کلامیدیا تراکوماتیس

از ویکیپدیا، دانشنامه آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

کلامیدیا تراکوماتیس
ChlamydiaTrachomatisEinschlusskörperchen.jpg
کلامیدیا تراکوماتیس به رنگ قهوه ای
طبقه بندی علمی ویرایش کنید
دامنه: باکتری ها
شاخه: کلامیدیوتا
کلاس: کلامیدیا
سفارش: کلامیدیا
خانواده: کلامیدیاسه
جنس: کلامیدیا
گونه ها:
C. trachomatis
نام دو جمله ای
کلامیدیا تراکوماتیس
(Busacca 1935) Rake 1957 emend. اورت و همکاران 1999 [1]
مترادف ها
  • Rickettsia trachomae (sic) Busacca 1935
  • Rickettsia trachomatis (Busacca 1935) Foley and Parrot 1937
  • Chlamydozoon trachomatis (Busacca 1935) Moshkovski 1945

کلامیدیا تراکوماتیس ( / k l ə ˈ m ɪ d i ə t r ə ˈ k m ə t ɪ s / )، که معمولا به عنوان کلامیدیا شناخته می شود، [2] یک باکتری است که باعث کلامیدیا می شود ، که می تواند به روش های مختلفی ظاهر شود، از جمله : تراخم ، لنفوگرانولوم ونرئوم ، اورتریت غیرگنوکوکی ، سرویکسیت ، سالپنژیت ، بیماری التهابی لگن . C. trachomatisشایع ترین عامل عفونی نابینایی و شایع ترین باکتری مقاربتی است. [3]

انواع مختلف C.trachomatis باعث بیماری های مختلفی می شود. شایع ترین سویه ها باعث بیماری در دستگاه تناسلی می شوند ، در حالی که سویه های دیگر باعث بیماری در چشم یا غدد لنفاوی می شوند. مانند سایر گونه های کلامیدیا ، چرخه زندگی C. trachomatis از دو مرحله زندگی متمایز از نظر مورفولوژیکی تشکیل شده است: اجسام ابتدایی و اجسام مشبک. اجسام ابتدایی هاگ مانند و عفونی هستند، در حالی که اجسام مشبک در مرحله همانندسازی هستند و فقط در سلول های میزبان دیده می شوند.

توضیحات

کلامیدیا تراکوماتیس یک باکتری گرم منفی است که فقط در داخل سلول میزبان تکثیر می شود. [3] در طول چرخه زندگی C. trachomatis ، باکتری ها دو شکل مجزا به خود می گیرند. اجسام ابتدایی 200 تا 400 نانومتر قطر دارند و توسط یک دیواره سلولی سفت و سخت احاطه شده اند که به آنها اجازه می دهد خارج از سلول میزبان زنده بمانند. [3] [4] این فرم در صورت تماس با سلول میزبان حساس می‌تواند عفونت جدیدی را آغاز کند. [3] اجسام مشبک دارای قطر 600 تا 1500 نانومتر هستند و فقط در سلول های میزبان یافت می شوند. [4] هیچ کدام از این دو شکل متحرک نیستند. [4]

ژنوم C. trachomatis به طور قابل توجهی کوچکتر از بسیاری از باکتری های دیگر در حدود 1.04 مگا باز است و تقریباً 900 ژن را کد می کند. [3] چندین عملکرد متابولیکی مهم در ژنوم C.trachomatis کدگذاری نشده‌اند و در عوض احتمالاً از سلول میزبان حذف می‌شوند. [3] علاوه بر کروموزوم حاوی بیشتر ژنوم، تقریباً همه سویه‌های C. trachomatis حامل یک پلاسمید 7.5 کیلوبازی هستند که حاوی 8 ژن است. [4] نقش این پلاسمید ناشناخته است، اگرچه سویه های بدون پلاسمید جدا شده اند، که نشان می دهد برای بقای باکتری مورد نیاز نیست.[4]

چرخه زندگی

چرخه زندگی

مانند سایر گونه های کلامیدیا ، C. trachomatis دارای چرخه زندگی متشکل از دو شکل مورفولوژیکی متمایز است. اول، C. trachomatis به سلول میزبان جدید به عنوان یک شکل کوچک اسپور مانند به نام جسم ابتدایی متصل می شود . [5] بدن ابتدایی وارد سلول میزبان می شود که توسط یک واکوئل میزبان احاطه شده است که به آن انکلوژن گفته می شود. [5] در داخل گنجاندن، C. trachomatis به شکل بزرگتر و متابولیکی فعال تر به نام جسم مشبک تبدیل می شود . [5]بدنه مشبک به طور قابل ملاحظه ای انکلوزیون را تغییر می دهد و آن را به محیطی مهمان نوازتر برای تکثیر سریع باکتری ها تبدیل می کند که طی 30 تا 72 ساعت بعد اتفاق می افتد. [5] تعداد انبوهی از باکتری‌های درون سلولی قبل از اینکه باعث پارگی سلول و رها شدن در محیط شوند، به اجسام ابتدایی مقاوم برمی‌گردند. [5] این اجسام ابتدایی جدید سپس در مایع منی ریخته می‌شوند یا از سلول‌های اپیتلیال دستگاه تناسلی زنان آزاد می‌شوند و به سلول‌های میزبان جدید متصل می‌شوند. [6]

طبقه بندی

C. trachomatis باکتری هایی از جنس کلامیدیا هستند که گروهی از انگل های داخل سلولی اجباری سلول های یوکاریوتی هستند . [3] سلول های کلامیدیا نمی توانند متابولیسم انرژی را انجام دهند و فاقد مسیرهای بیوسنتزی هستند. [7]

سویه های C.trachomatis به طور کلی بر اساس نوع بیماری که ایجاد می کنند به سه بیووار تقسیم می شوند. اینها بیشتر بر اساس آنتی ژنهای سطحی که توسط سیستم ایمنی تشخیص داده می شود به چندین سرووار تقسیم می شوند. [3] سرووارهای A تا C باعث تراخم می شوند که علت اصلی کوری عفونی قابل پیشگیری در جهان است. [8] سرووارهای D تا K دستگاه تناسلی را آلوده می‌کنند و باعث بیماری التهابی لگن، حاملگی خارج رحمی و ناباروری می‌شوند. سرووارهای L1 تا L3 باعث عفونت تهاجمی غدد لنفاوی نزدیک اندام تناسلی می شوند که به آن لنفوگرانولوما ونرئوم می گویند . [3]

تصور می شود که C. trachomatis از سایر گونه های کلامیدیا در حدود 6 میلیون سال پیش جدا شده است. این جنس در مجموع شامل نه گونه است: C. trachomatis ، C. muridarum ، C. pneumoniae ، C. pecorum ، C. suis ، C. abortus ، C. felis ، C. caviae ، و C. psittaci . نزدیکترین نسبت به C. trachomatis C. muridarum است که موشها را آلوده می کند. [5] C. trachomatis همراه با C. pneumoniae به میزان بیشتری انسان را آلوده می کند.C. trachomatis منحصراً انسان را آلوده می کند. C. pneumoniae همچنین اسب‌ها، کیسه‌داران و قورباغه‌ها را آلوده می‌کند. برخی از گونه های دیگر به دلیل انتقال مشترک بین انسان و دام می توانند تأثیر قابل توجهی بر سلامت انسان داشته باشند. [ نیازمند منبع ]

سویه هایی که باعث ایجاد لنفوگرانولوم ونرئوم می شوند (Serovars L1 تا L3)

شایع ترین سویه های تناسلی (Serovars DF)

سویه های تناسلی با شیوع کمتر (Serovars GK و برخی از سویه های Serovar D)

سویه های چشمی (Serovars AC)

نقش در بیماری

علائم و نشانه های بالینی عفونت C. trachomatis در اندام تناسلی به صورت عفونت کلامیدیا ظاهر می شود که ممکن است بدون علامت باشد یا ممکن است شبیه عفونت سوزاک باشد. [9] هر دو علت شایع چندین بیماری دیگر از جمله بیماری التهابی لگن و اورتریت هستند. [10]

C. trachomatis تنها مهم ترین عامل عفونی مرتبط با نابینایی (تراخم) است و همچنین چشم ها را به صورت ورم ملتحمه انکلوزیونی درگیر می کند و مسئول حدود 19% موارد بزرگسالان ملتحمه می باشد. [11]

C. trachomatis در ریه ها به عنوان عفونت تنفسی کلامیدیا پنومونیه ظاهر می شود و می تواند همه سنین را تحت تاثیر قرار دهد. [ نیازمند منبع ]

پاتوژنز

اجسام ابتدایی به طور کلی در مایع منی مردان مبتلا و ترشحات واژن زنان آلوده وجود دارد. [6] هنگامی که آنها با یک سلول میزبان جدید تماس پیدا می کنند، اجسام ابتدایی از طریق برهمکنش بین چسبنده روی سطح خود و چندین پروتئین گیرنده میزبان و پروتئوگلیکان های سولفات هپاران به سلول متصل می شوند . [3] باکتری‌ها پس از اتصال، پروتئین‌های مؤثر مختلفی را با استفاده از یک سیستم ترشحی نوع سه به سلول میزبان تزریق می‌کنند . [3] این اثرگذارها سلول میزبان را تحریک می‌کنند تا اجسام اولیه را بگیرد و از تحریک آپوپتوز توسط سلول جلوگیری می‌کند . [3]در عرض 6 تا 8 ساعت پس از عفونت، اجسام ابتدایی به اجسام مشبک تبدیل می شوند و تعدادی عامل جدید سنتز می شوند. [3] این تأثیرگذارها شامل تعدادی پروتئین هستند که غشای انکلوژن را تغییر می‌دهند، به نام پروتئین‌های Inc ، و همچنین پروتئین‌هایی که وزیکول‌های میزبان را به انکلوزیون هدایت می‌کنند. [3] 8 تا 16 ساعت پس از عفونت، مجموعه دیگری از اثرگذارها سنتز می‌شوند که باعث جذب مواد مغذی از سلول میزبان می‌شوند. [3] در این مرحله، اجسام مشبک شروع به تقسیم می‌کنند که همزمان با انبساط گنجایش است. [3] اگر چندین جسم ابتدایی یک سلول منفرد را آلوده کرده باشند، آخال‌های آن‌ها در این نقطه با هم ترکیب می‌شوند تا یک گنجایش بزرگ در سلول میزبان ایجاد کنند. [3]از 24 تا 72 ساعت پس از عفونت، اجسام مشبک به اجسام ابتدایی تبدیل می شوند که یا از طریق لیز سلول میزبان یا اکستروژن کل انکلوژن در دستگاه تناسلی میزبان آزاد می شوند. [3]

ارائه

اکثر افراد آلوده به C.trachomatis بدون علامت هستند. با این حال، باکتری‌ها می‌توانند به یکی از سه روش ظاهر شوند: ادراری تناسلی (تناسلی)، ریوی (ریه‌ها) و چشمی (چشم). [12]

موارد ادراری تناسلی می تواند شامل ترشحات تناسلی، خونریزی واژن، خارش (خارش)، ادرار دردناک (دیسوریا) از جمله علائم دیگر باشد. [13] اغلب، علائم مشابه علائم عفونت دستگاه ادراری است .

هنگامی که C. trachomatis در چشم به شکل تراخم ظاهر می شود با ضخیم شدن تدریجی پلک ها شروع می شود و در نهایت شروع به کشیدن مژه ها به داخل پلک می کند. [14] به شکل ورم ملتحمه انکلوژن، عفونت با قرمزی، تورم، ترشح مخاطی چرکی از چشم، و سایر علائم مرتبط با ورم ملتحمه بزرگسالان ظاهر می‌شود. [11]

هنگامی که C. trachomatis در ریه ها به شکل عفونت تنفسی باشد، معمولاً علائمی مانند آبریزش یا گرفتگی بینی، تب خفیف، گرفتگی صدا، و همچنین سایر علائم مرتبط با ذات الریه عمومی را دارد. [15]

C. trachomatis ممکن است به طور پنهان بافت پرزهای کوریونی زنان باردار را آلوده کند و در نتیجه بر نتیجه بارداری تأثیر بگذارد. [16]

شیوع

سه برابر بیشتر زنان مبتلا به عفونت C.trachomatis دستگاه تناسلی ادراری نسبت به مردان تشخیص داده می شود. زنان 15 تا 19 ساله بیشترین شیوع را دارند و پس از آن زنان 20 تا 24 ساله قرار دارند، اگرچه میزان افزایش تشخیص در مردان بیشتر از زنان است. عوامل خطر برای عفونت های دستگاه تناسلی شامل رابطه جنسی محافظت نشده با چندین شریک، عدم استفاده از کاندوم و وضعیت اجتماعی-اقتصادی پایین زندگی در مناطق شهری است. [12]

عفونت های ریوی می تواند در نوزادان متولد شده از زنان مبتلا به عفونت فعال کلامیدیا رخ دهد، اگرچه میزان عفونت کمتر از 10٪ است. [13]

عفونت های چشمی هم در بزرگسالان و هم در کودکان به شکل ورم ملتحمه انکلوژن یا تراخم ظاهر می شوند. حدود 84 میلیون نفر در سراسر جهان از عفونت چشمی C.trachomatis رنج می برند و 8 میلیون نفر در نتیجه این عفونت نابینا می شوند. [17] تراخم منبع اصلی نابینایی عفونی در برخی از مناطق روستایی آفریقا و آسیا است [18] و یک بیماری استوایی نادیده گرفته شده است که توسط سازمان بهداشت جهانی برای حذف تا سال 2020 هدف قرار گرفته است. ورم ملتحمه از C. trachomatis عامل آن است. برای حدود 19٪ از موارد بزرگسالان ملتحمه. [11]

درمان

درمان بستگی به محل عفونت، سن بیمار و وجود عفونت دیگری دارد. ابتلا به C. trachomatis و یک یا چند عفونت مقاربتی دیگر به طور همزمان امکان پذیر است. درمان اغلب با هر دو طرف به طور همزمان برای جلوگیری از عفونت مجدد انجام می شود. C. trachomatis ممکن است با چندین داروی آنتی بیوتیک، از جمله آزیترومایسین ، اریترومایسین ، افلوکساسین ، [9] و تتراسایکلین درمان شود.

تتراسایکلین ارجح ترین آنتی بیوتیک برای درمان C.trachomatis است و بالاترین میزان موفقیت را دارد. آزیترومایسین و داکسی سایکلین به ترتیب با 97 و 98 درصد موفقیت در درمان C. trachomatis کارایی یکسانی دارند. آزیترومایسین به عنوان یک قرص 1 گرمی مصرف می شود که از راه خوراکی به صورت تک دوز مصرف می شود، در درجه اول برای کمک به نگرانی های عدم پایبندی. [19] درمان با داکسی سایکلین عمومی 100 میلی گرم دو بار در روز به مدت 7 روز موفقیتی برابر با داکسی سایکلین گران قیمت 200 میلی گرم یک بار در روز به مدت 7 روز دارد. [19]اریترومایسین کمتر ترجیح داده می شود زیرا ممکن است عوارض جانبی گوارشی ایجاد کند که می تواند منجر به عدم پایبندی شود. لووفلوکساسین و افلوکساسین معمولاً بهتر از آزیترومایسین یا داکسی سایکلین نیستند و گرانتر هستند. [19]

اگر درمان در دوران بارداری ضروری باشد، لووفلوکساسین ، افلوکساسین، تتراسایکلین و داکسی سایکلین تجویز نمی شوند. در مورد بیمار باردار، داروهایی که معمولاً تجویز می شوند آزیترومایسین، آموکسی سیلین و اریترومایسین هستند. آزیترومایسین داروی توصیه شده است و به صورت قرص 1 گرمی به صورت خوراکی مصرف می شود. [19] علیرغم اینکه آموکسی سیلین عوارض جانبی کمتری نسبت به سایر داروها برای درمان عفونت پیش از تولد C. trachomatis دارد، نگرانی هایی وجود دارد که زنان باردار که آنتی بیوتیک های کلاس پنی سیلین مصرف می کنند ممکن است به عفونت مزمن کلامیدیا مبتلا شوند. [20]تتراسایکلین استفاده نمی شود زیرا برخی از کودکان و حتی بزرگسالان نمی توانند این دارو را تحمل کنند و باعث آسیب به مادر و جنین می شود. [19] آزمایش مجدد در دوران بارداری را می توان سه هفته پس از درمان انجام داد. اگر خطر عفونت مجدد زیاد باشد، غربالگری را می توان در طول بارداری تکرار کرد. [9]

اگر عفونت پیشرفت کرده باشد، صعود به دستگاه تناسلی و بیماری التهابی لگن ایجاد شود، ممکن است آسیب به لوله های فالوپ قبلاً رخ داده باشد. در بیشتر موارد، عفونت C.trachomatis سپس به صورت سرپایی با آزیترومایسین یا داکسی سایکلین درمان می شود. درمان مادر یک نوزاد با C. trachomatis چشم، که می تواند به ذات الریه تبدیل شود، توصیه می شود. [9] درمان توصیه شده شامل پایه اریترومایسین خوراکی یا اتیل سوکسینات 50 میلی گرم/کیلوگرم در روز است که به 4 دوز روزانه به مدت دو هفته تقسیم می شود، در حالی که علائم تنگی پیلور هیپرتروفیک نوزادی (IHPS) در نوزادان کمتر از 6 هفته نظارت می شود. [19]

چند مورد از سویه های C.trachomatis گزارش شده است که به چندین درمان آنتی بیوتیکی مقاوم بودند. با این حال، از سال 2018، این یک دلیل اصلی نگرانی نیست زیرا مقاومت آنتی بیوتیکی در C.trachomatis در مقایسه با سایر باکتری های عفونی نادر است. [21]

آزمایشات آزمایشگاهی

گونه های کلامیدیا به راحتی با استفاده از آزمایش های مبتنی بر DNA شناسایی و از سایر گونه های کلامیدیا متمایز می شوند. آزمایشات کلامیدیا را می توان از پزشک، آزمایشگاه یا آنلاین سفارش داد. [22]

اکثر سویه های C. trachomatis توسط آنتی بادی های مونوکلونال (mAbs) به اپی توپ در ناحیه VS4 MOMP شناسایی می شوند. [23] با این حال، این mAbs ممکن است با دو گونه دیگر کلامیدیا ، C. suis و C. muridarum نیز واکنش متقابل داشته باشند .

  • آزمایش‌های تقویت اسید نوکلئیک (NAATs) مواد ژنتیکی (DNA) باکتری کلامیدیا را پیدا می‌کنند. این تست‌ها حساس‌ترین تست‌های موجود هستند، به این معنی که بسیار دقیق هستند و بعید است که نتایج آزمایش منفی کاذب داشته باشند. آزمایش واکنش زنجیره ای پلیمراز (PCR) نمونه ای از آزمایش تقویت اسید نوکلئیک است . این آزمایش همچنین می تواند بر روی نمونه ادرار، سواب مجرای ادرار در مردان و سواب دهانه رحم یا واژینال در زنان انجام شود. [24]
  • آزمایش هیبریداسیون اسید نوکلئیک (تست پروب DNA) نیز DNA کلامیدیا را پیدا می کند. یک آزمایش کاوشگر بسیار دقیق است اما به اندازه NAAT حساس نیست.
  • سنجش ایمونوسوربنت مرتبط با آنزیم (ELISA، EIA) موادی ( آنتی ژن های کلامیدیا ) را پیدا می کند که سیستم ایمنی را برای مبارزه با عفونت کلامیدیا تحریک می کند. کلامیدیا Elementary body (EB)-ELISA می تواند برای طبقه بندی مراحل مختلف عفونت بر اساس وضعیت ایمونوگلوبولین-γ افراد آلوده استفاده شود [25]
  • آزمایش آنتی بادی فلورسنت مستقیم نیز آنتی ژن های کلامیدیا را پیدا می کند .
  • کشت سلول کلامیدیا آزمایشی است که در آن نمونه مشکوک به کلامیدیا در ویال سلولی رشد می کند. پاتوژن سلول ها را آلوده می کند و پس از مدت زمان کمون مشخص (48 ساعت)، ویال ها رنگ آمیزی شده و روی میکروسکوپ نور فلورسنت مشاهده می شود. کشت سلولی گران‌تر است و بیشتر از آزمایش‌های دیگر (دو روز) طول می‌کشد. کشت باید در آزمایشگاه رشد کند. [26]

تحقیق

با توجه به اهمیت آن برای سلامت انسان، C. trachomatis موضوع تحقیق در آزمایشگاه های سراسر جهان است. باکتری ها معمولاً در رده های سلولی جاودانه مانند سلول های McCoy (به RPMI 1640 مراجعه کنید ) و سلول های HeLa رشد می کنند . [4] ذرات عفونی را می‌توان با آلوده کردن لایه‌های سلولی و شمارش تعداد آخال‌ها، مشابه با سنجش پلاک ، اندازه‌گیری کرد. [4] تحقیقات اخیر نشان داده است که یک جفت پروتئین پیوند دی سولفید، که برای C. trachomatis ضروری است.توانایی آلوده کردن سلول‌های میزبان، بسیار شبیه به یک جفت پروتئین همولوگ موجود در اشریشیا کلی (E. coli) است، اگرچه سرعت واکنش در C. trachomatis کندتر است . [ نیازمند منبع ]

تحقیقات دیگری برای درک چگونگی ایجاد واکسن علیه C. trachomatis انجام شده است، و دریافتند که ایجاد یک واکسن کاملاً مؤثر یا حتی تا حدی مؤثر بسیار دشوار است زیرا پاسخ میزبان به عفونت شامل مسیرهای ایمنی پیچیده است که ابتدا باید به طور کامل درک شود تا اطمینان حاصل شود که از اثرات نامطلوب اجتناب می شود. [27]

واکسن

در آگوست 2016 یک کارآزمایی بالینی فاز 1، دوسوکور، موازی، تصادفی و کنترل شده با دارونما توسط موسسه سرم Statens دانمارکی در بیمارستان همرسمیت در لندن، انگلستان، بر روی زنان سالم 19 تا 45 ساله انجام شد. این کارآزمایی با هدف ارزیابی ایمنی و توانایی تحریک پاسخ ایمنی واکسن کلامیدیا CTH522 انجام شد. 35 زن غیر آلوده به کلامیدیا در کارآزمایی وارد شدند. کارآزمایی شامل دو ادجوانت و یک گروه کنترل سالین بود. مشخص شد که واکسن بی خطر است و تمام زنانی که واکسن را دریافت کرده‌اند، بدون توجه به کمکی، یک پاسخ ایمنی در برابر کلامیدیا ایجاد کردند. [28]

موسسه سرم اعلام کرده است که به دنبال تامین بودجه برای انتقال واکسن به مرحله آزمایشی فاز دوم خواهد بود. [29]

تاریخچه

C. trachomatis اولین بار در سال 1907 توسط استانیسلاوس فون پروازک و لودویگ هالبرشتادتر در خراش دادن موارد تراخم توصیف شد. [30] [5] با تصور اینکه یک تک یاخته گوشته‌دار را کشف کرده‌اند، نام این موجود زنده را Chlamydozoa از یونانی Chlamys به معنای گوشته گذاشتند. [5] طی چند دهه بعد، "کلامیدوزوا" به عنوان یک ویروس تصور می شد که به اندازه کافی کوچک بود که از فیلترهای باکتریایی عبور کند و قادر به رشد در محیط های آزمایشگاهی شناخته شده نبود. [5] با این حال، در سال 1966 مطالعات میکروسکوپ الکترونی نشان داد که C. trachomatis یک باکتری است. [5] این اساساً به دلیل این واقعیت است که آنها دارای DNA، RNA و ریبوزوم هستندمانند سایر باکتری ها در ابتدا اعتقاد بر این بود که کلامیدیا فاقد پپتیدوگلیکان است زیرا محققان قادر به تشخیص مورامیک اسید در عصاره سلولی نبودند. [31] مطالعات بعدی نشان داد که C. trachomatis هم اسید مورامیک و هم پپتیدوگلیکان را سنتز می کند ، اما آن را به سپتوم تقسیم میکروب منتقل می کند و از آن برای ساخت دیواره سلولی استفاده نمی کند. [32] [33] این باکتری هنوز به عنوان گرم منفی طبقه بندی می شود [34]

عامل C. trachomatis ابتدا توسط Tang Fei-fan و همکاران در کیسه های زرده تخم مرغ کشت و جدا شد. در سال 1957. [35] این یک نقطه عطف مهم بود زیرا حفظ این عوامل امکان پذیر شد که می توانند برای مطالعات ژنومی و فیلوژنتیک آتی مورد استفاده قرار گیرند. جداسازی C. trachomatis اصطلاح ایزوله را برای توصیف چگونگی جداسازی C. trachomatis از یک محیط in vivo به یک "سویه" در کشت سلولی ابداع کرد. [36] تنها تعداد کمی از "ایزوله ها" به تفصیل مورد مطالعه قرار گرفته اند و اطلاعاتی را که می توان در مورد تاریخچه تکاملی C. trachomatis یافت محدود می کند. [35] [37]

تکامل

در دهه 1990 نشان داده شد که گونه های مختلفی از کلامیدیا وجود دارد. کلامیدیا تراکوماتیس برای اولین بار در اسناد تاریخی در پاپیروس Ebers که بین 1553 و 1550 قبل از میلاد نوشته شده است، توصیف شد. [38] در دنیای باستان، به عنوان بیماری کور کننده تراخم شناخته می شد. این بیماری ممکن است ارتباط نزدیکی با انسان داشته باشد و احتمالاً مربوط به تمدن بوده است. [39] اکنون مشخص شده است که C. trachomatis شامل 19 سرووار است که توسط آنتی بادی های مونوکلونال که به اپی توپ های روی پروتئین اصلی غشای خارجی (MOMP) واکنش نشان می دهند، شناسایی می شوند. [40]مقایسه توالی اسیدهای آمینه نشان می دهد که MOMP شامل چهار بخش متغیر است: S1،2،3 و 4. گونه های مختلف ژنی که برای MOMP کد می کند، ژنوتیپ های سرووارهای مختلف را متمایز می کند. ارتباط آنتی ژنی سرووارها منعکس کننده سطوح همولوژی DNA بین ژن های MOMP، به ویژه در این بخش ها است. [41]

علاوه بر این، بیش از 220 کارآزمایی واکسن کلامیدیا روی موش ها و سایر گونه های میزبان غیرانسانی برای هدف قرار دادن سویه های C. muridarum و C. trachomatis انجام شده است. با این حال، به دلیل تفاوت های فیزیولوژیکی و تشریحی، ترجمه این نتایج به گونه های انسانی دشوار بوده است. آزمایشات آینده با گونه های نزدیک به انسان کار می کنند. [42]

همچنین مشاهده کنید

منابع

  1. ^ JP Euzéby. "کلامیدیا" . فهرست نام‌های پروکاریوتی با جایگاه در نام‌گذاری . بازیابی شده در 2008-09-11 .
  2. «کلامیدیا تراکوماتیس» . بازیابی 2015-11-18 .[ لینک مرده ]
  3. ^ a b c d e f g h i j k l m n o p q r Elwell C, Mirrashidi K, Engel J (2016). " بیولوژی و پاتوژنز سلولی کلامیدیا " . بررسی های طبیعت میکروبیولوژی . 14 (6): 385-400. doi : 10.1038/nrmicro.2016.30 . PMC 4886739 . PMID 27108705 .  
  4. ^ a b c d e f g Kuo CC, Stephens RS, Bavoil PM, Kaltenboeck B (2015). "کلامیدیا". در Whitman WB (ویرایش). کتابچه راهنمای سیستماتیک آرکی و باکتری برگی . جان وایلی و پسران صص 1-28. doi : 10.1002/9781118960608.gbm00364 . شابک 9781118960608.
  5. ^ a b c d e f g h i j Nunes A, Gomes JP (2014). "تکامل، فیلوژنی و اپیدمیولوژی مولکولی کلامیدیا ". عفونت، ژنتیک و تکامل . 23 : 49-64. doi : 10.1016/j.meegid.2014.01.029 . PMID 24509351 . 
  6. ^ a b ویتکین SS، Minis E، Athanasiou A، Leizer J، Linhares IM (2017). " کلامیدیا تراکوماتیس : پاتوژن پایدار" . ایمونولوژی بالینی و واکسن . 24 (10): e00203-17. doi : 10.1128/CVI.00203-17 . PMC 5629669 . PMID 28835360 .  
  7. ^ بکر، ی. (1996). تکامل مولکولی ویروس ها: گذشته و حال (ویرایش چهارم). دوردرخت: آکادمیک کلوور. برگرفته از https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK8091/ .
  8. ^ برتون، متیو جی. تراخم: یک مرور کلی، بولتن پزشکی بریتانیا، جلد 84، شماره 1، 1 دسامبر 2007، صفحات 99–116، https://doi.org/10.1093/bmb/ldm034
  9. ^ a b c d Malhotra M, Sood S, Mukherjee A, Muralidhar S, Bala M (سپتامبر 2013). "کلامیدیا تراکوماتیس تناسلی: یک به روز رسانی" . هندی جی. مد. Res . 138 (3): 303-16. PMC 3818592 . PMID 24135174 .  
  10. فردلوند اچ، فالک ال، جورستراند ام، یونمو ام (2004). "روش های ژنتیکی مولکولی برای تشخیص و شناسایی کلامیدیا تراکوماتیس و نایسریا گونوره : تاثیر بر نظارت و مداخلات اپیدمیولوژیک" . APMIS . 112 (11-12): 771-84. doi : 10.1111/j.1600-0463.2004.apm11211-1205.x . PMID 15638837 . S2CID 25249521 .  
  11. ^ a b c Rapoza، Peter A.; کوین، توماس سی. تری، آرلو سی. گوتش، جان دی. کیسلینگ، لو آن؛ تیلور، هیو آر (1990-02-01). "رویکردی سیستماتیک برای تشخیص و درمان ورم ملتحمه مزمن" . مجله چشم پزشکی آمریکا . 109 (2): 138-142. doi : 10.1016/S0002-9394(14)75977-X . ISSN 0002-9394 . PMID 2154106 .  
  12. ^ a b "عفونت های کلامیدیایی" . کتابخانه مفهوم پزشکی Lecturio . بازبینی شده در 8 ژوئیه 2021 .
  13. ^ a b Mishori R، McClaskey EL، WinklerPrins VJ (15 دسامبر 2012). "عفونت های کلامیدیا تراکوماتیس: غربالگری، تشخیص و مدیریت". پزشک خانواده آمریکایی 86 (12): 1127-1132. PMID 23316985 . 
  14. وول، مرااف ع. وست، شیلا ک. (04-03-2019). "عفونت چشمی کلامیدیا تراکوماتیس: حذف با تجویز انبوه دارو" . بررسی تخصصی درمان ضد عفونی . 17 (3): 189-200. doi : 10.1080/14787210.2019.1577136 . ISSN 1478-7210 . PMC 7155971 . PMID 30698042 .   
  15. "توصیه هایی برای پیشگیری و مدیریت عفونت های کلامیدیا تراکوماتیس، 1993" . www.cdc.gov . بازیابی شده در 2019-11-05 .
  16. Contini C، Rotondo JC، Magagnoli F، Maritati M، Seraceni S، Graziano A، Poggi A، Capucci R، Vesce F، Tognon M، Martini F (2018). "بررسی عفونت های باکتریایی خاموش در نمونه های زنان باردار مبتلا به سقط خود به خود" . J Cell Physiol . 234 (1): 100-9107. doi : 10.1002/jcp.26952 . PMID 30078192 . 
  17. «تراخم» . پیشگیری از نابینایی و اختلال بینایی . سازمان بهداشت جهانی. بایگانی شده از نسخه اصلی در 28 ژانویه 2011.
  18. شبکه جهانی برای بیماری های استوایی نادیده گرفته شده. برگه اطلاعات تعاملی تراخم.http://old.globalnetwork.org/sites/all/modules/ globalnetwork/factsheetxml/disease.php?id=9. مشاهده شده در 6 فوریه 2011،
  19. ^ a b c d e f "عفونت های کلامیدیا در نوجوانان و بزرگسالان" . بازبینی شده در 23 ژانویه 2017 .
  20. ^ ولز، LE; گیدوس، کالیفرنیا؛ کوین، تی سی (1992). "ارزیابی در شرایط آزمایشگاهی فعالیت آزیترومایسین، اریترومایسین و تتراسایکلین در برابر کلامیدیا تراکوماتیس و کلامیدیا پنومونیه" . عوامل ضد میکروبی و شیمی درمانی . 36 (2): 291-294. doi : 10.1128/aac.36.2.291 . ISSN 0066-4804 . PMC 188358 . PMID 1318677 .   
  21. ^ مسترویچ، تی (2018). "مکانیسم های مولکولی مقاومت کلامیدیا تراکوماتیس به داروهای ضد میکروبی" (PDF) . مرزها در علوم زیستی 23 (2): 656-670. doi : 10.2741/4611 . PMID 28930567 . S2CID 11631854 .   
  22. "آزمایش خانگی کلامیدیا خوراکی، علائم و درمان | myLAB Box™" . 03/04/2019.
  23. Ortiz L، Angevine M، Kim SK، Watkins D، DeMars R (2000). "اپی توپ‌های سلول T در بخش‌های متغیر کلامیدیا تراکوماتیس پروتئین غشای خارجی اصلی پاسخ‌های ایمنی خاص سرووار را در انسان‌های آلوده برمی‌انگیزد" . آلوده کردن ایمنی . 68 (3): 1719-23. doi : 10.1128/IAI.68.3.1719-1723.2000 . PMC 97337 . PMID 10678996 .  
  24. ^ پرایس، مالکوم جی; Ades، AE; سولدان، کیت؛ ولتون، نیکی جی; مکلئود، جان؛ سیمز، ایان؛ دی آنجلیس، دانیلا؛ ترنر، کاترین ME; هورنر، پدی جی (2016). "تاریخچه طبیعی عفونت کلامیدیا تراکوماتیس در زنان: یک سنتز شواهد چند پارامتری" . ارزیابی فناوری سلامت . 20 (22): 1–250. doi : 10.3310/hta20220 . ISSN 1366-5278 . PMC 4819202 . PMID 27007215 .   
  25. ^ باکشی، راکش؛ گوپتا، کانوپریا; جردن، استیون جی. براون، لادراکا تی. مطبوعات، کریستن جی. گورویتز، راشل جی. پاپ، جان آر. موریسون، ساندرا جی. Lee, Jeannette Y. (2017-04-21). "بررسی بر اساس ایمونوگلوبولین در رفع خودبخودی عفونت کلامیدیا تراکوماتیس" . مجله بیماریهای عفونی . 215 (11): 1653-1656. doi : 10.1093/infdis/jix194 . ISSN 1537-6613 . PMC 5853778 . PMID 28444306 .   
  26. «تست های کلامیدیا» . مرکز بهداشت شرایط جنسی . WebMD . بازیابی شده در 07-08-2012 .
  27. ^ واسیلوسکی، سام؛ گریب، گیلبرت؛ ناردلی-هفلیگر، دنیز؛ باود، دیوید (2014-04-01). "کلامیدیا تراکوماتیس تناسلی: درک نقش ایمنی ذاتی و تطبیقی ​​در تحقیقات واکسن" . بررسی های میکروبیولوژی بالینی . 27 (2): 346-370. doi : 10.1128/CMR.00105-13 . ISSN 0893-8512 . PMC 3993100 . PMID 24696438 .   
  28. ^ آبراهام، سونیا؛ جوئل، هلن؛ بنگ، پیتر؛ پنیر، هانا؛ دان، ربکا؛ کول، تام (01-08-2019). "ایمنی و ایمنی زایی واکسن کلامیدیا CTH522 ادجوانت شده با لیپوزوم های CAF01 یا هیدروکسید آلومینیوم: کارآزمایی فاز 1 برای اولین بار در انسان، تصادفی، دوسوکور، کنترل شده با دارونما". بیماری های عفونی لانست . 19 (10): P1091-1100. doi : 10.1016/S1473-3099(19)30279-8 . PMID 31416692 . S2CID 201019235 .  
  29. فولمن، فرانک (28-01-2020). "واکسن کلامیدیا در افق است. "
  30. ^ کریستنسن، سیگن؛ هلیلی، ماریا ا. عجیب، ناتالی؛ پتی، گیوم آ. هیوستون، ویلهلمینا ام. مارتین، جنیفر ال. مک ماهون، رویزین ام. (2019). "پروتئین های پیوند دی سولفید اکسیدرودوکتاز DsbA و DsbB یک جفت ردوکس فعال را در Chlamydia trachomatis، یک باکتری با عفونت و توسعه وابسته به دی سولفید تشکیل می دهند. " PLOS ONE . 14 (9): e0222595. Bibcode : 2019PLoSO..1422595C . doi : 10.1371/journal.pone.0222595 . ISSN 1932-6203 . PMC 6752827 . PMID 31536549 .   
  31. فاکس، ای.، راجرز، جی سی، گیلبارت، جی.، مورگان، اس.، دیویس، CH، نایت، اس.، و وایریک، پی بی (1990). اسید مورامیک در Chlamydia psittaci یا Chlamydia trachomatis با کروماتوگرافی گازی - طیف سنجی جرمی قابل تشخیص نیست. عفونت و ایمنی، 58 (3)، 835-7.
  32. پاکیام، مثنرج؛ واینریک، برایان؛ جیکوبز، ویلیام آر. مورلی، آنتونی تی (2015-09-15). "مشخصات ساختاری موروپپتیدهای پپتیدوگلیکان کلامیدیا تراکوماتیس با استفاده از طیف سنجی جرمی "ناهنجاری کلامیدیا" را برطرف می کند." . مجموعه مقالات آکادمی ملی علوم . 112 ( 37 ) : 11660–11665 . Bibcode : 2015PNAS..11211660P _ _ _ _ _   
  33. ^ لیختی، GW; کورو، ای. هال، ای. کالیندا، ا. برون، YV; VanNieuwenhze، M. Maurelli، AT (فوریه 2014). "یک روش جدید برچسب گذاری دیواره سلولی متابولیک پپتیدوگلیکان را در Chlamydia trachomatis نشان می دهد . " طبیعت . 506 (7489): 507–510. Bibcode : 2014Natur.506..507L . doi : 10.1038/nature12892 . ISSN 1476-4687 . PMC 3997218 . PMID 24336210 .   
  34. «عفونت کلامیدیا» . کتابخانه مفهوم پزشکی Lecturio . بازبینی شده در 8 ژوئیه 2021 .
  35. داروگار اس ، جونز بی‌آر ، کینیسون جی آر، وان جکسون جی دی، دانلوپ ای‌ام (1972). "عفونت کلامیدیا. پیشرفت در جداسازی تشخیصی کلامیدیا، از جمله عامل TRIC، از چشم، دستگاه تناسلی و رکتوم" . برادر جی ونر دیس . 48 (6): 416-20. doi : 10.1136/sti.48.6.416 . PMC 1048360 . PMID 4651177 .  {{cite journal}}: CS1 maint: چندین نام: فهرست نویسندگان ( پیوند )
  36. کلارک، ایان (2011). "تکامل کلامیدیا تراکوماتیس". سالنامه آکادمی علوم نیویورک . 1230 (1): E11–8. Bibcode : 2011NYASA1230E..11C . doi : 10.1111/j.1749-6632.2011.06194.x . PMID 22239534 . S2CID 5388815 .  
  37. Tang FF، Huang YT، Chang HL، Wong KC (1958). "مطالعات بیشتر در مورد جداسازی ویروس تراخم". Acta Virol . 2 (3): 164-70. PMID 13594716 . 
    Tang FF، Chang HL، Huang YT، Wang KC (ژوئن 1957). "مطالعاتی در زمینه اتیولوژی تراخم با اشاره ویژه به جداسازی ویروس در جنین جوجه". چین مد جی . 75 (6): 429-47. PMID  13461224 .
    Tang FF، Huang YT، Chang HL، Wong KC (1957). "جداسازی ویروس تراخم در جنین جوجه". J Hyg Epidemiol Microbiol Immunol . 1 (2): 109-20. PMID  13502539 .
  38. کلارک، ایان ن. (2011). "تکامل کلامیدیا تراکوماتیس". سالنامه آکادمی علوم نیویورک . 1230 (1): E11–E18. Bibcode : 2011NYASA1230E..11C . doi : 10.1111/j.1749-6632.2011.06194.x . PMID 22239534 . S2CID 5388815 .  
  39. ^ ویر، ای. حیدر، س. Telio، D. (2004). "تراخم: علت اصلی کوری عفونی" . مجله انجمن پزشکی کانادا . 170 (8): 1225. doi : 10.1503/cmaj.1040286 . PMC 385350 . PMID 15078842 .  
  40. ^ سومبونا، ناراپورن؛ مید، سالی؛ لیو، جسیکا؛ دین، دبورا (2008). "کشف و تمایز جمعیت های کلونال جدید و نوظهور کلامیدیا تراکوماتیس با آزمایش برداشت کشت سلولی جدید تفنگ ساچمه ای" . بیماری های عفونی نوظهور . 14 (3): 445-453. doi : 10.3201/eid1403.071071 . PMC 2570839 . PMID 18325260 .  
  41. ^ هیز، ال جی. پیکت، MA; Conlan، JW; فریس، اس. اورسون، جی اس؛ وارد، من. کلارک، IN (1990). "پروتئین‌های اصلی غشای بیرونی سرووارهای a و B کلامیدیا تراکوماتیس: تغییرات اسید آمینه درون سروواری، ویژگی‌های حوزه‌های اتصال آنتی‌بادی واکنش‌دهنده به سرووار و زیرگونه‌های C را تغییر نمی‌دهند . " مجله میکروبیولوژی عمومی . 136 (8): 1559-1566. doi : 10.1099/00221287-136-8-1559 . PMID 1702141 . 
  42. ^ فیلیپس، ساموئل؛ کویگلی، بانی ال. تیمز، پیتر (2019). "هفتاد سال تحقیق در مورد واکسن کلامیدیا - محدودیت های گذشته و مسیرهایی برای آینده" . مرزها در میکروبیولوژی 10 : 70. doi : 10.3389/fmicb.2019.00070 . ISSN 1664-302X . PMC 6365973 . PMID 30766521 .   

ادامه مطلب

  • بلامینوتی، سرنا؛ سراسینی، سیلوا؛ دستا، فرانچسکو؛ غیط، تاریک; توماسینو، ماسیمو؛ کومار، مانولا (نوامبر 2014). "تشخیص همزمان HPV و کلامیدیا تراکوماتیس در زنان جوان بدون علامت از ناحیه با بروز سرطان دهانه رحم". مجله ویروس شناسی پزشکی . 86 (11): 1920–1925. doi : 10.1002/jmv.24041 . PMID  25132162 . S2CID  29787203 .

پیوندهای خارجی