ایگناتیوس انطاکیه

از ویکیپدیا، دانشنامه آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

ایگناتیوس انطاکیه
Hosios Loukas (south west chapel, south side) - Ignatios.jpg
نقاشی دیواری سنت ایگناتیوس از صومعه هوسیوس لوکاس، بئوتیا، یونان
اسقف، شهید و پدر رسولی
بدنیا آمدناستان سوریه ، امپراتوری روم
فوت کرداوسبیوس : ج. 108 بعد از میلاد [1] [2]

پروو : 135-140 پس از میلاد [3]

بارنز : 140 پس از میلاد [4]
رم ، امپراتوری روم
مورد احترام درکلیسای ارتدکس
شرقی کلیسای ارتدکس شرقی
کلیسای
کاتولیک شرقی
جامعه انگلیکان جامعه
لوترانیسم
قدیس شدهپیش از جماعت توسط یوحنای رسول (که در نوشته های بعدی گفته شد)
حرم بزرگکلیسای از سان کلمنته ، رم، ایتالیا
جشن20 دسامبر ( کلیسای ارتدکس شرقی )
24 کویاک ( شهادت - مسیحیت قبطی [5] )
7 اپیپ (یادبود - مسیحیت قبطی [6] )
17 اکتبر ( کاتولیک رومی ، کلیسای انگلستان و مسیحیت سریانی )
1 فوریه (تقویم عمومی رومی، 12th قرن–1969)
ویژگی هایاسقف احاطه شده توسط شیر و یا در زنجیره
حمایتکلیسا در شرق مدیترانه؛ کلیسای شمال آفریقا

ایگناتیوس انطاکیه ( / ɪ ɡ N ʃ ə بازدید کنندگان / ؛ یونانی : Ἰγνάτιος Ἀντιοχείας، Ignátios Antiokheías . درگذشته به سال 108/140 م)، [3] [4] [7] [8] [9] همچنین به عنوان شناخته شده ایگناتیوس تئوفوروس ( Ἰγνάτιος ὁ Θεοφόρος ، Ignátios ho Theophóros ، به معنای « خدادار »)، نویسنده اولیه مسیحی و پدرسالار انطاکیه بود . در حالی که در راه رم بود و در آنجا به شهادت رسید، ایگناتیوس یک سری نامه نوشت. این مکاتبات اکنون بخش مرکزی مجموعه آثار بعدی را تشکیل می دهد که توسط پدران رسولی نوشته شده است . او به همراه کلمنت رومی و پولیکارپ یکی از سه مهم ترین آنها محسوب می شود . نامه های او همچنین نمونه ای از الهیات اولیه مسیحی است . موضوعات مهمی که آنها به آن می پردازند عبارتند از کلیسای شناسی , مقدسات , و نقش اسقف ها .

زندگی

هیچ چیز از زندگی ایگناتیوس به جز آنچه در داخل از نامه های او استنباط می شود، معلوم نیست، مگر از سنت های متأخر (گاهی جعلی). گفته شده است ایگناتیوس تبدیل به مسیحیت [10] در سن جوانی. سنت ایگناتیوس را به همراه دوستش پولیکارپ به عنوان شاگردان یوحنای حواری معرفی می کند . [11] بعدها در زندگی خود، ایگناتیوس به عنوان اسقف انطاکیه انتخاب شد . Eusebius مورخ کلیسای قرن چهارم می نویسد که ایگناتیوس جانشین اوودیوس شد . [12] تئودورت از سیروس ادعا کرد که سنت پیتر خود دستوراتی را برای منصوب شدن ایگناتیوس به سمت رهبری گذاشته است.اسقفی را ببینید از انطاکیه . [13] ایگناتیوس خود را تئوفوروس (حامل خدا) نامید . روایتی مطرح شد که او یکی از کودکانی بود که عیسی مسیح او را در آغوش گرفت و برکت داد. [14]

بزرگداشت

روز جشن ایگناتیوس در انطاکیه خودش در 17 اکتبر برگزار می‌شد، روزی که اکنون در کلیسای کاتولیک و عموماً در مسیحیت غربی جشن گرفته می‌شود ، اگرچه از قرن دوازدهم تا سال 1969 در تقویم عمومی روم در 1 فوریه تعیین شد. . [15] [16]

در کلیسای ارتدکس شرقی در 20 دسامبر مشاهده می شود. [17] Synaxarium از کلیسای ارتدکس قبطی اسکندریه آن مکان در 24 ماه قبطی از Koiak (که آن هم روز 24 از ماه چهارم Tahisas در Synaxarium از اتیوپی کلیسای ارتدکس Tewahedo )، مربوط به سه از هر چهار سال تا 20 دسامبر در تقویم ژولیانی که در حال حاضر در 2 ژانویه تقویم میلادی قرار دارد .

ایگناتیوس است به یاد در کلیسای انگلستان با جشنواره کمتر در اکتبر 17 . [18]

شهادت

شرایط شهادت

ایگناتیوس به جای اعدام در شهر زادگاهش انطاکیه، توسط گروه ده سرباز رومی به رم اسکورت شد:

از شام تا روم با جانوران هم از راه خشکی و هم در دریا می‌جنگم، هم در شب و هم در روز، به ده پلنگ بسته‌ام، یعنی گروهی از سربازان...

محققان انتقال ایگناتیوس به رم را غیرعادی می دانند ، زیرا انتظار می رود کسانی که به عنوان مسیحی مورد آزار و اذیت قرار می گیرند در محلی مجازات شوند. استوان دیویس خاطرنشان کرده است که "هیچ نمونه دیگری از دوران فلاویان وجود ندارد که هیچ زندانی به جز شهروندان یا اسیران جنگی که برای اعدام به رم آورده شده باشند." [19]

اگر ایگناتیوس یک شهروند رومی بود، می‌توانست به امپراتور مراجعه کند، اما معمولاً به جای شکنجه سر بریده می‌شد. [20] علاوه بر این، در نامه‌های ایگناتیوس آمده است که او در طول سفر به رم به زنجیر کشیده شده بود، اما طبق قوانین روم غیرقانونی بود که یک شهروند در حین مراجعه به امپراتور در قید و بندها قرار گیرد. [19] : 175-176 

آلن برنت استدلال می کند که ایگناتیوس به درخواست امپراتور به رم منتقل شد تا با کشته شدن در کولوسئوم ، توده ها را سرگرم کند . برنت، برخلاف برخی، اصرار دارد که "این یک عمل عادی بود که جنایتکاران محکوم را از استان ها به منظور ارائه ورزش تماشاگران در کولوسئوم در رم منتقل کنند." [21] : 15 

استوان دیویس این ایده را رد می کند که ایگناتیوس برای بازی های کولوسئوم به رم منتقل شده است. او استدلال می کند که "اگر ایگناتیوس به نوعی کمکی از سوی فرماندار امپراتوری سوریه به بازی های رم بود، یک زندانی مجرد هدیه ای نسبتاً خسیس به نظر می رسد." [19] : 176  در عوض، دیویس پیشنهاد می کند که ایگناتیوس ممکن است توسط یک نماینده تامالاختیار، یا نماینده، از کیفرخواست صادر شده است فرماندار از سوریه در حالی که فرماندار دور به طور موقت بود، و برای محاکمه و اعدام به رم فرستاده می شود. طبق قوانین روم، فقط فرماندار یک استان یا خود امپراتور می توانست مجازات اعدام را اعمال کندبنابراین قاضی با این انتخاب روبرو می شد که ایگناتیوس را در انطاکیه زندانی کند یا به روم بفرستد. دیویس چنین فرض می‌کند که ممکن است قاضی تصمیم گرفته باشد ایگناتیوس را به روم بفرستد تا هر گونه اختلاف بیشتر در میان مسیحیان آنتیوشی را به حداقل برساند. [19] : 177-178 

کریستین تروت پیشنهاد دیویس را «کاملاً فرضی» خواند و نتیجه گرفت که هیچ راه‌حل کاملاً رضایت‌بخشی برای این مشکل پیدا نمی‌شود، و نوشت: «من تمایل دارم اسقف را وقتی می‌گوید که یک مرد محکوم است، حرفش را قبول می‌کنم. اما سؤال همچنان باقی است. چرا او به رم می رود؟ حقیقت این است که ما نمی دانیم." [22]

مسیر سفر به رم

در طول سفر به رم، ایگناتیوس و همراهانش از سربازان چندین توقف طولانی در آسیای صغیر انجام دادند و از مستقیم ترین مسیر زمینی از انطاکیه به روم منحرف شدند. [19] : 176  محقق عموماً در مورد بازسازی زیر مسیر سفر ایگناتیوس توافق دارند:

  1. ایگناتیوس ابتدا از انطاکیه در استان سوریه به آسیای صغیر سفر کرد. مشخص نیست که او از طریق دریا یا زمین سفر کرده است.
  2. سپس او را از طریق مسیری که شهرهای مگنزیا ، ترالس و افسس را دور می‌زد ، به اسمیرنا بردند ، اما احتمالاً از فیلادلفیا می‌گذشت ( رجوع کنید به Ign. Phil. 7).
  3. ایگناتیوس سپس به سفر تروآس ، جایی که او سوار یک کشتی محدود نیاپولیس در مقدونیه (قس Ign با پل. 8).
  4. سپس از شهر فیلیپی گذشت (نک : Pol. Phil. 9).
  5. پس از این، او مسیری زمینی یا دریایی را به سمت رم در پیش گرفت. [23]

در طول سفر، به نظر می‌رسد که سربازان به ایگناتیوس اجازه داده‌اند تا در حالی که در زنجیر بود، با کل جماعت مسیحیان ملاقات کند، حداقل زمانی که او در فیلادلفیا بود (نگاه کنید به Ign. Phil. 7)، و تعداد زیادی از بازدیدکنندگان و پیام‌آوران مسیحی اجازه ملاقات داشتند. او به صورت یک به یک این پیام رسان ها به ایگناتیوس اجازه دادند که شش نامه به کلیساهای مجاور و یک نامه به پولیکارپ ، اسقف اسمیرنا بفرستد . [19] : 176 

این جنبه های شهادت ایگناتیوس نیز توسط محققان غیرعادی تلقی می شود. به طور کلی انتظار می رود که یک زندانی در مستقیم ترین و مقرون به صرفه ترین مسیر به مقصد منتقل شود. از آنجایی که سفر زمینی در امپراتوری روم بین پنج تا پنجاه و دو برابر گران‌تر از سفر دریایی بود، [24] و انطاکیه یک شهر بندری بزرگ بود، کارآمدترین مسیر احتمالاً کاملاً از طریق دریا بوده است. استیون دیویس استدلال می‌کند که مسیر پیمایش ایگناتیوس به رم را تنها می‌توان با بیان این که او هدف اصلی سفر سربازان نبود و توقف‌های مختلف در آسیای صغیر برای کارهای دولتی دیگر بود، توضیح داد. او پیشنهاد می کند که چنین سناریویی همچنین آزادی نسبی را توضیح می دهد که ایگناتیوس برای ملاقات با مسیحیان دیگر در طول سفر به او داده شد.[19] : 177 

تاریخ شهادت

با توجه به پراکندگی و پراکندگی اسناد زندگی و شهادت ایگناتیوس، تاریخ مرگ وی در معرض میزان قابل توجهی عدم قطعیت است. سنت شهادت ایگناتیوس را در زمان سلطنت تراژان ، که از سال 98 تا 117 پس از میلاد امپراتور روم بود، قرار می دهد. اما اولین منبع برای این تاریخ تراژانی، مورخ کلیسای قرن چهارم، یوسبیوس قیصریه ای است ، که توسط برخی از محققان مدرن به عنوان منبعی غیر قابل اعتماد برای اطلاعات زمانی در مورد کلیسای اولیه در نظر گرفته می شود. یوسبیوس علاقه ایدئولوژیکی داشت تا هر چه زودتر با رهبران کلیسا قرار بگذارد و اطمینان حاصل کند که هیچ شکافی پشت سر هم بین رسولان اصلی عیسی و رهبران کلیسا در زمان او وجود ندارد. [3]

در حالی که بسیاری از محققان تاریخ گذاری سنتی شهادت ایگناتیوس در زمان تراژان را می پذیرند، برخی دیگر برای تاریخ کمی دیرتر استدلال کرده اند. ریچارد پروو تاریخ مرگ ایگناتیوس را بین 135 تا 140 بعد از میلاد دانست. [3] کلاسیک‌نویس بریتانیایی تیموتی بارنز درباره تاریخی در دهه 140 پس از میلاد بحث کرده است، به این دلیل که به نظر می‌رسد ایگناتیوس اثری از بطلمیوس گنوسی را در یکی از رساله‌های خود نقل کرده است که تنها در دهه 130 فعال شد. [4]

مرگ و عواقب آن

ایگناتیوس خود نوشت که به سوی جانوران پرتاب خواهد شد، و در قرن چهارم یوسبیوس روایت می‌کند که این اتفاق افتاد، [25] که سپس توسط جروم که اولین کسی است که صریحاً از «شیرها» نام می‌برد، تکرار می‌کند. [20] جان کریزوستوم اولین کسی است که به کولوسئوم به عنوان محل شهادت ایگناتیوس اشاره کرد. [26] محققان معاصر مطمئن نیستند که هر یک از این نویسندگان منابعی غیر از نوشته های خود ایگناتیوس داشته باشند. [20] [25]

بر اساس یک متن مسیحی قرون وسطایی با عنوان Martyrium Ignatii ، بقایای ایگناتیوس پس از شهادت توسط همراهانش به انطاکیه منتقل شد. [27] نوشته‌های قرن ششم Evagrius Scholasticus بیان می‌کند که بقایای مشهور ایگناتیوس توسط امپراتور تئودوسیوس دوم به Tychaeum یا معبد Tyche منتقل شد که به کلیسایی وقف شده به ایگناتیوس تبدیل شده بود. [28] در سال 637 آثار به کلیسای سن کلمنته در رم منتقل شد. [ نیازمند منبع ]

The Martyrium Ignatii

گفته می شود شاهدان عینی شهادت او به نام شهید ایگناتی (Martyrium Ignatii) وجود دارد . [27] به عنوان شاهد عینی کلیسای انطاکیه، منسوب به همراهان ایگناتیوس، فیلون کیلیکیه، شماس در تارسوس ، و رئوس آگاتوپوس، سوری، ارائه شده است. [23]

معتبرترین نسخه خطی آن، Codex Colbertinus (پاریس) متعلق به قرن دهم است که در آن Martyrium مجموعه را می بندد. Martyrium ارائه رویارویی ایگناتیوس اسقف با تراژان در انطاکیه، یک آشنا استعاره از مجله شهدا، و بسیاری از جزئیات طولانی، تا حدودی سفر زمینی به رم. Synaxarium از کلیسای ارتدکس قبطی اسکندریه می گوید که او به جانوران وحشی که او را بلعیدم و اجاره او را به تکه های پرتاب شد. [29]

رسائل

نقاشی ایگناتیوس انطاکیه از منولوژیون ریحان دوم (حدود 1000 پس از میلاد)

هفت رساله زیر که تحت نام ایگناتیوس حفظ شده‌اند، عموماً معتبر تلقی می‌شوند، زیرا اوسبیوس مورخ در نیمه اول قرن چهارم به آنها اشاره کرده است.

هفت رساله اصلی:

نسخه‌ها

متن این رسائل در سه نسخه یا نسخه مختلف شناخته شده است : مصحح مختصر که در نسخه خطی سریانی یافت شده است . دوره میانی، که فقط در نسخه‌های خطی یونانی یافت می‌شود . و Long Recension که در نسخه های خطی یونانی و لاتین یافت می شود . [4] : 120-121  [30]

برای مدتی اعتقاد بر این بود که تسخیر طولانی تنها نسخه موجود از رساله های ایگناسی است، اما در حدود سال 1628 ترجمه لاتینی از رساله میانی توسط اسقف اعظم جیمز اوشر کشف شد که آن را در سال 1646 منتشر کرد. قرن پس از آن، بحث شد که کدام بازخوانی متن اصلی رسائل را نشان می دهد. اما از زمان دفاع قاطع جان پیرسون از اصالت دوران میانه در اواخر قرن هفدهم، اجماع محققینی وجود داشته است که نسخه میانه نسخه اصلی متن است. [4] : 121  The Long Recension محصول یک مسیحی آریایی قرن چهارم است که درون یابیرساله‌های دوره‌ی میانه را برای اینکه پس از مرگ، ایگناتیوس را به عنوان شاهدی ناخواسته در منازعات الهیاتی آن عصر به خدمت بگیرد. این فرد همچنین شش رساله جعلی منسوب به ایگناتیوس را جعل کرد (به § شبه ایگناتیوس در زیر مراجعه کنید). [31]

نسخه‌های خطی نشان‌دهنده بازخوانی کوتاه نامه‌های ایگناسی توسط ویلیام کورتون در اواسط قرن نوزدهم کشف و منتشر شد . برای یک دوره کوتاه، بحثی علمی در مورد این سوال وجود داشت که آیا رکود کوتاه زودتر و اصیل‌تر از نسخه میانی است. اما در پایان قرن نوزدهم، تئودور زاهن و جی بی لایت‌فوت یک توافق علمی را ایجاد کردند مبنی بر این‌که «اشتراک کوتاه» صرفاً خلاصه‌ای از متن دوره میانی است و بنابراین بعداً ساخته شد. [4] : 121 

اصالت

از زمان اصلاحات پروتستانی در قرن شانزدهم، صحت همه رساله های ایگناسی به شدت مورد بررسی قرار گرفته است. جان کالوین این رساله ها را "آشغال هایی که به نام ایگناتیوس منتشر شده اند" نامیده است. [4] : 119  برخی از پروتستان ها تمایل دارند که صحت همه نامه های منسوب به ایگناتیوس را انکار کنند، زیرا به نظر می رسد وجود یک اسقفی سلطنتی در قرن دوم را تأیید می کنند. کلیسای کاتولیک رومی مدتهاست که صحت نامه ها را از گذشته تا کنون حفظ کرده است. [32]

در سال 1886، ویلیام دول کیلن ، وزیر پروتستان و مورخ کلیسا، مقاله ای منتشر کرد که به طور گسترده استدلال می کرد که هیچ یک از رساله های منسوب به ایگناتیوس معتبر نیست. در عوض، او استدلال کرد که کالیکستوس ، اسقف رم، نامه ها را در حدود سال 220 پس از میلاد جعل کرد تا از یک اسقف نشین سلطنتی حمایت کند ، و از قدیس معروف ایگناتیوس الگوبرداری کرد تا از زندگی خود الگوبرداری کند تا اقتدار خود را مقدم کند. [33] : 137  کیلن این تضاد اپیسکوپلین با سیاست پروتستان در نوشته های پولیکارپ . [33] : 127 

برخی تردیدها در مورد صحت نامه های اصلی تا قرن بیستم ادامه یافت. در اواخر دهه 1970 و 1980، محققین رابرت جولی، راینهارد هوبنر، مارکوس وینسنت و توماس لنچنر به شدت استدلال کردند که رساله‌های دوره میانه تقلبی هستند که در زمان سلطنت مارکوس اورلیوس (161-180 پس از میلاد) نوشته شده‌اند. در حدود همان زمان، دانشمند جوزف Ruis-اردوگاه مطالعه این استدلال که حروف تجدید چاپ میانه شد منتشر شده pseudepigraphically مرکب در اصلی، کوچکتر، لاشه معتبر از چهار حرف (بر اساس رومیان ، Magnesians ، Trallians و افسسیان). این انتشارات بحث و جدل های شدید و داغی را در جامعه علمی آن زمان برانگیخت، [4] : 122  اما امروزه اکثر علمای دینی صحت هفت رساله اصلی را می پذیرند. [4] : 121ff  [34] [35] [36]

متون اصلی شش نامه از هفت نامه اصلی در Codex Mediceo Laurentianus که در قرن یازدهم به زبان یونانی نوشته شده است (که همچنین حاوی حروف شبه رسپیگرافی Long Recension است، به جز نامه به فیلیپیان) یافت می شود، [37] در حالی که نامه به رومی ها در Codex Colbertinus یافت می شود . [11]

سبک و ساختار

نامه‌های ایگناتیوس نشانه‌هایی از نوشته شدن با عجله زیاد و بدون برنامه‌ریزی مناسب دارند، مانند جملات تکراری و توالی فکری غیر سیستماتیک. ایگناتیوس از نوشته‌های خود الگوبرداری کرد که ادعا می‌شد توسط پولس، پطرس و یوحنا نوشته شده بود، و حتی مدخل‌های کتاب مقدس را از آثار این حواریون آزادانه نقل یا نقل کرد، مانند زمانی که او از اول قرنتیان 1:18 در نامه خود به افسسیان نقل کرد:

بگذارید روح من به خاطر صلیب که برای کسانی که ایمان نمی‌آورند مانعی است، اما نجات و حیات جاودانی ما است، هیچ شمرده شود.

-  نامه به افسسیان 18، ترجمه رابرتز و دونالدسون [38]

الهیات

مسیح شناسی

ایگناتیوس به خدای مسیح تعلیم داده است:

یک پزشک وجود دارد که دارای روح و جسم است. هم ساخته شده و هم ساخته نشده؛ خدا موجود در جسم; زندگی واقعی در مرگ؛ هم از مریم و هم از خدا. اول قابل قبول و سپس غیر قابل تحمل، حتی خداوند ما عیسی مسیح.

-  نامه به افسسیان ، فصل. 7، نسخه کوتاهتر، ترجمه رابرتز-دونالدسون

در همین بخش در متن Long Recension چنین آمده است:

اما پزشک ما یگانه خدای حقیقی، نازاده و غیرقابل دسترس، پروردگار همه، پدر و مولد پسر یگانه است. ما همچنین خداوند، خدای خود، عیسی مسیح، پسر یگانه و کلام را، قبل از شروع زمان، به عنوان یک پزشک داریم، اما او نیز از مریم باکره انسان شد. زیرا "کلمه جسم شد." او که جسمانی نبود، در بدن بود، غیرقابل تحمل بود، در جسمی بود، جاودانه بود، در بدن فانی بود، حیات بود، در معرض فساد قرار گرفت، تا روح ما را از مرگ و فساد رهایی بخشد. آنها را شفا بده، و ممکن است آنها را به سلامت باز گرداند، در حالی که مبتلا به بی دینی و شهوات شیطانی بودند.

-  نامه به افسسیان ، فصل. 7، نسخه طولانی تر

او بر ارزش مراسم عشای ربانی تأکید کرد و آن را "داروی جاودانگی" نامید ( ایگناتیوس به افسسیان 20:2). میل بسیار شدید برای شهادت خونین در عرصه، که ایگناتیوس در جاهایی نسبتاً گرافیکی بیان می کند، ممکن است برای خواننده مدرن کاملاً عجیب به نظر برسد. بررسی الهیات روح‌شناسی او نشان می‌دهد که او رستگاری را فردی می‌دانست که از ترس نیرومند مرگ رهایی یافته و در نتیجه شجاعانه با شهادت روبرو می‌شود. [39]

ادعا می شود که ایگناتیوس اولین نویسنده مسیحی شناخته شده ای است که به نفع جایگزینی روز سبت توسط مسیحیت با روز خداوند استدلال می کند :

فریفته آموزه های عجیب و غریب و افسانه های قدیمی که سودی ندارند، نشوید. زیرا اگر حتی تا به امروز به روش یهودیت زندگی می کنیم، اعتراف می کنیم که فیض را دریافت نکرده ایم. اگر کسانی که در اعمال باستانی قدم برداشته بودند، به امید تازه رسیدند، دیگر سبت ها را رعایت نکردند، بلکه زندگی خود را بر اساس روز خداوند، که در آن زندگی ما نیز به واسطه او پدید آمد، شکل دادند... چگونه می توانیم جدا از هم زندگی کنیم. از او؟

-  ایگناتیوس به مگنسیان 8: 1، 9: 1-2، ترجمه لایت فوت .

پس دیگر سبت را به روش یهود نگه ندارید و در روزهای بیکاری شادی کنیم. ...اما هر یک از شما سبت را به شیوه ای روحانی نگه دارید، در تعمق در شریعت شادی کنید، نه در آرامش بدن... و از خوردن چیزهای آماده شده از روز قبل، استفاده نکردن از نوشیدنی های ولرم، و راه رفتن در داخل. یک فضای تعیین شده ...و پس از برگزاری سبت، هر دوست مسیح، روز خداوند را به عنوان عید، روز رستاخیز، ملکه و رئیس همه روزهای [هفته] نگه دارد. در انتظار این، پیامبر اعلام کرد: "تا آخر، برای روز هشتم"، که در آن زندگی ما دوباره رشد کرد و پیروزی بر مرگ در مسیح حاصل شد.

-  نامه به مگنزیان 9، ترجمه رابرتز و دونالدسون، ص. 189.

از آنجایی که تنها نسخه خطی یونانی موجود به عنوان Κατα κυριακήν ζωήν ζωντες که می تواند «زندگی بر اساس زندگی خداوند» ترجمه شود، این خمیر بحث های متنی را برانگیخته است. با این حال، اکثر دانشمندان از متن لاتین (secundum dominicam) پیروی کرده‌اند و زندگیν را حذف کرده و «زندگی بر اساس روز خداوند» را ترجمه کرده‌اند. [40]

کلیسای شناسی

ایگناتیوس اولین نویسنده مسیحی شناخته شده ای است که بر وفاداری به یک اسقف در هر شهر (یا اسقف نشین ) تأکید می کند که هم توسط پرسبیترها (کشیشان) و هم شماس ها یاری می شود . نوشته های اولیه تنها به ذکر دو اسقف و یا presbyters.

به عنوان مثال، نوشته های او در مورد اسقف ها، پروتستان ها و شماس ها:

مواظب باشید که همه کارها را با خدا هماهنگ کنید، با ریاست اسقف به جای خدا، و پیشوایان در جایگاه شورای حواریون، و با شماسایی که برای من عزیزترین هستند، امانت دار. تجارت عیسی مسیح که از ابتدا با پدر بود و سرانجام آشکار شد.

-  نامه ای به مگنسیان 2 ، 6:1

او همچنین مسئول برای اولین استفاده شناخته شده از یونانی کلمه katholikos (καθολικός)، و یا کاتولیک، به معنی "جهانی"، "کامل" و "کل" برای توصیف کلیسای، نوشتن:

هر جا اسقف ظاهر شود، مردم آنجا باشند. همانطور که هر کجا عیسی مسیح است، کلیسای کاتولیک وجود دارد. غسل تعمید یا عشای ربانی بدون رضایت اسقف مجاز نیست. از طرف دیگر، هر چه رضایت او را داشته باشد، مورد رضایت خداست. بنابراین، هر کاری که انجام شود ایمن و معتبر خواهد بود.

-  نامه به اسمیرنیان 8، ترجمه جی آر ویلیس.

جوزف لایت‌فوت بیان می‌کند که کلمه « کاتولیک (καθόλου)» به سادگی به معنای «جهانی» است و نه تنها قبل و بعد از ایگناتیوس در میان نویسندگان کلیسایی و کلاسیک، بلکه قرن‌ها قبل از دوران مسیحیت یافت می‌شود. [41] از کلمه کاتولیکوس (به حسب کل) است که کلمه کاتولیک آمده است. هنگامی که ایگناتیوس در حدود سال 107 نامه به اسمیرنایی ها را نوشت و از کلمه کاتولیک استفاده کرد، آن را به گونه ای به کار برد که گویی این کلمه قبلاً برای توصیف کلیسا استفاده می شد. [ نیاز به منبع ] این امر بسیاری از محققان [ نیازمند منبع ] را به این نتیجه رسانده است که نامکلیسای کاتولیک با مفهوم کلیسایی خود ممکن است در اوایل ربع آخر قرن اول مورد استفاده قرار گرفته باشد. در مراسم عشای ربانی ، او در نامه خود به سمیرنیان نوشت:

به کسانی که در مورد فیض عیسی مسیح که به ما رسیده است، عقاید هترودوکسی دارند توجه کنید و ببینید که نظرات آنها چقدر با ذهن خدا مغایرت دارد. ... آنها از عشای ربانی و از دعا خودداری می کنند، زیرا اعتراف نمی کنند که عشای ربانی جسم نجات دهنده ما عیسی مسیح است، جسمی که به خاطر گناهان ما رنج کشید و آن پدر، در نیکی خود، آن را دوباره زنده کرد. کسانی که عطای خدا را انکار می کنند در اختلافات خود هلاک می شوند.

-  نامه به اسمیرنیان 6:2-7:1

او در نامه خود خطاب به مسیحیان روم از او می‌خواهد که هیچ کاری برای جلوگیری از شهادت او انجام ندهید. [13]

موازی با پرگرینوس پروتئوس

چند تن از پژوهشگران اشاره کرده اند که شباهت قابل توجه بین ایگناتیوس و وجود مسیحی -turned- کلبی فیلسوف Peregrinus پروتئوس ، [21] [42] همان طور که در لوسین را طنز معروف عبور از Peregrinus :

  • هم ایگناتیوس و هم پرگرینوس اشتیاق بیمارگونه برای مردن نشان می دهند.
  • هر دو شخصیت مسیحی هستند یا بوده اند.
  • هر دو توسط مقامات رومی زندانی می شوند.
  • پس از دستگیری هر دو زندانی، مسیحیان از سراسر آسیای صغیر به ملاقات آنها می آیند و هدایایی برای آنها می آورند (ر.ک. Peregr. 12-13).
  • هر دو زندانی مدت کوتاهی قبل از مرگشان نامه هایی به عنوان «وصیت نامه، نصیحت و قانون» به چندین شهر یونان فرستادند و برای این منظور «پیک» و «سفیری» تعیین کردند. [42]

عموماً اعتقاد بر این است که این تشابهات نتیجه کپی برداری عمدی لوسیان از صفات ایگناتیوس و به کار بردن آنها در طنز خود از پرگرینوس است. [21] : 73  اگر وابستگی لوسیان به نامه‌های ایگناتیوس پذیرفته شود، این یک حد بالایی برای تاریخ نامه‌ها قرار می‌دهد: در حدود سال‌های 160 پس از میلاد، درست قبل از نگارش کتاب درگذشت پرگرینوس .

در سال 1892، دانیل ولتر با پیشنهاد این که رساله‌های ایگناسی در واقع توسط پرگرینوس نوشته شده‌اند و بعداً برای پنهان کردن منشأ آن‌ها ویرایش شده‌اند، تلاش کرد تا تشابه‌ها را توضیح دهد ، اما این نظریه گمانه‌زنی نتوانست تأثیر قابل‌توجهی بر جامعه دانشگاهی بگذارد. [43]

شبه ایگناتیوس

رسائل منسوب به قدیس ایگناتیوس اما منشأ جعلی دارند (نویسنده آنها اغلب در انگلیسی شبه ایگناتیوس نامیده می شود ) عبارتند از: [44]

  • رساله به تارسیان;
  • رساله به انطاکیه؛
  • رساله به قهرمان، شماس انطاکیه؛
  • رساله به فیلیپیان؛
  • رساله ماریا پروسلیت به ایگناتیوس؛
  • رساله به مریم در نئاپولیس، زاربوس؛
  • نامه اول به سنت جان;
  • رساله دوم به سنت جان;
  • رساله ایگناتیوس به مریم باکره.

همچنین ببینید

منابع

نقل قول ها

  1. ^ [://www.newadvent.org/cathen/07644a.htm سنت ایگناتیوس انطاکیه توسط دایره المعارف کاتولیک]
  2. ^ کرونیکل، از ترجمه لاتین جروم، ص. 276.
  3. ^ a b c d Pervo, Richard I. ساخت پولس: ساخت و سازهای رسول در مسیحیت اولیه . مینیاپولیس، MN: مطبوعات قلعه. صص 134-135. شابک 978-0-8006-9659-7.
  4. ^ ب ج د E F G ساعت من بارنز، تیموتی D. (دسامبر 2008)، "تاریخ ایگناتیوس"، توضیحی بار ، 120 (3): 119-130، DOI : 10.1177 / 0014524608098730 ، S2CID 170585027 
  5. «24 کیهک - الیوم الرابع والعشرین من شهر کیهک - السنکسار» .
  6. «7 أبیب - اليوم السابع من شهر أبيب - السنكسار» .
  7. دیوید هیو فارمر (1987)، "ایگناتیوس انطاکیه"، فرهنگ لغت مقدسین آکسفورد، نیویورک: انتشارات دانشگاه آکسفورد، ص. 220، شابک 978-0-19-103673-6
  8. Owen F. Cummings (2005)، Eucharistic Doctors: A Theological History , Paulist Press, p. ISBN 978-0-8091-4243-9
  9. ^ اندرو لوث ، ویرایش. (2016)، پیدایش 1-11 ، InterVarsity Press، ص. 193، شابک 978-0-8308-9726-1
  10. ^ رسانه، فرانسیسکن (17-10-2016). "قدیس ایگناتیوس انطاکیه" . رسانه فرانسیسکن . بازیابی شده در 2020-07-25 .
  11. ^ a b O'Connor، John Bonaventure. «قدیس ایگناتیوس انطاکیه». دایره المعارف کاتولیک جلد. 7. نیویورک: شرکت رابرت اپلتون، 1910. 15 فوریه 2016
  12. «پدران کلیسا: تاریخ کلیسا، کتاب سوم (یوسبیوس)» . www.newadvent.org . بازیابی شده در 2020-07-25 .
  13. ^ a b "St. Ignatius of Antioch"، Lives of Saints ، John J. Crawley & Co., Inc.
  14. شهادت ایگناتیوس
  15. ^ کشاورز، دیوید. The Oxford Dictionary of Saints (انتشارات دانشگاه آکسفورد 2011 ISBN 978-0-19959660-7 )، ص. 220 
  16. Calendarium Romanum (شهر واتیکان، 1969)، ص. 106
  17. «مسیحی ارتدکس آنتیوکسی اسقف نشینی آمریکای شمالی» . www.antiochian.org . بازیابی شده در 2020-07-25 .
  18. «تقویم» . کلیسای انگلستان . بازیابی شده در 2021-03-27 .
  19. ^ a b c d e f g Davies, Stevan L. (1976). "مخمصه ایگناتیوس انطاکیه". Vigiliae Christianae . 30 (3): 175-180. doi : 10.1163/157007276X00249 . JSTOR 1583332 . 
  20. ^ a b c Arnold، BJ (2017). توجیه در قرن دوم . مطالعات کتاب مقدس و دریافت آن (SBR). دی گروتر. پ. 38. شابک 978-3-11-047823-5. بازبینی شده در 15 آوریل 2018 .
  21. ^ a b c برنت، آلن (2007). ایگناتیوس انطاکیه: اسقف شهید و منشأ اسقف نشینی . نیویورک: تی اند تی کلارک بین المللی. شابک 9780567032003.
  22. تروت، کریستین (1989). "ایگناتیوس "به رومیان" و 1 کلمنت LIV-LVI". Vigiliae Christianae . 43 (1): 35-52. doi : 10.1163/157007289X00173 . JSTOR 1584438 . 
  23. ^ ب Jefford، کلیتون N. (2006). پدران رسولی و عهد جدید . گراند راپیدز، MI: گروه انتشارات بیکر. شابک 978-1-4412-4177-1.
  24. سیوفی، رابرت ال. (07-03-2016). "سفر در دنیای روم" . آکسفورد هندبوک آنلاین . آکسفورد doi : 10.1093/oxfordhb/9780199935390.013.110 . شابک 978-0-19-993539-0. بازیابی شده در 2019-07-03 . جاده ها پرهزینه ترین وسیله حمل و نقل کالا و مسافرت بودند. بر اساس محاسبات انجام شده با استفاده از مدل ORBIS بر روی داده های فرمان دیوکلتیان در مورد حداکثر قیمت ها در سال 301 پس از میلاد، هزینه حمل و نقل با واگن بین پنج تا پنجاه و دو برابر بیشتر از سفر با قایق برای مسافت های معادل است.
  25. ^ a b Eusebius (1890) [313]. رابرتز، الکساندر؛ دونالدسون، جیمز؛ کاکس، آرتور کلیولند؛ شاف، فیلیپ؛ واس، هنری (ویرایشگران). تاریخ کلیسای اوزبیوس . پدران نیقیه و پس از نیقیه . سری 2، جلد. I. ترجمه مک گیفرت، آرتور کوشمن.Wikisource-logo.svg  .
  26. Sailors, Timothy B. "Bryn Mawr Classical Review: Review of the Apostolic Fathers: Greek Texts and English Translations " . بازبینی شده در 13 ژانویه 2017 .
  27. ^ a b "پدران کلیسا: شهادت ایگناتیوس" . www.newadvent.org . بازیابی شده در 2020-07-25 .
  28. اواگریوس اسکولاستیکوس (1846) [593]. "فصل شانزدهم: ترجمه بقایای ایگناتیوس" . تاریخ کلیسایی . ترجمه والفورد، ای.
  29. «زندگی قدیسان :: کیاهک 24» . www.copticchurch.net . بازیابی شده در 2020-07-25 .
  30. کواستن، یوهانس (1980) [1950]. پاترولوژی: fino al Concilio di Nicea . پاترولوژیا (به ایتالیایی). 1 . ترجمه بگین، نلو. تورین: ماریتی. صص 72-73. شابک 9788821167027. OCLC  886651889 .
  31. ^ تروبیش، دیوید . "چه کسی عهد جدید را منتشر کرد؟" (PDF) . استعلام رایگان . آمهرست، نیویورک: شورای اومانیسم سکولار. 28 (دسامبر 2007/ژانویه 2008): 30–33.
  32. «ایگناتیوس انطاکیه، قدیس» .
  33. ^ a b کیلن، ویلیام دول (1886)، نامه‌های ایگناتیان کاملاً جعلی: پاسخی به کشیش راست دکتر لایت‌فوت (PDF) ، ادینبورگ: تی و تی کلارک
  34. پل گیلیام سوم (2017). ایگناتیوس انطاکیه و جدال آریان . بریل. پ. 5. ISBN 978-90-04-34288-0.
  35. جردن کوپر (2013). درستی یکی: ارزیابی سوتریولوژی پدرشناسی اولیه در پرتو دیدگاه جدید در مورد پل . Wipf and Stock Publishers. پ. 78. شابک 978-1-62189-771-2.
  36. استفان ای یانگ (2011). سنت عیسی در پدران رسولی: توسل صریح آنها به سخنان عیسی در پرتو مطالعات شفاهی . مور زیبک. پ. 158. شابک 978-3-16-151010-6.
  37. ^ کوستر، اچ. (1995). مقدمه ای بر عهد جدید: تاریخ، فرهنگ و دین عصر هلنیستی . Einführung در das Neue Testament. والتر دو گروتر. پ. 58. شابک 978-3-11-014693-6.
  38. " A Pinch on Incense ، (تد بایفیلد، ویرایش)، ص 50" . بایگانی شده از نسخه اصلی در 2012-12-26 . بازیابی شده در 2013-02-13 .
  39. ^ کاب، ال استفانی. مردن برای مردان: جنسیت و زبان در متون شهید مسیحی اولیه ، ص. 3 (انتشارات دانشگاه کلمبیا، 2008)؛ شابک 978-0-231-14498-8 
  40. JB Lightfoot، The Apostolic Fathers، ویرایش دوم، ج 2، قسمت 2، صفحه 129.
  41. لایت فوت، جوزف باربر (1889). پدران رسولی: متون اصلاح شده با مقدمه، یادداشت ها، پایان نامه ها و ترجمه ها. S. Ignatius, S. Polycarp (ویرایش دوم). مک میلان. صص 413-414.
  42. ^ a b Schedel, William R. (1985). کوستر، هلموت (ویرایشگر). شرحی بر نامه های ایگناتیوس انطاکیه . فیلادلفیا: مطبوعات قلعه. پ. 279. شابک 0-8006-6016-1.
  43. هریسون، پیرسی ن. (1936). دو رساله پولیکارپ به فیلیپیان . انتشارات دانشگاه کمبریج. صص 68-69.
  44. "پدران کلیسا: نامه های دروغین (ایگناتیوس انطاکیه)" . www.newadvent.org . بازیابی شده در 2020-07-25 .

منابع

ادامه مطلب

  • برنت، آلن (2006). ایگناتیوس انطاکیه و سوفسطایی دوم: مطالعه تحول مسیحیت اولیه فرهنگ بت پرستی . توبینگن: Mohr Siebeck. شابک 3-16-148794-X.
  • De Ste. Croix، GEM (نوامبر 1963). "چرا مسیحیان اولیه مورد آزار و اذیت قرار می گرفتند؟" گذشته و حال . 26 : 6-38. doi : 10.1093/past/26.1.6 .
  • ایگناتیوس انطاکیه (2003). "نامه های ایگناتیوس". پدران رسولی . بارت دی. ارمن، ترجمه. کمبریج، ماساچوست: انتشارات دانشگاه هاروارد.
  • فرند، WH (1965). شهادت و آزار و اذیت در کلیسای اولیه: مطالعه درگیری از مکابیان تا دوناتوس . آکسفورد: بلک ول.
  • ایگناتیوس انطاکیه (1912-1913). "نامه های سنت ایگناتیوس". پدران رسولی . دریاچه کیرسوپ، ترجمه لندن: هاینمن.
  • ایگناتیوس انطاکیه (1946). نامه های سنت کلمنت رومی و سنت ایگناتیوس انطاکیه . جیمز ای. کلایست، ترجمه. وست مینستر، MD: کتابفروشی نیومن.
  • لین فاکس، رابین (2006). مشرکان و مسیحیان . لندن: پنگوئن. شابک 0-14-102295-7.
  • لوهر، هرموت (2010). "نامه های ایگناتیوس انطاکیه". پدران رسولی. مقدمه . ویلهلم پراتشر، ویرایش. Waco (TX): انتشارات دانشگاه بیلور. صص 91-115. شابک 978-1-60258-308-5.
  • ترستون، هربرت؛ Attwater, Donald, eds. (1956). زندگی مقدسین باتلر . وست مینستر، MD: کلاسیک مسیحی.
  • وال، گریگوری (2013). یادگیری مسیح: ایگناتیوس انطاکیه و راز رستگاری . واشنگتن، دی سی: انتشارات دانشگاه کاتولیک آمریکا. شابک 978-0-8132-2158-8.

پیوندهای خارجی

عناوین کلیسای بزرگ مسیحی
قبل از
اسقف انطاکیه
68-107
موفق شد توسط