat. 6 July 2010.
  214. ^ "Migration to Latin America". Leiden University. Archived from the original on 20 May 2014. Retrieved 18 January 2014.
  215. ^ Axtell, James (September–October 1991). "The Columbian Mosaic in Colonial America". Humanities. 12 (5): 12–18. Archived from the original on 17 May 2008. Retrieved 8 October 2008.
  216. ^ Macias, Rosario Marquez, 1995 La Emigracion espanola a America 1765–1824 ISBN 978-84-7468-856-6
  217. ^ "Spain – People". Encyclopædia Britannica. 20 March 2013. Archived from the original on 8 August 2014. Retrieved 18 January 2014.
  218. ^ "Spain". Focus-migration.de. Archived from the original on 16 April 2009. Retrieved 18 January 2014.
  219. ^ "Áreas urbanas +50". Ministry of Public Works and Transport. 2013. Archived from the original on 26 August 2014.
  220. ^ a b "World Urban Areas: Population & Density" (PDF). Demographia. Archived (PDF) from the original on 5 August 2011. Retrieved 10 August 2008.
  221. ^ United Nations Department of Economic and Social Affairs, World Urbanization Prospects (2007 revision) Archived 25 May 2017 at the Wayback Machine, (United Nations, 2008), Table A.12. Data for 2007.
  222. ^ United Nations Department of Economic and Social Affairs, World Urbanization Prospects (2009 revision) Archived 25 April 2010 at the Wayback Machine, (United Nations, 2010), Table A.12. Data for 2007.
  223. ^ OECD (2006). OECD Territorial Reviews Competitive Cities in the Global Economy. Table 1.1. OECD Publishing. ISBN 978-92-64-02708-4.
  224. ^ "Rival nationalisms in a plurinational state: Spain, Catalonia and the Basque Country". Oxford University Press. Archived from the original on 25 May 2017.
  225. ^ "España, una nación de naciones" (PDF). University of Navarre. Archived (PDF) from the original on 25 May 2017.
  226. ^ "Nacionalidades históricas". El País. Archived from the original on 28 April 2016. Retrieved 9 May 2016.
  227. ^ "Immigration statistics". BBC. 11 December 2006. Archived from the original on 8 April 2013. Retrieved 13 August 2008.
  228. ^ "Diagnóstico social de la comunidad gitana en España" (PDF). Msc.es. Archived (PDF) from the original on 27 December 2016. Retrieved 21 May 2016.
  229. ^ "Estimations" (JPG). Gfbv.it. Archived from the original on 5 April 2016. Retrieved 21 May 2016.
  230. ^ "The Situation of Roma in Spain" (PDF). Open Society Institute. 2002. Archived from the original (PDF) on 1 December 2007. Retrieved 15 September 2010. The Spanish government estimates the number of Gitanos at a maximum of 650,000.
  231. ^ Recent Migration of Roma in Europe, A study by Mr. Claude Cahn and Professor Elspeth Guild Archived 25 May 2017 at the Wayback Machine, pp. 87–88 (09.2010 figures)
  232. ^ "The Situation of Roma in Spain" (PDF). Open Society Institute. Archived from the original (PDF) on 26 June 2008. Retrieved 14 August 2008.
  233. ^ Sephardim – Jewish Virtual Library Archived 7 September 2012 at the Wayback Machine by Rebecca Weiner
  234. ^ "El regreso de los judíos sefardíes a España". euronewses. Archived from the original on 8 September 2014.
  235. ^ "Instituto Nacional de Estadística. Estadística del Padrón Continuo". ine.es. Instituto Nacional de Estadística.
  236. ^ INE Archived 23 July 2013 at the Wayback Machine, 2011.
  237. ^ "Financial crisis reveals vulnerability of Spain's immigrants – Feature". The Earth Times. 18 November 2009.
  238. ^ "Avance del Padrón Municipal a 1 de enero de 2006. Datos provisionales" (PDF). Instituto Nacional de Estadística. Archived from the original (PDF) on 26 July 2008. Retrieved 13 August 2008. and "Spain: Immigrants Welcome". Business Week. Archived from the original on 6 October 2008. Retrieved 13 August 2008. and "Immigrants Fuel Europe's Civilization Clash". MSNBC. Archived from the original on 13 May 2008. Retrieved 13 August 2008. and "Spanish youth clash with immigrant gangs". International Herald Tribune. Archived from the original on 3 June 2008. Retrieved 13 August 2008.
  239. ^ "Population in Europe in 2005" (PDF). Eurostat. Archived from the original (PDF) on 19 August 2008. Retrieved 13 August 2008.
  240. ^ Spain to increase immigration budget Archived 30 August 2008 at the Wayback Machine, 10 October 2007
  241. ^ Spain's Immigration System Runs Amok Archived 20 November 2008 at the Wayback Machine, 17 September 2008
  242. ^ Tremlett, Giles (9 May 2005). "Spain grants amnesty to 700,000 migrants". The Guardian. London. Archived from the original on 29 August 2013. Retrieved 20 July 2009.
  243. ^ "Population series from 1998". INE Spanish Statistical Institute. Archived from the original on 2 November 2007. Retrieved 14 August 2008.
  244. ^ "Europeans Favour Spain for Expat Jobs". News.bg. Archived from the original on 10 October 2008. Retrieved 13 August 2008.
  245. ^ Plan de Retorno Voluntario Archived 18 October 2011 at the Wayback Machine Gobierno de España
  246. ^ Spain's Jobs Crisis Leaves Immigrants Out of Work Archived 10 July 2017 at the Wayback Machine, The Wall Street Journal, 24 January 2009
  247. ^ a b 580.000 personas se van de España Archived 15 November 2011 at the Wayback Machine. El País. Edición Impresa. 8 October 2011
  248. ^ Conversi, Daniele (2002). "The Smooth Transition: Spain's 1978 Constitution and the Nationalities Question" (PDF). National Identities, Vol 4, No. 3. Carfax Publishing, Inc. Archived from the original (PDF) on 11 May 2008. Retrieved 28 January 2008.
  249. ^ Casado Velarde, Manuel (2011). "Spain, a plurilingual state: Spanish and other official languages". In Stickel, Gerhard (ed.). National, regional and minority languages in Europe. Frankfurt: Peter Lang. p. 129. ISBN 978-3-631-60365-9.
  250. ^ Ramallo 2018, p. 465.
  251. ^ Ramallo, Fernando (2018). "Linguistic diversity in Spain". In Ayres-Bennett, Wendy; Carruthers, Janice (eds.). Manual of Romance Sociolinguistics. De Gruyter. p. 462. doi:10.1515/9783110365955-018. ISBN 9783110365955.
  252. ^ Ramallo 2018, p. 463.
  253. ^ "CIA – The World Factbook – 5pain". Cia.gov. Retrieved 30 April 2011.
  254. ^ Recalde Fernández, Montserrat (2016). "A contribución da inmigración ao multilingüismo do Estado español" (PDF). In Recalde Fernández, Montserrat; Silva Domínguez, Carme (eds.). Ser inmigrante en tempos de crise. Unha ollada multidisciplinar. Servizo de Publicacións e Intercambio Científico da Universidade de Compostela. p. 175. doi:10.15304/9788416533015. ISBN 9788416533015.
  255. ^ La Ley Orgánica 2/2006 Archived 25 May 2011 at the Wayback Machine. Retrieved 23 September 2009
  256. ^ Ley Orgánica 8/2013 Archived 12 February 2015 at the Wayback Machine. Retrieved 9 December 2013
  257. ^ De la LGE a la LOMCE: Así son las siete leyes educativas españolas de la democracia Archived 12 February 2015 at the Wayback Machine. teinteresa.es
  258. ^ "Educación Primaria │Ministerio de Educación y Formación Profesional" (in Spanish). Retrieved 26 November 2020.
  259. ^ "Educación Secundaria Obligatoria (ESO)│Ministerio de Educación y Formación Profesional" (in Spanish). Retrieved 26 November 2020.
  260. ^ "Bachillerato│Ministerio de Educación y Formación Profesional". Retrieved 26 November 2020.